2 Tawarikh 19

Pasal 19

א וַ֠יָּשָׁב יְהוֹשָׁפָ֨ט מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֧ה אֶל־בֵּית֛וֹ בְּשָׁל֖וֹם לִֽירוּשָׁלִָֽם׃
1 Lalu Yosafat, raja Yehuda, kembali dengan selamat ke istananya di Yerusalem.
ב וַיֵּצֵ֣א אֶל־פָּנָ֗יו יֵה֣וּא בֶן־חֲנָ֘נִי֮ הַחֹזֶה֒ וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־הַמֶּ֣לֶךְ יְהוֹשָׁפָ֔ט הֲלָרָשָׁ֣ע לַעְזֹ֔ר וּלְשֹׂנְאֵ֥י יְהוָ֖ה תֶּאֱהָ֑ב וּבָזֹאת֙ עָלֶ֣יךָ קֶּ֔צֶף מִלִּפְנֵ֖י יְהוָֽה׃
2 Maka Yehu bin Hanani, sang pelihat, keluar menyongsongnya dan berkata kepada Raja Yosafat: “Patutkah engkau menolong orang fasik dan mengasihi orang-orang yang membenci Yang Mahakekal? Karena hal ini, murka dari hadapan Yang Mahakekal menimpa engkau.
ג אֲבָ֕ל דְּבָרִ֥ים טוֹבִ֖ים נִמְצְא֣וּ עִמָּ֑ךְ כִּֽי־בִעַ֤רְתָּ הָאֲשֵׁרוֹת֙ מִן־הָאָ֔רֶץ וַהֲכִינ֥וֹתָ לְבָבְךָ֖ לִדְרֹ֥שׁ הָֽאֱלֹהִֽים׃
3 Namun, ada hal-hal baik yang didapati padamu, karena engkau telah melenyapkan tiang-tiang Asyera dari negeri ini dan telah mempersiapkan hatimu untuk mencari Allah.”
ד וַיֵּ֥שֶׁב יְהוֹשָׁפָ֖ט בִּירוּשָׁלִָ֑ם (ס) וַיָּ֜שָׁב וַיֵּצֵ֣א בָעָ֗ם מִבְּאֵ֥ר שֶׁ֙בַע֙ עַד־הַ֣ר אֶפְרַ֔יִם וַיְשִׁיבֵ֕ם אֶל־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י אֲבוֹתֵיהֶֽם׃
4 Yosafat tinggal di Yerusalem. Lalu ia kembali keluar ke tengah-tengah rakyat, dari Bersyeba sampai ke pegunungan Efraim, dan membawa mereka kembali kepada Yang Mahakekal, Allah nenek moyang mereka.
ה וַיַּעֲמֵ֨ד שֹֽׁפְטִ֜ים בָּאָ֗רֶץ בְּכָל־עָרֵ֧י יְהוּדָ֛ה הַבְּצֻר֖וֹת לְעִ֥יר וָעִֽיר׃
5 Ia mengangkat hakim-hakim di negeri itu, di semua kota berkubu di Yehuda, di setiap kota.
ו וַיֹּ֣אמֶר אֶל־הַשֹּֽׁפְטִ֗ים רְאוּ֙ מָֽה־אַתֶּ֣ם עֹשִׂ֔ים כִּ֣י לֹ֧א לְאָדָ֛ם תִּשְׁפְּט֖וּ כִּ֣י לַיהוָ֑ה וְעִמָּכֶ֖ם בִּדְבַ֥ר מִשְׁפָּֽט׃
6 Lalu ia berkata kepada para hakim itu: “Perhatikanlah apa yang kamu lakukan, karena kamu mengadili bukan untuk manusia, melainkan untuk Yang Mahakekal, dan Ia menyertai kamu dalam perkara pengadilan.”
ז וְעַתָּ֕ה יְהִ֥י פַֽחַד־יְהוָ֖ה עֲלֵיכֶ֑ם שִׁמְר֣וּ וַעֲשׂ֔וּ כִּֽי־אֵ֞ין עִם־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֗ינוּ עַוְלָ֛ה וּמַשֹּׂ֥א פָנִ֖ים וּמִקַּח־שֹֽׁחַד׃
7 “Oleh karena itu, biarlah rasa takut akan Yang Mahakekal ada padamu. Berhati-hatilah dan bertindaklah, karena pada Yang Mahakekal, Allah kita, tidak ada kecurangan, tidak ada sikap pilih kasih, dan tidak ada penerimaan suap.”
ח וְגַ֣ם בִּ֠ירוּשָׁלִַם הֶעֱמִ֨יד יְהוֹשָׁפָ֜ט מִן־הַלְוִיִּ֣ם וְהַכֹּהֲנִ֗ים וּמֵרָאשֵׁ֤י הָאָבוֹת֙ לְיִשְׂרָאֵ֔ל לְמִשְׁפַּ֥ט יְהוָ֖ה וְלָרִ֑יב וַיָּשֻׁ֖בוּ יְרוּשָׁלִָֽם׃
8 Di Yerusalem pun Yosafat mengangkat beberapa orang Lewi, imam, dan kepala kaum keluarga Israel untuk mengadili perkara-perkara menurut hukum Yang Mahakekal dan untuk menyelesaikan perselisihan. Lalu mereka kembali ke Yerusalem.
ט וַיְצַ֥ו עֲלֵיהֶ֖ם לֵאמֹ֑ר כֹּ֤ה תַעֲשׂוּן֙ בְּיִרְאַ֣ת יְהוָ֔ה בֶּאֱמוּנָ֖ה וּבְלֵבָ֥ב שָׁלֵֽם׃
9 Ia memerintahkan mereka, katanya: “Beginilah harus kamu lakukan: dengan takut akan Yang Mahakekal, dengan setia, dan dengan segenap hati.”
י וְכָל־רִיב֩ אֲשֶׁר־יָב֨וֹא עֲלֵיכֶ֜ם מֵאֲחֵיכֶ֣ם ׀ הַיֹּשְׁבִ֣ים בְּעָרֵיהֶ֗ם בֵּֽין־דָּ֣ם ׀ לְדָם֮ בֵּין־תּוֹרָ֣ה לְמִצְוָה֮ לְחֻקִּ֣ים וּלְמִשְׁפָּטִים֒ וְהִזְהַרְתֶּ֣ם אֹתָ֔ם וְלֹ֤א יֶאְשְׁמוּ֙ לַיהוָ֔ה וְהָֽיָה־קֶ֥צֶף עֲלֵיכֶ֖ם וְעַל־אֲחֵיכֶ֑ם כֹּ֥ה תַעֲשׂ֖וּן וְלֹ֥א תֶאְשָֽׁמוּ׃
10 “Setiap perkara yang dibawa kepadamu oleh saudara-saudaramu yang tinggal di kota-kota mereka, baik perkara pembunuhan, entah disengaja atau tidak, maupun perkara ajaran dan perintah, ketetapan dan peraturan, haruslah kamu peringatkan mereka, supaya mereka tidak bersalah kepada Yang Mahakekal dan murka tidak menimpa kamu dan saudara-saudaramu. Beginilah harus kamu lakukan, supaya kamu tidak bersalah.”
יא וְהִנֵּ֡ה אֲמַרְיָ֣הוּ כֹהֵן֩ הָרֹ֨אשׁ עֲלֵיכֶ֜ם לְכֹ֣ל דְּבַר־יְהוָ֗ה וּזְבַדְיָ֨הוּ בֶן־יִשְׁמָעֵ֜אל הַנָּגִ֤יד לְבֵית־יְהוּדָה֙ לְכֹ֣ל דְּבַר־הַמֶּ֔לֶךְ וְשֹׁטְרִ֥ים הַלְוִיִּ֖ם לִפְנֵיכֶ֑ם חִזְק֣וּ וַעֲשׂ֔וּ וִיהִ֥י יְהוָ֖ה עִם־הַטּֽוֹב׃ (פ)
11 “Lihatlah, Amarya, imam kepala, mengepalai kamu dalam segala perkara Yang Mahakekal, dan Zebaja bin Ismael, pemimpin kaum Yehuda, dalam segala perkara raja. Orang-orang Lewi siap di hadapanmu sebagai petugas. Kuatkanlah hatimu dan bertindaklah, dan kiranya Yang Mahakekal menyertai orang yang berbuat baik.”
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya