Yehezkiel 11

Pasal 11

א וַתִּשָּׂ֨א אֹתִ֜י ר֗וּחַ וַתָּבֵ֣א אֹ֠תִי אֶל־שַׁ֨עַר בֵּית־יְהוָ֤ה הַקַּדְמוֹנִי֙ הַפּוֹנֶ֣ה קָדִ֔ימָה וְהִנֵּה֙ בְּפֶ֣תַח הַשַּׁ֔עַר עֶשְׂרִ֥ים וַחֲמִשָּׁ֖ה אִ֑ישׁ וָאֶרְאֶ֨ה בְתוֹכָ֜ם אֶת־יַאֲזַנְיָ֧ה בֶן־עַזֻּ֛ר וְאֶת־פְּלַטְיָ֥הוּ בֶן־בְּנָיָ֖הוּ שָׂרֵ֖י הָעָֽם׃ (פ)
1 Lalu roh mengangkat aku dan membawa aku ke gerbang timur Bait Yang Mahakekal, yang menghadap ke timur. Dan lihatlah, di pintu masuk gerbang itu ada dua puluh lima orang, dan di tengah-tengah mereka aku melihat Yaazanya bin Azur dan Pelatya bin Benaya, para pemimpin bangsa itu.
ב וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן־אָדָ֕ם אֵ֣לֶּה הָאֲנָשִׁ֞ים הַחֹשְׁבִ֥ים אָ֛וֶן וְהַיֹּעֲצִ֥ים עֲצַת־רָ֖ע בָּעִ֥יר הַזֹּֽאת׃
2 Lalu Ia berkata kepadaku, “Hai anak manusia, inilah orang-orang yang merancang kejahatan dan yang memberikan nasihat jahat di kota ini;
ג הָאֹ֣מְרִ֔ים לֹ֥א בְקָר֖וֹב בְּנ֣וֹת בָּתִּ֑ים הִ֣יא הַסִּ֔יר וַאֲנַ֖חְנוּ הַבָּשָֽׂר׃
3 yang berkata, ‘Belum dekat waktunya; bangunlah rumah-rumah! Kota inilah periuknya, dan kitalah dagingnya.’
ד לָכֵ֖ן הִנָּבֵ֣א עֲלֵיהֶ֑ם הִנָּבֵ֖א בֶּן־אָדָֽם׃
4 Sebab itu, bernubuatlah terhadap mereka; bernubuatlah, hai anak manusia!”
ה וַתִּפֹּ֣ל עָלַי֮ ר֣וּחַ יְהוָה֒ וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י אֱמֹר֙ כֹּה־אָמַ֣ר יְהוָ֔ה כֵּ֥ן אֲמַרְתֶּ֖ם בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל וּמַעֲל֥וֹת רֽוּחֲכֶ֖ם אֲנִ֥י יְדַעְתִּֽיהָ׃
5 Lalu roh Yang Mahakekal turun ke atasku, dan Ia berkata kepadaku, “Katakanlah: Beginilah firman Yang Mahakekal: Demikianlah kamu berkata, hai kaum Israel, dan apa yang timbul dalam pikiranmu, Aku mengetahuinya.
ו הִרְבֵּיתֶ֥ם חַלְלֵיכֶ֖ם בָּעִ֣יר הַזֹּ֑את וּמִלֵּאתֶ֥ם חוּצֹתֶ֖יהָ חָלָֽל׃ (פ)
6 Kamu telah memperbanyak orang-orang yang kamu bunuh di kota ini, dan kamu telah memenuhi jalan-jalannya dengan orang-orang yang terbunuh.
ז לָכֵ֗ן כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ חַלְלֵיכֶם֙ אֲשֶׁ֣ר שַׂמְתֶּ֣ם בְּתוֹכָ֔הּ הֵ֥מָּה הַבָּשָׂ֖ר וְהִ֣יא הַסִּ֑יר וְאֶתְכֶ֖ם הוֹצִ֥יא מִתּוֹכָֽהּ׃
7 Sebab itu, beginilah firman Tuhan Yang Mahakekal: Orang-orang yang kamu bunuh, yang kamu letakkan di tengah-tengah kota ini, merekalah dagingnya, dan kota inilah periuknya; tetapi kamu akan Kukeluarkan dari tengah-tengahnya.
ח חֶ֖רֶב יְרֵאתֶ֑ם וְחֶ֙רֶב֙ אָבִ֣יא עֲלֵיכֶ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
8 Kamu takut akan pedang, maka pedang akan Kudatangkan atasmu, demikianlah firman Tuhan Yang Mahakekal.
ט וְהוֹצֵאתִ֤י אֶתְכֶם֙ מִתּוֹכָ֔הּ וְנָתַתִּ֥י אֶתְכֶ֖ם בְּיַד־זָרִ֑ים וְעָשִׂ֛יתִי בָכֶ֖ם שְׁפָטִֽים׃
9 Aku akan mengeluarkan kamu dari tengah-tengahnya, menyerahkan kamu ke dalam tangan orang-orang asing, dan menjatuhkan hukuman atasmu.
י בַּחֶ֣רֶב תִּפֹּ֔לוּ עַל־גְּב֥וּל יִשְׂרָאֵ֖ל אֶשְׁפּ֣וֹט אֶתְכֶ֑ם וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃
10 Kamu akan rebah oleh pedang; di perbatasan Israel Aku akan menghakimi kamu, dan kamu akan mengetahui bahwa Akulah Yang Mahakekal.
יא הִ֗יא לֹֽא־תִהְיֶ֤ה לָכֶם֙ לְסִ֔יר וְאַתֶּ֛ם תִּהְי֥וּ בְתוֹכָ֖הּ לְבָשָׂ֑ר אֶל־גְּב֥וּל יִשְׂרָאֵ֖ל אֶשְׁפֹּ֥ט אֶתְכֶֽם׃
11 Kota ini tidak akan menjadi periuk bagimu, tetapi kamu akan menjadi daging di tengah-tengahnya; di perbatasan Israel Aku akan menghakimi kamu.
יב וִֽידַעְתֶּם֙ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֤ר בְּחֻקַּי֙ לֹ֣א הֲלַכְתֶּ֔ם וּמִשְׁפָּטַ֖י לֹ֣א עֲשִׂיתֶ֑ם וּֽכְמִשְׁפְּטֵ֧י הַגּוֹיִ֛ם אֲשֶׁ֥ר סְבִיבוֹתֵיכֶ֖ם עֲשִׂיתֶֽם׃
12 Dan kamu akan mengetahui bahwa Akulah Yang Mahakekal, yang ketetapan-ketetapan-Ku tidak kamu jalani dan hukum-hukum-Ku tidak kamu lakukan, tetapi kamu telah berbuat menurut hukum-hukum bangsa-bangsa di sekelilingmu.”
יג וַֽיְהִי֙ כְּהִנָּ֣בְאִ֔י וּפְלַטְיָ֥הוּ בֶן־בְּנָיָ֖ה מֵ֑ת וָאֶפֹּ֨ל עַל־פָּנַ֜י וָאֶזְעַ֣ק קוֹל־גָּד֗וֹל וָאֹמַר֙ אֲהָהּ֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה כָּלָה֙ אַתָּ֣ה עֹשֶׂ֔ה אֵ֖ת שְׁאֵרִ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃ (פ)
13 Dan terjadilah, ketika aku sedang bernubuat, Pelatya bin Benaya mati. Maka aku sujud dengan mukaku ke tanah, lalu berseru dengan suara nyaring dan berkata, “Ah, Tuhan Yang Mahakekal! Apakah Engkau hendak membinasakan habis sisa-sisa Israel?”
יד וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
14 Lalu firman Yang Mahakekal datang kepadaku, bunyinya,
טו בֶּן־אָדָ֗ם אַחֶ֤יךָ אַחֶ֙יךָ֙ אַנְשֵׁ֣י גְאֻלָּתֶ֔ךָ וְכָל־בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל כֻּלֹּ֑ה אֲשֶׁר֩ אָמְר֨וּ לָהֶ֜ם יֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִַ֗ם רַֽחֲקוּ֙ מֵעַ֣ל יְהוָ֔ה לָ֥נוּ הִ֛יא נִתְּנָ֥ה הָאָ֖רֶץ לְמוֹרָשָֽׁה׃ (ס)
15 “Hai anak manusia, saudara-saudaramu, ya saudara-saudaramu, kaum kerabatmu, dan seluruh kaum Israel, mereka semuanya, tentang merekalah penduduk Yerusalem berkata, ‘Menjauhlah kamu dari Yang Mahakekal! Kepada kamilah negeri ini diberikan sebagai milik pusaka.’
טז לָכֵ֣ן אֱמֹ֗ר כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ כִּ֤י הִרְחַקְתִּים֙ בַּגּוֹיִ֔ם וְכִ֥י הֲפִֽיצוֹתִ֖ים בָּאֲרָצ֑וֹת וָאֱהִ֤י לָהֶם֙ לְמִקְדָּ֣שׁ מְעַ֔ט בָּאֲרָצ֖וֹת אֲשֶׁר־בָּ֥אוּ שָֽׁם׃ (ס)
16 Sebab itu, katakanlah: Beginilah firman Tuhan Yang Mahakekal: Sekalipun Aku telah menjauhkan mereka ke tengah bangsa-bangsa, dan sekalipun Aku telah menyerakkan mereka ke berbagai negeri, namun Aku menjadi tempat kudus yang kecil bagi mereka di negeri-negeri tempat mereka datang.
יז לָכֵ֣ן אֱמֹ֗ר כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ וְקִבַּצְתִּ֤י אֶתְכֶם֙ מִן־הָ֣עַמִּ֔ים וְאָסַפְתִּ֣י אֶתְכֶ֔ם מִן־הָ֣אֲרָצ֔וֹת אֲשֶׁ֥ר נְפֹצוֹתֶ֖ם בָּהֶ֑ם וְנָתַתִּ֥י לָכֶ֖ם אֶת־אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵֽל׃
17 Sebab itu, katakanlah: Beginilah firman Tuhan Yang Mahakekal: Aku akan menghimpun kamu dari antara bangsa-bangsa, mengumpulkan kamu dari negeri-negeri tempat kamu diserakkan, dan memberikan kepadamu tanah Israel.
יח וּבָ֖אוּ־שָׁ֑מָּה וְהֵסִ֜ירוּ אֶת־כָּל־שִׁקּוּצֶ֛יהָ וְאֶת־כָּל־תּוֹעֲבוֹתֶ֖יהָ מִמֶּֽנָּה׃
18 Mereka akan datang ke sana dan menyingkirkan darinya segala berhala kejinya dan segala kekejiannya.
יט וְנָתַתִּ֤י לָהֶם֙ לֵ֣ב אֶחָ֔ד וְר֥וּחַ חֲדָשָׁ֖ה אֶתֵּ֣ן בְּקִרְבְּכֶ֑ם וַהֲסִ֨רֹתִ֜י לֵ֤ב הָאֶ֙בֶן֙ מִבְּשָׂרָ֔ם וְנָתַתִּ֥י לָהֶ֖ם לֵ֥ב בָּשָֽׂר׃
19 Aku akan memberikan kepada mereka hati yang satu, dan roh yang baru akan Kutaruh di dalam dirimu. Aku akan menyingkirkan hati batu dari tubuh mereka dan memberikan kepada mereka hati daging,
כ לְמַ֙עַן֙ בְּחֻקֹּתַ֣י יֵלֵ֔כוּ וְאֶת־מִשְׁפָּטַ֥י יִשְׁמְר֖וּ וְעָשׂ֣וּ אֹתָ֑ם וְהָיוּ־לִ֣י לְעָ֔ם וַאֲנִ֕י אֶהְיֶ֥ה לָהֶ֖ם לֵאלֹהִֽים׃
20 supaya mereka hidup menurut ketetapan-ketetapan-Ku, memelihara peraturan-peraturan-Ku, dan melakukannya; maka mereka akan menjadi umat-Ku, dan Aku akan menjadi Allah mereka.
כא וְאֶל־לֵ֧ב שִׁקּוּצֵיהֶ֛ם וְתוֹעֲבוֹתֵיהֶ֖ם לִבָּ֣ם הֹלֵ֑ךְ דַּרְכָּם֙ בְּרֹאשָׁ֣ם נָתַ֔תִּי נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
21 Tetapi mereka yang hatinya condong kepada inti benda-benda najis mereka yang keji dan kekejian-kekejian mereka, perbuatan mereka akan Kutimpakan ke atas kepala mereka sendiri, demikianlah firman Tuhan Yang Mahakekal.”
כב וַיִּשְׂא֤וּ הַכְּרוּבִים֙ אֶת־כַּנְפֵיהֶ֔ם וְהָאֽוֹפַנִּ֖ים לְעֻמָּתָ֑ם וּכְב֧וֹד אֱלֹהֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל עֲלֵיהֶ֖ם מִלְמָֽעְלָה׃
22 Kemudian kerub-kerub itu mengembangkan sayap-sayap mereka, dan roda-roda itu bersama-sama dengan mereka, sedang kemuliaan Allah Israel ada di atas mereka, di sebelah atas.
כג וַיַּ֙עַל֙ כְּב֣וֹד יְהוָ֔ה מֵעַ֖ל תּ֣וֹךְ הָעִ֑יר וַֽיַּעֲמֹד֙ עַל־הָהָ֔ר אֲשֶׁ֖ר מִקֶּ֥דֶם לָעִֽיר׃
23 Lalu kemuliaan Yang Mahakekal naik dari tengah-tengah kota itu dan berhenti di atas gunung yang ada di sebelah timur kota itu.
כד וְר֣וּחַ נְשָׂאַ֗תְנִי וַתְּבִיאֵ֤נִי כַשְׂדִּ֙ימָה֙ אֶל־הַגּוֹלָ֔ה בַּמַּרְאֶ֖ה בְּר֣וּחַ אֱלֹהִ֑ים וַיַּ֙עַל֙ מֵֽעָלַ֔י הַמַּרְאֶ֖ה אֲשֶׁ֥ר רָאִֽיתִי׃
24 Lalu roh mengangkat aku dan membawa aku ke Kasdim, kepada orang-orang buangan, dalam penglihatan oleh Roh Allah. Kemudian penglihatan yang telah kulihat itu terangkat dariku.
כה וָאֲדַבֵּ֖ר אֶל־הַגּוֹלָ֑ה אֵ֛ת כָּל־דִּבְרֵ֥י יְהוָ֖ה אֲשֶׁ֥ר הֶרְאָֽנִי׃ (פ)
25 Lalu aku menyampaikan kepada orang-orang buangan itu segala perkara Yang Mahakekal yang telah Ia perlihatkan kepadaku.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya