Amsal 11

Pasal 11

א מֹאזְנֵ֣י מִ֭רְמָה תּוֹעֲבַ֣ת יְהוָ֑ה וְאֶ֖בֶן שְׁלֵמָ֣ה רְצוֹנֽוֹ׃
1 Neraca yang curang adalah kekejian bagi Yang Mahakekal, tetapi batu timbangan yang utuh berkenan kepada-Nya.
ב בָּֽא־זָ֭דוֹן וַיָּבֹ֣א קָל֑וֹן וְֽאֶת־צְנוּעִ֥ים חָכְמָֽה׃
2 Bila keangkuhan datang, datang pula kehinaan, tetapi pada orang-orang yang rendah hati ada hikmat.
ג תֻּמַּ֣ת יְשָׁרִ֣ים תַּנְחֵ֑ם וְסֶ֖לֶף בּוֹגְדִ֣ים ושדם [יְשָׁדֵּֽם׃]
3 Ketulusan orang-orang yang lurus menuntun mereka, tetapi kebengkokan orang-orang yang berkhianat membinasakan mereka.
ד לֹא־יוֹעִ֣יל ה֭וֹן בְּי֣וֹם עֶבְרָ֑ה וּ֝צְדָקָ֗ה תַּצִּ֥יל מִמָּֽוֶת׃
4 Harta tidak berguna pada hari murka, tetapi kebenaran menyelamatkan dari maut.
ה צִדְקַ֣ת תָּ֭מִים תְּיַשֵּׁ֣ר דַּרְכּ֑וֹ וּ֝בְרִשְׁעָת֗וֹ יִפֹּ֥ל רָשָֽׁע׃
5 Kebenaran orang yang tulus meluruskan jalannya, tetapi orang fasik jatuh karena kefasikannya sendiri.
ו צִדְקַ֣ת יְ֭שָׁרִים תַּצִּילֵ֑ם וּ֝בְהַוַּ֗ת בֹּגְדִ֥ים יִלָּכֵֽדוּ׃
6 Kebenaran orang-orang yang lurus melepaskan mereka, tetapi orang-orang yang berkhianat terjerat dalam kebinasaan yang mereka rancang sendiri.
ז בְּמ֤וֹת אָדָ֣ם רָ֭שָׁע תֹּאבַ֣ד תִּקְוָ֑ה וְתוֹחֶ֖לֶת אוֹנִ֣ים אָבָֽדָה׃
7 Ketika orang fasik mati, lenyaplah harapan, dan penantian orang-orang kuat pun sirna.
ח צַ֭דִּיק מִצָּרָ֣ה נֶחֱלָ֑ץ וַיָּבֹ֖א רָשָׁ֣ע תַּחְתָּֽיו׃
8 Orang benar dilepaskan dari kesesakan, lalu orang fasik datang menggantikannya.
ט בְּפֶ֗ה חָ֭נֵף יַשְׁחִ֣ת רֵעֵ֑הוּ וּ֝בְדַ֗עַת צַדִּיקִ֥ים יֵחָלֵֽצוּ׃
9 Dengan mulutnya orang munafik membinasakan sesamanya, tetapi oleh pengetahuan orang-orang benar diluputkan.
י בְּט֣וּב צַ֭דִּיקִים תַּעֲלֹ֣ץ קִרְיָ֑ה וּבַאֲבֹ֖ד רְשָׁעִ֣ים רִנָּֽה׃
10 Ketika orang-orang benar beroleh kebaikan, bersukarialah kota, dan ketika orang-orang fasik binasa, ada sorak-sorai.
יא בְּבִרְכַּ֣ת יְ֭שָׁרִים תָּר֣וּם קָ֑רֶת וּבְפִ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים תֵּהָרֵֽס׃
11 Oleh berkat orang-orang yang lurus, kota ditinggikan, tetapi oleh mulut orang-orang fasik kota itu diruntuhkan.
יב בָּז־לְרֵעֵ֥הוּ חֲסַר־לֵ֑ב וְאִ֖ישׁ תְּבוּנ֣וֹת יַחֲרִֽישׁ׃
12 Orang yang menghina sesamanya tidak berakal budi, tetapi orang yang berpengertian berdiam diri.
יג הוֹלֵ֣ךְ רָ֭כִיל מְגַלֶּה־סּ֑וֹד וְנֶאֱמַן־ר֝֗וּחַ מְכַסֶּ֥ה דָבָֽר׃
13 Orang yang ke sana kemari membawa cerita membuka rahasia, tetapi orang yang setia hatinya menutupi suatu perkara.
יד בְּאֵ֣ין תַּ֭חְבֻּלוֹת יִפָּל־עָ֑ם וּ֝תְשׁוּעָ֗ה בְּרֹ֣ב יוֹעֵֽץ׃
14 Tanpa siasat, jatuhlah suatu bangsa, tetapi keselamatan ada pada banyaknya penasihat.
טו רַע־יֵ֭רוֹעַ כִּי־עָ֣רַב זָ֑ר וְשֹׂנֵ֖א תֹקְעִ֣ים בּוֹטֵֽחַ׃
15 Orang yang menjadi penjamin bagi orang asing pasti akan hancur, tetapi orang yang enggan berjabat tangan sebagai penjamin akan tetap aman.
טז אֵֽשֶׁת־חֵ֭ן תִּתְמֹ֣ךְ כָּב֑וֹד וְ֝עָרִיצִ֗ים יִתְמְכוּ־עֹֽשֶׁר׃
16 Perempuan yang memikat hati berpegang teguh pada kehormatan, dan orang-orang lalim berpegang teguh pada kekayaan.
יז גֹּמֵ֣ל נַ֭פְשׁוֹ אִ֣ישׁ חָ֑סֶד וְעֹכֵ֥ר שְׁ֝אֵר֗וֹ אַכְזָרִֽי׃
17 Orang yang penuh kasih berbuat baik kepada kaum kerabatnya, tetapi orang yang kejam menyusahkan sanak saudaranya sendiri.
יח רָשָׁ֗ע עֹשֶׂ֥ה פְעֻלַּת־שָׁ֑קֶר וְזֹרֵ֥עַ צְ֝דָקָ֗ה שֶׂ֣כֶר אֱמֶֽת׃
18 Orang fasik mengerjakan pekerjaan yang menipu, tetapi orang yang menabur kebenaran memperoleh upah yang pasti.
יט כֵּן־צְדָקָ֥ה לְחַיִּ֑ים וּמְרַדֵּ֖ף רָעָ֣ה לְמוֹתֽוֹ׃
19 Kebenaran yang sejati membawa kepada kehidupan, tetapi orang yang mengejar kejahatan menuju kematiannya sendiri.
כ תּוֹעֲבַ֣ת יְ֭הוָה עִקְּשֵׁי־לֵ֑ב וּ֝רְצוֹנ֗וֹ תְּמִ֣ימֵי דָֽרֶךְ׃
20 Orang-orang yang bengkok hatinya adalah kekejian bagi Yang Mahakekal, tetapi orang-orang yang tulus jalannya berkenan kepada-Nya.
כא יָ֣ד לְ֭יָד לֹא־יִנָּ֣קֶה רָּ֑ע וְזֶ֖רַע צַדִּיקִ֣ים נִמְלָֽט׃
21 Dari tangan ke tangan, orang jahat tidak akan luput dari hukuman, tetapi keturunan orang-orang benar diluputkan.
כב נֶ֣זֶם זָ֭הָב בְּאַ֣ף חֲזִ֑יר אִשָּׁ֥ה יָ֝פָ֗ה וְסָ֣רַת טָֽעַם׃
22 Bagaikan anting-anting emas di moncong babi, demikianlah perempuan cantik yang tidak memiliki akal budi.
כג תַּאֲוַ֣ת צַדִּיקִ֣ים אַךְ־ט֑וֹב תִּקְוַ֖ת רְשָׁעִ֣ים עֶבְרָֽה׃
23 Keinginan orang-orang benar hanyalah kebaikan, tetapi harapan orang-orang fasik adalah murka.
כד יֵ֣שׁ מְ֭פַזֵּר וְנוֹסָ֥ף ע֑וֹד וְחוֹשֵׂ֥ךְ מִ֝יֹּ֗שֶׁר אַךְ־לְמַחְסֽוֹר׃
24 Ada orang yang membagi-bagikan dengan murah hati, namun malah makin bertambah, dan ada orang yang menahan apa yang patut diberikan, tetapi hanya berakhir dengan kekurangan.
כה נֶֽפֶשׁ־בְּרָכָ֥ה תְדֻשָּׁ֑ן וּ֝מַרְוֶ֗ה גַּם־ה֥וּא יוֹרֶֽא׃
25 Jiwa yang suka memberi berkat akan diberi kelimpahan, dan orang yang memberi minum kepada orang lain, ia sendiri pun akan dipuaskan.
כו מֹ֣נֵֽעַ בָּ֭ר יִקְּבֻ֣הוּ לְא֑וֹם וּ֝בְרָכָ֗ה לְרֹ֣אשׁ מַשְׁבִּֽיר׃
26 Orang yang menahan gandum akan dikutuk oleh bangsa, tetapi berkat turun ke atas kepala orang yang menjualnya.
כז שֹׁ֣חֵֽר ט֭וֹב יְבַקֵּ֣שׁ רָצ֑וֹן וְדֹרֵ֖שׁ רָעָ֣ה תְבוֹאֶֽנּוּ׃
27 Orang yang dengan tekun mengusahakan kebaikan mencari perkenanan, tetapi orang yang mengejar kejahatan, kejahatan itu akan menimpa dirinya sendiri.
כח בּוֹטֵ֣חַ בְּ֭עָשְׁרוֹ ה֣וּא יִפֹּ֑ל וְ֝כֶעָלֶ֗ה צַדִּיקִ֥ים יִפְרָֽחוּ׃
28 Orang yang mengandalkan kekayaannya akan jatuh, tetapi orang-orang benar akan bertunas seperti daun yang menghijau.
כט עוֹכֵ֣ר בֵּ֭יתוֹ יִנְחַל־ר֑וּחַ וְעֶ֥בֶד אֱ֝וִ֗יל לַחֲכַם־לֵֽב׃
29 Orang yang menyusahkan rumah tangganya sendiri akan mewarisi angin, dan orang bodoh akan menjadi hamba bagi orang yang bijak hatinya.
ל פְּֽרִי־צַ֭דִּיק עֵ֣ץ חַיִּ֑ים וְלֹקֵ֖חַ נְפָשׂ֣וֹת חָכָֽם׃
30 Buah orang benar adalah pohon kehidupan, dan orang yang menarik jiwa-jiwa kepada kebaikan adalah orang bijak.
לא הֵ֣ן צַ֭דִּיק בָּאָ֣רֶץ יְשֻׁלָּ֑ם אַ֝֗ף כִּֽי־רָשָׁ֥ע וְחוֹטֵֽא׃
31 Sesungguhnya, orang benar menerima balasan di bumi, terlebih lagi orang fasik dan orang berdosa!
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya