Amsal 27

Pasal 27

א אַֽל־תִּ֭תְהַלֵּל בְּי֣וֹם מָחָ֑ר כִּ֤י לֹא־תֵ֝דַ֗ע מַה־יֵּ֥לֶד יֽוֹם׃

1 Janganlah membanggakan diri tentang hari esok, sebab engkau tidak tahu apa yang akan dibawa oleh suatu hari.

ב יְהַלֶּלְךָ֣ זָ֣ר וְלֹא־פִ֑יךָ נָ֝כְרִ֗י וְאַל־שְׂפָתֶֽיךָ׃

2 Biarlah orang lain yang memujimu, dan bukan mulutmu sendiri; orang asing, dan bukan bibirmu sendiri.

ג כֹּֽבֶד־אֶ֭בֶן וְנֵ֣טֶל הַח֑וֹל וְכַ֥עַס אֱ֝וִ֗יל כָּבֵ֥ד מִשְּׁנֵיהֶֽם׃

3 Batu itu berat dan pasir itu berat untuk dipikul, tetapi sakit hati yang ditimbulkan oleh orang bodoh lebih berat daripada keduanya.

ד אַכְזְרִיּ֣וּת חֵ֭מָה וְשֶׁ֣טֶף אָ֑ף וּמִ֥י יַ֝עֲמֹד לִפְנֵ֥י קִנְאָֽה׃

4 Kegeraman itu kejam dan amarah itu meluap-luap seperti banjir, tetapi siapakah yang dapat bertahan menghadapi kecemburuan?

ה ט֭וֹבָה תּוֹכַ֣חַת מְגֻלָּ֑ה מֵֽאַהֲבָ֥ה מְסֻתָּֽרֶת׃

5 Lebih baik teguran yang terang-terangan daripada kasih yang tersembunyi.

ו נֶ֭אֱמָנִים פִּצְעֵ֣י אוֹהֵ֑ב וְ֝נַעְתָּר֗וֹת נְשִׁיק֥וֹת שׂוֹנֵֽא׃

6 Luka-luka yang ditimbulkan oleh sahabat dapat dipercaya, tetapi ciuman musuh berlimpah-limpah.

ז נֶ֣פֶשׁ שְׂ֭בֵעָה תָּב֣וּס נֹ֑פֶת וְנֶ֥פֶשׁ רְ֝עֵבָ֗ה כָּל־מַ֥ר מָתֽוֹק׃

7 Orang yang kenyang menginjak-injak madu dari sarangnya, tetapi bagi orang yang lapar, segala yang pahit terasa manis.

ח כְּ֭צִפּוֹר נוֹדֶ֣דֶת מִן־קִנָּ֑הּ כֵּֽן־אִ֝֗ישׁ נוֹדֵ֥ד מִמְּקוֹמֽוֹ׃

8 Seperti burung yang mengembara meninggalkan sarangnya, demikianlah orang yang mengembara meninggalkan tempatnya.

ט שֶׁ֣מֶן וּ֭קְטֹרֶת יְשַׂמַּֽח־לֵ֑ב וּמֶ֥תֶק רֵ֝עֵ֗הוּ מֵֽעֲצַת־נָֽפֶשׁ׃

9 Minyak harum dan dupa menyukakan hati, dan manisnya kata-kata seorang sahabat melebihi nasihat dari hatinya sendiri.

י רֵֽעֲךָ֨ ורעה [וְרֵ֪עַ] אָבִ֡יךָ אַֽל־תַּעֲזֹ֗ב וּבֵ֥ית אָחִ֗יךָ אַל־תָּ֭בוֹא בְּי֣וֹם אֵידֶ֑ךָ ט֥וֹב שָׁכֵ֥ן קָ֝ר֗וֹב מֵאָ֥ח רָחֽוֹק׃

10 Jangan tinggalkan sahabatmu dan sahabat ayahmu, dan jangan pergi ke rumah saudaramu pada hari kemalanganmu; lebih baik tetangga yang dekat daripada saudara yang jauh.

יא חֲכַ֣ם בְּ֭נִי וְשַׂמַּ֣ח לִבִּ֑י וְאָשִׁ֖יבָה חֹרְפִ֣י דָבָֽר׃

11 Jadilah bijak, anakku, dan sukakanlah hatiku, supaya aku dapat menjawab orang yang mencelaku.

יב עָר֤וּם רָאָ֣ה רָעָ֣ה נִסְתָּ֑ר פְּ֝תָאיִ֗ם עָבְר֥וּ נֶעֱנָֽשׁוּ׃

12 Orang yang cerdik melihat malapetaka lalu bersembunyi; orang-orang yang naif berjalan terus dan menanggung akibatnya.

יג קַח־בִּ֭גְדוֹ כִּי־עָ֣רַב זָ֑ר וּבְעַ֖ד נָכְרִיָּ֣ה חַבְלֵֽהוּ׃

13 Ambillah pakaiannya, sebab ia telah menjadi penjamin bagi orang asing; ambillah barang gadaian darinya karena ia menjamin perempuan asing.

יד מְבָ֘רֵ֤ךְ רֵעֵ֨הוּ ׀ בְּק֣וֹל גָּ֭דוֹל בַּבֹּ֣קֶר הַשְׁכֵּ֑ים קְ֝לָלָ֗ה תֵּחָ֥שֶׁב לֽוֹ׃

14 Siapa memuji-muji sahabatnya dengan suara nyaring pada pagi-pagi benar, hal itu akan dianggap sebagai kutuk baginya.

טו דֶּ֣לֶף ט֭וֹרֵד בְּי֣וֹם סַגְרִ֑יר וְאֵ֥שֶׁת מדונים [מִ֝דְיָנִ֗ים] נִשְׁתָּוָֽה׃

15 Tetesan air hujan yang terus-menerus pada hari hujan lebat dan seorang istri yang suka bertengkar adalah sama.

טז צֹפְנֶ֥יהָ צָֽפַן־ר֑וּחַ וְשֶׁ֖מֶן יְמִינ֣וֹ יִקְרָֽא׃

16 Siapa yang hendak menyembunyikan perempuan itu seolah-olah menyembunyikan angin, dan minyak di tangan kanan orang itu akan menyatakannya.

יז בַּרְזֶ֣ל בְּבַרְזֶ֣ל יָ֑חַד וְ֝אִ֗ישׁ יַ֣חַד פְּנֵֽי־רֵעֵֽהוּ׃

17 Besi menajamkan besi, demikianlah seseorang menajamkan wajah sahabatnya.

יח נֹצֵ֣ר תְּ֭אֵנָה יֹאכַ֣ל פִּרְיָ֑הּ וְשֹׁמֵ֖ר אֲדֹנָ֣יו יְכֻבָּֽד׃

18 Siapa menjaga pohon ara akan memakan buahnya, dan siapa menjaga tuannya akan dihormati.

יט כַּ֭מַּיִם הַפָּנִ֣ים לַפָּנִ֑ים כֵּ֤ן לֵֽב־הָ֝אָדָ֗ם לָאָדָֽם׃

19 Seperti air memantulkan wajah kepada wajah, demikianlah hati manusia kepada manusia.

כ שְׁא֣וֹל ואבדה [וַ֭אֲבַדּוֹ] לֹ֣א תִשְׂבַּ֑עְנָה וְעֵינֵ֥י הָ֝אָדָ֗ם לֹ֣א תִשְׂבַּֽעְנָה׃

20 Dunia orang mati dan tempat kebinasaan tidak pernah puas, dan mata manusia pun tidak pernah puas.

כא מַצְרֵ֣ף לַ֭כֶּסֶף וְכ֣וּר לַזָּהָ֑ב וְ֝אִ֗ישׁ לְפִ֣י מַהֲלָלֽוֹ׃

21 Kui untuk memurnikan perak dan dapur peleburan untuk emas, dan seseorang diuji menurut pujian yang diterimanya.

כב אִ֥ם תִּכְתּֽוֹשׁ־אֶת־הָאֱוִ֨יל ׀ בַּֽמַּכְתֵּ֡שׁ בְּת֣וֹךְ הָ֭רִיפוֹת בַּֽעֱלִ֑י לֹא־תָס֥וּר מֵ֝עָלָ֗יו אִוַּלְתּֽוֹ׃ (פ)

22 Sekalipun engkau menumbuk orang bodoh dalam lesung dengan alu di antara gandum yang ditumbuk, kebodohannya tidak akan lenyap darinya.

כג יָדֹ֣עַ תֵּ֭דַע פְּנֵ֣י צֹאנֶ֑ךָ שִׁ֥ית לִ֝בְּךָ֗ לַעֲדָרִֽים׃

23 Ketahuilah baik-baik keadaan kambing dombamu, dan perhatikanlah kawanan ternakmu dengan sungguh-sungguh.

כד כִּ֤י לֹ֣א לְעוֹלָ֣ם חֹ֑סֶן וְאִם־נֵ֝֗זֶר לְד֣וֹר דור [וָדֽוֹר׃]

24 Sebab kekayaan tidak bertahan selamanya; apakah sebuah mahkota tetap ada turun-temurun?

כה גָּלָ֣ה חָ֭צִיר וְנִרְאָה־דֶ֑שֶׁא וְ֝נֶאֶסְפ֗וּ עִשְּׂב֥וֹת הָרִֽים׃

25 Apabila rumput telah bermunculan dan tunas-tunas hijau mulai tampak, dan tumbuh-tumbuhan di pegunungan dikumpulkan,

כו כְּבָשִׂ֥ים לִלְבוּשֶׁ֑ךָ וּמְחִ֥יר שָׂ֝דֶ֗ה עַתּוּדִֽים׃

26 Domba-domba akan menjadi pakaianmu, dan kambing-kambing jantan menjadi harga sebuah ladang.

כז וְדֵ֤י ׀ חֲלֵ֬ב עִזִּ֗ים לְֽ֭לַחְמְךָ לְלֶ֣חֶם בֵּיתֶ֑ךָ וְ֝חַיִּ֗ים לְנַעֲרוֹתֶֽיךָ׃

27 Akan ada cukup susu kambing untuk makananmu, untuk makanan seisi rumahmu, dan untuk menghidupi para pelayan perempuanmu.

Pasal Sebelumnya Pasal Berikutnya