לְאִמֹּתָם֙ יֹֽאמְר֔וּ אַיֵּ֖ה דָּגָ֣ן וָיָ֑יִן בְּהִֽתְעַטְּפָ֤ם כֶּֽחָלָל֙ בִּרְחֹב֣וֹת עִ֔יר בְּהִשְׁתַּפֵּ֣ךְ נַפְשָׁ֔ם אֶל־חֵ֖יק אִמֹּתָֽם׃ (ס)
Mereka berkata kepada ibu-ibu mereka, “Di manakah gandum dan anggur?” ketika mereka jatuh lemas seperti orang yang terluka parah di lapangan-lapangan kota, ketika nyawa mereka tercurah di pangkuan ibu-ibu mereka.
Saat ini belum ada tafsiran untuk ayat ini. Silakan coba lagi nanti.