Amsal 23

Pasal 23

א כִּֽי־תֵ֭שֵׁב לִלְח֣וֹם אֶת־מוֹשֵׁ֑ל בִּ֥ין תָּ֝בִ֗ין אֶת־אֲשֶׁ֥ר לְפָנֶֽיךָ׃
1 Apabila engkau duduk untuk makan bersama seorang penguasa, perhatikanlah baik-baik siapa yang ada di hadapanmu.
ב וְשַׂמְתָּ֣ שַׂכִּ֣ין בְּלֹעֶ֑ךָ אִם־בַּ֖עַל נֶ֣פֶשׁ אָֽתָּה׃
2 Taruhlah pisau pada kerongkonganmu, jika engkau seorang yang rakus akan makanan.
ג אַל־תִּ֭תְאָו לְמַטְעַמּוֹתָ֑יו וְ֝ה֗וּא לֶ֣חֶם כְּזָבִֽים׃
3 Janganlah engkau menginginkan hidangan-hidangannya yang lezat, sebab itu adalah makanan tipuan.
ד אַל־תִּיגַ֥ע לְֽהַעֲשִׁ֑יר מִֽבִּינָתְךָ֥ חֲדָֽל׃
4 Janganlah engkau bersusah payah untuk menjadi kaya; dengan pengertianmu sendiri, berhentilah dari hal itu.
ה התעוף [הֲתָ֤עִיף] עֵינֶ֥יךָ בּ֗וֹ וְֽאֵ֫ינֶ֥נּוּ כִּ֤י עָשֹׂ֣ה יַעֲשֶׂה־לּ֣וֹ כְנָפַ֑יִם כְּ֝נֶ֗שֶׁר ועיף [יָע֥וּף] הַשָּׁמָֽיִם׃ (פ)
5 Baru saja engkau melayangkan matamu kepadanya, ia sudah tidak ada lagi; sebab ia pasti membuat sayap bagi dirinya seperti burung rajawali, lalu terbang ke langit.
ו אַל־תִּלְחַ֗ם אֶת־לֶ֭חֶם רַ֣ע עָ֑יִן וְאַל־תתאו [תִּ֝תְאָ֗יו] לְמַטְעַמֹּתָֽיו׃
6 Janganlah engkau memakan makanan orang yang kikir, dan janganlah engkau menginginkan hidangan-hidangannya yang lezat.
ז כִּ֤י ׀ כְּמוֹ־שָׁעַ֥ר בְּנַפְשׁ֗וֹ כֶּ֫ן־ה֥וּא אֱכֹ֣ל וּ֭שְׁתֵה יֹ֣אמַר לָ֑ךְ וְ֝לִבּ֗וֹ בַּל־עִמָּֽךְ׃
7 Sebab seolah-olah hal itu pahit dalam jiwanya, demikianlah dia; “Makan dan minumlah,” katanya kepadamu, tetapi hatinya tidak bersamamu.
ח פִּֽתְּךָ־אָכַ֥לְתָּ תְקִיאֶ֑נָּה וְ֝שִׁחַ֗תָּ דְּבָרֶ֥יךָ הַנְּעִימִֽים׃
8 Sesuap makanan yang telah engkau makan akan engkau muntahkan, dan sia-sialah kata-katamu yang manis.
ט בְּאָזְנֵ֣י כְ֭סִיל אַל־תְּדַבֵּ֑ר כִּֽי־יָ֝ב֗וּז לְשֵׂ֣כֶל מִלֶּֽיךָ׃
9 Janganlah berbicara di telinga orang bebal, sebab ia akan meremehkan hikmat kata-katamu.
י אַל־תַּ֭סֵּג גְּב֣וּל עוֹלָ֑ם וּבִשְׂדֵ֥י יְ֝תוֹמִ֗ים אַל־תָּבֹֽא׃
10 Jangan memindahkan batas tanah yang sudah ada sejak dahulu kala, dan jangan memasuki ladang anak-anak yatim.
יא כִּֽי־גֹאֲלָ֥ם חָזָ֑ק הֽוּא־יָרִ֖יב אֶת־רִיבָ֣ם אִתָּֽךְ׃
11 Sebab Pembela mereka kuat; Dialah yang akan membela perkara mereka melawan engkau.
יב הָבִ֣יאָה לַמּוּסָ֣ר לִבֶּ֑ךָ וְ֝אָזְנֶ֗ךָ לְאִמְרֵי־דָֽעַת׃
12 Arahkanlah hatimu kepada didikan, dan telingamu kepada perkataan-perkataan yang mengandung pengetahuan.
יג אַל־תִּמְנַ֣ע מִנַּ֣עַר מוּסָ֑ר כִּֽי־תַכֶּ֥נּוּ בַ֝שֵּׁ֗בֶט לֹ֣א יָמֽוּת׃
13 Janganlah engkau menahan didikan dari seorang anak, sebab jika engkau memukulnya dengan rotan, ia tidak akan mati.
יד אַ֭תָּה בַּשֵּׁ֣בֶט תַּכֶּ֑נּוּ וְ֝נַפְשׁ֗וֹ מִשְּׁא֥וֹל תַּצִּֽיל׃
14 Engkau memukulnya dengan rotan, dan engkau menyelamatkan jiwanya dari dunia orang mati.
טו בְּ֭נִי אִם־חָכַ֣ם לִבֶּ֑ךָ יִשְׂמַ֖ח לִבִּ֣י גַם־אָֽנִי׃
15 Anakku, jika hatimu bijak, hatiku pun akan bersukacita, ya, hatiku sendiri.
טז וְתַעְלֹ֥זְנָה כִלְיוֹתָ֑י בְּדַבֵּ֥ר שְׂ֝פָתֶ֗יךָ מֵישָׁרִֽים׃
16 Dan batinku akan bersorak-sorai apabila bibirmu mengucapkan hal-hal yang benar.
יז אַל־יְקַנֵּ֣א לִ֭בְּךָ בַּֽחַטָּאִ֑ים כִּ֥י אִם־בְּיִרְאַת־יְ֝הוָ֗ה כָּל־הַיּֽוֹם׃
17 Janganlah hatimu iri kepada orang-orang berdosa, melainkan tetaplah dalam takut akan Yang Mahakekal sepanjang hari.
יח כִּ֭י אִם־יֵ֣שׁ אַחֲרִ֑ית וְ֝תִקְוָתְךָ֗ לֹ֣א תִכָּרֵֽת׃
18 Sebab dengan demikian ada masa depan, dan harapanmu tidak akan terputus.
יט שְׁמַע־אַתָּ֣ה בְנִ֣י וַחֲכָ֑ם וְאַשֵּׁ֖ר בַּדֶּ֣רֶךְ לִבֶּֽךָ׃
19 Dengarlah, anakku, dan jadilah bijak, dan arahkanlah hatimu di jalan itu.
כ אַל־תְּהִ֥י בְסֹֽבְאֵי־יָ֑יִן בְּזֹלֲלֵ֖י בָשָׂ֣ר לָֽמוֹ׃
20 Janganlah engkau berada di antara para peminum anggur, di antara orang-orang yang rakus makan daging bagi diri mereka sendiri.
כא כִּי־סֹבֵ֣א וְ֭זוֹלֵל יִוָּרֵ֑שׁ וּ֝קְרָעִ֗ים תַּלְבִּ֥ישׁ נוּמָֽה׃
21 Sebab peminum dan orang yang rakus akan menjadi miskin, dan rasa kantuk akan mengenakan kain compang-camping pada seseorang.
כב שְׁמַ֣ע לְ֭אָבִיךָ זֶ֣ה יְלָדֶ֑ךָ וְאַל־תָּ֝ב֗וּז כִּֽי־זָקְנָ֥ה אִמֶּֽךָ׃
22 Dengarkanlah ayahmu yang telah memperanakkan engkau, dan janganlah engkau meremehkan ibumu apabila ia sudah tua.
כג אֱמֶ֣ת קְ֭נֵה וְאַל־תִּמְכֹּ֑ר חָכְמָ֖ה וּמוּסָ֣ר וּבִינָֽה׃
23 Belilah kebenaran, dan janganlah engkau menjualnya; demikian pula hikmat, didikan, dan pengertian.
כד גול [גִּ֣יל] יגול [יָ֭גִיל] אֲבִ֣י צַדִּ֑יק יולד [וְיוֹלֵ֥ד] חָ֝כָ֗ם וישמח־[יִשְׂמַח־] בּֽוֹ׃
24 Ayah orang benar akan sangat bergembira, dan orang yang memperanakkan anak yang bijak akan bersukacita karenanya.
כה יִֽשְׂמַח־אָבִ֥יךָ וְאִמֶּ֑ךָ וְ֝תָגֵ֗ל יֽוֹלַדְתֶּֽךָ׃
25 Biarlah ayahmu dan ibumu bersukacita, dan biarlah ia yang melahirkan engkau bergembira.
כו תְּנָֽה־בְנִ֣י לִבְּךָ֣ לִ֑י וְ֝עֵינֶ֗יךָ דְּרָכַ֥י תרצנה [תִּצֹּֽרְנָה׃]
26 Anakku, berikanlah hatimu kepadaku, dan biarlah matamu memperhatikan jalan-jalanku.
כז כִּֽי־שׁוּחָ֣ה עֲמֻקָּ֣ה זוֹנָ֑ה וּבְאֵ֥ר צָ֝רָ֗ה נָכְרִיָּֽה׃
27 Sebab perempuan sundal adalah lubang yang dalam, dan perempuan asing adalah sumur yang sempit.
כח אַף־הִ֭יא כְּחֶ֣תֶף תֶּֽאֱרֹ֑ב וּ֝בוֹגְדִ֗ים בְּאָדָ֥ם תּוֹסִֽף׃
28 Ia pun mengintai seperti perampok, dan ia memperbanyak orang-orang yang berkhianat di antara manusia.
כט לְמִ֨י א֥וֹי לְמִ֪י אֲב֡וֹי לְמִ֤י מדונים [מִדְיָנִ֨ים ׀] לְמִ֥י שִׂ֗יחַ לְ֭מִי פְּצָעִ֣ים חִנָּ֑ם לְ֝מִ֗י חַכְלִל֥וּת עֵינָֽיִם׃
29 Siapa yang berseru “Celaka”? Siapa yang berseru “Aduh”? Siapa yang mengalami pertengkaran? Siapa yang banyak bicara tak keruan? Siapa yang terluka tanpa sebab? Siapa yang matanya merah?
ל לַֽמְאַחֲרִ֥ים עַל־הַיָּ֑יִן לַ֝בָּאִ֗ים לַחְקֹ֥ר מִמְסָֽךְ׃
30 Mereka yang berlama-lama minum anggur, mereka yang datang untuk mencari anggur campuran.
לא אַל־תֵּ֥רֶא יַיִן֮ כִּ֪י יִתְאַ֫דָּ֥ם כִּֽי־יִתֵּ֣ן בכיס [בַּכּ֣וֹס] עֵינ֑וֹ יִ֝תְהַלֵּ֗ךְ בְּמֵישָׁרִֽים׃
31 Janganlah engkau memandangi anggur ketika warnanya merah, ketika ia menampakkan kilaunya di dalam cawan, ketika ia mengalir dengan lancar.
לב אַ֭חֲרִיתוֹ כְּנָחָ֣שׁ יִשָּׁ֑ךְ וּֽכְצִפְעֹנִ֥י יַפְרִֽשׁ׃
32 Pada akhirnya ia memagut seperti ular, dan menyengat seperti ular beludak.
לג עֵ֭ינֶיךָ יִרְא֣וּ זָר֑וֹת וְ֝לִבְּךָ֗ יְדַבֵּ֥ר תַּהְפֻּכֽוֹת׃
33 Matamu akan memandang perempuan-perempuan asing, dan hatimu akan mengucapkan hal-hal yang sesat.
לד וְ֭הָיִיתָ כְּשֹׁכֵ֣ב בְּלֶב־יָ֑ם וּ֝כְשֹׁכֵ֗ב בְּרֹ֣אשׁ חִבֵּֽל׃
34 Engkau akan menjadi seperti orang yang berbaring di tengah laut, dan seperti orang yang berbaring di puncak tiang kapal.
לה הִכּ֥וּנִי בַל־חָלִיתִי֮ הֲלָמ֗וּנִי בַּל־יָ֫דָ֥עְתִּי מָתַ֥י אָקִ֑יץ א֝וֹסִ֗יף אֲבַקְשֶׁ֥נּוּ עֽוֹד׃
35 “Mereka memukul aku, tetapi aku tidak merasa sakit; mereka menghajar aku, tetapi aku tidak merasakannya. Kapankah aku akan terjaga? Aku akan mencarinya lagi.”
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya