וְלַאֲבִיגַ֙יִל֙ אֵ֣שֶׁת נָבָ֔ל הִגִּ֧יד נַֽעַר־אֶחָ֛ד מֵהַנְּעָרִ֖ים לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֣ה שָׁלַח֩ דָּוִ֨ד מַלְאָכִ֧ים ׀ מֵֽהַמִּדְבָּ֛ר לְבָרֵ֥ךְ אֶת־אֲדֹנֵ֖ינוּ וַיָּ֥עַט בָּהֶֽם׃
Salah seorang dari antara orang-orang muda itu memberitahukan kepada Abigail, istri Nabal, katanya, “Ketahuilah, Daud telah mengirim utusan-utusan dari padang gurun untuk memberi salam kepada tuan kita, tetapi ia malah menghardik dan mengusir mereka.
Rashi
But he chased them away. He drove them away with words, an expression of עַיׅט [=bird].12Bereishis 15:11. Others translate וַיָעַט as ‘he kicked them out’ from the root בעט, as in Devarim 32:15.