Pierwsze Prawo Noego brzmi: "Nie czcijcie bożków". Oznacza to, że nie należy czcić żadnego fizycznego przedmiotu lub koncepcji, jakby był bogiem lub boską istotą. Opiera się na biblijnej relacji o Noem i jego potomkach po potopie, gdzie są oni poinstruowani przez Boga, aby nie angażowali się w kult bożków. Zakaz czczenia bożków jest centralnym tematem myśli żydowskiej i opiera się na przekonaniu, że istnieje tylko jeden Bóg, który jest stwórcą i podtrzymującym wszechświat. Zgodnie z żydowską tradycją kult bożków jest postrzegany jako forma duchowej ślepoty, która prowadzi do moralnego i etycznego zepsucia.
Zakaz bałwochwalstwa znajduje się w wielu miejscach w żydowskich pismach, w tym wśród Dziesięciu Przykazań danych Mojżeszowi na górze Synaj. Księga Powtórzonego Prawa stwierdza:
W swoim komentarzu do tych wersetów Rashi, średniowieczny francuski komentator, wyjaśnia, że zakaz bałwochwalstwa jest ostrzeżeniem przed niebezpieczeństwem duchowego zamieszania:
Werset ten ostrzega przed bałwochwalstwem, które powoduje, że człowiek zbacza z prawdziwej ścieżki i czci to, co nie ma treści ani rzeczywistości. Jest to poważny błąd, który może prowadzić tylko do dalszego zamieszania i ciemności.
Żydowscy mędrcy i komentatorzy często rozwijają znaczenie zakazu kultu bożków. Na przykład Talmud (Sanhedryn 64a) uczy, że nawet myślenie o bałwochwalstwie jest zabronione:
Rav powiedział: Nawet ten, kto myśli tylko o oddawaniu czci bożkom, nawet jeśli nie wykonał czynu, podlega karze śmierci.
Podkreśla to surowość zakazu i jego znaczenie w żydowskim prawie i myśli.
Zakaz bałwochwalstwa nie ogranicza się do fizycznych idoli lub przedmiotów, ale obejmuje także kult abstrakcyjnych pojęć, takich jak władza, pieniądze lub sława. Majmonides, średniowieczny żydowski filozof i uczony, wyjaśnia w Miszne Tora, Prawa bałwochwalstwa, 1: 1:
Prawo to zawiera zakaz wiary w jakiekolwiek bóstwo inne niż Pan, nawet jeśli ktoś w rzeczywistości go nie czci, jak również zakaz czczenia bożków w jakikolwiek sposób i działania jako pośrednika między innymi a bałwochwalczym kultem.
Oprócz duchowego znaczenia, zakaz kultu bożków ma również praktyczne implikacje dla etycznego życia. Uznając jedynego prawdziwego Boga i odrzucając fałszywych bogów, jesteśmy wezwani do uznania wrodzonej wartości i godności wszystkich istot ludzkich, bez względu na ich rasę, religię czy status społeczny.
W istocie, pierwsze Prawo Noego uczy nas uznać jedynego prawdziwego Boga i nie oddawać naszego oddania czemukolwiek innemu. Wzywając do odrzucenia fałszywych bogów i zaangażowania się w wyższą, duchową rzeczywistość, podkreśla znaczenie duchowej jasności oraz moralnego i etycznego życia.