Yehezkiel 12

Pasal 12

א וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
1 Lalu datanglah firman Yang Mahakekal kepadaku, bunyinya:
ב בֶּן־אָדָ֕ם בְּת֥וֹךְ בֵּית־הַמֶּ֖רִי אַתָּ֣ה יֹשֵׁ֑ב אֲשֶׁ֣ר עֵינַיִם֩ לָהֶ֨ם לִרְא֜וֹת וְלֹ֣א רָא֗וּ אָזְנַ֨יִם לָהֶ֤ם לִשְׁמֹ֙עַ֙ וְלֹ֣א שָׁמֵ֔עוּ כִּ֛י בֵּ֥ית מְרִ֖י הֵֽם׃
2 Hai anak manusia, engkau tinggal di tengah-tengah kaum pemberontak, yang mempunyai mata untuk melihat tetapi tidak melihat, dan mempunyai telinga untuk mendengar tetapi tidak mendengar, sebab mereka adalah kaum pemberontak.
ג וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֗ם עֲשֵׂ֤ה לְךָ֙ כְּלֵ֣י גוֹלָ֔ה וּגְלֵ֥ה יוֹמָ֖ם לְעֵֽינֵיהֶ֑ם וְגָלִ֨יתָ מִמְּקוֹמְךָ֜ אֶל־מָק֤וֹם אַחֵר֙ לְעֵ֣ינֵיהֶ֔ם אוּלַ֣י יִרְא֔וּ כִּ֛י בֵּ֥ית מְרִ֖י הֵֽמָּה׃
3 Maka engkau, hai anak manusia, siapkanlah bagimu barang-barang untuk pembuangan, lalu berangkatlah ke pembuangan pada siang hari di depan mata mereka. Pindahlah dari tempatmu ke tempat lain di depan mata mereka; mungkin mereka akan mengerti, sebab mereka adalah kaum pemberontak.
ד וְהוֹצֵאתָ֨ כֵלֶ֜יךָ כִּכְלֵ֥י גוֹלָ֛ה יוֹמָ֖ם לְעֵֽינֵיהֶ֑ם וְאַתָּ֗ה תֵּצֵ֤א בָעֶ֙רֶב֙ לְעֵ֣ינֵיהֶ֔ם כְּמוֹצָאֵ֖י גּוֹלָֽה׃
4 Keluarkanlah barang-barangmu, seperti barang-barang untuk pembuangan, pada siang hari di depan mata mereka. Lalu engkau sendiri keluarlah pada waktu senja di depan mata mereka, seperti orang-orang yang berangkat ke pembuangan.
ה לְעֵינֵיהֶ֖ם חֲתָר־לְךָ֣ בַקִּ֑יר וְהוֹצֵאתָ֖ בּֽוֹ׃
5 Di depan mata mereka, bobollah tembok bagimu, lalu bawalah barang-barangmu keluar melaluinya.
ו לְעֵ֨ינֵיהֶ֜ם עַל־כָּתֵ֤ף תִּשָּׂא֙ בָּעֲלָטָ֣ה תוֹצִ֔יא פָּנֶ֣יךָ תְכַסֶּ֔ה וְלֹ֥א תִרְאֶ֖ה אֶת־הָאָ֑רֶץ כִּֽי־מוֹפֵ֥ת נְתַתִּ֖יךָ לְבֵ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃
6 Di depan mata mereka, pikullah barang-barangmu di atas bahumu dan bawalah keluar dalam gelap. Tutupilah mukamu supaya engkau tidak melihat negeri itu, sebab Aku telah menjadikan engkau tanda bagi kaum Israel.
ז וָאַ֣עַשׂ כֵּן֮ כַּאֲשֶׁ֣ר צֻוֵּיתִי֒ כֵּ֠לַי הוֹצֵ֜אתִי כִּכְלֵ֤י גוֹלָה֙ יוֹמָ֔ם וּבָעֶ֛רֶב חָתַֽרְתִּי־לִ֥י בַקִּ֖יר בְּיָ֑ד בָּעֲלָטָ֥ה הוֹצֵ֛אתִי עַל־כָּתֵ֥ף נָשָׂ֖אתִי לְעֵינֵיהֶֽם׃ (פ)
7 Lalu aku melakukan demikian, seperti yang diperintahkan kepadaku. Aku mengeluarkan barang-barangku pada siang hari, seperti barang-barang untuk pembuangan. Pada waktu senja aku membobol tembok bagiku dengan tangan. Dalam gelap aku membawa barang-barangku keluar, dan aku memikulnya di atas bahuku di depan mata mereka.
ח וַיְהִ֧י דְבַר־יְהוָ֛ה אֵלַ֖י בַּבֹּ֥קֶר לֵאמֹֽר׃
8 Lalu pada waktu pagi datanglah firman Yang Mahakekal kepadaku, bunyinya:
ט בֶּן־אָדָ֕ם הֲלֹ֨א אָמְר֥וּ אֵלֶ֛יךָ בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל בֵּ֣ית הַמֶּ֑רִי מָ֖ה אַתָּ֥ה עֹשֶֽׂה׃
9 Hai anak manusia, bukankah kaum Israel, kaum pemberontak itu, telah bertanya kepadamu: “Apa yang sedang kaulakukan?”
י אֱמֹ֣ר אֲלֵיהֶ֔ם כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֑ה הַנָּשִׂ֞יא הַמַּשָּׂ֤א הַזֶּה֙ בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם וְכָל־בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל אֲשֶׁר־הֵ֥מָּה בְתוֹכָֽם׃
10 Katakanlah kepada mereka: Beginilah firman Tuhan Yang Mahakekal: Nubuat ini mengenai pemimpin di Yerusalem, dan mengenai seluruh kaum Israel yang ada di tengah-tengah mereka.
יא אֱמֹ֖ר אֲנִ֣י מֽוֹפֶתְכֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֗יתִי כֵּ֚ן יֵעָשֶׂ֣ה לָהֶ֔ם בַּגּוֹלָ֥ה בַשְּׁבִ֖י יֵלֵֽכוּ׃
11 Katakanlah: Akulah tanda bagimu. Seperti yang telah kulakukan, demikianlah akan dilakukan kepada mereka; mereka akan pergi ke pembuangan, ke dalam penawanan.
יב וְהַנָּשִׂ֨יא אֲשֶׁר־בְּתוֹכָ֜ם אֶל־כָּתֵ֤ף יִשָּׂא֙ בָּעֲלָטָ֣ה וְיֵצֵ֔א בַּקִּ֥יר יַחְתְּר֖וּ לְה֣וֹצִיא ב֑וֹ פָּנָ֣יו יְכַסֶּ֔ה יַ֗עַן אֲשֶׁ֨ר לֹא־יִרְאֶ֥ה לַעַ֛יִן ה֖וּא אֶת־הָאָֽרֶץ׃
12 Adapun pemimpin yang ada di tengah-tengah mereka akan memikul barang-barangnya di atas bahunya dalam gelap, lalu keluar. Mereka akan membobol tembok untuk membawanya keluar melaluinya. Ia akan menutupi mukanya, supaya ia sendiri tidak melihat negeri itu dengan matanya.
יג וּפָרַשְׂתִּ֤י אֶת־רִשְׁתִּי֙ עָלָ֔יו וְנִתְפַּ֖שׂ בִּמְצֽוּדָתִ֑י וְהֵבֵאתִ֨י אֹת֤וֹ בָבֶ֙לָה֙ אֶ֣רֶץ כַּשְׂדִּ֔ים וְאוֹתָ֥הּ לֹֽא־יִרְאֶ֖ה וְשָׁ֥ם יָמֽוּת׃
13 Aku akan membentangkan jaring-Ku atasnya, dan ia akan tertangkap dalam jerat-Ku. Aku akan membawanya ke Babel, ke negeri Kasdim, tetapi ia tidak akan melihat negeri itu, dan di sanalah ia akan mati.
יד וְכֹל֩ אֲשֶׁ֨ר סְבִיבֹתָ֥יו עזרה [עֶזְר֛וֹ] וְכָל־אֲגַפָּ֖יו אֱזָרֶ֣ה לְכָל־ר֑וּחַ וְחֶ֖רֶב אָרִ֥יק אַחֲרֵיהֶֽם׃
14 Semua orang yang ada di sekelilingnya untuk menolongnya, dan seluruh pasukannya, akan Kuhamburkan ke segala penjuru angin, dan Aku akan menghunus pedang untuk mengejar mereka.
טו וְיָדְע֖וּ כִּֽי־אֲנִ֣י יְהוָ֑ה בַּהֲפִיצִ֤י אוֹתָם֙ בַּגּוֹיִ֔ם וְזֵרִיתִ֥י אוֹתָ֖ם בָּאֲרָצֽוֹת׃
15 Maka mereka akan mengetahui bahwa Akulah Yang Mahakekal, ketika Aku menyerakkan mereka di antara bangsa-bangsa dan menghamburkan mereka ke berbagai negeri.
טז וְהוֹתַרְתִּ֤י מֵהֶם֙ אַנְשֵׁ֣י מִסְפָּ֔ר מֵחֶ֖רֶב מֵרָעָ֣ב וּמִדָּ֑בֶר לְמַ֨עַן יְסַפְּר֜וּ אֶת־כָּל־תּוֹעֲבֽוֹתֵיהֶ֗ם בַּגּוֹיִם֙ אֲשֶׁר־בָּ֣אוּ שָׁ֔ם וְיָדְע֖וּ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ (פ)
16 Tetapi Aku akan menyisakan sedikit orang dari antara mereka, yang luput dari pedang, kelaparan, dan penyakit sampar, supaya mereka menceritakan segala kekejian mereka di antara bangsa-bangsa ke mana mereka datang. Maka mereka akan mengetahui bahwa Akulah Yang Mahakekal.
יז וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
17 Lalu datanglah firman Yang Mahakekal kepadaku, bunyinya:
יח בֶּן־אָדָ֕ם לַחְמְךָ֖ בְּרַ֣עַשׁ תֹּאכֵ֑ל וּמֵימֶ֕יךָ בְּרָגְזָ֥ה וּבִדְאָגָ֖ה תִּשְׁתֶּֽה׃
18 Hai anak manusia, makanlah rotimu dengan gemetar, dan minumlah airmu dengan gentar dan cemas.
יט וְאָמַרְתָּ֣ אֶל־עַ֣ם הָאָ֡רֶץ כֹּֽה־אָמַר֩ אֲדֹנָ֨י יְהוִ֜ה לְיוֹשְׁבֵ֤י יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ אֶל־אַדְמַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל לַחְמָם֙ בִּדְאָגָ֣ה יֹאכֵ֔לוּ וּמֵֽימֵיהֶ֖ם בְּשִׁמָּמ֣וֹן יִשְׁתּ֑וּ לְמַ֜עַן תֵּשַׁ֤ם אַרְצָהּ֙ מִמְּלֹאָ֔הּ מֵחֲמַ֖ס כָּֽל־הַיֹּשְׁבִ֥ים בָּֽהּ׃
19 Katakanlah kepada rakyat negeri ini: Beginilah firman Tuhan Yang Mahakekal mengenai penduduk Yerusalem dan orang-orang yang masih tinggal di tanah Israel: Mereka akan memakan roti mereka dengan cemas dan meminum air mereka dengan hati yang tertegun, sehingga negeri mereka menjadi sunyi sepi, kehilangan segala isinya, karena kekerasan semua orang yang tinggal di dalamnya.
כ וְהֶעָרִ֤ים הַנּֽוֹשָׁבוֹת֙ תֶּחֱרַ֔בְנָה וְהָאָ֖רֶץ שְׁמָמָ֣ה תִֽהְיֶ֑ה וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ (פ)
20 Kota-kota yang berpenduduk akan menjadi reruntuhan, dan negeri itu akan menjadi sunyi sepi. Maka kamu akan mengetahui bahwa Akulah Yang Mahakekal.
כא וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
21 Lalu datanglah firman Yang Mahakekal kepadaku, bunyinya:
כב בֶּן־אָדָ֗ם מָֽה־הַמָּשָׁ֤ל הַזֶּה֙ לָכֶ֔ם עַל־אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר יַֽאַרְכוּ֙ הַיָּמִ֔ים וְאָבַ֖ד כָּל־חָזֽוֹן׃
22 Hai anak manusia, mengapa kamu mengucapkan peribahasa ini mengenai tanah Israel: “Hari-hari akan berlarut-larut, dan setiap penglihatan akan lenyap”?
כג לָכֵ֞ן אֱמֹ֣ר אֲלֵיהֶ֗ם כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ הִשְׁבַּ֙תִּי֙ אֶת־הַמָּשָׁ֣ל הַזֶּ֔ה וְלֹֽא־יִמְשְׁל֥וּ אֹת֛וֹ ע֖וֹד בְּיִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֚י אִם־דַּבֵּ֣ר אֲלֵיהֶ֔ם קָֽרְבוּ֙ הַיָּמִ֔ים וּדְבַ֖ר כָּל־חָזֽוֹן׃
23 Sebab itu katakanlah kepada mereka: Beginilah firman Tuhan Yang Mahakekal: Aku akan menghentikan peribahasa ini, dan mereka tidak akan lagi mengucapkannya sebagai peribahasa di Israel. Sebaliknya, katakanlah kepada mereka: “Hari-hari itu sudah dekat, demikian pula terlaksananya setiap penglihatan.”
כד כִּ֠י לֹ֣א יִֽהְיֶ֥ה ע֛וֹד כָּל־חֲז֥וֹן שָׁ֖וְא וּמִקְסַ֣ם חָלָ֑ק בְּת֖וֹךְ בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃
24 Sebab tidak akan ada lagi penglihatan palsu dan tenungan yang manis di mulut di tengah-tengah kaum Israel.
כה כִּ֣י ׀ אֲנִ֣י יְהוָ֗ה אֲדַבֵּר֙ אֵת֩ אֲשֶׁ֨ר אֲדַבֵּ֤ר דָּבָר֙ וְיֵ֣עָשֶׂ֔ה לֹ֥א תִמָּשֵׁ֖ךְ ע֑וֹד כִּ֣י בִֽימֵיכֶ֞ם בֵּ֣ית הַמֶּ֗רִי אֲדַבֵּ֤ר דָּבָר֙ וַעֲשִׂיתִ֔יו נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ (פ)
25 Sebab Aku, Yang Mahakekal, akan berfirman. Firman apa pun yang Aku firmankan akan terlaksana dan tidak akan ditangguhkan lagi. Sebab pada zamanmu, hai kaum pemberontak, Aku akan memfirmankan sesuatu dan Aku akan melaksanakannya, demikianlah firman Tuhan Yang Mahakekal.
כו וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
26 Lalu datanglah firman Yang Mahakekal kepadaku, bunyinya:
כז בֶּן־אָדָ֗ם הִנֵּ֤ה בֵֽית־יִשְׂרָאֵל֙ אֹֽמְרִ֔ים הֶחָז֛וֹן אֲשֶׁר־ה֥וּא חֹזֶ֖ה לְיָמִ֣ים רַבִּ֑ים וּלְעִתִּ֥ים רְחוֹק֖וֹת ה֥וּא נִבָּֽא׃
27 Hai anak manusia, lihatlah, kaum Israel berkata: “Penglihatan yang dilihatnya itu adalah untuk hari-hari yang masih lama, dan ia bernubuat tentang masa-masa yang masih jauh.”
כח לָכֵ֞ן אֱמֹ֣ר אֲלֵיהֶ֗ם כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה לֹא־תִמָּשֵׁ֥ךְ ע֖וֹד כָּל־דְּבָרָ֑י אֲשֶׁ֨ר אֲדַבֵּ֤ר דָּבָר֙ וְיֵ֣עָשֶׂ֔ה נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ (ס)
28 Sebab itu katakanlah kepada mereka: Beginilah firman Tuhan Yang Mahakekal: Tidak satu pun dari firman-Ku akan ditangguhkan lagi. Firman apa pun yang Aku firmankan akan terlaksana, demikianlah firman Tuhan Yang Mahakekal.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya