Bilangan 33

Pasal 33

א אֵ֜לֶּה מַסְעֵ֣י בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֥ר יָצְא֛וּ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם לְצִבְאֹתָ֑ם בְּיַד־מֹשֶׁ֖ה וְאַהֲרֹֽן׃
1 Inilah tahap-tahap perjalanan orang Israel ketika mereka keluar dari tanah Mesir menurut pasukan-pasukan mereka, di bawah pimpinan Musa dan Harun.
ב וַיִּכְתֹּ֨ב מֹשֶׁ֜ה אֶת־מוֹצָאֵיהֶ֛ם לְמַסְעֵיהֶ֖ם עַל־פִּ֣י יְהוָ֑ה וְאֵ֥לֶּה מַסְעֵיהֶ֖ם לְמוֹצָאֵיהֶֽם׃
2 Musa mencatat tempat-tempat keberangkatan mereka, tahap demi tahap perjalanan mereka, atas perintah Yang Mahakekal; dan inilah tahap-tahap perjalanan mereka menurut tempat-tempat keberangkatan mereka.
ג וַיִּסְע֤וּ מֵֽרַעְמְסֵס֙ בַּחֹ֣דֶשׁ הָֽרִאשׁ֔וֹן בַּחֲמִשָּׁ֥ה עָשָׂ֛ר י֖וֹם לַחֹ֣דֶשׁ הָרִאשׁ֑וֹן מִֽמָּחֳרַ֣ת הַפֶּ֗סַח יָצְא֤וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ בְּיָ֣ד רָמָ֔ה לְעֵינֵ֖י כָּל־מִצְרָֽיִם׃
3 Mereka berangkat dari Rameses pada bulan pertama, pada hari kelima belas bulan pertama itu. Sehari sesudah Pesakh, orang Israel keluar dengan terang-terangan dan penuh keberanian di depan mata seluruh orang Mesir,
ד וּמִצְרַ֣יִם מְקַבְּרִ֗ים אֵת֩ אֲשֶׁ֨ר הִכָּ֧ה יְהוָ֛ה בָּהֶ֖ם כָּל־בְּכ֑וֹר וּבֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם עָשָׂ֥ה יְהוָ֖ה שְׁפָטִֽים׃
4 Sementara itu orang Mesir sedang menguburkan semua anak sulung yang telah dibunuh Yang Mahakekal di antara mereka; dan atas allah-allah mereka pun Yang Mahakekal telah menjatuhkan hukuman.
ה וַיִּסְע֥וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל מֵרַעְמְסֵ֑ס וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּסֻכֹּֽת׃
5 Orang Israel berangkat dari Rameses lalu berkemah di Sukot.
ו וַיִּסְע֖וּ מִסֻּכֹּ֑ת וַיַּחֲנ֣וּ בְאֵתָ֔ם אֲשֶׁ֖ר בִּקְצֵ֥ה הַמִּדְבָּֽר׃
6 Mereka berangkat dari Sukot, lalu berkemah di Etam, yang terletak di tepi padang gurun.
ז וַיִּסְעוּ֙ מֵֽאֵתָ֔ם וַיָּ֙שָׁב֙ עַל־פִּ֣י הַחִירֹ֔ת אֲשֶׁ֥ר עַל־פְּנֵ֖י בַּ֣עַל צְפ֑וֹן וַֽיַּחֲנ֖וּ לִפְנֵ֥י מִגְדֹּֽל׃
7 Mereka berangkat dari Etam, lalu berbalik ke Pi-Hahirot, yang berhadapan dengan Baal-Zefon, dan berkemah di depan Migdol.
ח וַיִּסְעוּ֙ מִפְּנֵ֣י הַֽחִירֹ֔ת וַיַּֽעַבְר֥וּ בְתוֹךְ־הַיָּ֖ם הַמִּדְבָּ֑רָה וַיֵּ֨לְכ֜וּ דֶּ֣רֶךְ שְׁלֹ֤שֶׁת יָמִים֙ בְּמִדְבַּ֣ר אֵתָ֔ם וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּמָרָֽה׃
8 Mereka berangkat dari depan Pi-Hahirot, lalu menyeberang melalui tengah-tengah laut menuju padang gurun. Mereka berjalan tiga hari perjalanan di padang gurun Etam, lalu berkemah di Mara.
ט וַיִּסְעוּ֙ מִמָּרָ֔ה וַיָּבֹ֖אוּ אֵילִ֑מָה וּ֠בְאֵילִם שְׁתֵּ֣ים עֶשְׂרֵ֞ה עֵינֹ֥ת מַ֛יִם וְשִׁבְעִ֥ים תְּמָרִ֖ים וַיַּחֲנוּ־שָֽׁם׃
9 Mereka berangkat dari Mara, lalu tiba di Elim. Di Elim ada dua belas mata air dan tujuh puluh pohon kurma, lalu mereka berkemah di sana.
י וַיִּסְע֖וּ מֵאֵילִ֑ם וַֽיַּחֲנ֖וּ עַל־יַם־סֽוּף׃
10 Mereka berangkat dari Elim, lalu berkemah di tepi Laut Teberau.
יא וַיִּסְע֖וּ מִיַּם־ס֑וּף וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּמִדְבַּר־סִֽין׃
11 Mereka berangkat dari Laut Teberau, lalu berkemah di padang gurun Sin.
יב וַיִּסְע֖וּ מִמִּדְבַּר־סִ֑ין וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּדָפְקָֽה׃
12 Mereka berangkat dari padang gurun Sin, lalu berkemah di Dofka.
יג וַיִּסְע֖וּ מִדָּפְקָ֑ה וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּאָלֽוּשׁ׃
13 Mereka berangkat dari Dofka, lalu berkemah di Alus.
יד וַיִּסְע֖וּ מֵאָל֑וּשׁ וַֽיַּחֲנוּ֙ בִּרְפִידִ֔ם וְלֹא־הָ֨יָה שָׁ֥ם מַ֛יִם לָעָ֖ם לִשְׁתּֽוֹת׃
14 Mereka berangkat dari Alus, lalu berkemah di Rafidim; di sana tidak ada air untuk diminum bangsa itu.
טו וַיִּסְע֖וּ מֵרְפִידִ֑ם וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּמִדְבַּ֥ר סִינָֽי׃
15 Mereka berangkat dari Rafidim, lalu berkemah di padang gurun Sinai.
טז וַיִּסְע֖וּ מִמִּדְבַּ֣ר סִינָ֑י וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּקִבְרֹ֥ת הַֽתַּאֲוָֽה׃
16 Mereka berangkat dari padang gurun Sinai, lalu berkemah di Kibrot-Taawa.
יז וַיִּסְע֖וּ מִקִּבְרֹ֣ת הַֽתַּאֲוָ֑ה וַֽיַּחֲנ֖וּ בַּחֲצֵרֹֽת׃
17 Mereka berangkat dari Kibrot-Taawa, lalu berkemah di Hazerot.
יח וַיִּסְע֖וּ מֵחֲצֵרֹ֑ת וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּרִתְמָֽה׃
18 Mereka berangkat dari Hazerot, lalu berkemah di Ritma.
יט וַיִּסְע֖וּ מֵרִתְמָ֑ה וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּרִמֹּ֥ן פָּֽרֶץ׃
19 Mereka berangkat dari Ritma, lalu berkemah di Rimon-Peres.
כ וַיִּסְע֖וּ מֵרִמֹּ֣ן פָּ֑רֶץ וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּלִבְנָֽה׃
20 Mereka berangkat dari Rimon-Peres, lalu berkemah di Libna.
כא וַיִּסְע֖וּ מִלִּבְנָ֑ה וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּרִסָּֽה׃
21 Mereka berangkat dari Libna, lalu berkemah di Risa.
כב וַיִּסְע֖וּ מֵרִסָּ֑ה וַֽיַּחֲנ֖וּ בִּקְהֵלָֽתָה׃
22 Mereka berangkat dari Risa, lalu berkemah di Kehelata.
כג וַיִּסְע֖וּ מִקְּהֵלָ֑תָה וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּהַר־שָֽׁפֶר׃
23 Mereka berangkat dari Kehelata, lalu berkemah di Gunung Syafer.
כד וַיִּסְע֖וּ מֵֽהַר־שָׁ֑פֶר וַֽיַּחֲנ֖וּ בַּחֲרָדָֽה׃
24 Mereka berangkat dari Gunung Syafer, lalu berkemah di Harada.
כה וַיִּסְע֖וּ מֵחֲרָדָ֑ה וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּמַקְהֵלֹֽת׃
25 Mereka berangkat dari Harada, lalu berkemah di Makhelot.
כו וַיִּסְע֖וּ מִמַּקְהֵלֹ֑ת וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּתָֽחַת׃
26 Mereka berangkat dari Makhelot, lalu berkemah di Tahat.
כז וַיִּסְע֖וּ מִתָּ֑חַת וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּתָֽרַח׃
27 Mereka berangkat dari Tahat, lalu berkemah di Terah.
כח וַיִּסְע֖וּ מִתָּ֑רַח וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּמִתְקָֽה׃
28 Mereka berangkat dari Terah, lalu berkemah di Mitka.
כט וַיִּסְע֖וּ מִמִּתְקָ֑ה וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּחַשְׁמֹנָֽה׃
29 Mereka berangkat dari Mitka, lalu berkemah di Hasmona.
ל וַיִּסְע֖וּ מֵֽחַשְׁמֹנָ֑ה וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּמֹסֵרֽוֹת׃
30 Mereka berangkat dari Hasmona, lalu berkemah di Moserot.
לא וַיִּסְע֖וּ מִמֹּסֵר֑וֹת וַֽיַּחֲנ֖וּ בִּבְנֵ֥י יַעֲקָֽן׃
31 Mereka berangkat dari Moserot, lalu berkemah di Bene-Yaakan.
לב וַיִּסְע֖וּ מִבְּנֵ֣י יַעֲקָ֑ן וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּחֹ֥ר הַגִּדְגָּֽד׃
32 Mereka berangkat dari Bene-Yaakan, lalu berkemah di Hor-Gidgad.
לג וַיִּסְע֖וּ מֵחֹ֣ר הַגִּדְגָּ֑ד וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּיָטְבָֽתָה׃
33 Mereka berangkat dari Hor-Gidgad, lalu berkemah di Yotbata.
לד וַיִּסְע֖וּ מִיָּטְבָ֑תָה וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּעַבְרֹנָֽה׃
34 Mereka berangkat dari Yotbata, lalu berkemah di Abrona.
לה וַיִּסְע֖וּ מֵֽעַבְרֹנָ֑ה וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּעֶצְי֥וֹן גָּֽבֶר׃
35 Mereka berangkat dari Abrona, lalu berkemah di Ezion-Geber.
לו וַיִּסְע֖וּ מֵעֶצְי֣וֹן גָּ֑בֶר וַיַּחֲנ֥וּ בְמִדְבַּר־צִ֖ן הִ֥וא קָדֵֽשׁ׃
36 Mereka berangkat dari Ezion-Geber, lalu berkemah di padang gurun Zin, yaitu Kadesh.
לז וַיִּסְע֖וּ מִקָּדֵ֑שׁ וַֽיַּחֲנוּ֙ בְּהֹ֣ר הָהָ֔ר בִּקְצֵ֖ה אֶ֥רֶץ אֱדֽוֹם׃
37 Mereka berangkat dari Kadesh, lalu berkemah di Gunung Hor, di ujung tanah Edom.
לח וַיַּעַל֩ אַהֲרֹ֨ן הַכֹּהֵ֜ן אֶל־הֹ֥ר הָהָ֛ר עַל־פִּ֥י יְהוָ֖ה וַיָּ֣מָת שָׁ֑ם בִּשְׁנַ֣ת הָֽאַרְבָּעִ֗ים לְצֵ֤את בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בַּחֹ֥דֶשׁ הַחֲמִישִׁ֖י בְּאֶחָ֥ד לַחֹֽדֶשׁ׃
38 Lalu Harun, sang imam, naik ke Gunung Hor atas titah Yang Mahakekal, dan ia wafat di sana pada tahun keempat puluh sejak orang Israel keluar dari tanah Mesir, pada bulan kelima, pada tanggal satu bulan itu.
לט וְאַהֲרֹ֔ן בֶּן־שָׁלֹ֧שׁ וְעֶשְׂרִ֛ים וּמְאַ֖ת שָׁנָ֑ה בְּמֹת֖וֹ בְּהֹ֥ר הָהָֽר׃ (ס)
39 Harun berumur seratus dua puluh tiga tahun ketika ia wafat di Gunung Hor.
מ וַיִּשְׁמַ֗ע הַֽכְּנַעֲנִי֙ מֶ֣לֶךְ עֲרָ֔ד וְהֽוּא־יֹשֵׁ֥ב בַּנֶּ֖גֶב בְּאֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן בְּבֹ֖א בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
40 Lalu orang Kanaan, raja Arad, yang tinggal di Tanah Negeb di tanah Kanaan, mendengar tentang kedatangan orang Israel.
מא וַיִּסְע֖וּ מֵהֹ֣ר הָהָ֑ר וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּצַלְמֹנָֽה׃
41 Mereka berangkat dari Gunung Hor, lalu berkemah di Salmona.
מב וַיִּסְע֖וּ מִצַּלְמֹנָ֑ה וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּפוּנֹֽן׃
42 Mereka berangkat dari Salmona, lalu berkemah di Punon.
מג וַיִּסְע֖וּ מִפּוּנֹ֑ן וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּאֹבֹֽת׃
43 Mereka berangkat dari Punon, lalu berkemah di Obot.
מד וַיִּסְע֖וּ מֵאֹבֹ֑ת וַֽיַּחֲנ֛וּ בְּעִיֵּ֥י הָעֲבָרִ֖ים בִּגְב֥וּל מוֹאָֽב׃
44 Mereka berangkat dari Obot, lalu berkemah di Iye-Abarim, di perbatasan Moab.
מה וַיִּסְע֖וּ מֵעִיִּ֑ים וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּדִיבֹ֥ן גָּֽד׃
45 Mereka berangkat dari Iyim, lalu berkemah di Dibon-Gad.
מו וַיִּסְע֖וּ מִדִּיבֹ֣ן גָּ֑ד וַֽיַּחֲנ֖וּ בְּעַלְמֹ֥ן דִּבְלָתָֽיְמָה׃
46 Mereka berangkat dari Dibon-Gad, lalu berkemah di Almon-Diblataim.
מז וַיִּסְע֖וּ מֵעַלְמֹ֣ן דִּבְלָתָ֑יְמָה וַֽיַּחֲנ֛וּ בְּהָרֵ֥י הָעֲבָרִ֖ים לִפְנֵ֥י נְבֽוֹ׃
47 Mereka berangkat dari Almon-Diblataim, lalu berkemah di Pegunungan Abarim, di depan Nebo.
מח וַיִּסְע֖וּ מֵהָרֵ֣י הָעֲבָרִ֑ים וַֽיַּחֲנוּ֙ בְּעַֽרְבֹ֣ת מוֹאָ֔ב עַ֖ל יַרְדֵּ֥ן יְרֵחֽוֹ׃
48 Mereka berangkat dari Pegunungan Abarim, lalu berkemah di dataran Moab, di tepi Sungai Yordan dekat Yerikho.
מט וַיַּחֲנ֤וּ עַל־הַיַּרְדֵּן֙ מִבֵּ֣ית הַיְשִׁמֹ֔ת עַ֖ד אָבֵ֣ל הַשִּׁטִּ֑ים בְּעַֽרְבֹ֖ת מוֹאָֽב׃ (ס)
49 Mereka berkemah di tepi Sungai Yordan, mulai dari Bet-Yesimot sampai ke Abel-Sitim, di dataran Moab.
נ וַיְדַבֵּ֧ר יְהוָ֛ה אֶל־מֹשֶׁ֖ה בְּעַֽרְבֹ֣ת מוֹאָ֑ב עַל־יַרְדֵּ֥ן יְרֵח֖וֹ לֵאמֹֽר׃
50 Yang Mahakekal berfirman kepada Musa di dataran Moab, di tepi Sungai Yordan dekat Yerikho:
נא דַּבֵּר֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם כִּ֥י אַתֶּ֛ם עֹבְרִ֥ים אֶת־הַיַּרְדֵּ֖ן אֶל־אֶ֥רֶץ כְּנָֽעַן׃
51 Berbicaralah kepada orang Israel dan katakanlah kepada mereka: Apabila kamu menyeberangi Sungai Yordan menuju tanah Kanaan,
נב וְה֨וֹרַשְׁתֶּ֜ם אֶת־כָּל־יֹשְׁבֵ֤י הָאָ֙רֶץ֙ מִפְּנֵיכֶ֔ם וְאִ֨בַּדְתֶּ֔ם אֵ֖ת כָּל־מַשְׂכִּיֹּתָ֑ם וְאֵ֨ת כָּל־צַלְמֵ֤י מַסֵּֽכֹתָם֙ תְּאַבֵּ֔דוּ וְאֵ֥ת כָּל־בָּמֹתָ֖ם תַּשְׁמִֽידוּ׃
52 maka kamu harus menghalau semua penduduk negeri itu dari hadapanmu, membinasakan semua batu berukir tempat mereka bersujud, membinasakan semua patung tuangan mereka, dan memusnahkan semua tempat pemujaan mereka di tempat-tempat tinggi.
נג וְהוֹרַשְׁתֶּ֥ם אֶת־הָאָ֖רֶץ וִֽישַׁבְתֶּם־בָּ֑הּ כִּ֥י לָכֶ֛ם נָתַ֥תִּי אֶת־הָאָ֖רֶץ לָרֶ֥שֶׁת אֹתָֽהּ׃
53 Kamu harus mengambil alih negeri itu, lalu kamu akan menetap di dalamnya, sebab kepadamulah Aku telah memberikan negeri itu untuk kamu miliki.
נד וְהִתְנַחַלְתֶּם֩ אֶת־הָאָ֨רֶץ בְּגוֹרָ֜ל לְמִשְׁפְּחֹֽתֵיכֶ֗ם לָרַ֞ב תַּרְבּ֤וּ אֶת־נַחֲלָתוֹ֙ וְלַמְעַט֙ תַּמְעִ֣יט אֶת־נַחֲלָת֔וֹ אֶל֩ אֲשֶׁר־יֵ֨צֵא ל֥וֹ שָׁ֛מָּה הַגּוֹרָ֖ל ל֣וֹ יִהְיֶ֑ה לְמַטּ֥וֹת אֲבֹתֵיכֶ֖ם תִּתְנֶחָֽלוּ׃
54 Kamu harus membagi negeri itu di antara kamu sebagai milik pusaka dengan undian menurut kaum-kaummu. Kepada yang besar jumlahnya haruslah kamu berikan milik pusaka yang lebih besar, dan kepada yang kecil jumlahnya haruslah kamu berikan milik pusaka yang lebih kecil. Tempat mana pun yang jatuh kepadanya melalui undian, itulah yang menjadi miliknya. Menurut suku-suku leluhurmu kamu akan menerima milik pusakamu.
נה וְאִם־לֹ֨א תוֹרִ֜ישׁוּ אֶת־יֹשְׁבֵ֣י הָאָרֶץ֮ מִפְּנֵיכֶם֒ וְהָיָה֙ אֲשֶׁ֣ר תּוֹתִ֣ירוּ מֵהֶ֔ם לְשִׂכִּים֙ בְּעֵ֣ינֵיכֶ֔ם וְלִצְנִינִ֖ם בְּצִדֵּיכֶ֑ם וְצָרֲר֣וּ אֶתְכֶ֔ם עַל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁ֥ר אַתֶּ֖ם יֹשְׁבִ֥ים בָּֽהּ׃
55 Tetapi jika kamu tidak menghalau penduduk negeri itu dari hadapanmu, maka mereka yang kamu biarkan tersisa akan menjadi seperti duri di matamu dan seperti onak di lambungmu, dan mereka akan menyesakkan kamu di negeri tempat kamu tinggal.
נו וְהָיָ֗ה כַּאֲשֶׁ֥ר דִּמִּ֛יתִי לַעֲשׂ֥וֹת לָהֶ֖ם אֶֽעֱשֶׂ֥ה לָכֶֽם׃ (פ)
56 Maka apa yang telah Kurencanakan untuk Kulakukan terhadap mereka, itulah yang akan Kulakukan terhadap kamu.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya