וַיֹּ֣אמֶר לָבָ֗ן ט֚וֹב תִּתִּ֣י אֹתָ֣הּ לָ֔ךְ מִתִּתִּ֥י אֹתָ֖הּ לְאִ֣ישׁ אַחֵ֑ר שְׁבָ֖ה עִמָּדִֽי׃
Lalu Laban berkata, “Lebih baik aku memberikan dia kepadamu daripada memberikannya kepada orang lain. Tinggallah bersamaku.”
Saat ini belum ada tafsiran untuk ayat ini. Silakan coba lagi nanti.