וַיְדַבֵּ֣ר אַחְאָ֣ב אֶל־נָב֣וֹת ׀ לֵאמֹר֩ ׀ תְּנָה־לִּ֨י אֶֽת־כַּרְמְךָ֜ וִֽיהִי־לִ֣י לְגַן־יָרָ֗ק כִּ֣י ה֤וּא קָרוֹב֙ אֵ֣צֶל בֵּיתִ֔י וְאֶתְּנָ֤ה לְךָ֙ תַּחְתָּ֔יו כֶּ֖רֶם ט֣וֹב מִמֶּ֑נּוּ אִ֚ם ט֣וֹב בְּעֵינֶ֔יךָ אֶתְּנָה־לְךָ֥ כֶ֖סֶף מְחִ֥יר זֶֽה׃
Ahab berkata kepada Nabot: “Berikanlah kebun anggurmu kepadaku, supaya menjadi kebun sayur bagiku, sebab letaknya dekat di samping rumahku. Sebagai gantinya aku akan memberimu kebun anggur yang lebih baik daripadanya; atau jika engkau lebih suka, aku akan memberimu uang seharga kebun ini.”
Rashi
The worth of this one. This vineyard.1Achov did not attempt to take this vineyard by force because he was afraid of a popular rebellion if he were to act unjustly.—Radak