Daniel 2

Pasal 2

א וּבִשְׁנַ֣ת שְׁתַּ֗יִם לְמַלְכוּת֙ נְבֻֽכַדְנֶצַּ֔ר חָלַ֥ם נְבֻֽכַדְנֶצַּ֖ר חֲלֹמ֑וֹת וַתִּתְפָּ֣עֶם רוּח֔וֹ וּשְׁנָת֖וֹ נִהְיְתָ֥ה עָלָֽיו׃
1 Pada tahun kedua pemerintahan Nebukadnezar, Nebukadnezar mendapat mimpi-mimpi; jiwanya menjadi gelisah, dan ia tidak dapat tidur lagi.
ב וַיֹּ֣אמֶר הַ֠מֶּלֶךְ לִקְרֹ֨א לַֽחַרְטֻמִּ֜ים וְלָֽאַשָּׁפִ֗ים וְלַֽמְכַשְּׁפִים֙ וְלַכַּשְׂדִּ֔ים לְהַגִּ֥יד לַמֶּ֖לֶךְ חֲלֹמֹתָ֑יו וַיָּבֹ֕אוּ וַיַּֽעַמְד֖וּ לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃
2 Lalu raja memerintahkan agar dipanggil para ahli ilmu gaib, para ahli jampi, para tukang sihir, dan orang-orang Kasdim, supaya mereka memberitahukan kepada raja mimpi-mimpinya. Maka datanglah mereka dan berdiri di hadapan raja.
ג וַיֹּ֧אמֶר לָהֶ֛ם הַמֶּ֖לֶךְ חֲל֣וֹם חָלָ֑מְתִּי וַתִּפָּ֣עֶם רוּחִ֔י לָדַ֖עַת אֶֽת־הַחֲלֽוֹם׃
3 Raja berkata kepada mereka: “Aku telah bermimpi, dan jiwaku gelisah karena ingin mengetahui mimpi itu.”
ד וַֽיְדַבְּר֧וּ הַכַּשְׂדִּ֛ים לַמֶּ֖לֶךְ אֲרָמִ֑ית מַלְכָּא֙ לְעָלְמִ֣ין חֱיִ֔י אֱמַ֥ר חֶלְמָ֛א לעבדיך [לְעַבְדָ֖ךְ] וּפִשְׁרָ֥א נְחַוֵּֽא׃
4 Lalu orang-orang Kasdim berkata kepada raja dalam bahasa Aram: “Ya raja, hiduplah untuk selama-lamanya! Ceritakanlah mimpi itu kepada hamba-hambamu, maka kami akan menyatakan maknanya.”
ה עָנֵ֤ה מַלְכָּא֙ וְאָמַ֣ר לכשדיא [לְכַשְׂדָּאֵ֔י] מִלְּתָ֖א מִנִּ֣י אַזְדָּ֑א הֵ֣ן לָ֤א תְהֽוֹדְעוּנַּ֙נִי֙ חֶלְמָ֣א וּפִשְׁרֵ֔הּ הַדָּמִין֙ תִּתְעַבְד֔וּן וּבָתֵּיכ֖וֹן נְוָלִ֥י יִתְּשָׂמֽוּן׃
5 Raja menjawab dan berkata kepada orang-orang Kasdim: “Perkara itu telah hilang dariku. Jika kamu tidak memberitahukan kepadaku mimpi itu beserta maknanya, kamu akan dipotong-potong, dan rumah-rumahmu akan dijadikan timbunan sampah.”
ו וְהֵ֨ן חֶלְמָ֤א וּפִשְׁרֵהּ֙ תְּֽהַחֲוֺ֔ן מַתְּנָ֤ן וּנְבִזְבָּה֙ וִיקָ֣ר שַׂגִּ֔יא תְּקַבְּל֖וּן מִן־קֳדָמָ֑י לָהֵ֕ן חֶלְמָ֥א וּפִשְׁרֵ֖הּ הַחֲוֺֽנִי׃
6 Tetapi jika kamu menyatakan mimpi itu beserta maknanya, kamu akan menerima dariku hadiah-hadiah, pemberian-pemberian, dan kehormatan yang besar. Hanya saja, nyatakanlah kepadaku mimpi itu beserta maknanya.
ז עֲנ֥וֹ תִנְיָנ֖וּת וְאָמְרִ֑ין מַלְכָּ֕א חֶלְמָ֛א יֵאמַ֥ר לְעַבְד֖וֹהִי וּפִשְׁרָ֥ה נְהַחֲוֵֽה׃
7 Mereka menjawab untuk kedua kalinya dan berkata: “Kiranya raja menceritakan mimpi itu kepada hamba-hambanya, maka kami akan menyatakan maknanya.”
ח עָנֵ֤ה מַלְכָּא֙ וְאָמַ֔ר מִן־יַצִּיב֙ יָדַ֣ע אֲנָ֔ה דִּ֥י עִדָּנָ֖א אַנְתּ֣וּן זָבְנִ֑ין כָּל־קֳבֵל֙ דִּ֣י חֲזֵית֔וֹן דִּ֥י אַזְדָּ֖א מִנִּ֥י מִלְּתָֽא׃
8 Raja menjawab dan berkata: “Sungguh, aku tahu bahwa pada saat ini kamu sudah diserahkan kepada maut, karena kamu melihat bahwa perkara itu telah hilang dariku.”
ט דִּ֣י הֵן־חֶלְמָא֩ לָ֨א תְהֽוֹדְעֻנַּ֜נִי חֲדָה־הִ֣יא דָֽתְכ֗וֹן וּמִלָּ֨ה כִדְבָ֤ה וּשְׁחִיתָה֙ הזמנתון [הִזְדְּמִנְתּוּן֙] לְמֵאמַ֣ר קָֽדָמַ֔י עַ֛ד דִּ֥י עִדָּנָ֖א יִשְׁתַּנֵּ֑א לָהֵ֗ן חֶלְמָא֙ אֱמַ֣רוּ לִ֔י וְֽאִנְדַּ֕ע דִּ֥י פִשְׁרֵ֖הּ תְּהַחֲוֻנַּֽנִי׃
9 “Jika kamu tidak memberitahukan mimpi itu kepadaku, hanya ada satu hukum bagi kamu semua. Kamu telah bersepakat untuk mengucapkan perkataan dusta dan busuk di hadapanku sampai keadaan berubah. Karena itu, katakanlah mimpi itu kepadaku, maka aku akan tahu bahwa kamu dapat menyatakan maknanya kepadaku.”
י עֲנ֨וֹ כשדיא [כַשְׂדָּאֵ֤י] קֳדָם־מַלְכָּא֙ וְאָ֣מְרִ֔ין לָֽא־אִיתַ֤י אֲנָשׁ֙ עַל־יַבֶּשְׁתָּ֔א דִּ֚י מִלַּ֣ת מַלְכָּ֔א יוּכַ֖ל לְהַחֲוָיָ֑ה כָּל־קֳבֵ֗ל דִּ֚י כָּל־מֶ֙לֶךְ֙ רַ֣ב וְשַׁלִּ֔יט מִלָּ֤ה כִדְנָה֙ לָ֣א שְׁאֵ֔ל לְכָל־חַרְטֹּ֖ם וְאָשַׁ֥ף וְכַשְׂדָּֽי׃
10 Orang Kasdim menjawab di hadapan raja: “Tidak ada seorang pun di muka bumi yang dapat memberitahukan perkara yang diminta raja. Sebab, belum pernah ada raja mana pun, sebesar dan sekuasa apa pun, yang meminta hal seperti ini dari ahli sihir, ahli jampi, atau orang Kasdim mana pun.
יא וּמִלְּתָ֨א דִֽי־מַלְכָּ֤ה שָׁאֵל֙ יַקִּירָ֔ה וְאָחֳרָן֙ לָ֣א אִיתַ֔י דִּ֥י יְחַוִּנַּ֖הּ קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א לָהֵ֣ן אֱלָהִ֔ין דִּ֚י מְדָ֣רְה֔וֹן עִם־בִּשְׂרָ֖א לָ֥א אִיתֽוֹהִי׃
11 Perkara yang ditanyakan raja itu sulit, dan tidak ada orang lain yang dapat menyatakannya di hadapan raja, kecuali para malaikat, yang tempat kediamannya tidak bersama manusia.”
יב כָּל־קֳבֵ֣ל דְּנָ֔ה מַלְכָּ֕א בְּנַ֖ס וּקְצַ֣ף שַׂגִּ֑יא וַאֲמַר֙ לְה֣וֹבָדָ֔ה לְכֹ֖ל חַכִּימֵ֥י בָבֶֽל׃
12 Karena itu, raja menjadi geram dan sangat murka, lalu ia memerintahkan agar semua orang bijaksana di Babel dibinasakan.
יג וְדָתָ֣א נֶפְקַ֔ת וְחַכִּֽימַיָּ֖א מִֽתְקַטְּלִ֑ין וּבְע֛וֹ דָּנִיֵּ֥אל וְחַבְר֖וֹהִי לְהִתְקְטָלָֽה׃ (פ)
13 Maka keluarlah perintah itu, dan orang-orang bijaksana akan dibunuh; lalu Daniel dan teman-temannya pun dicari untuk dibunuh.
יד בֵּאדַ֣יִן דָּנִיֵּ֗אל הֲתִיב֙ עֵטָ֣א וּטְעֵ֔ם לְאַרְי֕וֹךְ רַב־טַבָּחַיָּ֖א דִּ֣י מַלְכָּ֑א דִּ֚י נְפַ֣ק לְקַטָּלָ֔ה לְחַכִּימֵ֖י בָּבֶֽל׃
14 Lalu Daniel menjawab dengan nasihat dan pertimbangan yang bijak kepada Ariokh, kepala algojo raja, yang telah keluar untuk membunuh orang-orang bijaksana di Babel.
טו עָנֵ֣ה וְאָמַ֗ר לְאַרְיוֹךְ֙ שַׁלִּיטָ֣א דִֽי־מַלְכָּ֔א עַל־מָ֥ה דָתָ֛א מְהַחְצְפָ֖ה מִן־קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א אֱדַ֣יִן מִלְּתָ֔א הוֹדַ֥ע אַרְי֖וֹךְ לְדָנִיֵּֽאל׃
15 Ia menjawab dan berkata kepada Ariokh, pejabat raja: “Mengapa perintah dari raja itu begitu keras?” Lalu Ariokh memberitahukan perkara itu kepada Daniel.
טז וְדָ֣נִיֵּ֔אל עַ֖ל וּבְעָ֣ה מִן־מַלְכָּ֑א דִּ֚י זְמָ֣ן יִנְתֵּן־לֵ֔הּ וּפִשְׁרָ֖א לְהַֽחֲוָיָ֥ה לְמַלְכָּֽא׃ (פ)
16 Maka Daniel masuk dan memohon kepada raja agar ia diberi waktu, dan ia akan menyatakan maknanya kepada raja.
יז אֱדַ֥יִן דָּֽנִיֵּ֖אל לְבַיְתֵ֣הּ אֲזַ֑ל וְ֠לַחֲנַנְיָה מִֽישָׁאֵ֧ל וַעֲזַרְיָ֛ה חַבְר֖וֹהִי מִלְּתָ֥א הוֹדַֽע׃
17 Kemudian Daniel pulang ke rumahnya dan memberitahukan perkara itu kepada Hananya, Misael, dan Azarya, teman-temannya,
יח וְרַחֲמִ֗ין לְמִבְעֵא֙ מִן־קֳדָם֙ אֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֔א עַל־רָזָ֖ה דְּנָ֑ה דִּ֣י לָ֤א יְהֹֽבְדוּן֙ דָּנִיֵּ֣אל וְחַבְר֔וֹהִי עִם־שְׁאָ֖ר חַכִּימֵ֥י בָבֶֽל׃
18 agar mereka memohon belas kasihan dari hadapan Allah semesta langit mengenai rahasia ini, supaya Daniel dan teman-temannya tidak dibinasakan bersama orang-orang bijaksana lainnya di Babel.
יט אֱדַ֗יִן לְדָנִיֵּ֛אל בְּחֶזְוָ֥א דִֽי־לֵילְיָ֖א רָזָ֣ה גֲלִ֑י אֱדַ֙יִן֙ דָּֽנִיֵּ֔אל בָּרִ֖ךְ לֶאֱלָ֥הּ שְׁמַיָּֽא׃
19 Kemudian rahasia itu disingkapkan kepada Daniel dalam suatu penglihatan pada waktu malam. Lalu Daniel memuji Allah semesta langit.
כ עָנֵ֤ה דָֽנִיֵּאל֙ וְאָמַ֔ר לֶהֱוֵ֨א שְׁמֵ֤הּ דִּֽי־אֱלָהָא֙ מְבָרַ֔ךְ מִן־עָלְמָ֖א וְעַ֣ד־עָלְמָ֑א דִּ֧י חָכְמְתָ֛א וּגְבוּרְתָ֖א דִּ֥י לֵֽהּ־הִֽיא׃
20 Daniel berkata: “Terpujilah nama Allah dari selama-lamanya sampai selama-lamanya, sebab hikmat dan kuasa adalah milik-Nya.
כא וְ֠הוּא מְהַשְׁנֵ֤א עִדָּנַיָּא֙ וְזִמְנַיָּ֔א מְהַעְדֵּ֥ה מַלְכִ֖ין וּמְהָקֵ֣ים מַלְכִ֑ין יָהֵ֤ב חָכְמְתָא֙ לְחַכִּימִ֔ין וּמַנְדְּעָ֖א לְיָדְעֵ֥י בִינָֽה׃
21 Dialah yang mengubah waktu dan masa, yang menurunkan raja-raja dan mengangkat raja-raja, yang memberikan hikmat kepada orang-orang bijaksana dan pengetahuan kepada orang-orang yang berpengertian.
כב ה֛וּא גָּלֵ֥א עַמִּיקָתָ֖א וּמְסַתְּרָתָ֑א יָדַע֙ מָ֣ה בַחֲשׁוֹכָ֔א ונהירא [וּנְהוֹרָ֖א] עִמֵּ֥הּ שְׁרֵֽא׃
22 Dialah yang menyingkapkan hal-hal yang dalam dan tersembunyi; Ia mengetahui apa yang ada di dalam kegelapan, dan terang tinggal bersama-Nya.
כג לָ֣ךְ ׀ אֱלָ֣הּ אֲבָהָתִ֗י מְהוֹדֵ֤א וּמְשַׁבַּח֙ אֲנָ֔ה דִּ֧י חָכְמְתָ֛א וּגְבוּרְתָ֖א יְהַ֣בְתְּ לִ֑י וּכְעַ֤ן הֽוֹדַעְתַּ֙נִי֙ דִּֽי־בְעֵ֣ינָא מִנָּ֔ךְ דִּֽי־מִלַּ֥ת מַלְכָּ֖א הוֹדַעְתֶּֽנָא׃
23 Kepada-Mu, ya Allah nenek moyangku, aku bersyukur dan memuji, sebab Engkau telah memberikan hikmat dan kuasa kepadaku. Sekarang Engkau telah memberitahukan kepadaku apa yang kami mohon dari-Mu, yaitu Engkau telah memberitahukan perkara raja itu kepada kami.”
כד כָּל־קֳבֵ֣ל דְּנָ֗ה דָּֽנִיֵּאל֙ עַ֣ל עַל־אַרְי֔וֹךְ דִּ֚י מַנִּ֣י מַלְכָּ֔א לְהוֹבָדָ֖ה לְחַכִּימֵ֣י בָבֶ֑ל אֲזַ֣ל ׀ וְכֵ֣ן אֲמַר־לֵ֗הּ לְחַכִּימֵ֤י בָבֶל֙ אַל־תְּהוֹבֵ֔ד הַעֵ֙לְנִי֙ קֳדָ֣ם מַלְכָּ֔א וּפִשְׁרָ֖א לְמַלְכָּ֥א אֲחַוֵּֽא׃ (ס)
24 Karena itu, Daniel masuk menghadap Ariokh, yang telah ditetapkan raja untuk membinasakan orang-orang bijaksana di Babel. Ia pergi dan berkata demikian kepadanya: “Janganlah membinasakan orang-orang bijaksana di Babel. Bawalah aku masuk ke hadapan raja, maka aku akan menyatakan maknanya kepada raja.”
כה אֱדַ֤יִן אַרְיוֹךְ֙ בְּהִתְבְּהָלָ֔ה הַנְעֵ֥ל לְדָנִיֵּ֖אל קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א וְכֵ֣ן אֲמַר־לֵ֗הּ דִּֽי־הַשְׁכַּ֤חַת גְּבַר֙ מִן־בְּנֵ֤י גָֽלוּתָא֙ דִּ֣י יְה֔וּד דִּ֥י פִשְׁרָ֖א לְמַלְכָּ֥א יְהוֹדַֽע׃
25 Lalu Ariokh segera membawa Daniel masuk ke hadapan raja dan berkata demikian kepadanya: “Aku telah menemukan seorang laki-laki dari antara orang-orang buangan Yehuda yang dapat memberitahukan maknanya kepada raja.”
כו עָנֵ֤ה מַלְכָּא֙ וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֔אל דִּ֥י שְׁמֵ֖הּ בֵּלְטְשַׁאצַּ֑ר האיתיך [הַֽאִיתָ֣ךְ] כָּהֵ֗ל לְהוֹדָעֻתַ֛נִי חֶלְמָ֥א דִֽי־חֲזֵ֖ית וּפִשְׁרֵֽהּ׃
26 Raja menjawab dan berkata kepada Daniel, yang bernama Beltsazar: “Sanggupkah engkau memberitahukan kepadaku mimpi yang telah kulihat itu beserta maknanya?”
כז עָנֵ֧ה דָנִיֵּ֛אל קֳדָ֥ם מַלְכָּ֖א וְאָמַ֑ר רָזָה֙ דִּֽי־מַלְכָּ֣א שָׁאֵ֔ל לָ֧א חַכִּימִ֣ין אָֽשְׁפִ֗ין חַרְטֻמִּין֙ גָּזְרִ֔ין יָכְלִ֖ין לְהַֽחֲוָיָ֥ה לְמַלְכָּֽא׃
27 Daniel menjawab di hadapan raja dan berkata, “Rahasia yang ditanyakan raja itu tidak dapat diberitahukan kepada raja oleh orang berilmu, ahli jampi, ahli sihir, ataupun ahli nujum.
כח בְּרַ֡ם אִיתַ֞י אֱלָ֤הּ בִּשְׁמַיָּא֙ גָּלֵ֣א רָזִ֔ין וְהוֹדַ֗ע לְמַלְכָּא֙ נְבֽוּכַדְנֶצַּ֔ר מָ֛ה דִּ֥י לֶהֱוֵ֖א בְּאַחֲרִ֣ית יוֹמַיָּ֑א חֶלְמָ֨ךְ וְחֶזְוֵ֥י רֵאשָׁ֛ךְ עַֽל־מִשְׁכְּבָ֖ךְ דְּנָ֥ה הֽוּא׃ (פ)
28 Tetapi ada Allah di langit yang menyingkapkan rahasia-rahasia, dan Ia telah memberitahukan kepada Raja Nebukadnezar apa yang akan terjadi pada hari-hari yang kemudian. Inilah mimpi tuanku dan penglihatan-penglihatan yang terlintas di kepala tuanku ketika tuanku berbaring di tempat tidur:
כט אַ֣נְתְּה מַלְכָּ֗א רַעְיוֹנָךְ֙ עַל־מִשְׁכְּבָ֣ךְ סְלִ֔קוּ מָ֛ה דִּ֥י לֶהֱוֵ֖א אַחֲרֵ֣י דְנָ֑ה וְגָלֵ֧א רָזַיָּ֛א הוֹדְעָ֖ךְ מָה־דִ֥י לֶהֱוֵֽא׃
29 Adapun tuanku, ya raja, ketika tuanku berbaring di tempat tidur, timbullah dalam pikiran tuanku apa yang akan terjadi sesudah ini; dan Dia yang menyingkapkan rahasia-rahasia telah memberitahukan kepada tuanku apa yang akan terjadi.
ל וַאֲנָ֗ה לָ֤א בְחָכְמָה֙ דִּֽי־אִיתַ֥י בִּי֙ מִן־כָּל־חַיַּיָּ֔א רָזָ֥א דְנָ֖ה גֱּלִ֣י לִ֑י לָהֵ֗ן עַל־דִּבְרַת֙ דִּ֤י פִשְׁרָא֙ לְמַלְכָּ֣א יְהוֹדְע֔וּן וְרַעְיוֹנֵ֥י לִבְבָ֖ךְ תִּנְדַּֽע׃
30 Adapun aku, rahasia ini disingkapkan kepadaku bukan karena hikmat yang ada padaku melebihi semua makhluk hidup, melainkan supaya maknanya diberitahukan kepada raja, dan supaya tuanku mengetahui pikiran-pikiran hati tuanku.
לא אַ֣נְתְּה מַלְכָּ֗א חָזֵ֤ה הֲוַ֙יְתָ֙ וַאֲל֨וּ צְלֵ֥ם חַד֙ שַׂגִּ֔יא צַלְמָ֨א דִּכֵּ֥ן רַ֛ב וְזִיוֵ֥הּ יַתִּ֖יר קָאֵ֣ם לְקָבְלָ֑ךְ וְרֵוֵ֖הּ דְּחִֽיל׃
31 Tuanku, ya raja, telah melihat, dan tampaklah sebuah patung yang besar. Patung itu tinggi dan kilaunya luar biasa; patung itu berdiri di hadapan tuanku, dan rupanya menakutkan.
לב ה֣וּא צַלְמָ֗א רֵאשֵׁהּ֙ דִּֽי־דְהַ֣ב טָ֔ב חֲד֥וֹהִי וּדְרָע֖וֹהִי דִּ֣י כְסַ֑ף מְע֥וֹהִי וְיַרְכָתֵ֖הּ דִּ֥י נְחָֽשׁ׃
32 Adapun patung itu, kepalanya dari emas murni, dadanya dan lengannya dari perak, perutnya dan pahanya dari tembaga,
לג שָׁק֖וֹהִי דִּ֣י פַרְזֶ֑ל רַגְל֕וֹהִי מנהון [מִנְּהֵין֙] דִּ֣י פַרְזֶ֔ל ומנהון [וּמִנְּהֵ֖ין] דִּ֥י חֲסַֽף׃
33 betisnya dari besi, kakinya sebagian dari besi dan sebagian dari tanah liat.
לד חָזֵ֣ה הֲוַ֗יְתָ עַ֠ד דִּ֣י הִתְגְּזֶ֤רֶת אֶ֙בֶן֙ דִּי־לָ֣א בִידַ֔יִן וּמְחָ֤ת לְצַלְמָא֙ עַל־רַגְל֔וֹהִי דִּ֥י פַרְזְלָ֖א וְחַסְפָּ֑א וְהַדֵּ֖קֶת הִמּֽוֹן׃
34 Tuanku terus melihat sampai sebuah batu terpotong lepas tanpa perbuatan tangan, lalu batu itu menghantam patung itu pada kakinya yang dari besi dan tanah liat, dan meremukkannya.
לה בֵּאדַ֣יִן דָּ֣קוּ כַחֲדָ֡ה פַּרְזְלָא֩ חַסְפָּ֨א נְחָשָׁ֜א כַּסְפָּ֣א וְדַהֲבָ֗א וַהֲווֹ֙ כְּע֣וּר מִן־אִדְּרֵי־קַ֔יִט וּנְשָׂ֤א הִמּוֹן֙ רוּחָ֔א וְכָל־אֲתַ֖ר לָא־הִשְׁתֲּכַ֣ח לְה֑וֹן וְאַבְנָ֣א ׀ דִּֽי־מְחָ֣ת לְצַלְמָ֗א הֲוָ֛ת לְט֥וּר רַ֖ב וּמְלָ֥ת כָּל־אַרְעָֽא׃
35 Lalu besi, tanah liat, tembaga, perak, dan emas itu semuanya remuk bersama-sama, dan menjadi seperti sekam dari tempat-tempat pengirikan pada musim panas; angin menerbangkannya, sehingga tidak ditemukan lagi tempat bagi semuanya itu. Adapun batu yang menghantam patung itu menjadi sebuah gunung yang besar dan memenuhi seluruh bumi.
לו דְּנָ֣ה חֶלְמָ֔א וּפִשְׁרֵ֖הּ נֵאמַ֥ר קֳדָם־מַלְכָּֽא׃
36 Itulah mimpi itu, dan maknanya akan kami nyatakan di hadapan raja.
לז אַ֣נְתְּה מַלְכָּ֔א מֶ֖לֶךְ מַלְכַיָּ֑א דִּ֚י אֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֔א מַלְכוּתָ֥א חִסְנָ֛א וְתָקְפָּ֥א וִֽיקָרָ֖א יְהַב־לָֽךְ׃
37 Tuanku, ya raja, raja segala raja, yang kepadanya Allah semesta langit telah memberikan kerajaan, kekuasaan, kekuatan, dan kemuliaan;
לח וּבְכָל־דִּ֣י דארין [דָֽיְרִ֣ין] בְּֽנֵי־אֲ֠נָשָׁא חֵיוַ֨ת בָּרָ֤א וְעוֹף־שְׁמַיָּא֙ יְהַ֣ב בִּידָ֔ךְ וְהַשְׁלְטָ֖ךְ בְּכָלְּה֑וֹן אַנְתְּה־ה֔וּא רֵאשָׁ֖ה דִּ֥י דַהֲבָֽא׃
38 dan di mana pun manusia, binatang di padang, dan burung di langit berdiam, semuanya telah diserahkan-Nya ke dalam tangan tuanku, dan Ia telah membuat tuanku berkuasa atas semuanya itu. Tuankulah kepala dari emas itu.
לט וּבָתְרָ֗ךְ תְּק֛וּם מַלְכ֥וּ אָחֳרִ֖י אֲרַ֣עא מִנָּ֑ךְ וּמַלְכ֨וּ תליתיא [תְלִיתָאָ֤ה] אָחֳרִי֙ דִּ֣י נְחָשָׁ֔א דִּ֥י תִשְׁלַ֖ט בְּכָל־אַרְעָֽא׃
39 Sesudah tuanku akan bangkit kerajaan lain yang lebih rendah daripada tuanku, kemudian kerajaan lain lagi, yaitu kerajaan ketiga dari tembaga, yang akan berkuasa atas seluruh bumi.
מ וּמַלְכוּ֙ רביעיה [רְבִ֣יעָאָ֔ה] תֶּהֱוֵ֥א תַקִּיפָ֖ה כְּפַרְזְלָ֑א כָּל־קֳבֵ֗ל דִּ֤י פַרְזְלָא֙ מְהַדֵּ֤ק וְחָשֵׁל֙ כֹּ֔לָּא וּֽכְפַרְזְלָ֛א דִּֽי־מְרָעַ֥ע כָּל־אִלֵּ֖ין תַּדִּ֥ק וְתֵרֹֽעַ׃
40 Kerajaan keempat akan kuat seperti besi; sebab sebagaimana besi meremukkan dan menempa segala sesuatu, dan seperti besi yang menghancurkan, demikianlah kerajaan itu akan meremukkan dan menghancurkan semuanya itu.
מא וְדִֽי־חֲזַ֜יְתָה רַגְלַיָּ֣א וְאֶצְבְּעָתָ֗א מנהון [מִנְּהֵ֞ן] חֲסַ֤ף דִּֽי־פֶחָר֙ ומנהון [וּמִנְּהֵ֣ין] פַּרְזֶ֔ל מַלְכ֤וּ פְלִיגָה֙ תֶּהֱוֵ֔ה וּמִן־נִצְבְּתָ֥א דִ֥י פַרְזְלָ֖א לֶֽהֱוֵא־בַ֑הּ כָּל־קֳבֵל֙ דִּ֣י חֲזַ֔יְתָה פַּ֨רְזְלָ֔א מְעָרַ֖ב בַּחֲסַ֥ף טִינָֽא׃
41 Adapun kaki dan jari-jari kaki yang tuanku lihat, sebagian dari tanah liat tukang periuk dan sebagian dari besi, artinya kerajaan itu akan terbagi; tetapi di dalamnya akan ada sebagian dari kekuatan besi, sebab tuanku telah melihat besi bercampur dengan tanah liat berlumpur.
מב וְאֶצְבְּעָת֙ רַגְלַיָּ֔א מנהון [מִנְּהֵ֥ין] פַּרְזֶ֖ל ומנהון [וּמִנְּהֵ֣ין] חֲסַ֑ף מִן־קְצָ֤ת מַלְכוּתָא֙ תֶּהֱוֵ֣ה תַקִּיפָ֔ה וּמִנַּ֖הּ תֶּהֱוֵ֥ה תְבִירָֽה׃
42 Adapun jari-jari kaki itu sebagian dari besi dan sebagian dari tanah liat; demikianlah sebagian dari kerajaan itu akan kuat, dan sebagian lagi akan rapuh.
מג די [וְדִ֣י] חֲזַ֗יְתָ פַּרְזְלָא֙ מְעָרַב֙ בַּחֲסַ֣ף טִינָ֔א מִתְעָרְבִ֤ין לֶהֱוֺן֙ בִּזְרַ֣ע אֲנָשָׁ֔א וְלָֽא־לֶהֱוֺ֥ן דָּבְקִ֖ין דְּנָ֣ה עִם־דְּנָ֑ה הֵֽא־כְדִ֣י פַרְזְלָ֔א לָ֥א מִתְעָרַ֖ב עִם־חַסְפָּֽא׃
43 Adapun tuanku telah melihat besi bercampur dengan tanah liat berlumpur, artinya mereka akan bercampur melalui keturunan manusia, tetapi mereka tidak akan melekat satu dengan yang lain, sama seperti besi tidak dapat bercampur dengan tanah liat.
מד וּֽבְיוֹמֵיה֞וֹן דִּ֧י מַלְכַיָּ֣א אִנּ֗וּן יְקִים֩ אֱלָ֨הּ שְׁמַיָּ֤א מַלְכוּ֙ דִּ֤י לְעָלְמִין֙ לָ֣א תִתְחַבַּ֔ל וּמַ֨לְכוּתָ֔ה לְעַ֥ם אָחֳרָ֖ן לָ֣א תִשְׁתְּבִ֑ק תַּדִּ֤ק וְתָסֵיף֙ כָּל־אִלֵּ֣ין מַלְכְוָתָ֔א וְהִ֖יא תְּק֥וּם לְעָלְמַיָּֽא׃
44 Pada zaman raja-raja itu, Allah semesta langit akan mendirikan suatu kerajaan yang tidak akan binasa untuk selama-lamanya, dan kerajaannya tidak akan diserahkan kepada bangsa lain. Kerajaan itu akan meremukkan dan mengakhiri semua kerajaan itu, tetapi kerajaan itu sendiri akan tetap berdiri untuk selama-lamanya.
מה כָּל־קֳבֵ֣ל דִּֽי־חֲזַ֡יְתָ דִּ֣י מִטּוּרָא֩ אִתְגְּזֶ֨רֶת אֶ֜בֶן דִּי־לָ֣א בִידַ֗יִן וְ֠הַדֶּקֶת פַּרְזְלָ֨א נְחָשָׁ֤א חַסְפָּא֙ כַּסְפָּ֣א וְדַהֲבָ֔א אֱלָ֥הּ רַב֙ הוֹדַ֣ע לְמַלְכָּ֔א מָ֛ה דִּ֥י לֶהֱוֵ֖א אַחֲרֵ֣י דְנָ֑ה וְיַצִּ֥יב חֶלְמָ֖א וּמְהֵימַ֥ן פִּשְׁרֵֽהּ׃ (פ)
45 Sebab tuanku telah melihat sebuah batu terpotong lepas dari gunung tanpa perbuatan tangan, lalu batu itu meremukkan besi, tembaga, tanah liat, perak, dan emas itu. Allah yang Mahabesar telah memberitahukan kepada raja apa yang akan terjadi sesudah ini. Mimpi itu benar, dan maknanya dapat dipercaya.”
מו בֵּ֠אדַיִן מַלְכָּ֤א נְבֽוּכַדְנֶצַּר֙ נְפַ֣ל עַל־אַנְפּ֔וֹהִי וּלְדָנִיֵּ֖אל סְגִ֑ד וּמִנְחָה֙ וְנִ֣יחֹחִ֔ין אֲמַ֖ר לְנַסָּ֥כָה לֵֽהּ׃
46 Lalu Raja Nebukadnezar sujud dengan wajah ke tanah dan menyembah Daniel, dan ia memerintahkan agar kurban sajian dan persembahan yang harum baunya dipersembahkan kepadanya.
מז עָנֵה֩ מַלְכָּ֨א לְדָנִיֵּ֜אל וְאָמַ֗ר מִן־קְשֹׁט֙ דִּ֣י אֱלָהֲכ֗וֹן ה֣וּא אֱלָ֧הּ אֱלָהִ֛ין וּמָרֵ֥א מַלְכִ֖ין וְגָלֵ֣ה רָזִ֑ין דִּ֣י יְכֵ֔לְתָּ לְמִגְלֵ֖א רָזָ֥ה דְנָֽה׃
47 Raja menjawab dan berkata kepada Daniel: “Sesungguhnya, Allah kalian adalah Allah atas segala allah, Tuhan atas segala raja, dan Dia yang menyingkapkan rahasia-rahasia, sebab engkau telah sanggup menyingkapkan rahasia ini.”
מח אֱדַ֨יִן מַלְכָּ֜א לְדָנִיֵּ֣אל רַבִּ֗י וּמַתְּנָ֨ן רַבְרְבָ֤ן שַׂגִּיאָן֙ יְהַב־לֵ֔הּ וְהַ֨שְׁלְטֵ֔הּ עַ֖ל כָּל־מְדִינַ֣ת בָּבֶ֑ל וְרַב־סִגְנִ֔ין עַ֖ל כָּל־חַכִּימֵ֥י בָבֶֽל׃
48 Lalu raja mengangkat Daniel ke kedudukan tinggi dan memberinya banyak hadiah yang besar. Ia membuat Daniel berkuasa atas seluruh provinsi Babel dan mengangkatnya menjadi kepala para pembesar atas semua orang bijaksana di Babel.
מט וְדָנִיֵּאל֙ בְּעָ֣א מִן־מַלְכָּ֔א וּמַנִּ֗י עַ֤ל עֲבִֽידְתָּא֙ דִּ֚י מְדִינַ֣ת בָּבֶ֔ל לְשַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד נְג֑וֹ וְדָנִיֵּ֖אל בִּתְרַ֥ע מַלְכָּֽא׃ (פ)
49 Atas permintaan Daniel kepada raja, raja mengangkat Sadrakh, Mesakh, dan Abednego untuk mengurus pemerintahan provinsi Babel, sedangkan Daniel tetap berada di gerbang istana raja.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya