W drugi dzień Paschy rozpoczyna się "liczenie Omeru" (העומר). Omer (snop) jest biblijną miarą zboża, która tradycyjnie była przynoszona jako ofiara jęczmienia do świątyni w drugi dzień Paschy. Od tego dnia naród żydowski liczy każdy dzień aż do dnia poprzedzającego święto Szawuot (które oznacza nadanie Tory na górze Synaj), w sumie 49 dni.
Liczenie Omeru jest duchową praktyką, która symbolizuje podróż od fizycznego wyzwolenia do duchowego odkupienia i podkreśla związek między Paschą (która upamiętnia fizyczne odkupienie narodu żydowskiego z niewoli egipskiej) a Szawuot (która oznacza duchowe odkupienie poprzez otrzymanie Tory). Jest to czas duchowego przygotowania, autorefleksji i osobistego rozwoju. Każdy dzień Omera wiąże się z innym aspektem osobistej transformacji i rozwoju duchowego, a z każdym dniem wiążą się różne tradycyjne praktyki i rytuały.
Na przykład pierwszy tydzień Omera jest związany z atrybutem Chesed, czyli miłującej dobroci. W tym tygodniu Żydzi skupiają się na kultywowaniu współczucia, hojności i aktów dobroci wobec innych. Drugi tydzień związany jest z atrybutem Gewury, czyli siły, i skupia się na rozwijaniu wewnętrznej siły, dyscypliny i samokontroli; trzeci tydzień jest związany z atrybutem Tiferet, czyli pięknem i harmonią; czwarty tydzień jest związany z Necach, czyli wytrwałością, i wzywa nas do wytrwania w obliczu przeszkód i wyzwań; piąty tydzień jest związany z hod, czyli pokorą, i zachęca nas do praktykowania pokory i uznawania wkładu innych; szósty tydzień jest związany z Jesod, czyli fundacją, i skupia się na budowaniu silnych fundamentów w naszym życiu, związkach i praktyce duchowej. wreszcie siódmy tydzień jest związany z Malchut, czyli suwerennością, i zachęca nas do rozpoznania boskiej obecności w nas samych i w otaczającym nas świecie.
Liczeniu Omeru tradycyjnie towarzyszą różne zwyczaje i praktyki, w tym recytacja specjalnych modlitw i studiowanie nauk kabalistycznych. W 33 dniu Omer (Lag BaOmer) zwyczajowo rozpala się ogniska i angażuje się w inne uroczystości, aby uczcić przejście zarazy, która zabiła wielu uczniów rabina Akiwy w II wieku n.e.
49 dnia, dzień przed Szawuot, zakończyło się liczenie Omer. Ten dzień, znany jako "Erev Shavuot", jest czasem wielkiego oczekiwania i przygotowania do święta Szawuot, które świętuje nadanie Tory na górze Synaj.