וַיָּבֹא֙ אֶל־אַנְשֵׁ֣י סֻכּ֔וֹת וַיֹּ֕אמֶר הִנֵּ֖ה זֶ֣בַח וְצַלְמֻנָּ֑ע אֲשֶׁר֩ חֵרַפְתֶּ֨ם אוֹתִ֜י לֵאמֹ֗ר הֲ֠כַף זֶ֣בַח וְצַלְמֻנָּ֤ע עַתָּה֙ בְּיָדֶ֔ךָ כִּ֥י נִתֵּ֛ן לַאֲנָשֶׁ֥יךָ הַיְּעֵפִ֖ים לָֽחֶם׃
Kemudian ia datang kepada orang-orang Sukot dan berkata: “Inilah Zebah dan Salmuna, yang karena merekalah kamu dahulu mengejek aku dengan berkata: Apakah tangan Zebah dan Salmuna sudah ada dalam genggamanmu sekarang, sehingga kami harus memberikan roti kepada orang-orangmu yang lelah itu?”
Saat ini belum ada tafsiran untuk ayat ini. Silakan coba lagi nanti.