2 Samuel 10

Pasal 10

א וַֽיְהִי֙ אַֽחֲרֵי־כֵ֔ן וַיָּ֕מָת מֶ֖לֶךְ בְּנֵ֣י עַמּ֑וֹן וַיִּמְלֹ֛ךְ חָנ֥וּן בְּנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו׃
1 Sesudah itu matilah raja bani Amon, lalu Hanun, anaknya, menjadi raja menggantikan dia.
ב וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶעֱשֶׂה־חֶ֣סֶד ׀ עִם־חָנ֣וּן בֶּן־נָחָ֗שׁ כַּאֲשֶׁר֩ עָשָׂ֨ה אָבִ֤יו עִמָּדִי֙ חֶ֔סֶד וַיִּשְׁלַ֨ח דָּוִ֧ד לְנַחֲמ֛וֹ בְּיַד־עֲבָדָ֖יו אֶל־אָבִ֑יו וַיָּבֹ֙אוּ֙ עַבְדֵ֣י דָוִ֔ד אֶ֖רֶץ בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן׃
2 Kata Daud: “Aku akan berbuat baik kepada Hanun bin Nahas, sama seperti ayahnya dahulu berbuat baik kepadaku.” Lalu Daud mengutus hamba-hambanya untuk menghibur dia atas kematian ayahnya. Maka sampailah hamba-hamba Daud di negeri bani Amon.
ג וַיֹּאמְרוּ֩ שָׂרֵ֨י בְנֵֽי־עַמּ֜וֹן אֶל־חָנ֣וּן אֲדֹֽנֵיהֶ֗ם הַֽמְכַבֵּ֨ד דָּוִ֤ד אֶת־אָבִ֙יךָ֙ בְּעֵינֶ֔יךָ כִּֽי־שָׁלַ֥ח לְךָ֖ מְנַֽחֲמִ֑ים הֲ֠לוֹא בַּעֲב֞וּר חֲק֤וֹר אֶת־הָעִיר֙ וּלְרַגְּלָ֣הּ וּלְהָפְכָ֔הּ שָׁלַ֥ח דָּוִ֛ד אֶת־עֲבָדָ֖יו אֵלֶֽיךָ׃
3 Tetapi para pembesar bani Amon berkata kepada Hanun, tuan mereka: “Apakah menurutmu Daud hendak menghormati ayahmu dengan mengutus orang-orang untuk menghibur engkau? Bukankah Daud mengutus hamba-hambanya kepadamu untuk menyelidiki kota ini, mengintainya, dan memeriksanya?”
ד וַיִּקַּ֨ח חָנ֜וּן אֶת־עַבְדֵ֣י דָוִ֗ד וַיְגַלַּח֙ אֶת־חֲצִ֣י זְקָנָ֔ם וַיִּכְרֹ֧ת אֶת־מַדְוֵיהֶ֛ם בַּחֵ֖צִי עַ֣ד שְׁתֽוֹתֵיהֶ֑ם וַֽיְשַׁלְּחֵֽם׃
4 Maka Hanun menangkap hamba-hamba Daud, mencukur separuh janggut mereka, dan memotong pakaian mereka di tengah-tengah sampai ke bokong mereka, lalu menyuruh mereka pergi.
ה וַיַּגִּ֤דוּ לְדָוִד֙ וַיִּשְׁלַ֣ח לִקְרָאתָ֔ם כִּֽי־הָי֥וּ הָאֲנָשִׁ֖ים נִכְלָמִ֣ים מְאֹ֑ד וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֙לֶךְ֙ שְׁב֣וּ בִֽירֵח֔וֹ עַד־יְצַמַּ֥ח זְקַנְכֶ֖ם וְשַׁבְתֶּֽם׃
5 Ketika hal itu diberitahukan kepada Daud, ia menyuruh orang menemui mereka, sebab orang-orang itu sangat dipermalukan. Raja berpesan: “Tinggallah di Yerikho sampai janggutmu tumbuh kembali, barulah kamu pulang.”
ו וַיִּרְאוּ֙ בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן כִּ֥י נִבְאֲשׁ֖וּ בְּדָוִ֑ד וַיִּשְׁלְח֣וּ בְנֵֽי־עַמּ֡וֹן וַיִּשְׂכְּרוּ֩ אֶת־אֲרַ֨ם בֵּית־רְח֜וֹב וְאֶת־אֲרַ֣ם צוֹבָ֗א עֶשְׂרִ֥ים אֶ֙לֶף֙ רַגְלִ֔י וְאֶת־מֶ֤לֶךְ מַֽעֲכָה֙ אֶ֣לֶף אִ֔ישׁ וְאִ֣ישׁ ט֔וֹב שְׁנֵים־עָשָׂ֥ר אֶ֖לֶף אִֽישׁ׃
6 Ketika bani Amon melihat bahwa mereka telah dibenci oleh Daud, bani Amon mengirim utusan dan menyewa orang Aram dari Bet-Rehob dan orang Aram dari Zoba, dua puluh ribu orang pejalan kaki, juga raja Maakha dengan seribu orang, serta orang-orang Tob sebanyak dua belas ribu orang.
ז וַיִּשְׁמַ֖ע דָּוִ֑ד וַיִּשְׁלַח֙ אֶת־יוֹאָ֔ב וְאֵ֥ת כָּל־הַצָּבָ֖א הַגִּבֹּרִֽים׃
7 Ketika Daud mendengar hal itu, ia mengutus Yoab beserta seluruh pasukan, yaitu para pahlawan.
ח וַיֵּֽצְאוּ֙ בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן וַיַּעַרְכ֥וּ מִלְחָמָ֖ה פֶּ֣תַח הַשָּׁ֑עַר וַאֲרַ֨ם צוֹבָ֤א וּרְחוֹב֙ וְאִֽישׁ־ט֣וֹב וּמַֽעֲכָ֔ה לְבַדָּ֖ם בַּשָּׂדֶֽה׃
8 Bani Amon keluar dan mengatur barisan perang di depan pintu gerbang kota, sedangkan orang Aram dari Zoba dan dari Rehob, serta orang-orang Tob dan Maakha, berada sendiri di padang.
ט וַיַּ֣רְא יוֹאָ֗ב כִּֽי־הָיְתָ֤ה אֵלָיו֙ פְּנֵ֣י הַמִּלְחָמָ֔ה מִפָּנִ֖ים וּמֵֽאָח֑וֹר וַיִּבְחַ֗ר מִכֹּל֙ בְּחוּרֵ֣י בישראל [יִשְׂרָאֵ֔ל] וַֽיַּעֲרֹ֖ךְ לִקְרַ֥את אֲרָֽם׃
9 Ketika Yoab melihat bahwa barisan pertempuran menghadapinya dari depan dan dari belakang, ia memilih dari antara semua orang pilihan Israel, lalu mengatur barisan mereka untuk menghadapi orang Aram.
י וְאֵת֙ יֶ֣תֶר הָעָ֔ם נָתַ֕ן בְּיַ֖ד אַבְשַׁ֣י אָחִ֑יו וַֽיַּעֲרֹ֕ךְ לִקְרַ֖את בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן׃
10 Sisa pasukan diserahkannya kepada pimpinan Abisai, saudaranya, lalu ia mengatur barisan mereka untuk menghadapi bani Amon.
יא וַיֹּ֗אמֶר אִם־תֶּחֱזַ֤ק אֲרָם֙ מִמֶּ֔נִּי וְהָיִ֥תָה לִּ֖י לִֽישׁוּעָ֑ה וְאִם־בְּנֵ֤י עַמּוֹן֙ יֶחֱזְק֣וּ מִמְּךָ֔ וְהָלַכְתִּ֖י לְהוֹשִׁ֥יעַֽ לָֽךְ׃
11 Kata Yoab: “Jika orang Aram lebih kuat daripadaku, engkau harus datang menolong aku. Tetapi jika bani Amon lebih kuat daripadamu, aku akan datang menolong engkau.
יב חֲזַ֤ק וְנִתְחַזַּק֙ בְּעַד־עַמֵּ֔נוּ וּבְעַ֖ד עָרֵ֣י אֱלֹהֵ֑ינוּ וַֽיהוָ֔ה יַעֲשֶׂ֥ה הַטּ֖וֹב בְּעֵינָֽיו׃
12 Kuatkanlah hatimu, dan marilah kita menguatkan diri demi bangsa kita dan demi kota-kota Allah kita. Biarlah Yang Mahakekal melakukan apa yang baik di mata-Nya.”
יג וַיִּגַּ֣שׁ יוֹאָ֗ב וְהָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר עִמּ֔וֹ לַמִּלְחָמָ֖ה בַּֽאֲרָ֑ם וַיָּנֻ֖סוּ מִפָּנָֽיו׃
13 Lalu Yoab dan pasukan yang bersamanya maju untuk berperang melawan orang Aram, dan mereka melarikan diri dari hadapannya.
יד וּבְנֵ֨י עַמּ֤וֹן רָאוּ֙ כִּי־נָ֣ס אֲרָ֔ם וַיָּנֻ֙סוּ֙ מִפְּנֵ֣י אֲבִישַׁ֔י וַיָּבֹ֖אוּ הָעִ֑יר וַיָּ֣שָׁב יוֹאָ֗ב מֵעַל֙ בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן וַיָּבֹ֖א יְרוּשָׁלִָֽם׃
14 Ketika bani Amon melihat bahwa orang Aram telah melarikan diri, mereka pun melarikan diri dari hadapan Abisai dan masuk ke dalam kota. Lalu Yoab pulang dari memerangi bani Amon dan kembali ke Yerusalem.
טו וַיַּ֣רְא אֲרָ֔ם כִּ֥י נִגַּ֖ף לִפְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֵּאָסְפ֖וּ יָֽחַד׃
15 Ketika orang Aram melihat bahwa mereka telah dikalahkan oleh Israel, berkumpullah mereka bersama-sama.
טז וַיִּשְׁלַ֣ח הֲדַדְעֶ֗זֶר וַיֹּצֵ֤א אֶת־אֲרָם֙ אֲשֶׁר֙ מֵעֵ֣בֶר הַנָּהָ֔ר וַיָּבֹ֖אוּ חֵילָ֑ם וְשׁוֹבַ֛ךְ שַׂר־צְבָ֥א הֲדַדְעֶ֖זֶר לִפְנֵיהֶֽם׃
16 Hadadezer mengirim utusan dan mengerahkan orang Aram yang tinggal di seberang Sungai Efrat. Mereka datang ke Helam, dan Sobakh, panglima pasukan Hadadezer, memimpin di depan mereka.
יז וַיֻּגַּ֣ד לְדָוִ֗ד (ס) וַיֶּאֱסֹ֤ף אֶת־כָּל־יִשְׂרָאֵל֙ וַיַּעֲבֹ֣ר אֶת־הַיַּרְדֵּ֔ן וַיָּבֹ֖א חֵלָ֑אמָה וַיַּעַרְכ֤וּ אֲרָם֙ לִקְרַ֣את דָּוִ֔ד וַיִּלָּחֲמ֖וּ עִמּֽוֹ׃
17 Ketika hal itu diberitahukan kepada Daud, ia mengumpulkan seluruh Israel, menyeberangi Sungai Yordan, dan tiba di Helam. Orang Aram mengatur barisan untuk menghadapi Daud dan berperang melawan dia.
יח וַיָּ֣נָס אֲרָם֮ מִפְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וַיַּהֲרֹ֨ג דָּוִ֜ד מֵאֲרָ֗ם שְׁבַ֤ע מֵאוֹת֙ רֶ֔כֶב וְאַרְבָּעִ֥ים אֶ֖לֶף פָּרָשִׁ֑ים וְאֵ֨ת שׁוֹבַ֧ךְ שַׂר־צְבָא֛וֹ הִכָּ֖ה וַיָּ֥מָת שָֽׁם׃
18 Tetapi orang Aram melarikan diri dari hadapan Israel. Daud membunuh tujuh ratus orang pengendara kereta perang dan empat puluh ribu orang pasukan berkuda dari antara orang Aram. Sobakh, panglima pasukannya, dipukulnya sampai ia mati di sana.
יט וַיִּרְא֨וּ כָֽל־הַמְּלָכִ֜ים עַבְדֵ֣י הֲדַדְעֶ֗זֶר כִּ֤י נִגְּפוּ֙ לִפְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיַּשְׁלִ֥מוּ אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל וַיַּֽעַבְד֑וּם וַיִּֽרְא֣וּ אֲרָ֔ם לְהוֹשִׁ֥יעַ ע֖וֹד אֶת־בְּנֵ֥י עַמּֽוֹן׃ (פ)
19 Ketika semua raja yang takluk kepada Hadadezer melihat bahwa mereka telah dikalahkan oleh Israel, mereka mengadakan perdamaian dengan Israel dan takluk kepada mereka. Sejak itu orang Aram takut menolong bani Amon lagi.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya