Daniel 4

Pasal 4

א אֲנָ֣ה נְבוּכַדְנֶצַּ֗ר שְׁלֵ֤ה הֲוֵית֙ בְּבֵיתִ֔י וְרַעְנַ֖ן בְּהֵיכְלִֽי׃
1 Aku, Nebukadnezar, hidup tenteram di rumahku dan makmur di istanaku.
ב חֵ֥לֶם חֲזֵ֖ית וִֽידַחֲלִנַּ֑נִי וְהַרְהֹרִין֙ עַֽל־מִשְׁכְּבִ֔י וְחֶזְוֵ֥י רֵאשִׁ֖י יְבַהֲלֻנַּֽנִי׃
2 Aku melihat sebuah mimpi yang membuat aku takut; bayangan-bayangan pikiran di atas tempat tidurku dan penglihatan-penglihatan di kepalaku menggelisahkan aku.
ג וּמִנִּי֙ שִׂ֣ים טְעֵ֔ם לְהַנְעָלָ֣ה קָֽדָמַ֔י לְכֹ֖ל חַכִּימֵ֣י בָבֶ֑ל דִּֽי־פְשַׁ֥ר חֶלְמָ֖א יְהֽוֹדְעֻנַּֽנִי׃
3 Maka aku mengeluarkan perintah supaya semua orang bijak di Babel dibawa menghadapku, agar mereka memberitahukan kepadaku arti mimpi itu.
ד בֵּאדַ֣יִן עללין [עָלִּ֗ין] חַרְטֻמַיָּא֙ אָֽשְׁפַיָּ֔א כשדיא [כַּשְׂדָּאֵ֖י] וְגָזְרַיָּ֑א וְחֶלְמָ֗א אָמַ֤ר אֲנָה֙ קֳדָ֣מֵיה֔וֹן וּפִשְׁרֵ֖הּ לָא־מְהוֹדְעִ֥ין לִֽי׃
4 Lalu masuklah para ahli sihir, para ahli jampi, para Kasdim, dan para ahli nujum, dan aku menceritakan mimpi itu di hadapan mereka, tetapi mereka tidak dapat memberitahukan artinya kepadaku.
ה וְעַ֣ד אָחֳרֵ֡ין עַל֩ קָֽדָמַ֨י דָּנִיֵּ֜אל דִּֽי־שְׁמֵ֤הּ בֵּלְטְשַׁאצַּר֙ כְּשֻׁ֣ם אֱלָהִ֔י וְדִ֛י רֽוּחַ־אֱלָהִ֥ין קַדִּישִׁ֖ין בֵּ֑הּ וְחֶלְמָ֖א קָֽדָמ֥וֹהִי אַמְרֵֽת׃
5 Akhirnya Daniel datang menghadap aku. Namanya Beltsazar, menurut nama allahku, dan di dalam dirinya ada roh para allah yang kudus. Lalu aku menceritakan mimpi itu kepadanya:
ו בֵּלְטְשַׁאצַּר֮ רַ֣ב חַרְטֻמַיָּא֒ דִּ֣י ׀ אֲנָ֣ה יִדְעֵ֗ת דִּ֠י ר֣וּחַ אֱלָהִ֤ין קַדִּישִׁין֙ בָּ֔ךְ וְכָל־רָ֖ז לָא־אָנֵ֣ס לָ֑ךְ חֶזְוֵ֨י חֶלְמִ֧י דִֽי־חֲזֵ֛ית וּפִשְׁרֵ֖הּ אֱמַֽר׃
6 “Hai Beltsazar, kepala para ahli sihir, aku tahu bahwa di dalam dirimu ada roh para allah yang kudus dan tidak ada rahasia yang terlalu sulit bagimu. Inilah penglihatan-penglihatan dalam mimpi yang telah kulihat; katakanlah artinya.”
ז וְחֶזְוֵ֥י רֵאשִׁ֖י עַֽל־מִשְׁכְּבִ֑י חָזֵ֣ה הֲוֵ֔ית וַאֲל֥וּ אִילָ֛ן בְּג֥וֹא אַרְעָ֖א וְרוּמֵ֥הּ שַׂגִּֽיא׃
7 Inilah penglihatan-penglihatan di kepalaku di atas tempat tidurku: aku melihat, dan tampaklah sebatang pohon di tengah-tengah bumi, dan tingginya luar biasa.
ח רְבָ֥ה אִֽילָנָ֖א וּתְקִ֑ף וְרוּמֵהּ֙ יִמְטֵ֣א לִשְׁמַיָּ֔א וַחֲזוֹתֵ֖הּ לְס֥וֹף כָּל־אַרְעָֽא׃
8 Pohon itu tumbuh menjadi besar dan kuat; tingginya sampai ke langit, dan pohon itu terlihat sampai ke ujung seluruh bumi.
ט עָפְיֵ֤הּ שַׁפִּיר֙ וְאִנְבֵּ֣הּ שַׂגִּ֔יא וּמָז֨וֹן לְכֹ֖לָּא־בֵ֑הּ תְּחֹת֜וֹהִי תַּטְלֵ֣ל ׀ חֵיוַ֣ת בָּרָ֗א וּבְעַנְפ֙וֹהִי֙ ידרון [יְדוּרָן֙] צִפֲּרֵ֣י שְׁמַיָּ֔א וּמִנֵּ֖הּ יִתְּזִ֥ין כָּל־בִּשְׂרָֽא׃
9 Daunnya indah dan buahnya berlimpah, dan padanya ada makanan bagi semua makhluk. Binatang-binatang di padang bernaung di bawahnya, burung-burung di langit tinggal di dahan-dahannya, dan semua makhluk hidup mendapat makanan darinya.
י חָזֵ֥ה הֲוֵ֛ית בְּחֶזְוֵ֥י רֵאשִׁ֖י עַֽל־מִשְׁכְּבִ֑י וַאֲלוּ֙ עִ֣יר וְקַדִּ֔ישׁ מִן־שְׁמַיָּ֖א נָחִֽת׃
10 Aku melihat dalam penglihatan-penglihatan di kepalaku di atas tempat tidurku, dan tampaklah seorang penjaga, yaitu seorang yang kudus, turun dari langit.
יא קָרֵ֨א בְחַ֜יִל וְכֵ֣ן אָמַ֗ר גֹּ֤דּוּ אִֽילָנָא֙ וְקַצִּ֣צוּ עַנְפ֔וֹהִי אַתַּ֥רוּ עָפְיֵ֖הּ וּבַדַּ֣רוּ אִנְבֵּ֑הּ תְּנֻ֤ד חֵֽיוְתָא֙ מִן־תַּחְתּ֔וֹהִי וְצִפְּרַיָּ֖א מִן־עַנְפֽוֹהִי׃
11 Ia berseru dengan suara nyaring dan berkata begini: “Tebanglah pohon itu dan potonglah dahan-dahannya, rontokkanlah daunnya dan hamburkanlah buahnya! Biarlah binatang-binatang lari dari bawahnya dan burung-burung dari dahan-dahannya!”
יב בְּרַ֨ם עִקַּ֤ר שָׁרְשׁ֙וֹהִי֙ בְּאַרְעָ֣א שְׁבֻ֔קוּ וּבֶֽאֱסוּר֙ דִּֽי־פַרְזֶ֣ל וּנְחָ֔שׁ בְּדִתְאָ֖א דִּ֣י בָרָ֑א וּבְטַ֤ל שְׁמַיָּא֙ יִצְטַבַּ֔ע וְעִם־חֵיוְתָ֥א חֲלָקֵ֖הּ בַּעֲשַׂ֥ב אַרְעָֽא׃
12 Tetapi biarkanlah tunggul akarnya tetap di dalam tanah, terikat dengan belenggu besi dan tembaga, di tengah rumput muda di padang. Biarlah ia basah oleh embun dari langit, dan biarlah bagiannya bersama binatang-binatang di antara rumput di bumi.
יג לִבְבֵהּ֙ מִן־אנושא [אֲנָשָׁ֣א] יְשַׁנּ֔וֹן וּלְבַ֥ב חֵיוָ֖ה יִתְיְהִ֣ב לֵ֑הּ וְשִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין יַחְלְפ֥וּן עֲלֽוֹהִי׃
13 Biarlah hatinya diubah dari hati manusia, dan biarlah hati binatang diberikan kepadanya, dan biarlah tujuh masa berlalu atasnya.
יד בִּגְזֵרַ֤ת עִירִין֙ פִּתְגָמָ֔א וּמֵאמַ֥ר קַדִּישִׁ֖ין שְׁאֵֽלְתָ֑א עַד־דִּבְרַ֡ת דִּ֣י יִנְדְּע֣וּן חַ֠יַּיָּא דִּֽי־שַׁלִּ֨יט עליא [עִלָּאָ֜ה] בְּמַלְכ֣וּת אנושא [אֲנָשָׁ֗א] וּלְמַן־דִּ֤י יִצְבֵּא֙ יִתְּנִנַּ֔הּ וּשְׁפַ֥ל אֲנָשִׁ֖ים יְקִ֥ים עליה [עֲלַֽהּ׃]
14 Perkara ini ditetapkan oleh keputusan para penjaga, dan ketetapan ini berdasarkan perkataan para yang kudus, supaya semua makhluk hidup mengetahui bahwa Yang Mahatinggi berkuasa atas kerajaan manusia. Ia memberikannya kepada siapa saja yang dikehendaki-Nya, dan Ia mengangkat orang yang paling rendah di antara manusia untuk memerintahnya.
טו דְּנָה֙ חֶלְמָ֣א חֲזֵ֔ית אֲנָ֖ה מַלְכָּ֣א נְבוּכַדְנֶצַּ֑ר ואנתה [וְאַ֨נְתְּ] בֵּלְטְשַׁאצַּ֜ר פִּשְׁרֵ֣א ׀ אֱמַ֗ר כָּל־קֳבֵל֙ דִּ֣י ׀ כָּל־חַכִּימֵ֣י מַלְכוּתִ֗י לָֽא־יָכְלִ֤ין פִּשְׁרָא֙ לְהוֹדָ֣עֻתַ֔נִי ואנתה [וְאַ֣נְתְּ] כָּהֵ֔ל דִּ֛י רֽוּחַ־אֱלָהִ֥ין קַדִּישִׁ֖ין בָּֽךְ׃
15 Inilah mimpi yang telah kulihat, aku, Raja Nebukadnezar. Dan engkau, hai Beltsazar, katakanlah artinya, sebab semua orang bijak di kerajaanku tidak dapat memberitahukan artinya kepadaku; tetapi engkau sanggup, karena di dalam dirimu ada roh para allah yang kudus.
טז אֱדַ֨יִן דָּֽנִיֵּ֜אל דִּֽי־שְׁמֵ֣הּ בֵּלְטְשַׁאצַּ֗ר אֶשְׁתּוֹמַם֙ כְּשָׁעָ֣ה חֲדָ֔ה וְרַעְיֹנֹ֖הִי יְבַהֲלֻנֵּ֑הּ עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֗ר בֵּלְטְשַׁאצַּר֙ חֶלְמָ֤א וּפִשְׁרֵא֙ אַֽל־יְבַהֲלָ֔ךְ עָנֵ֤ה בֵלְטְשַׁאצַּר֙ וְאָמַ֔ר מראי [מָרִ֕י] חֶלְמָ֥א לשנאיך [לְשָֽׂנְאָ֖ךְ] וּפִשְׁרֵ֥הּ לעריך [לְעָרָֽךְ׃]
16 Lalu Daniel, yang bernama Beltsazar, tertegun dan terdiam sejenak, dan pikiran-pikirannya menggelisahkan dia. Raja berkata, “Beltsazar, jangan biarkan mimpi itu dan maknanya menggelisahkan engkau.” Beltsazar menjawab, “Tuanku, kiranya mimpi itu menimpa orang-orang yang membenci tuanku, dan maknanya menimpa musuh-musuh tuanku.”
יז אִֽילָנָא֙ דִּ֣י חֲזַ֔יְתָ דִּ֥י רְבָ֖ה וּתְקִ֑ף וְרוּמֵהּ֙ יִמְטֵ֣א לִשְׁמַיָּ֔א וַחֲזוֹתֵ֖הּ לְכָל־אַרְעָֽא׃
17 Pohon yang Tuanku lihat itu, yang tumbuh besar dan menjadi kuat, yang tingginya sampai ke langit dan tampak dari seluruh bumi,
יח וְעָפְיֵ֤הּ שַׁפִּיר֙ וְאִנְבֵּ֣הּ שַׂגִּ֔יא וּמָז֨וֹן לְכֹ֖לָּא־בֵ֑הּ תְּחֹת֗וֹהִי תְּדוּר֙ חֵיוַ֣ת בָּרָ֔א וּבְעַנְפ֕וֹהִי יִשְׁכְּנָ֖ן צִפֲּרֵ֥י שְׁמַיָּֽא׃
18 yang daunnya indah dan buahnya berlimpah, dan padanya ada makanan bagi semua makhluk, yang di bawahnya binatang-binatang di padang tinggal, dan di dahan-dahannya burung-burung di langit bersarang,
יט אנתה־[אַנְתְּ־] ה֣וּא מַלְכָּ֔א דִּ֥י רְבַ֖ית וּתְקֵ֑פְתְּ וּרְבוּתָ֤ךְ רְבָת֙ וּמְטָ֣ת לִשְׁמַיָּ֔א וְשָׁלְטָנָ֖ךְ לְס֥וֹף אַרְעָֽא׃
19 Tuankulah pohon itu, ya Raja, yang telah tumbuh menjadi besar dan kuat; kebesaran Tuanku telah bertambah besar dan mencapai langit, dan kekuasaan Tuanku sampai ke ujung bumi.
כ וְדִ֣י חֲזָ֣ה מַלְכָּ֡א עִ֣יר וְקַדִּ֣ישׁ נָחִ֣ת ׀ מִן־שְׁמַיָּ֡א וְאָמַר֩ גֹּ֨דּוּ אִֽילָנָ֜א וְחַבְּל֗וּהִי בְּרַ֨ם עִקַּ֤ר שָׁרְשׁ֙וֹהִי֙ בְּאַרְעָ֣א שְׁבֻ֔קוּ וּבֶאֱסוּר֙ דִּֽי־פַרְזֶ֣ל וּנְחָ֔שׁ בְּדִתְאָ֖א דִּ֣י בָרָ֑א וּבְטַ֧ל שְׁמַיָּ֣א יִצְטַבַּ֗ע וְעִם־חֵיוַ֤ת בָּרָא֙ חֲלָקֵ֔הּ עַ֛ד דִּֽי־שִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין יַחְלְפ֥וּן עֲלֽוֹהִי׃
20 Adapun yang Tuanku lihat, ya Raja, yaitu seorang penjaga, seorang yang kudus, turun dari langit dan berkata: “Tebanglah pohon itu dan binasakanlah dia! Tetapi biarkanlah tunggul akarnya tetap di dalam tanah, terikat dengan belenggu besi dan tembaga, di tengah rumput muda di padang. Biarlah ia basah oleh embun dari langit, dan biarlah bagiannya bersama binatang-binatang di padang, sampai tujuh masa berlalu atasnya.”
כא דְּנָ֥ה פִשְׁרָ֖א מַלְכָּ֑א וּגְזֵרַ֤ת עליא [עִלָּאָה֙] הִ֔יא דִּ֥י מְטָ֖ת עַל־מראי [מָרִ֥י] מַלְכָּֽא׃
21 Inilah artinya, ya Raja, dan inilah keputusan Yang Mahatinggi yang telah menimpa Tuanku raja:
כב וְלָ֣ךְ טָֽרְדִ֣ין מִן־אֲנָשָׁ֡א וְעִם־חֵיוַ֣ת בָּרָא֩ לֶהֱוֵ֨ה מְדֹרָ֜ךְ וְעִשְׂבָּ֥א כְתוֹרִ֣ין ׀ לָ֣ךְ יְטַֽעֲמ֗וּן וּמִטַּ֤ל שְׁמַיָּא֙ לָ֣ךְ מְצַבְּעִ֔ין וְשִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין יַחְלְפ֣וּן עֲלָ֑יךְ עַ֣ד דִּֽי־תִנְדַּ֗ע דִּֽי־שַׁלִּ֤יט עִלָּיָא֙ בְּמַלְכ֣וּת אֲנָשָׁ֔א וּלְמַן־דִּ֥י יִצְבֵּ֖א יִתְּנִנַּֽהּ׃
22 Tuanku akan diusir dari antara manusia, dan tempat tinggal Tuanku akan berada bersama binatang-binatang di padang. Tuanku akan diberi makan rumput seperti lembu, Tuanku akan dibasahi oleh embun dari langit, dan tujuh masa akan berlalu atas Tuanku, sampai Tuanku mengetahui bahwa Yang Mahatinggi berkuasa atas kerajaan manusia dan memberikannya kepada siapa saja yang dikehendaki-Nya.
כג וְדִ֣י אֲמַ֗רוּ לְמִשְׁבַּ֞ק עִקַּ֤ר שָׁרְשׁ֙וֹהִי֙ דִּ֣י אִֽילָנָ֔א מַלְכוּתָ֖ךְ לָ֣ךְ קַיָּמָ֑ה מִן־דִּ֣י תִנְדַּ֔ע דִּ֥י שַׁלִּטִ֖ן שְׁמַיָּֽא׃
23 Adapun yang dikatakan, yaitu agar tunggul akar pohon itu dibiarkan tetap: kerajaan Tuanku akan tetap menjadi milik Tuanku, setelah Tuanku mengetahui bahwa Langitlah yang berkuasa.
כד לָהֵ֣ן מַלְכָּ֗א מִלְכִּי֙ יִשְׁפַּ֣ר עליך [עֲלָ֔ךְ] וחטיך [וַחֲטָאָךְ֙] בְּצִדְקָ֣ה פְרֻ֔ק וַעֲוָיָתָ֖ךְ בְּמִחַ֣ן עֲנָ֑יִן הֵ֛ן תֶּהֱוֵ֥א אַרְכָ֖ה לִשְׁלֵוְתָֽךְ׃
24 Karena itu, ya Raja, biarlah nasihatku berkenan kepada Tuanku: lepaskanlah diri Tuanku dari dosa-dosa Tuanku dengan bersedekah, dan dari kesalahan-kesalahan Tuanku dengan menaruh belas kasihan kepada orang-orang miskin; mungkin dengan demikian ketenteraman Tuanku akan diperpanjang.
כה כֹּ֣לָּא מְּטָ֔א עַל־נְבוּכַדְנֶצַּ֖ר מַלְכָּֽא׃ (פ)
25 Semua itu menimpa Raja Nebukadnezar.
כו לִקְצָ֥ת יַרְחִ֖ין תְּרֵֽי־עֲשַׂ֑ר עַל־הֵיכַ֧ל מַלְכוּתָ֛א דִּ֥י בָבֶ֖ל מְהַלֵּ֥ךְ הֲוָֽה׃
26 Dua belas bulan kemudian, ia sedang berjalan-jalan di atas istana kerajaan di Babel.
כז עָנֵ֤ה מַלְכָּא֙ וְאָמַ֔ר הֲלָ֥א דָא־הִ֖יא בָּבֶ֣ל רַבְּתָ֑א דִּֽי־אֲנָ֤ה בֱנַיְתַהּ֙ לְבֵ֣ית מַלְכ֔וּ בִּתְקַ֥ף חִסְנִ֖י וְלִיקָ֥ר הַדְרִֽי׃
27 Raja berkata: “Bukankah ini Babel yang besar itu, yang telah kubangun menjadi tempat kediaman kerajaan dengan kekuatan kuasaku dan untuk kemuliaan keagunganku?”
כח ע֗וֹד מִלְּתָא֙ בְּפֻ֣ם מַלְכָּ֔א קָ֖ל מִן־שְׁמַיָּ֣א נְפַ֑ל לָ֤ךְ אָֽמְרִין֙ נְבוּכַדְנֶצַּ֣ר מַלְכָּ֔א מַלְכוּתָ֖ה עֲדָ֥ת מִנָּֽךְ׃
28 Sementara perkataan itu masih di mulut raja, terdengarlah suara dari langit: “Kepadamu dikatakan, hai Raja Nebukadnezar: kerajaan ini telah beralih darimu!
כט וּמִן־אֲנָשָׁא֩ לָ֨ךְ טָֽרְדִ֜ין וְֽעִם־חֵיוַ֧ת בָּרָ֣א מְדֹרָ֗ךְ עִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ לָ֣ךְ יְטַעֲמ֔וּן וְשִׁבְעָ֥ה עִדָּנִ֖ין יַחְלְפ֣וּן עליך [עֲלָ֑ךְ] עַ֣ד דִּֽי־תִנְדַּ֗ע דִּֽי־שַׁלִּ֤יט עִלָּיָא֙ בְּמַלְכ֣וּת אֲנָשָׁ֔א וּלְמַן־דִּ֥י יִצְבֵּ֖א יִתְּנִנַּֽהּ׃
29 Engkau akan diusir dari antara manusia, dan tempat tinggalmu akan berada bersama binatang-binatang di padang. Engkau akan diberi makan rumput seperti lembu, dan tujuh masa akan berlalu atasmu, sampai engkau mengetahui bahwa Yang Mahatinggi berkuasa atas kerajaan manusia dan memberikannya kepada siapa saja yang dikehendaki-Nya.”
ל בַּהּ־שַׁעֲתָ֗א מִלְּתָא֮ סָ֣פַת עַל־נְבוּכַדְנֶצַּר֒ וּמִן־אֲנָשָׁ֣א טְרִ֔יד וְעִשְׂבָּ֤א כְתוֹרִין֙ יֵאכֻ֔ל וּמִטַּ֥ל שְׁמַיָּ֖א גִּשְׁמֵ֣הּ יִצְטַבַּ֑ע עַ֣ד דִּ֥י שַׂעְרֵ֛הּ כְּנִשְׁרִ֥ין רְבָ֖ה וְטִפְר֥וֹהִי כְצִפְּרִֽין׃
30 Pada saat itu juga perkataan itu digenapi atas Nebukadnezar. Ia diusir dari antara manusia, makan rumput seperti lembu, dan tubuhnya basah oleh embun dari langit, sampai rambutnya tumbuh panjang seperti bulu burung rajawali dan kuku-kukunya seperti cakar burung.
לא וְלִקְצָ֣ת יֽוֹמַיָּה֩ אֲנָ֨ה נְבוּכַדְנֶצַּ֜ר עַיְנַ֣י ׀ לִשְׁמַיָּ֣א נִטְלֵ֗ת וּמַנְדְּעִי֙ עֲלַ֣י יְת֔וּב ולעליא [וּלְעִלָּאָה֙] בָּרְכֵ֔ת וּלְחַ֥י עָלְמָ֖א שַׁבְּחֵ֣ת וְהַדְּרֵ֑ת דִּ֤י שָׁלְטָנֵהּ֙ שָׁלְטָ֣ן עָלַ֔ם וּמַלְכוּתֵ֖הּ עִם־דָּ֥ר וְדָֽר׃
31 Setelah genap hari-hari itu, aku, Nebukadnezar, menengadah ke langit, dan akal budiku kembali kepadaku. Lalu aku memberkati Yang Mahatinggi, dan aku memuji serta memuliakan Dia yang hidup selama-lamanya, sebab kekuasaan-Nya adalah kekuasaan yang abadi, dan kerajaan-Nya tetap turun-temurun dari generasi ke generasi.
לב וְכָל־דארי [דָּיְרֵ֤י] אַרְעָא֙ כְּלָ֣ה חֲשִׁיבִ֔ין וּֽכְמִצְבְּיֵ֗הּ עָבֵד֙ בְּחֵ֣יל שְׁמַיָּ֔א ודארי [וְדָיְרֵ֖י] אַרְעָ֑א וְלָ֤א אִיתַי֙ דִּֽי־יְמַחֵ֣א בִידֵ֔הּ וְיֵ֥אמַר לֵ֖הּ מָ֥ה עֲבַֽדְתְּ׃
32 Semua penduduk bumi dianggap seperti tidak ada apa-apanya. Ia berbuat menurut kehendak-Nya terhadap bala tentara langit dan terhadap penduduk bumi, dan tidak ada seorang pun yang dapat mencegah tangan-Nya atau berkata kepada-Nya: “Apa yang Engkau lakukan?”
לג בֵּהּ־זִמְנָ֞א מַנְדְּעִ֣י ׀ יְת֣וּב עֲלַ֗י וְלִיקַ֨ר מַלְכוּתִ֜י הַדְרִ֤י וְזִוִי֙ יְת֣וּב עֲלַ֔י וְלִ֕י הַדָּֽבְרַ֥י וְרַבְרְבָנַ֖י יְבַע֑וֹן וְעַל־מַלְכוּתִ֣י הָתְקְנַ֔ת וּרְב֥וּ יַתִּירָ֖ה ה֥וּסְפַת לִֽי׃
33 Pada waktu itu juga akal budiku kembali kepadaku, dan aku kembali kepada kemuliaan kerajaanku. Seri wajahku pun pulih kembali, dan para penasihatku serta para pembesarku mencari aku. Aku dikukuhkan kembali atas kerajaanku, dan kebesaran yang jauh melebihi sebelumnya ditambahkan kepadaku.
לד כְּעַ֞ן אֲנָ֣ה נְבוּכַדְנֶצַּ֗ר מְשַׁבַּ֨ח וּמְרוֹמֵ֤ם וּמְהַדַּר֙ לְמֶ֣לֶךְ שְׁמַיָּ֔א דִּ֤י כָל־מַעֲבָד֙וֹהִי֙ קְשֹׁ֔ט וְאֹרְחָתֵ֖הּ דִּ֑ין וְדִי֙ מַהְלְכִ֣ין בְּגֵוָ֔ה יָכִ֖ל לְהַשְׁפָּלָֽה׃ (פ)
34 Sekarang aku, Nebukadnezar, memuji, meninggikan, dan memuliakan Raja langit, sebab segala perbuatan-Nya adalah kebenaran dan jalan-jalan-Nya adalah keadilan, dan Ia sanggup merendahkan orang-orang yang berjalan dengan congkak.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya