ק֚וֹל עַל־שְׁפָיִ֣ים נִשְׁמָ֔ע בְּכִ֥י תַחֲנוּנֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֤י הֶעֱוּוּ֙ אֶת־דַּרְכָּ֔ם שָׁכְח֖וּ אֶת־יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃
Terdengarlah suara di atas bukit-bukit gundul: tangis permohonan belas kasihan orang Israel, sebab mereka telah membengkokkan jalan mereka, mereka telah melupakan Yang Mahakekal, Allah mereka.
Saat ini belum ada tafsiran untuk ayat ini. Silakan coba lagi nanti.