Habakuk 2

Pasal 2

א עַל־מִשְׁמַרְתִּ֣י אֶעֱמֹ֔דָה וְאֶֽתְיַצְּבָ֖ה עַל־מָצ֑וֹר וַאֲצַפֶּ֗ה לִרְאוֹת֙ מַה־יְדַבֶּר־בִּ֔י וּמָ֥ה אָשִׁ֖יב עַל־תּוֹכַחְתִּֽי׃
1 Aku akan berdiri di tempat jagaku dan bertahan di atas benteng; aku akan memandang untuk melihat apa yang akan difirmankan-Nya kepadaku, dan apa yang harus kujawab atas bantahan yang ditujukan kepadaku.
ב וַיַּעֲנֵ֤נִי יְהוָה֙ וַיֹּ֔אמֶר כְּת֣וֹב חָז֔וֹן וּבָאֵ֖ר עַל־הַלֻּח֑וֹת לְמַ֥עַן יָר֖וּץ ק֥וֹרֵא בֽוֹ׃
2 Lalu Yang Mahakekal menjawab aku dan berfirman: “Tuliskanlah penglihatan itu dan jelaskanlah dengan terang pada loh-loh, supaya orang yang membacanya dapat membacanya dengan cepat.”
ג כִּ֣י ע֤וֹד חָזוֹן֙ לַמּוֹעֵ֔ד וְיָפֵ֥חַ לַקֵּ֖ץ וְלֹ֣א יְכַזֵּ֑ב אִם־יִתְמַהְמָהּ֙ חַכֵּה־ל֔וֹ כִּֽי־בֹ֥א יָבֹ֖א לֹ֥א יְאַחֵֽר׃
3 Sebab penglihatan itu masih menantikan waktu yang telah ditetapkan; ia berbicara tentang saat akhir yang ditetapkan itu, dan tidak akan berdusta. Jika ia tertunda, nantikanlah itu, sebab ia pasti datang dan tidak akan terlambat.
ד הִנֵּ֣ה עֻפְּלָ֔ה לֹא־יָשְׁרָ֥ה נַפְשׁ֖וֹ בּ֑וֹ וְצַדִּ֖יק בֶּאֱמוּנָת֥וֹ יִחְיֶֽה׃
4 Lihatlah, jiwanya congkak, tidak tenteram di dalam dirinya; tetapi orang benar akan hidup oleh kesetiaannya.
ה וְאַף֙ כִּֽי־הַיַּ֣יִן בּוֹגֵ֔ד גֶּ֥בֶר יָהִ֖יר וְלֹ֣א יִנְוֶ֑ה אֲשֶׁר֩ הִרְחִ֨יב כִּשְׁא֜וֹל נַפְשׁ֗וֹ וְה֤וּא כַמָּ֙וֶת֙ וְלֹ֣א יִשְׂבָּ֔ע וַיֶּאֱסֹ֤ף אֵלָיו֙ כָּל־הַגּוֹיִ֔ם וַיִּקְבֹּ֥ץ אֵלָ֖יו כָּל־הָעַמִּֽים׃
5 Terlebih lagi, anggur itu berkhianat; ia orang yang congkak, dan kediamannya tidak akan bertahan. Ia membuka lebar nafsunya seperti dunia orang mati, dan ia seperti maut yang tidak pernah kenyang; ia mengumpulkan segala bangsa bagi dirinya dan menghimpun segala suku bangsa bagi dirinya.
ו הֲלוֹא־אֵ֣לֶּה כֻלָּ֗ם עָלָיו֙ מָשָׁ֣ל יִשָּׂ֔אוּ וּמְלִיצָ֖ה חִיד֣וֹת ל֑וֹ וְיֹאמַ֗ר ה֚וֹי הַמַּרְבֶּ֣ה לֹּא־ל֔וֹ עַד־מָתַ֕י וּמַכְבִּ֥יד עָלָ֖יו עַבְטִֽיט׃
6 Bukankah mereka semua ini akan mengucapkan perumpamaan tentang dia, dan sindiran berupa teka-teki terhadapnya? Orang akan berkata: “Celakalah orang yang memperbanyak apa yang bukan miliknya! Sampai kapan? Ia hanya membebani dirinya dengan lumpur yang tebal!”
ז הֲל֣וֹא פֶ֗תַע יָק֙וּמוּ֙ נֹשְׁכֶ֔יךָ וְיִקְצ֖וּ מְזַעְזְעֶ֑יךָ וְהָיִ֥יתָ לִמְשִׁסּ֖וֹת לָֽמוֹ׃
7 Bukankah dengan tiba-tiba akan bangkit orang-orang yang menggigitmu, dan terjaga orang-orang yang mengguncangkanmu, sehingga engkau menjadi barang rampasan bagi mereka?
ח כִּֽי אַתָּ֤ה שַׁלּ֙וֹתָ֙ גּוֹיִ֣ם רַבִּ֔ים יְשָׁלּ֖וּךָ כָּל־יֶ֣תֶר עַמִּ֑ים מִדְּמֵ֤י אָדָם֙ וַחֲמַס־אֶ֔רֶץ קִרְיָ֖ה וְכָל־יֹ֥שְׁבֵי בָֽהּ׃ (פ)
8 Karena engkau telah menjarah banyak bangsa, maka seluruh sisa suku bangsa akan menjarah engkau, karena darah manusia yang kautumpahkan dan kekerasan yang kaulakukan terhadap negeri, terhadap kota dan semua penduduknya.
ט ה֗וֹי בֹּצֵ֛עַ בֶּ֥צַע רָ֖ע לְבֵית֑וֹ לָשׂ֤וּם בַּמָּרוֹם֙ קִנּ֔וֹ לְהִנָּצֵ֖ל מִכַּף־רָֽע׃
9 Celakalah orang yang mengeruk keuntungan jahat bagi rumahnya, supaya ia dapat menempatkan sarangnya di tempat tinggi, untuk meluputkan diri dari cengkeraman malapetaka!
י יָעַ֥צְתָּ בֹּ֖שֶׁת לְבֵיתֶ֑ךָ קְצוֹת־עַמִּ֥ים רַבִּ֖ים וְחוֹטֵ֥א נַפְשֶֽׁךָ׃
10 Engkau telah merancangkan aib bagi rumahmu dengan membinasakan banyak bangsa, dan engkau telah mencelakakan nyawamu sendiri.
יא כִּי־אֶ֖בֶן מִקִּ֣יר תִּזְעָ֑ק וְכָפִ֖יס מֵעֵ֥ץ יַעֲנֶֽנָּה׃ (פ)
11 Sebab batu akan berteriak dari tembok, dan serpihan kayu dari balok akan menjawabnya.
יב ה֛וֹי בֹּנֶ֥ה עִ֖יר בְּדָמִ֑ים וְכוֹנֵ֥ן קִרְיָ֖ה בְּעַוְלָֽה׃
12 Celakalah orang yang membangun kota dengan darah dan mendirikan kota dengan kecurangan!
יג הֲל֣וֹא הִנֵּ֔ה מֵאֵ֖ת יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וְיִֽיגְע֤וּ עַמִּים֙ בְּדֵי־אֵ֔שׁ וּלְאֻמִּ֖ים בְּדֵי־רִ֥יק יִעָֽפוּ׃
13 Bukankah sesungguhnya dari Yang Mahakekal semesta alam hal ini datang, bahwa bangsa-bangsa bersusah payah hanya untuk menjadi santapan api, dan suku-suku bangsa berlelah-lelah untuk kesia-siaan belaka?
יד כִּ֚י תִּמָּלֵ֣א הָאָ֔רֶץ לָדַ֖עַת אֶת־כְּב֣וֹד יְהוָ֑ה כַּמַּ֖יִם יְכַסּ֥וּ עַל־יָֽם׃ (ס)
14 Sebab bumi akan dipenuhi dengan pengetahuan akan kemuliaan Yang Mahakekal, seperti air yang menutupi dasar laut.
טו ה֚וֹי מַשְׁקֵ֣ה רֵעֵ֔הוּ מְסַפֵּ֥חַ חֲמָתְךָ֖ וְאַ֣ף שַׁכֵּ֑ר לְמַ֥עַן הַבִּ֖יט עַל־מְעוֹרֵיהֶֽם׃
15 Celakalah orang yang memberi minum sesamanya, yang menghimpunkan amarahmu ke dalamnya dan bahkan membuatnya mabuk, supaya dapat memandang aurat mereka!
טז שָׂבַ֤עְתָּ קָלוֹן֙ מִכָּב֔וֹד שְׁתֵ֥ה גַם־אַ֖תָּה וְהֵֽעָרֵ֑ל תִּסּ֣וֹב עָלֶ֗יךָ כּ֚וֹס יְמִ֣ין יְהוָ֔ה וְקִיקָל֖וֹן עַל־כְּבוֹדֶֽךָ׃
16 Engkau kenyang dengan kehinaan lebih daripada dengan kemuliaan. Minumlah juga engkau, dan jadilah tertegun! Piala di tangan kanan Yang Mahakekal akan beralih kepadamu, dan muntahan kehinaan akan menutupi kemuliaanmu.
יז כִּ֣י חֲמַ֤ס לְבָנוֹן֙ יְכַסֶּ֔ךָּ וְשֹׁ֥ד בְּהֵמ֖וֹת יְחִיתַ֑ן מִדְּמֵ֤י אָדָם֙ וַחֲמַס־אֶ֔רֶץ קִרְיָ֖ה וְכָל־יֹ֥שְׁבֵי בָֽהּ׃ (ס)
17 Sebab kekerasan yang kaulakukan terhadap Libanon akan menutupi engkau, dan penjarahan yang kaulakukan atas binatang-binatang itu akan menghancurkan engkau, karena darah manusia yang kautumpahkan dan kekerasan yang kaulakukan terhadap negeri, terhadap kota dan semua penduduknya.
יח מָֽה־הוֹעִ֣יל פֶּ֗סֶל כִּ֤י פְסָלוֹ֙ יֹֽצְר֔וֹ מַסֵּכָ֖ה וּמ֣וֹרֶה שָּׁ֑קֶר כִּ֣י בָטַ֞ח יֹצֵ֤ר יִצְרוֹ֙ עָלָ֔יו לַעֲשׂ֖וֹת אֱלִילִ֥ים אִלְּמִֽים׃ (ס)
18 Apakah gunanya patung pahatan itu, padahal pembentuknya sendiri yang memahatnya? Apakah gunanya patung tuangan dan pengajar dusta itu? Sebab pembentuknya menaruh percaya pada buatannya sendiri, padahal yang dibuatnya hanyalah berhala-berhala yang bisu.
יט ה֣וֹי אֹמֵ֤ר לָעֵץ֙ הָקִ֔יצָה ע֖וּרִי לְאֶ֣בֶן דּוּמָ֑ם ה֣וּא יוֹרֶ֔ה הִנֵּה־ה֗וּא תָּפוּשׂ֙ זָהָ֣ב וָכֶ֔סֶף וְכָל־ר֖וּחַ אֵ֥ין בְּקִרְבּֽוֹ׃
19 Celakalah orang yang berkata kepada kayu: “Bangunlah!” dan kepada batu yang bisu: “Terjagalah!” Dapatkah itu mengajar? Lihatlah, ia hanya dilapisi emas dan perak, dan sama sekali tidak ada napas di dalamnya.
כ וַֽיהוָ֖ה בְּהֵיכַ֣ל קָדְשׁ֑וֹ הַ֥ס מִפָּנָ֖יו כָּל־הָאָֽרֶץ׃ (פ)
20 Tetapi Yang Mahakekal ada di dalam bait-Nya yang kudus; berdiam dirilah di hadapan-Nya, hai seluruh bumi!
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya