וַיְהִ֗י כִּֽי־חָטְא֤וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֔ם הַמַּעֲלֶ֤ה אֹתָם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מִתַּ֕חַת יַ֖ד פַּרְעֹ֣ה מֶֽלֶךְ־מִצְרָ֑יִם וַיִּֽירְא֖וּ אֱלֹהִ֥ים אֲחֵרִֽים׃
Hal itu terjadi karena orang Israel telah berdosa terhadap Yang Mahakekal, Allah mereka, yang telah membawa mereka keluar dari negeri Mesir, dari bawah kekuasaan Firaun, raja Mesir, dan karena mereka takut kepada allah lain.
תרגום יונתן
וַהֲוָה כַד חָבוּ בְנֵי יִשְׂרָאֵל קֳדָם יְיָ אֱלָהָהוֹן דְאַסֵיק יַתְהוֹן מֵאַרְעָא דְמִצְרַיִם מִתְּחוֹת יַד פַּרְעֹה מַלְכָּא דְמִצְרַיִם וּדְחִילוּ טַעֲוַת עַמְמַיָא: