Imamat 22

Pasal 22

א וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

1 Yang Mahakekal berfirman kepada Musa:

ב דַּבֵּ֨ר אֶֽל־אַהֲרֹ֜ן וְאֶל־בָּנָ֗יו וְיִנָּֽזְרוּ֙ מִקָּדְשֵׁ֣י בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֔ל וְלֹ֥א יְחַלְּל֖וּ אֶת־שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֑י אֲשֶׁ֨ר הֵ֧ם מַקְדִּשִׁ֛ים לִ֖י אֲנִ֥י יְהוָֽה׃

2 Katakanlah kepada Harun dan kepada anak-anaknya supaya mereka menjauhkan diri dari persembahan-persembahan kudus bani Israel, yang mereka kuduskan bagi-Ku, dan supaya mereka tidak mencemarkan nama-Ku yang kudus. Akulah Yang Mahakekal.

ג אֱמֹ֣ר אֲלֵהֶ֗ם לְדֹרֹ֨תֵיכֶ֜ם כָּל־אִ֣ישׁ ׀ אֲשֶׁר־יִקְרַ֣ב מִכָּל־זַרְעֲכֶ֗ם אֶל־הַקֳּדָשִׁים֙ אֲשֶׁ֨ר יַקְדִּ֤ישׁוּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ לַֽיהוָ֔ה וְטֻמְאָת֖וֹ עָלָ֑יו וְנִכְרְתָ֞ה הַנֶּ֧פֶשׁ הַהִ֛וא מִלְּפָנַ֖י אֲנִ֥י יְהוָֽה׃

3 Katakanlah kepada mereka: Turun-temurun, setiap orang dari seluruh keturunanmu yang mendekat kepada persembahan-persembahan kudus yang dikuduskan bani Israel bagi Yang Mahakekal, sedangkan kenajisannya masih ada padanya, orang itu akan dilenyapkan dari hadapan-Ku. Akulah Yang Mahakekal.

ד אִ֣ישׁ אִ֞ישׁ מִזֶּ֣רַע אַהֲרֹ֗ן וְה֤וּא צָר֙וּעַ֙ א֣וֹ זָ֔ב בַּקֳּדָשִׁים֙ לֹ֣א יֹאכַ֔ל עַ֖ד אֲשֶׁ֣ר יִטְהָ֑ר וְהַנֹּגֵ֙עַ֙ בְּכָל־טְמֵא־נֶ֔פֶשׁ א֣וֹ אִ֔ישׁ אֲשֶׁר־תֵּצֵ֥א מִמֶּ֖נּוּ שִׁכְבַת־זָֽרַע׃

4 Setiap orang dari keturunan Harun yang terkena kusta atau yang mengeluarkan lelehan tidak boleh makan dari persembahan-persembahan kudus sampai ia tahir. Demikian pula orang yang menyentuh siapa pun yang najis karena mayat, atau orang yang mengeluarkan air mani,

ה אוֹ־אִישׁ֙ אֲשֶׁ֣ר יִגַּ֔ע בְּכָל־שֶׁ֖רֶץ אֲשֶׁ֣ר יִטְמָא־ל֑וֹ א֤וֹ בְאָדָם֙ אֲשֶׁ֣ר יִטְמָא־ל֔וֹ לְכֹ֖ל טֻמְאָתֽוֹ׃

5 atau orang yang menyentuh binatang merayap apa pun yang dapat menajiskannya, atau menyentuh manusia yang dapat menajiskannya, apa pun kenajisannya;

ו נֶ֚פֶשׁ אֲשֶׁ֣ר תִּגַּע־בּ֔וֹ וְטָמְאָ֖ה עַד־הָעָ֑רֶב וְלֹ֤א יֹאכַל֙ מִן־הַקֳּדָשִׁ֔ים כִּ֛י אִם־רָחַ֥ץ בְּשָׂר֖וֹ בַּמָּֽיִם׃

6 orang yang menyentuh salah satu dari semuanya itu akan najis sampai petang, dan ia tidak boleh makan dari persembahan-persembahan kudus kecuali ia telah membasuh tubuhnya dengan air.

ז וּבָ֥א הַשֶּׁ֖מֶשׁ וְטָהֵ֑ר וְאַחַר֙ יֹאכַ֣ל מִן־הַקֳּדָשִׁ֔ים כִּ֥י לַחְמ֖וֹ הֽוּא׃

7 Apabila matahari telah terbenam, ia menjadi tahir, dan sesudah itu ia boleh makan dari persembahan-persembahan kudus, sebab itulah makanannya.

ח נְבֵלָ֧ה וּטְרֵפָ֛ה לֹ֥א יֹאכַ֖ל לְטָמְאָה־בָ֑הּ אֲנִ֖י יְהוָֽה׃

8 Bangkai binatang yang mati sendiri dan binatang yang mati diterkam tidak boleh dimakannya, sehingga ia menjadi najis karenanya. Akulah Yang Mahakekal.

ט וְשָׁמְר֣וּ אֶת־מִשְׁמַרְתִּ֗י וְלֹֽא־יִשְׂא֤וּ עָלָיו֙ חֵ֔טְא וּמֵ֥תוּ ב֖וֹ כִּ֣י יְחַלְּלֻ֑הוּ אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדְּשָֽׁם׃

9 Haruslah mereka memelihara kewajiban-Ku, supaya mereka tidak menanggung dosa karena hal itu dan mati karenanya, sebab mereka mencemarkannya. Akulah Yang Mahakekal, yang menguduskan mereka.

י וְכָל־זָ֖ר לֹא־יֹ֣אכַל קֹ֑דֶשׁ תּוֹשַׁ֥ב כֹּהֵ֛ן וְשָׂכִ֖יר לֹא־יֹ֥אכַל קֹֽדֶשׁ׃

10 Tidak seorang pun yang bukan imam boleh makan persembahan kudus. Orang yang tinggal menetap pada seorang imam dan orang upahannya tidak boleh makan persembahan kudus.

יא וְכֹהֵ֗ן כִּֽי־יִקְנֶ֥ה נֶ֙פֶשׁ֙ קִנְיַ֣ן כַּסְפּ֔וֹ ה֖וּא יֹ֣אכַל בּ֑וֹ וִילִ֣יד בֵּית֔וֹ הֵ֖ם יֹאכְל֥וּ בְלַחְמֽוֹ׃

11 Tetapi apabila seorang imam membeli seseorang, yakni orang yang dibeli dengan uangnya, orang itu boleh memakannya. Demikian pula orang-orang yang lahir di rumahnya, mereka boleh makan dari makanannya.

יב וּבַת־כֹּהֵ֔ן כִּ֥י תִהְיֶ֖ה לְאִ֣ישׁ זָ֑ר הִ֕וא בִּתְרוּמַ֥ת הַקֳּדָשִׁ֖ים לֹ֥א תֹאכֵֽל׃

12 Apabila anak perempuan seorang imam menjadi istri seorang laki-laki yang bukan imam, ia tidak boleh makan dari bagian persembahan-persembahan kudus yang dikhususkan.

יג וּבַת־כֹּהֵן֩ כִּ֨י תִהְיֶ֜ה אַלְמָנָ֣ה וּגְרוּשָׁ֗ה וְזֶרַע֮ אֵ֣ין לָהּ֒ וְשָׁבָ֞ה אֶל־בֵּ֤ית אָבִ֙יהָ֙ כִּנְעוּרֶ֔יהָ מִלֶּ֥חֶם אָבִ֖יהָ תֹּאכֵ֑ל וְכָל־זָ֖ר לֹא־יֹ֥אכַל בּֽוֹ׃ (ס)

13 Tetapi apabila anak perempuan seorang imam menjadi janda atau diceraikan, dan ia tidak mempunyai keturunan, lalu ia kembali ke rumah ayahnya seperti pada masa mudanya, ia boleh makan dari makanan ayahnya. Namun, tidak seorang pun yang bukan imam boleh memakannya.

יד וְאִ֕ישׁ כִּֽי־יֹאכַ֥ל קֹ֖דֶשׁ בִּשְׁגָגָ֑ה וְיָסַ֤ף חֲמִֽשִׁיתוֹ֙ עָלָ֔יו וְנָתַ֥ן לַכֹּהֵ֖ן אֶת־הַקֹּֽדֶשׁ׃

14 Apabila seseorang tanpa sengaja memakan persembahan kudus, ia harus menambahkan seperlimanya, lalu memberikan kepada imam sesuatu yang menjadi persembahan kudus sebagai gantinya.

טו וְלֹ֣א יְחַלְּל֔וּ אֶת־קָדְשֵׁ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֵ֥ת אֲשֶׁר־יָרִ֖ימוּ לַיהוָֽה׃

15 Janganlah mereka mencemarkan persembahan-persembahan kudus bani Israel, yang mereka khususkan bagi Yang Mahakekal,

טז וְהִשִּׂ֤יאוּ אוֹתָם֙ עֲוֺ֣ן אַשְׁמָ֔ה בְּאָכְלָ֖ם אֶת־קָדְשֵׁיהֶ֑ם כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדְּשָֽׁם׃ (פ)

16 sehingga mereka menanggungkan atas diri mereka sendiri kesalahan yang mendatangkan hukuman ketika mereka memakan persembahan-persembahan kudus mereka, sebab Akulah Yang Mahakekal, yang menguduskan mereka.

יז וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

17 Yang Mahakekal berfirman kepada Musa:

יח דַּבֵּ֨ר אֶֽל־אַהֲרֹ֜ן וְאֶל־בָּנָ֗יו וְאֶל֙ כָּל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם אִ֣ישׁ אִישׁ֩ מִבֵּ֨ית יִשְׂרָאֵ֜ל וּמִן־הַגֵּ֣ר בְּיִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר יַקְרִ֤יב קָרְבָּנוֹ֙ לְכָל־נִדְרֵיהֶם֙ וּלְכָל־נִדְבוֹתָ֔ם אֲשֶׁר־יַקְרִ֥יבוּ לַיהוָ֖ה לְעֹלָֽה׃

18 Berbicaralah kepada Harun, kepada anak-anaknya, dan kepada seluruh bani Israel, dan katakanlah kepada mereka: Setiap orang dari kaum Israel atau dari orang yang telah bergabung dengan Israel, yang mempersembahkan korbannya, entah untuk nazar apa pun atau untuk persembahan sukarela apa pun, yang mereka persembahkan kepada Yang Mahakekal sebagai korban bakaran,

יט לִֽרְצֹנְכֶ֑ם תָּמִ֣ים זָכָ֔ר בַּבָּקָ֕ר בַּכְּשָׂבִ֖ים וּבָֽעִזִּֽים׃

19 supaya kamu diperkenan, haruslah korban itu seekor hewan jantan yang tidak bercacat, dari lembu, dari domba, atau dari kambing.

כ כֹּ֛ל אֲשֶׁר־בּ֥וֹ מ֖וּם לֹ֣א תַקְרִ֑יבוּ כִּי־לֹ֥א לְרָצ֖וֹן יִהְיֶ֥ה לָכֶֽם׃

20 Janganlah kamu mempersembahkan hewan apa pun yang bercacat, sebab hewan itu tidak akan diperkenan bagimu.

כא וְאִ֗ישׁ כִּֽי־יַקְרִ֤יב זֶֽבַח־שְׁלָמִים֙ לַיהוָ֔ה לְפַלֵּא־נֶ֙דֶר֙ א֣וֹ לִנְדָבָ֔ה בַּבָּקָ֖ר א֣וֹ בַצֹּ֑אן תָּמִ֤ים יִֽהְיֶה֙ לְרָצ֔וֹן כָּל־מ֖וּם לֹ֥א יִהְיֶה־בּֽוֹ׃

21 Apabila seseorang mempersembahkan korban keselamatan kepada Yang Mahakekal untuk menunaikan nazar yang diucapkannya atau sebagai persembahan sukarela, dari lembu atau dari kambing domba, hewan itu haruslah tanpa cacat supaya diterima; tidak boleh ada cacat apa pun padanya.

כב עַוֶּרֶת֩ א֨וֹ שָׁב֜וּר אוֹ־חָר֣וּץ אֽוֹ־יַבֶּ֗לֶת א֤וֹ גָרָב֙ א֣וֹ יַלֶּ֔פֶת לֹא־תַקְרִ֥יבוּ אֵ֖לֶּה לַיהוָ֑ה וְאִשֶּׁ֗ה לֹא־תִתְּנ֥וּ מֵהֶ֛ם עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ לַיהוָֽה׃

22 Yang buta, yang patah tulang, yang terbelah, yang berkutil, yang berkudis, atau yang berkurap, janganlah kamu persembahkan semuanya itu kepada Yang Mahakekal, dan janganlah kamu menaruh sesuatu pun dari hewan-hewan itu di atas mezbah sebagai korban api-apian bagi Yang Mahakekal.

כג וְשׁ֥וֹר וָשֶׂ֖ה שָׂר֣וּעַ וְקָל֑וּט נְדָבָה֙ תַּעֲשֶׂ֣ה אֹת֔וֹ וּלְנֵ֖דֶר לֹ֥א יֵרָצֶֽה׃

23 Seekor lembu atau hewan dari kambing domba yang salah satu anggota tubuhnya lebih besar daripada pasangannya, atau yang kukunya tidak terbelah, boleh kaujadikan persembahan sukarela, tetapi untuk nazar hewan itu tidak akan diperkenan.

כד וּמָע֤וּךְ וְכָתוּת֙ וְנָת֣וּק וְכָר֔וּת לֹ֥א תַקְרִ֖יבוּ לַֽיהוָ֑ה וּֽבְאַרְצְכֶ֖ם לֹ֥א תַעֲשֽׂוּ׃

24 Hewan yang buah pelirnya memar, remuk, tercabut, atau terpotong, janganlah kamu persembahkan kepada Yang Mahakekal, dan janganlah kamu melakukan hal itu di negerimu.

כה וּמִיַּ֣ד בֶּן־נֵכָ֗ר לֹ֥א תַקְרִ֛יבוּ אֶת־לֶ֥חֶם אֱלֹהֵיכֶ֖ם מִכָּל־אֵ֑לֶּה כִּ֣י מָשְׁחָתָ֤ם בָּהֶם֙ מ֣וּם בָּ֔ם לֹ֥א יֵרָצ֖וּ לָכֶֽם׃ (פ)

25 Juga dari tangan orang dari bangsa lain janganlah kamu mempersembahkan roti Allahmu dari semua hewan ini, sebab kerusakan ada pada hewan-hewan itu, ada cacat padanya; hewan-hewan itu tidak akan diperkenan bagimu.

כו וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

26 Yang Mahakekal berfirman kepada Musa:

כז שׁ֣וֹר אוֹ־כֶ֤שֶׂב אוֹ־עֵז֙ כִּ֣י יִוָּלֵ֔ד וְהָיָ֛ה שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים תַּ֣חַת אִמּ֑וֹ וּמִיּ֤וֹם הַשְּׁמִינִי֙ וָהָ֔לְאָה יֵרָצֶ֕ה לְקָרְבַּ֥ן אִשֶּׁ֖ה לַיהוָֽה׃

27 Apabila seekor lembu, domba, atau kambing dilahirkan, haruslah ia tinggal tujuh hari bersama induknya, dan mulai hari kedelapan dan seterusnya hewan itu akan diperkenan sebagai korban api-apian bagi Yang Mahakekal.

כח וְשׁ֖וֹר אוֹ־שֶׂ֑ה אֹת֣וֹ וְאֶת־בְּנ֔וֹ לֹ֥א תִשְׁחֲט֖וּ בְּי֥וֹם אֶחָֽד׃

28 Baik induk lembu maupun induk kambing domba, janganlah kamu menyembelihnya bersama anaknya pada hari yang sama.

כט וְכִֽי־תִזְבְּח֥וּ זֶֽבַח־תּוֹדָ֖ה לַיהוָ֑ה לִֽרְצֹנְכֶ֖ם תִּזְבָּֽחוּ׃

29 Apabila kamu menyembelih korban syukur bagi Yang Mahakekal, haruslah kamu menyembelihnya supaya kamu diperkenan.

ל בַּיּ֤וֹם הַהוּא֙ יֵאָכֵ֔ל לֹֽא־תוֹתִ֥ירוּ מִמֶּ֖נּוּ עַד־בֹּ֑קֶר אֲנִ֖י יְהוָֽה׃

30 Korban itu harus dimakan pada hari itu juga; janganlah kamu menyisakan sedikit pun darinya sampai pagi. Akulah Yang Mahakekal.

לא וּשְׁמַרְתֶּם֙ מִצְוֺתַ֔י וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם אֲנִ֖י יְהוָֽה׃

31 Haruslah kamu memelihara perintah-perintah-Ku dan melakukannya. Akulah Yang Mahakekal.

לב וְלֹ֤א תְחַלְּלוּ֙ אֶת־שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֔י וְנִ֨קְדַּשְׁתִּ֔י בְּת֖וֹךְ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מְקַדִּשְׁכֶֽם׃

32 Janganlah kamu mencemarkan nama-Ku yang kudus, tetapi Aku harus dikuduskan di tengah-tengah bani Israel. Akulah Yang Mahakekal, yang menguduskan kamu,

לג הַמּוֹצִ֤יא אֶתְכֶם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לִהְי֥וֹת לָכֶ֖ם לֵאלֹהִ֑ים אֲנִ֖י יְהוָֽה׃ (פ)

33 yang membawa kamu keluar dari negeri Mesir untuk menjadi Allahmu; Akulah Yang Mahakekal.

Pasal Sebelumnya Pasal Berikutnya