וַיְהִ֨י בַֽצָּהֳרַ֜יִם וַיְהַתֵּ֧ל בָּהֶ֣ם אֵלִיָּ֗הוּ וַיֹּ֙אמֶר֙ קִרְא֤וּ בְקוֹל־גָּדוֹל֙ כִּֽי־אֱלֹהִ֣ים ה֔וּא כִּ֣י שִׂ֧יחַ וְכִֽי־שִׂ֛יג ל֖וֹ וְכִֽי־דֶ֣רֶךְ ל֑וֹ אוּלַ֛י יָשֵׁ֥ן ה֖וּא וְיִקָֽץ׃
Ketika tengah hari tiba, Elia mengejek mereka dan berkata: “Berserulah dengan suara lebih keras, sebab bukankah dia allah! Mungkin ia sedang bercakap-cakap, atau sedang mengejar musuh, atau sedang pergi ke belakang. Atau mungkin ia sedang tidur, dan nanti ia akan terbangun.”
Rashi
For he is a god. [Targum Yonoson rendered,] “for you say he is one to be feared.”
Rashi
Perhaps he is conversing or pursuing. Maybe he is conferring with his advisors now, or he is overtaking and pursuing [his enemies] in war.