Hakim-hakim 7

Pasal 7

א וַיַּשְׁכֵּ֨ם יְרֻבַּ֜עַל ה֣וּא גִדְע֗וֹן וְכָל־הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר אִתּ֔וֹ וַֽיַּחֲנ֖וּ עַל־עֵ֣ין חֲרֹ֑ד וּמַחֲנֵ֤ה מִדְיָן֙ הָיָה־ל֣וֹ מִצָּפ֔וֹן מִגִּבְעַ֥ת הַמּוֹרֶ֖ה בָּעֵֽמֶק׃
1 Lalu Yerubaal, yaitu Gideon, bersama seluruh rakyat yang menyertainya bangun pagi-pagi benar dan berkemah di dekat mata air Harod. Perkemahan orang Midian berada di sebelah utaranya, mulai dari bukit More, di lembah.
ב וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־גִּדְע֔וֹן רַ֗ב הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר אִתָּ֔ךְ מִתִּתִּ֥י אֶת־מִדְיָ֖ן בְּיָדָ֑ם פֶּן־יִתְפָּאֵ֨ר עָלַ֤י יִשְׂרָאֵל֙ לֵאמֹ֔ר יָדִ֖י הוֹשִׁ֥יעָה לִּֽי׃
2 Lalu Yang Mahakekal berfirman kepada Gideon: “Terlalu banyak rakyat yang menyertaimu itu bagi-Ku untuk menyerahkan orang Midian ke dalam tangan mereka, jangan-jangan Israel memegahkan diri terhadap Aku, dengan berkata: Tanganku sendirilah yang menyelamatkan aku.”
ג וְעַתָּ֗ה קְרָ֨א נָ֜א בְּאָזְנֵ֤י הָעָם֙ לֵאמֹ֔ר מִֽי־יָרֵ֣א וְחָרֵ֔ד יָשֹׁ֥ב וְיִצְפֹּ֖ר מֵהַ֣ר הַגִּלְעָ֑ד וַיָּ֣שָׁב מִן־הָעָ֗ם עֶשְׂרִ֤ים וּשְׁנַ֙יִם֙ אֶ֔לֶף וַעֲשֶׂ֥רֶת אֲלָפִ֖ים נִשְׁאָֽרוּ׃ (ס)
3 Maka sekarang, serukanlah kiranya kepada rakyat itu, katakanlah: Siapa yang takut dan gentar, biarlah ia pulang dan berangkat pagi-pagi dari pegunungan Gilead. Lalu pulanglah dari rakyat itu dua puluh dua ribu orang, dan tinggallah sepuluh ribu orang.
ד וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־גִּדְע֗וֹן עוֹד֮ הָעָ֣ם רָב֒ הוֹרֵ֤ד אוֹתָם֙ אֶל־הַמַּ֔יִם וְאֶצְרְפֶ֥נּוּ לְךָ֖ שָׁ֑ם וְהָיָ֡ה אֲשֶׁר֩ אֹמַ֨ר אֵלֶ֜יךָ זֶ֣ה ׀ יֵלֵ֣ךְ אִתָּ֗ךְ ה֚וּא יֵלֵ֣ךְ אִתָּ֔ךְ וְכֹ֨ל אֲשֶׁר־אֹמַ֜ר אֵלֶ֗יךָ זֶ֚ה לֹא־יֵלֵ֣ךְ עִמָּ֔ךְ ה֖וּא לֹ֥א יֵלֵֽךְ׃
4 Lalu Yang Mahakekal berfirman kepada Gideon: “Rakyat itu masih terlalu banyak. Bawalah mereka turun ke air, dan di sana Aku akan menyaring mereka bagimu. Siapa pun yang Kukatakan kepadamu: Orang ini akan pergi bersamamu, dialah yang akan pergi bersamamu. Dan siapa pun yang Kukatakan kepadamu: Orang ini tidak akan pergi bersamamu, dialah yang tidak akan pergi.”
ה וַיּ֥וֹרֶד אֶת־הָעָ֖ם אֶל־הַמָּ֑יִם (ס) וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־גִּדְע֗וֹן כֹּ֣ל אֲשֶׁר־יָלֹק֩ בִּלְשׁוֹנ֨וֹ מִן־הַמַּ֜יִם כַּאֲשֶׁ֧ר יָלֹ֣ק הַכֶּ֗לֶב תַּצִּ֤יג אוֹתוֹ֙ לְבָ֔ד וְכֹ֛ל אֲשֶׁר־יִכְרַ֥ע עַל־בִּרְכָּ֖יו לִשְׁתּֽוֹת׃
5 Lalu ia membawa rakyat itu turun ke air. Yang Mahakekal berfirman kepada Gideon: “Setiap orang yang menjilat air dengan lidahnya seperti anjing menjilat, haruslah kautempatkan tersendiri; demikian juga setiap orang yang berlutut untuk minum.”
ו וַיְהִ֗י מִסְפַּ֞ר הַֽמֲלַקְקִ֤ים בְּיָדָם֙ אֶל־פִּיהֶ֔ם שְׁלֹ֥שׁ מֵא֖וֹת אִ֑ישׁ וְכֹל֙ יֶ֣תֶר הָעָ֔ם כָּרְע֥וּ עַל־בִּרְכֵיהֶ֖ם לִשְׁתּ֥וֹת מָֽיִם׃ (ס)
6 Jumlah orang yang menjilat air dari tangan ke mulut mereka ada tiga ratus orang, sedangkan seluruh sisa rakyat itu berlutut untuk minum air.
ז וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־גִּדְע֗וֹן בִּשְׁלֹשׁ֩ מֵא֨וֹת הָאִ֤ישׁ הַֽמֲלַקְקִים֙ אוֹשִׁ֣יעַ אֶתְכֶ֔ם וְנָתַתִּ֥י אֶת־מִדְיָ֖ן בְּיָדֶ֑ךָ וְכָל־הָעָ֔ם יֵלְכ֖וּ אִ֥ישׁ לִמְקֹמֽוֹ׃
7 Lalu Yang Mahakekal berfirman kepada Gideon: “Dengan tiga ratus orang yang menjilat itu Aku akan menyelamatkan kamu, dan Aku akan menyerahkan orang Midian ke dalam tanganmu. Biarlah seluruh rakyat lainnya pulang, masing-masing ke tempatnya.”
ח וַיִּקְח֣וּ אֶת־צֵדָה֩ הָעָ֨ם בְּיָדָ֜ם וְאֵ֣ת שׁוֹפְרֹֽתֵיהֶ֗ם וְאֵ֨ת כָּל־אִ֤ישׁ יִשְׂרָאֵל֙ שִׁלַּח֙ אִ֣ישׁ לְאֹֽהָלָ֔יו וּבִשְׁלֹשׁ־מֵא֥וֹת הָאִ֖ישׁ הֶֽחֱזִ֑יק וּמַחֲנֵ֣ה מִדְיָ֔ן הָ֥יָה ל֖וֹ מִתַּ֥חַת בָּעֵֽמֶק׃ (פ)
8 Lalu ketiga ratus orang itu mengambil bekal rakyat itu ke tangan mereka, juga sangkakala-sangkakala mereka. Adapun seluruh orang Israel lainnya disuruhnya pulang, masing-masing ke kemahnya, tetapi ketiga ratus orang itu ditahannya. Perkemahan orang Midian itu berada di bawahnya, di lembah.
ט וַֽיְהִי֙ בַּלַּ֣יְלָה הַה֔וּא וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ יְהוָ֔ה ק֖וּם רֵ֣ד בַּֽמַּחֲנֶ֑ה כִּ֥י נְתַתִּ֖יו בְּיָדֶֽךָ׃
9 Pada malam itu Yang Mahakekal berfirman kepadanya: “Bangunlah, turunlah menyerbu perkemahan itu, sebab Aku telah menyerahkannya ke dalam tanganmu.”
י וְאִם־יָרֵ֥א אַתָּ֖ה לָרֶ֑דֶת רֵ֥ד אַתָּ֛ה וּפֻרָ֥ה נַעַרְךָ֖ אֶל־הַֽמַּחֲנֶֽה׃
10 Tetapi jika engkau takut untuk turun menyerbu, turunlah engkau bersama Pura, bujangmu, ke perkemahan itu.
יא וְשָֽׁמַעְתָּ֙ מַה־יְדַבֵּ֔רוּ וְאַחַר֙ תֶּחֱזַ֣קְנָה יָדֶ֔יךָ וְיָרַדְתָּ֖ בַּֽמַּחֲנֶ֑ה וַיֵּ֤רֶד הוּא֙ וּפֻרָ֣ה נַעֲר֔וֹ אֶל־קְצֵ֥ה הַחֲמֻשִׁ֖ים אֲשֶׁ֥ר בַּֽמַּחֲנֶֽה׃
11 Engkau akan mendengar apa yang mereka katakan, dan sesudah itu tanganmu akan menjadi kuat, lalu engkau akan turun menyerbu perkemahan itu. Maka turunlah ia bersama Pura, bujangnya, sampai ke ujung barisan orang-orang bersenjata yang ada di perkemahan itu.
יב וּמִדְיָ֨ן וַעֲמָלֵ֤ק וְכָל־בְּנֵי־קֶ֙דֶם֙ נֹפְלִ֣ים בָּעֵ֔מֶק כָּאַרְבֶּ֖ה לָרֹ֑ב וְלִגְמַלֵּיהֶם֙ אֵ֣ין מִסְפָּ֔ר כַּח֛וֹל שֶׁעַל־שְׂפַ֥ת הַיָּ֖ם לָרֹֽב׃
12 Adapun orang Midian, orang Amalek, dan semua orang dari timur berkemah di lembah itu, banyaknya seperti belalang; dan unta-unta mereka tidak terhitung jumlahnya, banyaknya seperti pasir di tepi laut.
יג וַיָּבֹ֣א גִדְע֔וֹן וְהִ֨נֵּה־אִ֔ישׁ מְסַפֵּ֥ר לְרֵעֵ֖הוּ חֲל֑וֹם וַיֹּ֜אמֶר הִנֵּ֧ה חֲל֣וֹם חָלַ֗מְתִּי וְהִנֵּ֨ה צלול [צְלִ֜יל] לֶ֤חֶם שְׂעֹרִים֙ מִתְהַפֵּךְ֙ בְּמַחֲנֵ֣ה מִדְיָ֔ן וַיָּבֹ֣א עַד־הָ֠אֹהֶל וַיַּכֵּ֧הוּ וַיִּפֹּ֛ל וַיַּהַפְכֵ֥הוּ לְמַ֖עְלָה וְנָפַ֥ל הָאֹֽהֶל׃
13 Ketika Gideon tiba, tampaklah seorang laki-laki sedang menceritakan sebuah mimpi kepada temannya. Katanya: “Aku bermimpi: tampak sebuah roti jelai bundar terguling-guling di perkemahan orang Midian. Roti itu sampai ke kemah, lalu menghantamnya sehingga kemah itu rubuh; roti itu menjungkirbalikkannya, sehingga kemah itu roboh.”
יד וַיַּ֨עַן רֵעֵ֤הוּ וַיֹּ֙אמֶר֙ אֵ֣ין זֹ֔את בִּלְתִּ֗י אִם־חֶ֛רֶב גִּדְע֥וֹן בֶּן־יוֹאָ֖שׁ אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֑ל נָתַ֤ן הָֽאֱלֹהִים֙ בְּיָד֔וֹ אֶת־מִדְיָ֖ן וְאֶת־כָּל־הַֽמַּחֲנֶֽה׃ (פ)
14 Temannya itu menjawab: “Ini tidak lain adalah pedang Gideon bin Yoas, orang Israel itu. Allah telah menyerahkan orang Midian dan seluruh perkemahan ini ke dalam tangannya.”
טו וַיְהִי֩ כִשְׁמֹ֨עַ גִּדְע֜וֹן אֶת־מִסְפַּ֧ר הַחֲל֛וֹם וְאֶת־שִׁבְר֖וֹ וַיִּשְׁתָּ֑חוּ וַיָּ֙שָׁב֙ אֶל־מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל וַיֹּ֣אמֶר ק֔וּמוּ כִּֽי־נָתַ֧ן יְהוָ֛ה בְּיֶדְכֶ֖ם אֶת־מַחֲנֵ֥ה מִדְיָֽן׃
15 Ketika Gideon mendengar cerita mimpi itu beserta tafsirannya, sujudlah ia. Lalu ia kembali ke perkemahan Israel dan berkata: “Bangunlah, sebab Yang Mahakekal telah menyerahkan perkemahan orang Midian ke dalam tanganmu.”
טז וַיַּ֛חַץ אֶת־שְׁלֹשׁ־מֵא֥וֹת הָאִ֖ישׁ שְׁלֹשָׁ֣ה רָאשִׁ֑ים וַיִּתֵּ֨ן שׁוֹפָר֤וֹת בְּיַד־כֻּלָּם֙ וְכַדִּ֣ים רֵקִ֔ים וְלַפִּדִ֖ים בְּת֥וֹךְ הַכַּדִּֽים׃
16 Lalu ia membagi ketiga ratus orang itu menjadi tiga pasukan. Ia memberikan sangkakala ke tangan mereka semua, juga kendi-kendi kosong dengan obor di dalam kendi-kendi itu.
יז וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ם מִמֶּ֥נִּי תִרְא֖וּ וְכֵ֣ן תַּעֲשׂ֑וּ וְהִנֵּ֨ה אָנֹכִ֥י בָא֙ בִּקְצֵ֣ה הַֽמַּחֲנֶ֔ה וְהָיָ֥ה כַאֲשֶׁר־אֶעֱשֶׂ֖ה כֵּ֥ן תַּעֲשֽׂוּן׃
17 Lalu ia berkata kepada mereka: “Perhatikanlah aku dan lakukanlah seperti yang kulakukan. Apabila aku sampai di ujung perkemahan itu, maka apa yang kulakukan, demikianlah harus kamu lakukan.
יח וְתָקַעְתִּי֙ בַּשּׁוֹפָ֔ר אָנֹכִ֖י וְכָל־אֲשֶׁ֣ר אִתִּ֑י וּתְקַעְתֶּ֨ם בַּשּׁוֹפָר֜וֹת גַּם־אַתֶּ֗ם סְבִיבוֹת֙ כָּל־הַֽמַּחֲנֶ֔ה וַאֲמַרְתֶּ֖ם לַיהוָ֥ה וּלְגִדְעֽוֹן׃ (פ)
18 Apabila aku dan semua orang yang menyertaiku meniup sangkakala, maka kamu pun harus meniup sangkakala di sekeliling seluruh perkemahan itu, lalu berserulah: ‘Untuk Yang Mahakekal dan untuk Gideon!’”
יט וַיָּבֹ֣א גִ֠דְעוֹן וּמֵאָה־אִ֨ישׁ אֲשֶׁר־אִתּ֜וֹ בִּקְצֵ֣ה הַֽמַּחֲנֶ֗ה רֹ֚אשׁ הָאַשְׁמֹ֣רֶת הַתִּֽיכוֹנָ֔ה אַ֛ךְ הָקֵ֥ם הֵקִ֖ימוּ אֶת־הַשֹּֽׁמְרִ֑ים וַֽיִּתְקְעוּ֙ בַּשּׁ֣וֹפָר֔וֹת וְנָפ֥וֹץ הַכַּדִּ֖ים אֲשֶׁ֥ר בְּיָדָֽם׃
19 Lalu Gideon dan seratus orang yang menyertainya sampai di ujung perkemahan itu pada awal giliran jaga tengah malam, ketika para penjaga baru saja diganti. Mereka meniup sangkakala dan memecahkan kendi-kendi yang ada di tangan mereka.
כ וַֽ֠יִּתְקְעוּ שְׁלֹ֨שֶׁת הָרָאשִׁ֥ים בַּשּֽׁוֹפָרוֹת֮ וַיִּשְׁבְּר֣וּ הַכַּדִּים֒ וַיַּחֲזִ֤יקוּ בְיַד־שְׂמאוֹלָם֙ בַּלַּפִּדִ֔ים וּבְיַ֨ד־יְמִינָ֔ם הַשּׁוֹפָר֖וֹת לִתְק֑וֹעַ וַֽיִּקְרְא֔וּ חֶ֥רֶב לַֽיהוָ֖ה וּלְגִדְעֽוֹן׃
20 Lalu ketiga pasukan itu meniup sangkakala dan memecahkan kendi-kendi. Tangan kiri mereka memegang obor dan tangan kanan mereka memegang sangkakala untuk ditiup, lalu mereka berseru: “Pedang untuk Yang Mahakekal dan untuk Gideon!”
כא וַיַּֽעַמְדוּ֙ אִ֣ישׁ תַּחְתָּ֔יו סָבִ֖יב לַֽמַּחֲנֶ֑ה וַיָּ֧רָץ כָּל־הַֽמַּחֲנֶ֛ה וַיָּרִ֖יעוּ ויניסו [וַיָּנֽוּסוּ׃]
21 Mereka berdiri masing-masing di tempatnya di sekeliling perkemahan itu. Lalu seluruh perkemahan itu berlari-lari; mereka berteriak-teriak dan melarikan diri.
כב וַֽיִּתְקְעוּ֮ שְׁלֹשׁ־מֵא֣וֹת הַשּׁוֹפָרוֹת֒ וַיָּ֣שֶׂם יְהוָ֗ה אֵ֣ת חֶ֥רֶב אִ֛ישׁ בְּרֵעֵ֖הוּ וּבְכָל־הַֽמַּחֲנֶ֑ה וַיָּ֨נָס הַֽמַּחֲנֶ֜ה עַד־בֵּ֤ית הַשִּׁטָּה֙ צְֽרֵרָ֔תָה עַ֛ד שְׂפַת־אָבֵ֥ל מְחוֹלָ֖ה עַל־טַבָּֽת׃
22 Ketika ketiga ratus orang itu meniup sangkakala, Yang Mahakekal membuat pedang setiap orang berbalik melawan temannya sendiri di seluruh perkemahan itu. Lalu larilah tentara di perkemahan itu sampai ke Bet-Sita, ke arah Zerera, sampai ke tepi Abel-Mehola dekat Tabat.
כג וַיִּצָּעֵ֧ק אִֽישׁ־יִשְׂרָאֵ֛ל מִנַּפְתָּלִ֥י וּמִן־אָשֵׁ֖ר וּמִן־כָּל־מְנַשֶּׁ֑ה וַֽיִּרְדְּפ֖וּ אַחֲרֵ֥י מִדְיָֽן׃
23 Lalu orang-orang Israel dari Naftali, dari Asyer, dan dari seluruh Manasye dikerahkan, dan mereka mengejar orang Midian.
כד וּמַלְאָכִ֡ים שָׁלַ֣ח גִּדְעוֹן֩ בְּכָל־הַ֨ר אֶפְרַ֜יִם לֵאמֹ֗ר רְד֞וּ לִקְרַ֤את מִדְיָן֙ וְלִכְד֤וּ לָהֶם֙ אֶת־הַמַּ֔יִם עַ֛ד בֵּ֥ית בָּרָ֖ה וְאֶת־הַיַּרְדֵּ֑ן וַיִּצָּעֵ֞ק כָּל־אִ֤ישׁ אֶפְרַ֙יִם֙ וַיִּלְכְּד֣וּ אֶת־הַמַּ֔יִם עַ֛ד בֵּ֥ית בָּרָ֖ה וְאֶת־הַיַּרְדֵּֽן׃
24 Gideon mengirim utusan-utusan ke seluruh pegunungan Efraim dengan pesan: “Turunlah menghadang Midian, dan kuasailah perairan itu lebih dahulu sebelum mereka sampai, hingga ke Bet-Bara, dan juga Sungai Yordan.” Maka semua orang Efraim dikerahkan, dan mereka menguasai perairan itu hingga ke Bet-Bara, dan juga Sungai Yordan.
כה וַֽיִּלְכְּד֡וּ שְׁנֵֽי־שָׂרֵ֨י מִדְיָ֜ן אֶת־עֹרֵ֣ב וְאֶת־זְאֵ֗ב וַיַּהַרְג֨וּ אֶת־עוֹרֵ֤ב בְּצוּר־עוֹרֵב֙ וְאֶת־זְאֵב֙ הָרְג֣וּ בְיֶֽקֶב־זְאֵ֔ב וַֽיִּרְדְּפ֖וּ אֶל־מִדְיָ֑ן וְרֹאשׁ־עֹרֵ֣ב וּזְאֵ֔ב הֵבִ֙יאוּ֙ אֶל־גִּדְע֔וֹן מֵעֵ֖בֶר לַיַּרְדֵּֽן׃
25 Mereka menangkap kedua panglima Midian, yaitu Oreb dan Zeeb. Oreb mereka bunuh di gunung batu Oreb, dan Zeeb mereka bunuh di tempat pemerasan anggur Zeeb. Mereka terus mengejar orang Midian, lalu kepala Oreb dan kepala Zeeb mereka bawa kepada Gideon di seberang sungai Yordan.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya