Ayub 34

Pasal 34

א וַיַּ֥עַן אֱלִיה֗וּא וַיֹּאמַֽר׃
1 Lalu Elihu menjawab dan berkata:
ב שִׁמְע֣וּ חֲכָמִ֣ים מִלָּ֑י וְ֝יֹדְעִ֗ים הַאֲזִ֥ינוּ לִֽי׃
2 Dengarkanlah perkataanku, hai orang-orang bijak; pasanglah telinga kepadaku, hai orang-orang yang berpengetahuan.
ג כִּי־אֹ֭זֶן מִלִּ֣ין תִּבְחָ֑ן וְ֝חֵ֗ךְ יִטְעַ֥ם לֶאֱכֹֽל׃
3 Sebab telinga menguji perkataan, seperti langit-langit mulut mengecap makanan.
ד מִשְׁפָּ֥ט נִבְחֲרָה־לָּ֑נוּ נֵדְעָ֖ה בֵינֵ֣ינוּ מַה־טּֽוֹב׃
4 Marilah kita memilih bagi kita apa yang benar; marilah kita ketahui bersama apa yang baik.
ה כִּֽי־אָ֭מַר אִיּ֣וֹב צָדַ֑קְתִּי וְ֝אֵ֗ל הֵסִ֥יר מִשְׁפָּטִֽי׃
5 Sebab Ayub telah berkata, “Aku benar, tetapi Allah telah menyingkirkan hakku.”
ו עַל־מִשְׁפָּטִ֥י אֲכַזֵּ֑ב אָנ֖וּשׁ חִצִּ֣י בְלִי־פָֽשַׁע׃
6 “Tentang perkaraku, aku menyatakan putusan itu dusta; anak panah yang menimpaku menimbulkan luka yang tak tersembuhkan, padahal aku tidak melanggar apa pun.”
ז מִי־גֶ֥בֶר כְּאִיּ֑וֹב יִֽשְׁתֶּה־לַּ֥עַג כַּמָּֽיִם׃
7 Siapakah orang seperti Ayub, yang meminum cemooh seperti air?
ח וְאָרַ֣ח לְ֭חֶבְרָה עִם־פֹּ֣עֲלֵי אָ֑וֶן וְ֝לָלֶ֗כֶת עִם־אַנְשֵׁי־רֶֽשַׁע׃
8 Ia menempuh jalan untuk bersekutu dengan orang-orang yang berbuat jahat dan berjalan bersama orang-orang fasik.
ט כִּֽי־אָ֭מַר לֹ֣א יִסְכָּן־גָּ֑בֶר בִּ֝רְצֹת֗וֹ עִם־אֱלֹהִֽים׃
9 Sebab ia telah berkata, “Tidak ada gunanya bagi seseorang bila ia hidup berkenan kepada Allah.”
י לָכֵ֤ן ׀ אַ֥נֲשֵׁ֥י לֵבָ֗ב שִׁמְע֫וּ לִ֥י חָלִ֖לָה לָאֵ֥ל מֵרֶ֗שַׁע וְשַׁדַּ֥י מֵעָֽוֶל׃
10 Karena itu, dengarkanlah aku, hai orang-orang yang berpengertian: Jauhlah dari Allah untuk berbuat fasik, dan dari Yang Mahakuasa untuk berbuat curang.
יא כִּ֤י פֹ֣עַל אָ֭דָם יְשַׁלֶּם־ל֑וֹ וּֽכְאֹ֥רַח אִ֝֗ישׁ יַמְצִאֶֽנּוּ׃
11 Sebab Ia membalas manusia sesuai dengan perbuatannya, dan Ia mendatangkan kepada setiap orang sesuai dengan jalan hidupnya.
יב אַף־אָמְנָ֗ם אֵ֥ל לֹֽא־יַרְשִׁ֑יעַ וְ֝שַׁדַּ֗י לֹֽא־יְעַוֵּ֥ת מִשְׁפָּֽט׃
12 Sungguh, Allah tidak berbuat fasik, dan Yang Mahakuasa tidak memutarbalikkan keadilan.
יג מִֽי־פָקַ֣ד עָלָ֣יו אָ֑רְצָה וּמִ֥י שָׂ֝֗ם תֵּבֵ֥ל כֻּלָּֽהּ׃
13 Siapakah yang memberi Dia perintah atas bumi? Siapakah yang menata seluruh dunia?
יד אִם־יָשִׂ֣ים אֵלָ֣יו לִבּ֑וֹ רוּח֥וֹ וְ֝נִשְׁמָת֗וֹ אֵלָ֥יו יֶאֱסֹֽף׃
14 Jika Ia menujukan hati-Nya kepadanya, Ia akan menarik kembali kepada-Nya roh dan napasnya.
טו יִגְוַ֣ע כָּל־בָּשָׂ֣ר יָ֑חַד וְ֝אָדָ֗ם עַל־עָפָ֥ר יָשֽׁוּב׃
15 maka binasalah segala makhluk hidup bersama-sama, dan manusia akan kembali menjadi debu.
טז וְאִם־בִּ֥ינָה שִׁמְעָה־זֹּ֑את הַ֝אֲזִ֗ינָה לְק֣וֹל מִלָּֽי׃
16 Jika engkau berpengertian, dengarkanlah ini; pasanglah telinga kepada suara perkataanku.
יז הַאַ֬ף שׂוֹנֵ֣א מִשְׁפָּ֣ט יַחֲב֑וֹשׁ וְאִם־צַדִּ֖יק כַּבִּ֣יר תַּרְשִֽׁיעַ׃
17 Mungkinkah orang yang membenci keadilan memerintah? Atau hendakkah engkau mempersalahkan Dia yang sungguh benar?
יח הַאֲמֹ֣ר לְמֶ֣לֶךְ בְּלִיָּ֑עַל רָ֝שָׁ֗ע אֶל־נְדִיבִֽים׃
18 Pantaskah orang berkata kepada seorang raja, “Engkau bejat”, atau kepada para bangsawan, “Kamu fasik”?
יט אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־נָשָׂ֨א ׀ פְּנֵ֥י שָׂרִ֗ים וְלֹ֣א נִכַּר־שׁ֭וֹעַ לִפְנֵי־דָ֑ל כִּֽי־מַעֲשֵׂ֖ה יָדָ֣יו כֻּלָּֽם׃
19 Dia tidak memihak kepada para pembesar dan tidak mengutamakan orang terpandang daripada orang miskin, sebab mereka semua adalah buatan tangan-Nya.
כ רֶ֤גַע ׀ יָמֻתוּ֮ וַחֲצ֪וֹת לָ֥יְלָה יְגֹעֲשׁ֣וּ עָ֣ם וְיַעֲבֹ֑רוּ וְיָסִ֥ירוּ אַ֝בִּ֗יר לֹ֣א בְיָֽד׃
20 Dalam sekejap mereka mati; di tengah malam rakyat diguncangkan dan lenyap, dan orang yang perkasa disingkirkan tanpa tangan manusia.
כא כִּי־עֵ֭ינָיו עַל־דַּרְכֵי־אִ֑ישׁ וְֽכָל־צְעָדָ֥יו יִרְאֶֽה׃
21 Sebab mata-Nya mengawasi jalan hidup setiap orang, dan Ia melihat setiap langkahnya.
כב אֵֽין־חֹ֭שֶׁךְ וְאֵ֣ין צַלְמָ֑וֶת לְהִסָּ֥תֶר שָׁ֝֗ם פֹּ֣עֲלֵי אָֽוֶן׃
22 Tidak ada kegelapan, dan tidak ada kekelaman yang pekat, tempat orang-orang yang berbuat jahat dapat menyembunyikan diri.
כג כִּ֤י לֹ֣א עַל־אִ֭ישׁ יָשִׂ֣ים ע֑וֹד לַהֲלֹ֥ךְ אֶל־אֵ֝֗ל בַּמִּשְׁפָּֽט׃
23 Sebab Ia tidak menimpakan kepada seseorang lebih daripada yang patut, sehingga orang itu harus menghadap Allah untuk berperkara.
כד יָרֹ֣עַ כַּבִּירִ֣ים לֹא־חֵ֑קֶר וַיַּעֲמֵ֖ד אֲחֵרִ֣ים תַּחְתָּֽם׃
24 Ia meremukkan orang-orang perkasa yang tak terhitung banyaknya, lalu menempatkan orang-orang lain sebagai ganti mereka.
כה לָכֵ֗ן יַ֭כִּיר מַעְבָּֽדֵיהֶ֑ם וְהָ֥פַךְ לַ֝֗יְלָה וְיִדַּכָּֽאוּ׃
25 Karena itu, Ia mengenal perbuatan-perbuatan mereka; Ia menjungkirbalikkan mereka pada malam hari, dan mereka pun diremukkan.
כו תַּֽחַת־רְשָׁעִ֥ים סְפָקָ֗ם בִּמְק֥וֹם רֹאִֽים׃
26 Di tempat orang-orang fasik itu berada, Ia memukul mereka di hadapan mata semua orang.
כז אֲשֶׁ֣ר עַל־כֵּ֭ן סָ֣רוּ מֵֽאַחֲרָ֑יו וְכָל־דְּ֝רָכָ֗יו לֹ֣א הִשְׂכִּֽילוּ׃
27 karena mereka telah berpaling dari mengikuti Dia, dan tidak memperhatikan satu pun dari segala jalan-Nya,
כח לְהָבִ֣יא עָ֭לָיו צַֽעֲקַת־דָּ֑ל וְצַעֲקַ֖ת עֲנִיִּ֣ים יִשְׁמָֽע׃
28 sehingga mereka membuat jeritan orang lemah sampai kepada-Nya, dan Ia mendengar jeritan orang-orang yang tertindas.
כט וְה֤וּא יַשְׁקִ֨ט ׀ וּמִ֥י יַרְשִׁ֗עַ וְיַסְתֵּ֣ר פָּ֭נִים וּמִ֣י יְשׁוּרֶ֑נּוּ וְעַל־גּ֖וֹי וְעַל־אָדָ֣ם יָֽחַד׃
29 Apabila Ia memberi ketenangan, siapakah yang dapat mempersalahkan? Apabila Ia menyembunyikan wajah-Nya, siapakah yang dapat memandang Dia? Baik terhadap suatu bangsa maupun terhadap seorang manusia, semuanya sama bagi-Nya.
ל מִ֭מְּלֹךְ אָדָ֥ם חָנֵ֗ף מִמֹּ֥קְשֵׁי עָֽם׃
30 supaya orang munafik tidak memerintah, dan supaya tidak ada jerat bagi rakyat.
לא כִּֽי־אֶל־אֵ֭ל הֶאָמַ֥ר נָשָׂ֗אתִי לֹ֣א אֶחְבֹּֽל׃
31 Sebab sepatutnya orang berkata kepada Allah, “Aku telah menanggung hukuman; aku tidak akan berbuat rusak lagi.”
לב בִּלְעֲדֵ֣י אֶ֭חֱזֶה אַתָּ֣ה הֹרֵ֑נִי אִֽם־עָ֥וֶל פָּ֝עַ֗לְתִּי לֹ֣א אֹסִֽיף׃
32 “Selain apa yang dapat kulihat sendiri, ajarlah aku; jika aku telah berbuat curang, aku tidak akan mengulanginya lagi.”
לג הַֽמֵעִמְּךָ֬ יְשַׁלְמֶ֨נָּה כִּֽי־מָאַ֗סְתָּ כִּי־אַתָּ֣ה תִבְחַ֣ר וְלֹא־אָ֑נִי וּֽמַה־יָדַ֥עְתָּ דַבֵּֽר׃
33 Haruskah Ia membalas menurut kehendakmu, karena engkau telah menolak? Engkaukah yang memilih, dan bukan aku? Katakanlah apa yang kauketahui!
לד אַנְשֵׁ֣י לֵ֭בָב יֹ֣אמְרוּ לִ֑י וְגֶ֥בֶר חָ֝כָ֗ם שֹׁמֵ֥עַֽ לִֽי׃
34 Orang-orang yang berpengertian akan berkata kepadaku, demikian pula orang berhikmat yang mendengarkan aku:
לה אִ֭יּוֹב לֹא־בְדַ֣עַת יְדַבֵּ֑ר וּ֝דְבָרָ֗יו לֹ֣א בְהַשְׂכֵּֽיל׃
35 “Ayub berbicara tanpa pengetahuan, dan perkataannya tidak berpengertian.”
לו אָבִ֗י יִבָּחֵ֣ן אִיּ֣וֹב עַד־נֶ֑צַח עַל־תְּ֝שֻׁבֹ֗ת בְּאַנְשֵׁי־אָֽוֶן׃
36 Kiranya Ayub diuji untuk selama-lamanya, karena jawaban-jawabannya seperti jawaban orang-orang jahat.
לז כִּ֥י יֹ֘סִ֤יף עַֽל־חַטָּאת֣וֹ פֶ֭שַׁע בֵּינֵ֣ינוּ יִסְפּ֑וֹק וְיֶ֖רֶב אֲמָרָ֣יו לָאֵֽל׃ (ס)
37 Sebab ia menambahkan pemberontakan pada dosanya; di tengah-tengah kita ia berbantah dengan suara lantang, dan memperbanyak perkataannya melawan Allah.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya