Bilangan 10

Pasal 10

א וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
1 Yang Mahakekal berfirman kepada Musa:
ב עֲשֵׂ֣ה לְךָ֗ שְׁתֵּי֙ חֲצֽוֹצְרֹ֣ת כֶּ֔סֶף מִקְשָׁ֖ה תַּעֲשֶׂ֣ה אֹתָ֑ם וְהָי֤וּ לְךָ֙ לְמִקְרָ֣א הָֽעֵדָ֔ה וּלְמַסַּ֖ע אֶת־הַֽמַּחֲנֽוֹת׃
2 Jadikanlah bagimu dua nafiri perak; haruslah engkau menjadikannya dari perak tempaan. Nafiri-nafiri itu akan menjadi alatmu untuk memanggil umat berkumpul dan untuk memberangkatkan perkemahan-perkemahan.
ג וְתָקְע֖וּ בָּהֵ֑ן וְנֽוֹעֲד֤וּ אֵלֶ֙יךָ֙ כָּל־הָ֣עֵדָ֔ה אֶל־פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵֽד׃
3 Apabila kedua nafiri itu ditiup, seluruh umat harus berkumpul kepadamu di pintu Kemah Pertemuan.
ד וְאִם־בְּאַחַ֖ת יִתְקָ֑עוּ וְנוֹעֲד֤וּ אֵלֶ֙יךָ֙ הַנְּשִׂיאִ֔ים רָאשֵׁ֖י אַלְפֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
4 Tetapi apabila hanya satu nafiri yang ditiup, para pemimpin, yaitu para kepala atas ribuan orang Israel, harus berkumpul kepadamu.
ה וּתְקַעְתֶּ֖ם תְּרוּעָ֑ה וְנָֽסְעוּ֙ הַֽמַּחֲנ֔וֹת הַחֹנִ֖ים קֵֽדְמָה׃
5 Apabila kamu meniup tanda semboyan, perkemahan-perkemahan yang berkemah di sebelah timur harus berangkat.
ו וּתְקַעְתֶּ֤ם תְּרוּעָה֙ שֵׁנִ֔ית וְנָֽסְעוּ֙ הַֽמַּחֲנ֔וֹת הַחֹנִ֖ים תֵּימָ֑נָה תְּרוּעָ֥ה יִתְקְע֖וּ לְמַסְעֵיהֶֽם׃
6 Apabila kamu meniup tanda semboyan untuk kedua kalinya, perkemahan-perkemahan yang berkemah di sebelah selatan harus berangkat. Tanda semboyan harus ditiup untuk keberangkatan mereka.
ז וּבְהַקְהִ֖יל אֶת־הַקָּהָ֑ל תִּתְקְע֖וּ וְלֹ֥א תָרִֽיעוּ׃
7 Apabila jemaah hendak dikumpulkan, kamu harus meniup bunyi panjang, tetapi jangan meniup tanda semboyan.
ח וּבְנֵ֤י אַהֲרֹן֙ הַכֹּ֣הֲנִ֔ים יִתְקְע֖וּ בַּֽחֲצֹצְר֑וֹת וְהָי֥וּ לָכֶ֛ם לְחֻקַּ֥ת עוֹלָ֖ם לְדֹרֹתֵיכֶֽם׃
8 Anak-anak Harun, para imam, yang harus meniup nafiri-nafiri itu. Hal itu harus menjadi ketetapan abadi bagimu turun-temurun.
ט וְכִֽי־תָבֹ֨אוּ מִלְחָמָ֜ה בְּאַרְצְכֶ֗ם עַל־הַצַּר֙ הַצֹּרֵ֣ר אֶתְכֶ֔ם וַהֲרֵעֹתֶ֖ם בַּחֲצֹצְר֑וֹת וֲנִזְכַּרְתֶּ֗ם לִפְנֵי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם וְנוֹשַׁעְתֶּ֖ם מֵאֹיְבֵיכֶֽם׃
9 Apabila kamu pergi berperang di negerimu melawan musuh yang menindas kamu, kamu harus meniup tanda semboyan dengan nafiri-nafiri itu. Maka kamu akan diingat di hadapan Yang Mahakekal, Allahmu, dan kamu akan diselamatkan dari musuh-musuhmu.
י וּבְי֨וֹם שִׂמְחַתְכֶ֥ם וּֽבְמוֹעֲדֵיכֶם֮ וּבְרָאשֵׁ֣י חָדְשֵׁיכֶם֒ וּתְקַעְתֶּ֣ם בַּחֲצֹֽצְרֹ֗ת עַ֚ל עֹלֹ֣תֵיכֶ֔ם וְעַ֖ל זִבְחֵ֣י שַׁלְמֵיכֶ֑ם וְהָי֨וּ לָכֶ֤ם לְזִכָּרוֹן֙ לִפְנֵ֣י אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃ (פ)
10 Juga pada hari sukacitamu, pada hari-hari rayamu, dan pada awal bulan-bulanmu, kamu harus meniup nafiri atas kurban-kurban bakaranmu dan atas kurban-kurban keselamatanmu; semua itu akan menjadi peringatan bagimu di hadapan Allahmu. Akulah Yang Mahakekal, Allahmu.
יא וַיְהִ֞י בַּשָּׁנָ֧ה הַשֵּׁנִ֛ית בַּחֹ֥דֶשׁ הַשֵּׁנִ֖י בְּעֶשְׂרִ֣ים בַּחֹ֑דֶשׁ נַעֲלָה֙ הֶֽעָנָ֔ן מֵעַ֖ל מִשְׁכַּ֥ן הָעֵדֻֽת׃
11 Pada tahun kedua, pada bulan kedua, pada tanggal dua puluh bulan itu, awan itu terangkat dari atas Kemah Suci Kesaksian.
יב וַיִּסְע֧וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל לְמַסְעֵיהֶ֖ם מִמִּדְבַּ֣ר סִינָ֑י וַיִּשְׁכֹּ֥ן הֶעָנָ֖ן בְּמִדְבַּ֥ר פָּארָֽן׃
12 Lalu orang Israel berangkat dari padang gurun Sinai menurut urutan keberangkatan mereka, dan awan itu berdiam di padang gurun Paran.
יג וַיִּסְע֖וּ בָּרִאשֹׁנָ֑ה עַל־פִּ֥י יְהוָ֖ה בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃
13 Demikianlah mereka berangkat untuk pertama kalinya atas titah Yang Mahakekal dengan perantaraan Musa.
יד וַיִּסַּ֞ע דֶּ֣גֶל מַחֲנֵ֧ה בְנֵֽי־יְהוּדָ֛ה בָּרִאשֹׁנָ֖ה לְצִבְאֹתָ֑ם וְעַל־צְבָא֔וֹ נַחְשׁ֖וֹן בֶּן־עַמִּינָדָֽב׃
14 Panji perkemahan bani Yehuda berangkat paling depan menurut pasukan-pasukan mereka, dan yang mengepalai pasukannya ialah Nahason bin Aminadab.
טו וְעַ֨ל־צְבָ֔א מַטֵּ֖ה בְּנֵ֣י יִשָׂשכָ֑ר נְתַנְאֵ֖ל בֶּן־צוּעָֽר׃
15 Yang mengepalai pasukan suku bani Isakhar ialah Netaneel bin Zuar.
טז וְעַ֨ל־צְבָ֔א מַטֵּ֖ה בְּנֵ֣י זְבוּלֻ֑ן אֱלִיאָ֖ב בֶּן־חֵלֽוֹן׃
16 Yang mengepalai pasukan suku bani Zebulon ialah Eliab bin Helon.
יז וְהוּרַ֖ד הַמִּשְׁכָּ֑ן וְנָסְע֤וּ בְנֵֽי־גֵרְשׁוֹן֙ וּבְנֵ֣י מְרָרִ֔י נֹשְׂאֵ֖י הַמִּשְׁכָּֽן׃ (ס)
17 Kemah Suci dibongkar, lalu bani Gerson dan bani Merari, yang mengangkut Kemah Suci, berangkat.
יח וְנָסַ֗ע דֶּ֛גֶל מַחֲנֵ֥ה רְאוּבֵ֖ן לְצִבְאֹתָ֑ם וְעַל־צְבָא֔וֹ אֱלִיצ֖וּר בֶּן־שְׁדֵיאֽוּר׃
18 Kemudian panji perkemahan Ruben berangkat menurut pasukan-pasukan mereka, dan yang mengepalai pasukannya ialah Elizur bin Syedeur.
יט וְעַ֨ל־צְבָ֔א מַטֵּ֖ה בְּנֵ֣י שִׁמְע֑וֹן שְׁלֻֽמִיאֵ֖ל בֶּן־צוּרִֽי שַׁדָּֽי׃
19 Yang mengepalai pasukan suku bani Simeon ialah Selumiel bin Zurisyadai.
כ וְעַל־צְבָ֖א מַטֵּ֣ה בְנֵי־גָ֑ד אֶלְיָסָ֖ף בֶּן־דְּעוּאֵֽל׃
20 Pasukan suku bani Gad dipimpin oleh Elyasaf bin Deuel.
כא וְנָסְעוּ֙ הַקְּהָתִ֔ים נֹשְׂאֵ֖י הַמִּקְדָּ֑שׁ וְהֵקִ֥ימוּ אֶת־הַמִּשְׁכָּ֖ן עַד־בֹּאָֽם׃ (ס)
21 Kemudian orang Kehat, yang mengangkut barang-barang kudus, berangkat; dan Kemah Suci sudah didirikan sebelum mereka tiba.
כב וְנָסַ֗ע דֶּ֛גֶל מַחֲנֵ֥ה בְנֵֽי־אֶפְרַ֖יִם לְצִבְאֹתָ֑ם וְעַל־צְבָא֔וֹ אֱלִישָׁמָ֖ע בֶּן־עַמִּיהֽוּד׃
22 Kemudian panji perkemahan bani Efraim berangkat menurut pasukan-pasukan mereka, dan yang mengepalai pasukannya ialah Elisama bin Amihud.
כג וְעַ֨ל־צְבָ֔א מַטֵּ֖ה בְּנֵ֣י מְנַשֶּׁ֑ה גַּמְלִיאֵ֖ל בֶּן־פְּדָה־צֽוּר׃
23 Yang mengepalai pasukan suku bani Manasye ialah Gamaliel bin Pedazur.
כד וְעַ֨ל־צְבָ֔א מַטֵּ֖ה בְּנֵ֣י בִנְיָמִ֑ן אֲבִידָ֖ן בֶּן־גִּדְעוֹנִֽי׃ (ס)
24 Yang mengepalai pasukan suku bani Benyamin ialah Abidan bin Gideoni.
כה וְנָסַ֗ע דֶּ֚גֶל מַחֲנֵ֣ה בְנֵי־דָ֔ן מְאַסֵּ֥ף לְכָל־הַֽמַּחֲנֹ֖ת לְצִבְאֹתָ֑ם וְעַל־צְבָא֔וֹ אֲחִיעֶ֖זֶר בֶּן־עַמִּישַׁדָּֽי׃
25 Kemudian panji perkemahan bani Dan, yang menjadi barisan penutup bagi semua perkemahan, berangkat menurut pasukan-pasukan mereka, dan yang mengepalai pasukannya ialah Ahiezer bin Amisyadai.
כו וְעַל־צְבָ֔א מַטֵּ֖ה בְּנֵ֣י אָשֵׁ֑ר פַּגְעִיאֵ֖ל בֶּן־עָכְרָֽן׃
26 Yang mengepalai pasukan suku bani Asyer ialah Pagiel bin Okhran.
כז וְעַ֨ל־צְבָ֔א מַטֵּ֖ה בְּנֵ֣י נַפְתָּלִ֑י אֲחִירַ֖ע בֶּן־עֵינָֽן׃
27 Yang mengepalai pasukan suku bani Naftali ialah Ahira bin Enan.
כח אֵ֛לֶּה מַסְעֵ֥י בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל לְצִבְאֹתָ֑ם וַיִּסָּֽעוּ׃ (ס)
28 Demikianlah urutan keberangkatan orang Israel menurut pasukan-pasukan mereka; lalu mereka pun berangkat.
כט וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה לְ֠חֹבָב בֶּן־רְעוּאֵ֣ל הַמִּדְיָנִי֮ חֹתֵ֣ן מֹשֶׁה֒ נֹסְעִ֣ים ׀ אֲנַ֗חְנוּ אֶל־הַמָּקוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר אָמַ֣ר יְהוָ֔ה אֹת֖וֹ אֶתֵּ֣ן לָכֶ֑ם לְכָ֤ה אִתָּ֙נוּ֙ וְהֵטַ֣בְנוּ לָ֔ךְ כִּֽי־יְהוָ֥ה דִּבֶּר־ט֖וֹב עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃
29 Musa berkata kepada Hobab bin Rehuel, orang Midian itu, mertua Musa: “Kami sedang berangkat ke tempat yang tentangnya Yang Mahakekal telah berfirman: Tempat itu akan Kuberikan kepadamu. Marilah ikut bersama kami, dan kami akan berbuat baik kepadamu, sebab Yang Mahakekal telah menjanjikan kebaikan bagi Israel.”
ל וַיֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו לֹ֣א אֵלֵ֑ךְ כִּ֧י אִם־אֶל־אַרְצִ֛י וְאֶל־מוֹלַדְתִּ֖י אֵלֵֽךְ׃
30 Tetapi ia menjawab Musa: “Aku tidak akan ikut. Aku akan pulang ke negeriku dan kepada kaum kerabatku.”
לא וַיֹּ֕אמֶר אַל־נָ֖א תַּעֲזֹ֣ב אֹתָ֑נוּ כִּ֣י ׀ עַל־כֵּ֣ן יָדַ֗עְתָּ חֲנֹתֵ֙נוּ֙ בַּמִּדְבָּ֔ר וְהָיִ֥יתָ לָּ֖נוּ לְעֵינָֽיִם׃
31 Kata Musa: “Janganlah kiranya engkau meninggalkan kami, sebab engkau sudah tahu bagaimana kami berkemah di padang gurun, dan engkau telah menjadi seperti mata bagi kami.”
לב וְהָיָ֖ה כִּי־תֵלֵ֣ךְ עִמָּ֑נוּ וְהָיָ֣ה ׀ הַטּ֣וֹב הַה֗וּא אֲשֶׁ֨ר יֵיטִ֧יב יְהוָ֛ה עִמָּ֖נוּ וְהֵטַ֥בְנוּ לָֽךְ׃
32 “Jika engkau ikut bersama kami, maka kebaikan apa pun yang akan dilimpahkan Yang Mahakekal kepada kami, kebaikan itu juga akan kami berikan kepadamu.”
לג וַיִּסְעוּ֙ מֵהַ֣ר יְהוָ֔ה דֶּ֖רֶךְ שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֑ים וַאֲר֨וֹן בְּרִית־יְהוָ֜ה נֹסֵ֣עַ לִפְנֵיהֶ֗ם דֶּ֚רֶךְ שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֔ים לָת֥וּר לָהֶ֖ם מְנוּחָֽה׃
33 Mereka berangkat dari gunung Yang Mahakekal dan berjalan tiga hari perjalanan jauhnya. Tabut perjanjian Yang Mahakekal berjalan di depan mereka sejauh tiga hari perjalanan untuk mencarikan tempat perhentian bagi mereka.
לד וַעֲנַ֧ן יְהוָ֛ה עֲלֵיהֶ֖ם יוֹמָ֑ם בְּנָסְעָ֖ם מִן־הַֽמַּחֲנֶֽה׃ (׆) (ס)
34 Awan Yang Mahakekal berada di atas mereka pada siang hari, ketika mereka berangkat dari tempat perkemahan.
לה וַיְהִ֛י בִּנְסֹ֥עַ הָאָרֹ֖ן וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֑ה קוּמָ֣ה ׀ יְהוָ֗ה וְיָפֻ֙צוּ֙ אֹֽיְבֶ֔יךָ וְיָנֻ֥סוּ מְשַׂנְאֶ֖יךָ מִפָּנֶֽיךָ׃
35 Setiap kali tabut itu berangkat, Musa berkata: “Bangkitlah, ya Yang Mahakekal, biarlah musuh-musuh-Mu tercerai-berai dan orang-orang yang membenci Engkau lari dari hadapan-Mu!”
לו וּבְנֻחֹ֖ה יֹאמַ֑ר שׁוּבָ֣ה יְהוָ֔ה רִֽבְב֖וֹת אַלְפֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ (׆) (ס)
36 Setiap kali tabut itu berhenti, ia berkata: “Berdiamlah kembali, ya Yang Mahakekal, di tengah berlaksa-laksa ribuan orang Israel!”
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya