Amsal 4

Pasal 4

א שִׁמְע֣וּ בָ֭נִים מ֣וּסַר אָ֑ב וְ֝הַקְשִׁ֗יבוּ לָדַ֥עַת בִּינָֽה׃
1 Dengarkanlah, hai anak-anak, didikan seorang ayah, dan perhatikanlah supaya kamu memperoleh pengertian.
ב כִּ֤י לֶ֣קַח ט֭וֹב נָתַ֣תִּי לָכֶ֑ם תּֽ֝וֹרָתִ֗י אַֽל־תַּעֲזֹֽבוּ׃
2 Sebab ajaran yang baik telah kuberikan kepadamu; janganlah kamu meninggalkan ajaranku.
ג כִּי־בֵ֭ן הָיִ֣יתִי לְאָבִ֑י רַ֥ךְ וְ֝יָחִ֗יד לִפְנֵ֥י אִמִּֽי׃
3 Sebab dahulu aku pun seorang anak bagi ayahku, anak yang lembut dan manja, satu-satunya di mata ibuku.
ד וַיֹּרֵ֗נִי וַיֹּ֥אמֶר לִ֗י יִֽתְמָךְ־דְּבָרַ֥י לִבֶּ֑ךָ שְׁמֹ֖ר מִצְוֺתַ֣י וֶֽחְיֵֽה׃
4 Ia mengajari aku dan berkata kepadaku: “Biarlah hatimu berpegang teguh pada perkataanku; taatilah perintah-perintahku, maka engkau akan hidup.
ה קְנֵ֣ה חָ֭כְמָה קְנֵ֣ה בִינָ֑ה אַל־תִּשְׁכַּ֥ח וְאַל־תֵּ֝֗ט מֵֽאִמְרֵי־פִֽי׃
5 Perolehlah hikmat, perolehlah pengertian; jangan lupakan dan jangan menyimpang dari perkataan mulutku.
ו אַל־תַּעַזְבֶ֥הָ וְתִשְׁמְרֶ֑ךָּ אֱהָבֶ֥הָ וְתִצְּרֶֽךָּ׃
6 Janganlah engkau meninggalkannya, maka ia akan menjagamu; kasihilah dia, maka ia akan memeliharamu.
ז רֵאשִׁ֣ית חָ֭כְמָה קְנֵ֣ה חָכְמָ֑ה וּבְכָל־קִ֝נְיָנְךָ֗ קְנֵ֣ה בִינָֽה׃
7 Permulaan hikmat ialah: perolehlah hikmat; dan dengan segala yang telah kauperoleh, perolehlah pengertian.
ח סַלְסְלֶ֥הָ וּֽתְרוֹמְמֶ֑ךָּ תְּ֝כַבֵּ֗דְךָ כִּ֣י תְחַבְּקֶֽנָּה׃
8 Dalamilah dia terus-menerus, maka ia akan meninggikan engkau; ia akan memuliakan engkau apabila engkau memeluknya.
ט תִּתֵּ֣ן לְ֭רֹאשְׁךָ לִוְיַת־חֵ֑ן עֲטֶ֖רֶת תִּפְאֶ֣רֶת תְּמַגְּנֶֽךָּ׃
9 Ia akan mengenakan karangan bunga yang anggun di kepalamu, dan menganugerahkan kepadamu mahkota yang indah.”
י שְׁמַ֣ע בְּ֭נִי וְקַ֣ח אֲמָרָ֑י וְיִרְבּ֥וּ לְ֝ךָ֗ שְׁנ֣וֹת חַיִּֽים׃
10 Dengarlah, anakku, dan terimalah perkataanku, maka tahun-tahun hidupmu akan bertambah banyak.
יא בְּדֶ֣רֶךְ חָ֭כְמָה הֹרֵתִ֑יךָ הִ֝דְרַכְתִּ֗יךָ בְּמַעְגְּלֵי־יֹֽשֶׁר׃
11 Aku telah mengajarimu di jalan hikmat; aku telah menuntunmu di jalan-jalan yang lurus.
יב בְּֽ֭לֶכְתְּךָ לֹא־יֵצַ֣ר צַעֲדֶ֑ךָ וְאִם־תָּ֝ר֗וּץ לֹ֣א תִכָּשֵֽׁל׃
12 Apabila engkau berjalan, langkahmu tidak akan terhimpit; dan jika engkau berlari, engkau tidak akan tersandung.
יג הַחֲזֵ֣ק בַּמּוּסָ֣ר אַל־תֶּ֑רֶף נִ֝צְּרֶ֗הָ כִּי־הִ֥יא חַיֶּֽיךָ׃
13 Berpeganglah teguh pada didikan, janganlah melepaskannya; peliharalah dia, sebab dialah hidupmu.
יד בְּאֹ֣רַח רְ֭שָׁעִים אַל־תָּבֹ֑א וְאַל־תְּ֝אַשֵּׁ֗ר בְּדֶ֣רֶךְ רָעִֽים׃
14 Janganlah engkau memasuki jalan orang-orang fasik, dan janganlah melangkah di jalan orang-orang jahat.
טו פְּרָעֵ֥הוּ אַל־תַּעֲבָר־בּ֑וֹ שְׂטֵ֖ה מֵעָלָ֣יו וַעֲבֽוֹר׃
15 Tolaklah jalan itu, janganlah melintasinya; menyimpanglah darinya dan berlalulah.
טז כִּ֤י לֹ֣א יִֽ֭שְׁנוּ אִם־לֹ֣א יָרֵ֑עוּ וְֽנִגְזְלָ֥ה שְׁ֝נָתָ֗ם אִם־לֹ֥א יכשולו [יַכְשִֽׁילוּ׃]
16 Sebab mereka tidak dapat tidur sebelum berbuat jahat, dan tidur mereka terampas jika mereka belum menjatuhkan orang lain.
יז כִּ֣י לָ֭חֲמוּ לֶ֣חֶם רֶ֑שַׁע וְיֵ֖ין חֲמָסִ֣ים יִשְׁתּֽוּ׃
17 Sebab mereka makan roti kefasikan dan minum anggur hasil kekerasan.
יח וְאֹ֣רַח צַ֭דִּיקִים כְּא֣וֹר נֹ֑גַהּ הוֹלֵ֥ךְ וָ֝א֗וֹר עַד־נְכ֥וֹן הַיּֽוֹם׃
18 Tetapi jalan orang-orang benar seperti cahaya fajar, yang semakin lama semakin terang sampai siang hari mencapai puncaknya.
יט דֶּ֣רֶךְ רְ֭שָׁעִים כָּֽאֲפֵלָ֑ה לֹ֥א יָ֝דְע֗וּ בַּמֶּ֥ה יִכָּשֵֽׁלוּ׃ (פ)
19 Jalan orang-orang fasik seperti kegelapan pekat; mereka tidak tahu apa yang membuat mereka tersandung.
כ בְּ֭נִי לִדְבָרַ֣י הַקְשִׁ֑יבָה לַ֝אֲמָרַ֗י הַט־אָזְנֶֽךָ׃
20 Anakku, perhatikanlah perkataanku; arahkanlah telingamu kepada ucapan-ucapanku.
כא אַל־יַלִּ֥יזוּ מֵעֵינֶ֑יךָ שָׁ֝מְרֵ֗ם בְּת֣וֹךְ לְבָבֶֽךָ׃
21 Janganlah semuanya itu lepas dari pandangan matamu; simpanlah semuanya itu di dalam hatimu.
כב כִּֽי־חַיִּ֣ים הֵ֭ם לְמֹצְאֵיהֶ֑ם וּֽלְכָל־בְּשָׂר֥וֹ מַרְפֵּֽא׃
22 Sebab semuanya itu adalah kehidupan bagi orang-orang yang menemukannya, dan kesembuhan bagi seluruh tubuhnya.
כג מִֽכָּל־מִ֭שְׁמָר נְצֹ֣ר לִבֶּ֑ךָ כִּֽי־מִ֝מֶּ֗נּוּ תּוֹצְא֥וֹת חַיִּֽים׃
23 Lebih dari segala sesuatu yang harus kaujaga, jagalah hatimu, sebab dari situlah terpancar kehidupan.
כד הָסֵ֣ר מִ֭מְּךָ עִקְּשׁ֣וּת פֶּ֑ה וּלְז֥וּת שְׂ֝פָתַ֗יִם הַרְחֵ֥ק מִמֶּֽךָּ׃
24 Jauhkanlah darimu mulut yang bengkok, dan singkirkanlah jauh-jauh darimu bibir yang menyimpang.
כה עֵ֭ינֶיךָ לְנֹ֣כַח יַבִּ֑יטוּ וְ֝עַפְעַפֶּ֗יךָ יַיְשִׁ֥רוּ נֶגְדֶּֽךָ׃
25 Biarlah matamu memandang lurus ke depan, dan biarlah pandanganmu tertuju lurus di hadapanmu.
כו פַּ֭לֵּס מַעְגַּ֣ל רַגְלֶ֑ךָ וְֽכָל־דְּרָכֶ֥יךָ יִכֹּֽנוּ׃
26 Timbanglah baik-baik jejak langkah kakimu, maka segala jalanmu akan teguh.
כז אַֽל־תֵּט־יָמִ֥ין וּשְׂמֹ֑אול הָסֵ֖ר רַגְלְךָ֣ מֵרָֽע׃
27 Janganlah menyimpang ke kanan atau ke kiri; jauhkanlah kakimu dari kejahatan.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya