1 Raja-raja 19

Pasal 19

א וַיַּגֵּ֤ד אַחְאָב֙ לְאִיזֶ֔בֶל אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה אֵלִיָּ֑הוּ וְאֵ֨ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר הָרַ֛ג אֶת־כָּל־הַנְּבִיאִ֖ים בֶּחָֽרֶב׃
1 Ahab menceritakan kepada Izebel segala sesuatu yang telah dilakukan Elia, termasuk bagaimana ia telah membunuh semua nabi itu dengan pedang.
ב וַתִּשְׁלַ֤ח אִיזֶ֙בֶל֙ מַלְאָ֔ךְ אֶל־אֵלִיָּ֖הוּ לֵאמֹ֑ר כֹּֽה־יַעֲשׂ֤וּן אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יוֹסִפ֔וּן כִּֽי־כָעֵ֤ת מָחָר֙ אָשִׂ֣ים אֶֽת־נַפְשְׁךָ֔ כְּנֶ֖פֶשׁ אַחַ֥ד מֵהֶֽם׃
2 Lalu Izebel mengirim seorang utusan kepada Elia untuk mengatakan: “Beginilah kiranya allah-allah melakukannya, bahkan lebih lagi, sebab besok, kira-kira pada waktu seperti ini, aku akan membuat nyawamu sama seperti nyawa salah seorang dari mereka.”
ג וַיַּ֗רְא וַיָּ֙קָם֙ וַיֵּ֣לֶךְ אֶל־נַפְשׁ֔וֹ וַיָּבֹ֕א בְּאֵ֥ר שֶׁ֖בַע אֲשֶׁ֣ר לִֽיהוּדָ֑ה וַיַּנַּ֥ח אֶֽת־נַעֲר֖וֹ שָֽׁם׃
3 Ketika ia melihat hal itu, ia bangkit dan pergi untuk menyelamatkan nyawanya. Ia sampai di Bersyeba, yang termasuk wilayah Yehuda, lalu meninggalkan hambanya di sana.
ד וְהֽוּא־הָלַ֤ךְ בַּמִּדְבָּר֙ דֶּ֣רֶךְ י֔וֹם וַיָּבֹ֕א וַיֵּ֕שֶׁב תַּ֖חַת רֹ֣תֶם אחת [אֶחָ֑ד] וַיִּשְׁאַ֤ל אֶת־נַפְשׁוֹ֙ לָמ֔וּת וַיֹּ֣אמֶר ׀ רַ֗ב עַתָּ֤ה יְהוָה֙ קַ֣ח נַפְשִׁ֔י כִּֽי־לֹא־ט֥וֹב אָנֹכִ֖י מֵאֲבֹתָֽי׃
4 Tetapi ia sendiri berjalan sehari perjalanan jauhnya ke padang gurun. Ia sampai di sana, lalu duduk di bawah sebatang pohon arar. Kemudian ia memohon supaya ia mati, katanya: “Cukuplah sudah! Sekarang, ya Yang Mahakekal, ambillah nyawaku, sebab aku tidak lebih baik daripada nenek moyangku.”
ה וַיִּשְׁכַּב֙ וַיִּישַׁ֔ן תַּ֖חַת רֹ֣תֶם אֶחָ֑ד וְהִנֵּֽה־זֶ֤ה מַלְאָךְ֙ נֹגֵ֣עַ בּ֔וֹ וַיֹּ֥אמֶר ל֖וֹ ק֥וּם אֱכֽוֹל׃
5 Lalu ia berbaring dan tertidur di bawah sebatang pohon arar. Tiba-tiba seorang malaikat menyentuhnya dan berkata kepadanya: “Bangunlah, makanlah!”
ו וַיַּבֵּ֕ט וְהִנֵּ֧ה מְרַאֲשֹׁתָ֛יו עֻגַ֥ת רְצָפִ֖ים וְצַפַּ֣חַת מָ֑יִם וַיֹּ֣אכַל וַיֵּ֔שְׁתְּ וַיָּ֖שָׁב וַיִּשְׁכָּֽב׃
6 Ia melihat sekeliling, dan tampaklah di dekat kepalanya sepotong roti bundar yang dipanggang di atas bara, serta sebuah buyung berisi air. Ia pun makan dan minum, lalu berbaring kembali.
ז וַיָּשָׁב֩ מַלְאַ֨ךְ יְהוָ֤ה ׀ שֵׁנִית֙ וַיִּגַּע־בּ֔וֹ וַיֹּ֖אמֶר ק֣וּם אֱכֹ֑ל כִּ֛י רַ֥ב מִמְּךָ֖ הַדָּֽרֶךְ׃
7 Malaikat Yang Mahakekal datang kembali untuk kedua kalinya, menyentuhnya, dan berkata: “Bangunlah, makanlah, sebab perjalanan yang akan kautempuh terlalu jauh bagimu.”
ח וַיָּ֖קָם וַיֹּ֣אכַל וַיִּשְׁתֶּ֑ה וַיֵּ֜לֶךְ בְּכֹ֣חַ ׀ הָאֲכִילָ֣ה הַהִ֗יא אַרְבָּעִ֥ים יוֹם֙ וְאַרְבָּעִ֣ים לַ֔יְלָה עַ֛ד הַ֥ר הָאֱלֹהִ֖ים חֹרֵֽב׃
8 Maka bangunlah ia, lalu makan dan minum. Kemudian ia berjalan dengan kekuatan makanan itu empat puluh hari empat puluh malam lamanya sampai ke gunung Allah, yaitu Horeb.
ט וַיָּבֹא־שָׁ֥ם אֶל־הַמְּעָרָ֖ה וַיָּ֣לֶן שָׁ֑ם וְהִנֵּ֤ה דְבַר־יְהוָה֙ אֵלָ֔יו וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ מַה־לְּךָ֥ פֹ֖ה אֵלִיָּֽהוּ׃
9 Di sana ia masuk ke dalam gua itu dan bermalam di situ. Tiba-tiba datanglah firman Yang Mahakekal kepadanya, dan Ia berfirman kepadanya: “Apa yang kaulakukan di sini, Elia?”
י וַיֹּאמֶר֩ קַנֹּ֨א קִנֵּ֜אתִי לַיהוָ֣ה ׀ אֱלֹהֵ֣י צְבָא֗וֹת כִּֽי־עָזְב֤וּ בְרִֽיתְךָ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶת־מִזְבְּחֹתֶ֣יךָ הָרָ֔סוּ וְאֶת־נְבִיאֶ֖יךָ הָרְג֣וּ בֶחָ֑רֶב וָֽאִוָּתֵ֤ר אֲנִי֙ לְבַדִּ֔י וַיְבַקְשׁ֥וּ אֶת־נַפְשִׁ֖י לְקַחְתָּֽהּ׃
10 Jawabnya: “Aku telah berjuang dengan penuh kecemburuan bagi Yang Mahakekal, Allah semesta alam, sebab orang Israel telah meninggalkan perjanjian-Mu, meruntuhkan mezbah-mezbah-Mu, dan membunuh nabi-nabi-Mu dengan pedang. Hanya aku seorang diri yang masih tersisa, dan mereka berusaha mencabut nyawaku.”
יא וַיֹּ֗אמֶר צֵ֣א וְעָמַדְתָּ֣ בָהָר֮ לִפְנֵ֣י יְהוָה֒ וְהִנֵּ֧ה יְהוָ֣ה עֹבֵ֗ר וְר֣וּחַ גְּדוֹלָ֡ה וְחָזָ֞ק מְפָרֵק֩ הָרִ֨ים וּמְשַׁבֵּ֤ר סְלָעִים֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה לֹ֥א בָר֖וּחַ יְהוָ֑ה וְאַחַ֤ר הָר֨וּחַ רַ֔עַשׁ לֹ֥א בָרַ֖עַשׁ יְהוָֽה׃
11 Lalu Ia berfirman: “Keluarlah dan berdirilah di atas gunung di hadapan Yang Mahakekal.” Dan lihatlah, Yang Mahakekal lewat. Mendahului Yang Mahakekal datang angin yang besar dan kuat, yang membelah gunung-gunung dan memecahkan bukit-bukit batu, tetapi Yang Mahakekal tidak ada dalam angin itu. Sesudah angin itu datang gempa, tetapi Yang Mahakekal tidak ada dalam gempa itu.
יב וְאַחַ֤ר הָרַ֙עַשׁ֙ אֵ֔שׁ לֹ֥א בָאֵ֖שׁ יְהוָ֑ה וְאַחַ֣ר הָאֵ֔שׁ ק֖וֹל דְּמָמָ֥ה דַקָּֽה׃
12 Sesudah gempa itu datang api, tetapi Yang Mahakekal tidak ada dalam api itu. Dan sesudah api itu terdengar suara hening yang lirih.
יג וַיְהִ֣י ׀ כִּשְׁמֹ֣עַ אֵלִיָּ֗הוּ וַיָּ֤לֶט פָּנָיו֙ בְּאַדַּרְתּ֔וֹ וַיֵּצֵ֕א וַֽיַּעֲמֹ֖ד פֶּ֣תַח הַמְּעָרָ֑ה וְהִנֵּ֤ה אֵלָיו֙ ק֔וֹל וַיֹּ֕אמֶר מַה־לְּךָ֥ פֹ֖ה אֵלִיָּֽהוּ׃
13 Ketika Elia mendengarnya, ia menyelubungi wajahnya dengan jubahnya, lalu keluar dan berdiri di pintu gua itu. Tiba-tiba terdengarlah suatu suara kepadanya yang berkata: “Apa yang kaulakukan di sini, Elia?”
יד וַיֹּאמֶר֩ קַנֹּ֨א קִנֵּ֜אתִי לַיהוָ֣ה ׀ אֱלֹהֵ֣י צְבָא֗וֹת כִּֽי־עָזְב֤וּ בְרִֽיתְךָ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶת־מִזְבְּחֹתֶ֣יךָ הָרָ֔סוּ וְאֶת־נְבִיאֶ֖יךָ הָרְג֣וּ בֶחָ֑רֶב וָאִוָּתֵ֤ר אֲנִי֙ לְבַדִּ֔י וַיְבַקְשׁ֥וּ אֶת־נַפְשִׁ֖י לְקַחְתָּֽהּ׃ (ס)
14 Jawabnya: “Aku telah berjuang dengan penuh kecemburuan bagi Yang Mahakekal, Allah semesta alam, sebab orang Israel telah meninggalkan perjanjian-Mu, meruntuhkan mezbah-mezbah-Mu, dan membunuh nabi-nabi-Mu dengan pedang. Hanya aku seorang diri yang masih tersisa, dan mereka berusaha mencabut nyawaku.”
טו וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלָ֔יו לֵ֛ךְ שׁ֥וּב לְדַרְכְּךָ֖ מִדְבַּ֣רָה דַמָּ֑שֶׂק וּבָ֗אתָ וּמָשַׁחְתָּ֧ אֶת־חֲזָאֵ֛ל לְמֶ֖לֶךְ עַל־אֲרָֽם׃
15 Lalu Yang Mahakekal berfirman kepadanya: “Pergilah, kembalilah menempuh jalanmu ke padang gurun Damsyik. Setibanya di sana, engkau harus mengurapi Hazael menjadi raja atas Aram.
טז וְאֵת֙ יֵה֣וּא בֶן־נִמְשִׁ֔י תִּמְשַׁ֥ח לְמֶ֖לֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל וְאֶת־אֱלִישָׁ֤ע בֶּן־שָׁפָט֙ מֵאָבֵ֣ל מְחוֹלָ֔ה תִּמְשַׁ֥ח לְנָבִ֖יא תַּחְתֶּֽיךָ׃
16 Juga Yehu bin Nimsi harus kauurapi menjadi raja atas Israel, dan Elisa bin Safat dari Abel-Mehola harus kauurapi menjadi nabi menggantikan engkau.
יז וְהָיָ֗ה הַנִּמְלָ֛ט מֵחֶ֥רֶב חֲזָאֵ֖ל יָמִ֣ית יֵה֑וּא וְהַנִּמְלָ֛ט מֵחֶ֥רֶב יֵה֖וּא יָמִ֥ית אֱלִישָֽׁע׃
17 Maka siapa pun yang luput dari pedang Hazael akan dibunuh oleh Yehu, dan siapa pun yang luput dari pedang Yehu akan dibunuh oleh Elisa.
יח וְהִשְׁאַרְתִּ֥י בְיִשְׂרָאֵ֖ל שִׁבְעַ֣ת אֲלָפִ֑ים כָּל־הַבִּרְכַּ֗יִם אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־כָֽרְעוּ֙ לַבַּ֔עַל וְכָ֨ל־הַפֶּ֔ה אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־נָשַׁ֖ק לֽוֹ׃
18 Tetapi Aku akan menyisakan tujuh ribu orang di Israel, yaitu semua orang yang lututnya tidak berlutut kepada Baal dan yang mulutnya tidak mencium dia.”
יט וַיֵּ֣לֶךְ מִ֠שָּׁם וַיִּמְצָ֞א אֶת־אֱלִישָׁ֤ע בֶּן־שָׁפָט֙ וְה֣וּא חֹרֵ֔שׁ שְׁנֵים־עָשָׂ֤ר צְמָדִים֙ לְפָנָ֔יו וְה֖וּא בִּשְׁנֵ֣ים הֶעָשָׂ֑ר וַיַּעֲבֹ֤ר אֵלִיָּ֙הוּ֙ אֵלָ֔יו וַיַּשְׁלֵ֥ךְ אַדַּרְתּ֖וֹ אֵלָֽיו׃
19 Lalu ia pergi dari sana dan mendapati Elisa anak Safat sedang membajak. Di depannya ada dua belas pasang lembu, dan ia sendiri berada pada pasangan yang kedua belas. Elia menghampirinya dan melemparkan jubahnya ke atasnya.
כ וַיַּעֲזֹ֣ב אֶת־הַבָּקָ֗ר וַיָּ֙רָץ֙ אַחֲרֵ֣י אֵֽלִיָּ֔הוּ וַיֹּ֗אמֶר אֶשְּׁקָה־נָּא֙ לְאָבִ֣י וּלְאִמִּ֔י וְאֵלְכָ֖ה אַחֲרֶ֑יךָ וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ לֵ֣ךְ שׁ֔וּב כִּ֥י מֶה־עָשִׂ֖יתִי לָֽךְ׃
20 Lalu ia meninggalkan lembu-lembu itu dan berlari mengejar Elia, katanya: “Izinkanlah aku mencium ayahku dan ibuku dahulu, kemudian aku akan mengikuti engkau.” Jawab Elia kepadanya: “Pergilah, kembalilah, sebab apa yang telah kulakukan kepadamu?”
כא וַיָּ֨שָׁב מֵאַחֲרָ֜יו וַיִּקַּ֣ח אֶת־צֶ֧מֶד הַבָּקָ֣ר וַיִּזְבָּחֵ֗הוּ וּבִכְלִ֤י הַבָּקָר֙ בִּשְּׁלָ֣ם הַבָּשָׂ֔ר וַיִּתֵּ֥ן לָעָ֖ם וַיֹּאכֵ֑לוּ וַיָּ֗קָם וַיֵּ֛לֶךְ אַחֲרֵ֥י אֵלִיָּ֖הוּ וַיְשָׁרְתֵֽהוּ׃ (פ)
21 Lalu Elisa berhenti mengikuti Elia dan kembali. Ia mengambil sepasang lembu itu dan menyembelih keduanya. Dengan perkakas lembu-lembu itu ia memasak dagingnya, lalu memberikannya kepada orang-orang, dan mereka pun makan. Kemudian ia bangkit, pergi mengikuti Elia, dan melayaninya.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya