וֶאֱלִישָׁ֡ע דִּבֶּ֣ר אֶל־הָאִשָּׁה֩ אֲשֶׁר־הֶחֱיָ֨ה אֶת־בְּנָ֜הּ לֵאמֹ֗ר ק֤וּמִי וּלְכִי֙ אתי [אַ֣תְּ] וּבֵיתֵ֔ךְ וְג֖וּרִי בַּאֲשֶׁ֣ר תָּג֑וּרִי כִּֽי־קָרָ֤א יְהוָה֙ לָֽרָעָ֔ב וְגַם־בָּ֥א אֶל־הָאָ֖רֶץ שֶׁ֥בַע שָׁנִֽים׃
Adapun Elisa telah berkata kepada perempuan yang anaknya telah dihidupkannya kembali, katanya: “Bangunlah dan pergilah, engkau beserta seisi rumahmu, dan tinggallah sebagai pendatang di mana saja engkau dapat tinggal, sebab Yang Mahakekal telah memanggil kelaparan, dan kelaparan itu pun datang melanda negeri ini selama tujuh tahun.”
Rashi
Elisha spoke to the woman. Seven years [before].1I.e., seven years before the incident described in this chapter. See above, 4:8-37.
Rashi
For Adonoy has proclaimed a famine. This is the hunger during the days of Yoel the son of Pesuel.2See Yoel Chapter 1 and Maseches Taanis 5a.