Imamat 21

Pasal 21

א וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה אֱמֹ֥ר אֶל־הַכֹּהֲנִ֖ים בְּנֵ֣י אַהֲרֹ֑ן וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם לְנֶ֥פֶשׁ לֹֽא־יִטַּמָּ֖א בְּעַמָּֽיו׃
1 Yang Mahakekal berfirman kepada Musa: “Katakanlah kepada para imam, anak-anak Harun, dan sampaikanlah kepada mereka: Janganlah seorang pun dari mereka menajiskan dirinya karena orang mati di antara kaumnya,
ב כִּ֚י אִם־לִשְׁאֵר֔וֹ הַקָּרֹ֖ב אֵלָ֑יו לְאִמּ֣וֹ וּלְאָבִ֔יו וְלִבְנ֥וֹ וּלְבִתּ֖וֹ וּלְאָחִֽיו׃
2 kecuali untuk kerabatnya yang dekat kepadanya: untuk ibunya, ayahnya, anak laki-lakinya, anak perempuannya, dan saudara laki-lakinya,
ג וְלַאֲחֹת֤וֹ הַבְּתוּלָה֙ הַקְּרוֹבָ֣ה אֵלָ֔יו אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־הָיְתָ֖ה לְאִ֑ישׁ לָ֖הּ יִטַּמָּֽא׃
3 dan untuk saudara perempuannya yang masih perawan, yang dekat dengannya, yang belum pernah menjadi milik seorang laki-laki — untuk dialah ia harus menajiskan dirinya.
ד לֹ֥א יִטַּמָּ֖א בַּ֣עַל בְּעַמָּ֑יו לְהֵ֖חַלּֽוֹ׃
4 Seorang suami tidak boleh menajiskan dirinya di antara kaumnya untuk orang yang mencemarkan kekudusannya.
ה לֹֽא־יקרחה [יִקְרְח֤וּ] קָרְחָה֙ בְּרֹאשָׁ֔ם וּפְאַ֥ת זְקָנָ֖ם לֹ֣א יְגַלֵּ֑חוּ וּבִ֨בְשָׂרָ֔ם לֹ֥א יִשְׂרְט֖וּ שָׂרָֽטֶת׃
5 Mereka tidak boleh membuat botak pada kepala mereka, tidak boleh mencukur ujung janggut mereka, dan tidak boleh membuat torehan pada tubuh mereka.
ו קְדֹשִׁ֤ים יִהְיוּ֙ לֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם וְלֹ֣א יְחַלְּל֔וּ שֵׁ֖ם אֱלֹהֵיהֶ֑ם כִּי֩ אֶת־אִשֵּׁ֨י יְהוָ֜ה לֶ֧חֶם אֱלֹהֵיהֶ֛ם הֵ֥ם מַקְרִיבִ֖ם וְהָ֥יוּ קֹֽדֶשׁ׃
6 Mereka harus kudus bagi Allah mereka dan tidak boleh mencemarkan nama Allah mereka, sebab merekalah yang mempersembahkan kurban-kurban api bagi Yang Mahakekal, roti Allah mereka; karena itu mereka harus kudus.
ז אִשָּׁ֨ה זֹנָ֤ה וַחֲלָלָה֙ לֹ֣א יִקָּ֔חוּ וְאִשָּׁ֛ה גְּרוּשָׁ֥ה מֵאִישָׁ֖הּ לֹ֣א יִקָּ֑חוּ כִּֽי־קָדֹ֥שׁ ה֖וּא לֵאלֹהָֽיו׃
7 Mereka tidak boleh mengambil sebagai istri perempuan sundal atau perempuan yang tercemar, dan mereka tidak boleh mengambil sebagai istri perempuan yang diceraikan oleh suaminya, sebab ia kudus bagi Allahnya.
ח וְקִדַּשְׁתּ֔וֹ כִּֽי־אֶת־לֶ֥חֶם אֱלֹהֶ֖יךָ ה֣וּא מַקְרִ֑יב קָדֹשׁ֙ יִֽהְיֶה־לָּ֔ךְ כִּ֣י קָד֔וֹשׁ אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדִּשְׁכֶֽם׃
8 Kamu harus menguduskan dia, sebab dialah yang mempersembahkan roti Allahmu; ia harus kudus bagimu, sebab Aku, Yang Mahakekal, yang menguduskan kamu, adalah kudus.
ט וּבַת֙ אִ֣ישׁ כֹּהֵ֔ן כִּ֥י תֵחֵ֖ל לִזְנ֑וֹת אֶת־אָבִ֙יהָ֙ הִ֣יא מְחַלֶּ֔לֶת בָּאֵ֖שׁ תִּשָּׂרֵֽף׃ (ס)
9 Apabila anak perempuan seorang imam mencemarkan dirinya dengan berzina, ia mencemarkan ayahnya; ia harus dibakar dengan api.
י וְהַכֹּהֵן֩ הַגָּד֨וֹל מֵאֶחָ֜יו אֲ‍ֽשֶׁר־יוּצַ֥ק עַל־רֹאשׁ֣וֹ ׀ שֶׁ֤מֶן הַמִּשְׁחָה֙ וּמִלֵּ֣א אֶת־יָד֔וֹ לִלְבֹּ֖שׁ אֶת־הַבְּגָדִ֑ים אֶת־רֹאשׁוֹ֙ לֹ֣א יִפְרָ֔ע וּבְגָדָ֖יו לֹ֥א יִפְרֹֽם׃
10 Imam besar di antara saudara-saudaranya, yang di atas kepalanya telah dicurahkan minyak urapan dan yang telah ditahbiskan untuk mengenakan pakaian-pakaian itu, tidak boleh membiarkan rambut kepalanya tumbuh panjang, dan tidak boleh mengoyakkan pakaiannya.
יא וְעַ֛ל כָּל־נַפְשֹׁ֥ת מֵ֖ת לֹ֣א יָבֹ֑א לְאָבִ֥יו וּלְאִמּ֖וֹ לֹ֥א יִטַּמָּֽא׃
11 Ia tidak boleh masuk ke tempat mana pun yang ada jenazah; bahkan untuk ayahnya dan ibunya pun ia tidak boleh menajiskan dirinya.
יב וּמִן־הַמִּקְדָּשׁ֙ לֹ֣א יֵצֵ֔א וְלֹ֣א יְחַלֵּ֔ל אֵ֖ת מִקְדַּ֣שׁ אֱלֹהָ֑יו כִּ֡י נֵ֠זֶר שֶׁ֣מֶן מִשְׁחַ֧ת אֱלֹהָ֛יו עָלָ֖יו אֲנִ֥י יְהוָֽה׃
12 Ia tidak boleh keluar dari tempat kudus, dan ia tidak mencemarkan tempat kudus Allahnya, sebab mahkota minyak urapan Allahnya ada padanya. Akulah Yang Mahakekal.
יג וְה֕וּא אִשָּׁ֥ה בִבְתוּלֶ֖יהָ יִקָּֽח׃
13 Ia harus mengambil sebagai istri seorang perempuan yang masih perawan.
יד אַלְמָנָ֤ה וּגְרוּשָׁה֙ וַחֲלָלָ֣ה זֹנָ֔ה אֶת־אֵ֖לֶּה לֹ֣א יִקָּ֑ח כִּ֛י אִם־בְּתוּלָ֥ה מֵעַמָּ֖יו יִקַּ֥ח אִשָּֽׁה׃
14 Seorang janda, perempuan yang diceraikan, perempuan yang tercemar, atau perempuan sundal, mereka itu tidak boleh diambilnya sebagai istri; ia harus mengambil sebagai istri seorang perawan dari antara kaumnya sendiri.
טו וְלֹֽא־יְחַלֵּ֥ל זַרְע֖וֹ בְּעַמָּ֑יו כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדְּשֽׁוֹ׃ (פ)
15 Janganlah ia mencemarkan keturunannya di antara kaumnya, sebab Akulah Yang Mahakekal, yang menguduskan dia.”
טז וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
16 Yang Mahakekal berfirman kepada Musa:
יז דַּבֵּ֥ר אֶֽל־אַהֲרֹ֖ן לֵאמֹ֑ר אִ֣ישׁ מִֽזַּרְעֲךָ֞ לְדֹרֹתָ֗ם אֲשֶׁ֨ר יִהְיֶ֥ה בוֹ֙ מ֔וּם לֹ֣א יִקְרַ֔ב לְהַקְרִ֖יב לֶ֥חֶם אֱלֹהָֽיו׃
17 “Katakanlah kepada Harun: Siapa pun dari keturunanmu, turun-temurun, yang bercacat tidak boleh datang mendekat untuk mempersembahkan roti Allahnya.
יח כִּ֥י כָל־אִ֛ישׁ אֲשֶׁר־בּ֥וֹ מ֖וּם לֹ֣א יִקְרָ֑ב אִ֤ישׁ עִוֵּר֙ א֣וֹ פִסֵּ֔חַ א֥וֹ חָרֻ֖ם א֥וֹ שָׂרֽוּעַ׃
18 Sebab siapa pun yang bercacat tidak boleh datang mendekat: orang buta, orang timpang, orang yang hidungnya melesak, atau orang yang anggota tubuhnya tidak seimbang,
יט א֣וֹ אִ֔ישׁ אֲשֶׁר־יִהְיֶ֥ה ב֖וֹ שֶׁ֣בֶר רָ֑גֶל א֖וֹ שֶׁ֥בֶר יָֽד׃
19 atau orang yang kakinya patah atau tangannya patah,
כ אֽוֹ־גִבֵּ֣ן אוֹ־דַ֔ק א֖וֹ תְּבַלֻּ֣ל בְּעֵינ֑וֹ א֤וֹ גָרָב֙ א֣וֹ יַלֶּ֔פֶת א֖וֹ מְר֥וֹחַ אָֽשֶׁךְ׃
20 atau orang yang alisnya panjang dan terkulai, atau yang matanya berselaput, atau yang bagian hitam matanya bercampur putih, atau yang berkudis, atau yang berkurap, atau yang buah pelirnya remuk.
כא כָּל־אִ֞ישׁ אֲשֶׁר־בּ֣וֹ מ֗וּם מִזֶּ֙רַע֙ אַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֔ן לֹ֣א יִגַּ֔שׁ לְהַקְרִ֖יב אֶת־אִשֵּׁ֣י יְהוָ֑ה מ֣וּם בּ֔וֹ אֵ֚ת לֶ֣חֶם אֱלֹהָ֔יו לֹ֥א יִגַּ֖שׁ לְהַקְרִֽיב׃
21 Siapa pun dari keturunan Harun, sang imam, yang bercacat tidak boleh datang mendekat untuk mempersembahkan kurban-kurban api bagi Yang Mahakekal; selama cacat itu ada padanya, ia tidak boleh datang mendekat untuk mempersembahkan roti Allahnya.
כב לֶ֣חֶם אֱלֹהָ֔יו מִקָּדְשֵׁ֖י הַקֳּדָשִׁ֑ים וּמִן־הַקֳּדָשִׁ֖ים יֹאכֵֽל׃
22 Roti Allahnya, baik dari persembahan-persembahan mahakudus maupun dari persembahan-persembahan kudus, boleh dimakannya.
כג אַ֣ךְ אֶל־הַפָּרֹ֜כֶת לֹ֣א יָבֹ֗א וְאֶל־הַמִּזְבֵּ֛חַ לֹ֥א יִגַּ֖שׁ כִּֽי־מ֣וּם בּ֑וֹ וְלֹ֤א יְחַלֵּל֙ אֶת־מִקְדָּשַׁ֔י כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדְּשָֽׁם׃
23 Hanya saja, ia tidak boleh masuk sampai ke tabir dan tidak boleh datang mendekat ke mezbah, sebab ia bercacat, supaya ia tidak mencemarkan tempat-tempat kudus-Ku, sebab Akulah Yang Mahakekal, yang menguduskan mereka.”
כד וַיְדַבֵּ֣ר מֹשֶׁ֔ה אֶֽל־אַהֲרֹ֖ן וְאֶל־בָּנָ֑יו וְאֶֽל־כָּל־בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵֽל׃ (פ)
24 Lalu Musa menyampaikan hal itu kepada Harun, kepada anak-anaknya, dan kepada seluruh bani Israel.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya