Keluaran 15

Pasal 15

א אָ֣ז יָשִֽׁיר־מֹשֶׁה֩ וּבְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל אֶת־הַשִּׁירָ֤ה הַזֹּאת֙ לַֽיהוָ֔ה וַיֹּאמְר֖וּ לֵאמֹ֑ר אָשִׁ֤ירָה לַֽיהוָה֙ כִּֽי־גָאֹ֣ה גָּאָ֔ה ס֥וּס וְרֹכְב֖וֹ רָמָ֥ה בַיָּֽם׃
1 Pada waktu itu Musa dan orang Israel menyanyikan nyanyian ini bagi Yang Mahakekal. Mereka berkata: “Aku hendak bernyanyi bagi Yang Mahakekal, sebab Ia sungguh tinggi dan agung; kuda dan penunggangnya dilemparkan-Nya ke dalam laut.”
ב עָזִּ֤י וְזִמְרָת֙ יָ֔הּ וַֽיְהִי־לִ֖י לִֽישׁוּעָ֑ה זֶ֤ה אֵלִי֙ וְאַנְוֵ֔הוּ אֱלֹהֵ֥י אָבִ֖י וַאֲרֹמְמֶֽנְהוּ׃
2 Kekuatan dan pembalasan Yang Mahakekal telah menjadi pertolongan bagiku. Inilah Allahku, aku hendak membangun tempat kediaman bagi-Nya; Allah ayahku, aku hendak meninggikan Dia.
ג יְהוָ֖ה אִ֣ישׁ מִלְחָמָ֑ה יְהוָ֖ה שְׁמֽוֹ׃
3 Yang Mahakekal adalah pahlawan perang, Yang Mahakekal nama-Nya.
ד מַרְכְּבֹ֥ת פַּרְעֹ֛ה וְחֵיל֖וֹ יָרָ֣ה בַיָּ֑ם וּמִבְחַ֥ר שָֽׁלִשָׁ֖יו טֻבְּע֥וּ בְיַם־סֽוּף׃
4 Kereta-kereta perang Firaun dan pasukannya dilemparkan-Nya ke dalam laut, dan perwira-perwiranya yang terpilih tenggelam di Laut Teberau.
ה תְּהֹמֹ֖ת יְכַסְיֻ֑מוּ יָרְד֥וּ בִמְצוֹלֹ֖ת כְּמוֹ־אָֽבֶן׃
5 Samudra raya menutupi mereka; mereka tenggelam ke dasar yang dalam seperti batu.
ו יְמִֽינְךָ֣ יְהוָ֔ה נֶאְדָּרִ֖י בַּכֹּ֑חַ יְמִֽינְךָ֥ יְהוָ֖ה תִּרְעַ֥ץ אוֹיֵֽב׃
6 Tangan kanan-Mu, ya Yang Mahakekal, agung dalam kekuatan; tangan kanan-Mu, ya Yang Mahakekal, meremukkan musuh.
ז וּבְרֹ֥ב גְּאוֹנְךָ֖ תַּהֲרֹ֣ס קָמֶ֑יךָ תְּשַׁלַּח֙ חֲרֹ֣נְךָ֔ יֹאכְלֵ֖מוֹ כַּקַּֽשׁ׃
7 Dengan keagungan-Mu yang besar Engkau meruntuhkan orang-orang yang bangkit melawan-Mu; Engkau melepaskan murka-Mu, yang melahap mereka seperti jerami.
ח וּבְר֤וּחַ אַפֶּ֙יךָ֙ נֶ֣עֶרְמוּ מַ֔יִם נִצְּב֥וּ כְמוֹ־נֵ֖ד נֹזְלִ֑ים קָֽפְא֥וּ תְהֹמֹ֖ת בְּלֶב־יָֽם׃
8 Dengan hembusan napas hidung-Mu air menimbun tinggi; arus yang mengalir berdiri tegak seperti tembok; samudra raya membeku di jantung laut.
ט אָמַ֥ר אוֹיֵ֛ב אֶרְדֹּ֥ף אַשִּׂ֖יג אֲחַלֵּ֣ק שָׁלָ֑ל תִּמְלָאֵ֣מוֹ נַפְשִׁ֔י אָרִ֣יק חַרְבִּ֔י תּוֹרִישֵׁ֖מוֹ יָדִֽי׃
9 Musuh berkata: “Aku akan mengejar, aku akan menyusul, aku akan membagi-bagikan jarahan; hasratku akan terpuaskan oleh mereka; aku akan menghunus pedangku, tanganku akan memiskinkan mereka.”
י נָשַׁ֥פְתָּ בְרוּחֲךָ֖ כִּסָּ֣מוֹ יָ֑ם צָֽלֲלוּ֙ כַּֽעוֹפֶ֔רֶת בְּמַ֖יִם אַדִּירִֽים׃
10 Engkau meniup dengan angin-Mu, laut pun menutupi mereka; mereka tenggelam seperti timah di dalam air yang dahsyat.
יא מִֽי־כָמֹ֤כָה בָּֽאֵלִם֙ יְהוָ֔ה מִ֥י כָּמֹ֖כָה נֶאְדָּ֣ר בַּקֹּ֑דֶשׁ נוֹרָ֥א תְהִלֹּ֖ת עֹ֥שֵׂה פֶֽלֶא׃
11 Siapakah seperti Engkau di antara yang perkasa, ya Yang Mahakekal? Siapakah seperti Engkau, agung dalam kekudusan, dahsyat dalam puji-pujian, yang menjadikan keajaiban?
יב נָטִ֙יתָ֙ יְמִ֣ינְךָ֔ תִּבְלָעֵ֖מוֹ אָֽרֶץ׃
12 Engkau mengulurkan tangan kanan-Mu, bumi pun menelan mereka.
יג נָחִ֥יתָ בְחַסְדְּךָ֖ עַם־ז֣וּ גָּאָ֑לְתָּ נֵהַ֥לְתָּ בְעָזְּךָ֖ אֶל־נְוֵ֥ה קָדְשֶֽׁךָ׃
13 Dengan kasih setia-Mu Engkau menuntun bangsa yang telah Kautebus ini; dengan kekuatan-Mu Engkau membimbing mereka ke tempat kediaman-Mu yang kudus.
יד שָֽׁמְע֥וּ עַמִּ֖ים יִרְגָּז֑וּן חִ֣יל אָחַ֔ז יֹשְׁבֵ֖י פְּלָֽשֶׁת׃
14 Bangsa-bangsa mendengarnya, mereka gemetar; kegentaran mencengkam penduduk negeri Filistin.
טו אָ֤ז נִבְהֲלוּ֙ אַלּוּפֵ֣י אֱד֔וֹם אֵילֵ֣י מוֹאָ֔ב יֹֽאחֲזֵ֖מוֹ רָ֑עַד נָמֹ֕גוּ כֹּ֖ל יֹשְׁבֵ֥י כְנָֽעַן׃
15 Pada waktu itu para kepala kaum Edom terkejut ketakutan; orang-orang perkasa Moab dicekam gemetar; seluruh penduduk Kanaan menjadi hancur hatinya.
טז תִּפֹּ֨ל עֲלֵיהֶ֤ם אֵימָ֙תָה֙ וָפַ֔חַד בִּגְדֹ֥ל זְרוֹעֲךָ֖ יִדְּמ֣וּ כָּאָ֑בֶן עַד־יַעֲבֹ֤ר עַמְּךָ֙ יְהוָ֔ה עַֽד־יַעֲבֹ֖ר עַם־ז֥וּ קָנִֽיתָ׃
16 Biarlah kengerian dan ketakutan menimpa mereka; oleh kebesaran lengan-Mu biarlah mereka diam membisu seperti batu, sampai umat-Mu lewat, ya Yang Mahakekal, sampai umat yang telah Kauperoleh ini lewat.
יז תְּבִאֵ֗מוֹ וְתִטָּעֵ֙מוֹ֙ בְּהַ֣ר נַחֲלָֽתְךָ֔ מָכ֧וֹן לְשִׁבְתְּךָ֛ פָּעַ֖לְתָּ יְהוָ֑ה מִקְּדָ֕שׁ אֲדֹנָ֖י כּוֹנְנ֥וּ יָדֶֽיךָ׃
17 Engkau akan membawa mereka masuk dan menanam mereka di gunung milik pusaka-Mu, tempat yang Kaubuat untuk kediaman-Mu, ya Yang Mahakekal, tempat kudus, ya Tuhan, yang ditegakkan oleh kedua tangan-Mu.
יח יְהוָ֥ה ׀ יִמְלֹ֖ךְ לְעֹלָ֥ם וָעֶֽד׃
18 Yang Mahakekal akan meraja untuk selama-lamanya.
יט כִּ֣י בָא֩ ס֨וּס פַּרְעֹ֜ה בְּרִכְבּ֤וֹ וּבְפָרָשָׁיו֙ בַּיָּ֔ם וַיָּ֧שֶׁב יְהוָ֛ה עֲלֵהֶ֖ם אֶת־מֵ֣י הַיָּ֑ם וּבְנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל הָלְכ֥וּ בַיַּבָּשָׁ֖ה בְּת֥וֹךְ הַיָּֽם׃ (פ)
19 Ketika kuda Firaun bersama kereta-kereta perangnya dan orang-orangnya yang berkuda masuk ke dalam laut, Yang Mahakekal mengembalikan air laut ke atas mereka, sedangkan orang Israel berjalan di tanah yang kering di tengah-tengah laut.
כ וַתִּקַּח֩ מִרְיָ֨ם הַנְּבִיאָ֜ה אֲח֧וֹת אַהֲרֹ֛ן אֶת־הַתֹּ֖ף בְּיָדָ֑הּ וַתֵּצֶ֤אןָ כָֽל־הַנָּשִׁים֙ אַחֲרֶ֔יהָ בְּתֻפִּ֖ים וּבִמְחֹלֹֽת׃
20 Lalu Miryam, nabiah itu, saudara perempuan Harun, mengambil rebana di tangannya, dan semua perempuan keluar mengikutinya dengan rebana dan tari-tarian.
כא וַתַּ֥עַן לָהֶ֖ם מִרְיָ֑ם שִׁ֤ירוּ לַֽיהוָה֙ כִּֽי־גָאֹ֣ה גָּאָ֔ה ס֥וּס וְרֹכְב֖וֹ רָמָ֥ה בַיָּֽם׃ (ס)
21 Lalu Miryam menyahut mereka: “Bernyanyilah bagi Yang Mahakekal, sebab Ia sungguh tinggi dan agung; kuda dan penunggangnya dilemparkan-Nya ke dalam laut.”
כב וַיַּסַּ֨ע מֹשֶׁ֤ה אֶת־יִשְׂרָאֵל֙ מִיַּם־ס֔וּף וַיֵּצְא֖וּ אֶל־מִדְבַּר־שׁ֑וּר וַיֵּלְכ֧וּ שְׁלֹֽשֶׁת־יָמִ֛ים בַּמִּדְבָּ֖ר וְלֹא־מָ֥צְאוּ מָֽיִם׃
22 Lalu Musa memberangkatkan Israel dari Laut Teberau, dan mereka pergi ke padang gurun Syur. Tiga hari lamanya mereka berjalan di padang gurun itu dan tidak menemukan air.
כג וַיָּבֹ֣אוּ מָרָ֔תָה וְלֹ֣א יָֽכְל֗וּ לִשְׁתֹּ֥ת מַ֙יִם֙ מִמָּרָ֔ה כִּ֥י מָרִ֖ים הֵ֑ם עַל־כֵּ֥ן קָרָֽא־שְׁמָ֖הּ מָרָֽה׃
23 Lalu mereka sampai di Mara, tetapi mereka tidak dapat meminum air dari Mara, sebab air itu pahit. Itulah sebabnya tempat itu dinamai Mara.
כד וַיִּלֹּ֧נוּ הָעָ֛ם עַל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹ֖ר מַה־נִּשְׁתֶּֽה׃
24 Lalu bangsa itu bersungut-sungut terhadap Musa, katanya: “Apakah yang akan kami minum?”
כה וַיִּצְעַ֣ק אֶל־יְהוָ֗ה וַיּוֹרֵ֤הוּ יְהוָה֙ עֵ֔ץ וַיַּשְׁלֵךְ֙ אֶל־הַמַּ֔יִם וַֽיִּמְתְּק֖וּ הַמָּ֑יִם שָׁ֣ם שָׂ֥ם ל֛וֹ חֹ֥ק וּמִשְׁפָּ֖ט וְשָׁ֥ם נִסָּֽהוּ׃
25 Lalu ia berseru kepada Yang Mahakekal, dan Yang Mahakekal menunjukkan kepadanya sepotong kayu. Ia melemparkan kayu itu ke dalam air, lalu air itu menjadi manis. Di sanalah Ia memberikan ketetapan dan hukum kepada bangsa itu, dan di sanalah Ia menguji mereka.
כו וַיֹּאמֶר֩ אִם־שָׁמ֨וֹעַ תִּשְׁמַ֜ע לְק֣וֹל ׀ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ וְהַיָּשָׁ֤ר בְּעֵינָיו֙ תַּעֲשֶׂ֔ה וְהַֽאֲזַנְתָּ֙ לְמִצְוֺתָ֔יו וְשָׁמַרְתָּ֖ כָּל־חֻקָּ֑יו כָּֽל־הַמַּֽחֲלָ֞ה אֲשֶׁר־שַׂ֤מְתִּי בְמִצְרַ֙יִם֙ לֹא־אָשִׂ֣ים עָלֶ֔יךָ כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה רֹפְאֶֽךָ׃ (ס)
26 Ia berfirman: “Jika engkau sungguh-sungguh mendengarkan suara Yang Mahakekal, Allahmu, dan melakukan apa yang benar di mata-Nya, dan memasang telinga terhadap perintah-perintah-Nya, dan menjaga segala ketetapan-Nya, maka tidak satu pun penyakit yang telah Kutimpakan kepada Mesir akan Kutimpakan kepadamu, sebab Akulah Yang Mahakekal, yang menyembuhkan engkau.”
כז וַיָּבֹ֣אוּ אֵילִ֔מָה וְשָׁ֗ם שְׁתֵּ֥ים עֶשְׂרֵ֛ה עֵינֹ֥ת מַ֖יִם וְשִׁבְעִ֣ים תְּמָרִ֑ים וַיַּחֲנוּ־שָׁ֖ם עַל־הַמָּֽיִם׃
27 Lalu mereka sampai di Elim. Di sana ada dua belas mata air dan tujuh puluh pohon kurma, lalu mereka berkemah di sana, di tepi air itu.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya