Imamat 6

Pasal 6

א וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
1 Yang Mahakekal berfirman kepada Musa:
ב צַ֤ו אֶֽת־אַהֲרֹן֙ וְאֶת־בָּנָ֣יו לֵאמֹ֔ר זֹ֥את תּוֹרַ֖ת הָעֹלָ֑ה הִ֣וא הָעֹלָ֡ה עַל֩ מוֹקְדָ֨ה עַל־הַמִּזְבֵּ֤חַ כָּל־הַלַּ֙יְלָה֙ עַד־הַבֹּ֔קֶר וְאֵ֥שׁ הַמִּזְבֵּ֖חַ תּ֥וּקַד בּֽוֹ׃
2 Perintahkanlah kepada Harun dan anak-anaknya: Inilah ajaran tentang korban bakaran: korban bakaran itu harus tetap berada di atas perapiannya di atas mezbah sepanjang malam sampai pagi, dan api mezbah harus tetap dinyalakan di atasnya.
ג וְלָבַ֨שׁ הַכֹּהֵ֜ן מִדּ֣וֹ בַ֗ד וּמִֽכְנְסֵי־בַד֮ יִלְבַּ֣שׁ עַל־בְּשָׂרוֹ֒ וְהֵרִ֣ים אֶת־הַדֶּ֗שֶׁן אֲשֶׁ֨ר תֹּאכַ֥ל הָאֵ֛שׁ אֶת־הָעֹלָ֖ה עַל־הַמִּזְבֵּ֑חַ וְשָׂמ֕וֹ אֵ֖צֶל הַמִּזְבֵּֽחַ׃
3 Imam harus mengenakan jubah linennya, dan celana linen harus ia kenakan langsung pada tubuhnya. Lalu ia harus mengangkat abu dari kurban bakaran yang telah dilahap api di atas mezbah, dan meletakkannya di samping mezbah.
ד וּפָשַׁט֙ אֶת־בְּגָדָ֔יו וְלָבַ֖שׁ בְּגָדִ֣ים אֲחֵרִ֑ים וְהוֹצִ֤יא אֶת־הַדֶּ֙שֶׁן֙ אֶל־מִח֣וּץ לַֽמַּחֲנֶ֔ה אֶל־מָק֖וֹם טָהֽוֹר׃
4 Kemudian ia harus menanggalkan pakaiannya dan mengenakan pakaian lain, lalu membawa abu itu ke luar perkemahan, ke suatu tempat yang tahir.
ה וְהָאֵ֨שׁ עַל־הַמִּזְבֵּ֤חַ תּֽוּקַד־בּוֹ֙ לֹ֣א תִכְבֶּ֔ה וּבִעֵ֨ר עָלֶ֧יהָ הַכֹּהֵ֛ן עֵצִ֖ים בַּבֹּ֣קֶר בַּבֹּ֑קֶר וְעָרַ֤ךְ עָלֶ֙יהָ֙ הָֽעֹלָ֔ה וְהִקְטִ֥יר עָלֶ֖יהָ חֶלְבֵ֥י הַשְּׁלָמִֽים׃
5 Api di atas mezbah harus tetap menyala di atasnya, tidak boleh padam. Setiap pagi imam harus menyalakan kayu di atasnya, menyusun korban bakaran di atasnya, dan membakar lemak korban keselamatan di atasnya hingga menjadi asap.
ו אֵ֗שׁ תָּמִ֛יד תּוּקַ֥ד עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ לֹ֥א תִכְבֶֽה׃ (ס)
6 Api harus terus menyala di atas mezbah; api itu tidak boleh padam.
ז וְזֹ֥את תּוֹרַ֖ת הַמִּנְחָ֑ה הַקְרֵ֨ב אֹתָ֤הּ בְּנֵֽי־אַהֲרֹן֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה אֶל־פְּנֵ֖י הַמִּזְבֵּֽחַ׃
7 Inilah ajaran tentang korban sajian: anak-anak Harun harus mempersembahkannya di hadapan Yang Mahakekal, di depan mezbah.
ח וְהֵרִ֨ים מִמֶּ֜נּוּ בְּקֻמְצ֗וֹ מִסֹּ֤לֶת הַמִּנְחָה֙ וּמִשַּׁמְנָ֔הּ וְאֵת֙ כָּל־הַלְּבֹנָ֔ה אֲשֶׁ֖ר עַל־הַמִּנְחָ֑ה וְהִקְטִ֣יר הַמִּזְבֵּ֗חַ רֵ֧יחַ נִיחֹ֛חַ אַזְכָּרָתָ֖הּ לַיהוָֽה׃
8 Lalu ia harus mengambil darinya dengan genggamannya sebagian dari tepung halus persembahan sajian itu beserta minyaknya, dan juga seluruh kemenyan yang ada di atas persembahan sajian itu. Lalu ia harus membakarnya di atas mezbah sebagai bagian peringatannya, menjadi aroma yang menyenangkan bagi Yang Mahakekal.
ט וְהַנּוֹתֶ֣רֶת מִמֶּ֔נָּה יֹאכְל֖וּ אַהֲרֹ֣ן וּבָנָ֑יו מַצּ֤וֹת תֵּֽאָכֵל֙ בְּמָק֣וֹם קָדֹ֔שׁ בַּחֲצַ֥ר אֹֽהֶל־מוֹעֵ֖ד יֹאכְלֽוּהָ׃
9 Sisanya harus dimakan oleh Harun dan anak-anaknya; sisa itu harus dimakan sebagai roti tidak beragi di tempat yang kudus. Mereka harus memakannya di pelataran Kemah Pertemuan.
י לֹ֤א תֵאָפֶה֙ חָמֵ֔ץ חֶלְקָ֛ם נָתַ֥תִּי אֹתָ֖הּ מֵאִשָּׁ֑י קֹ֤דֶשׁ קָֽדָשִׁים֙ הִ֔וא כַּחַטָּ֖את וְכָאָשָֽׁם׃
10 Kurban itu tidak boleh dipanggang beragi. Aku telah memberikannya sebagai bagian mereka dari kurban-kurban api-Ku; kurban itu mahakudus, sama seperti kurban penghapus dosa dan kurban penebus salah.
יא כָּל־זָכָ֞ר בִּבְנֵ֤י אַהֲרֹן֙ יֹֽאכֲלֶ֔נָּה חָק־עוֹלָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם מֵאִשֵּׁ֖י יְהוָ֑ה כֹּ֛ל אֲשֶׁר־יִגַּ֥ע בָּהֶ֖ם יִקְדָּֽשׁ׃ (פ)
11 Setiap laki-laki di antara anak-anak Harun boleh memakannya. Itulah bagian yang ditetapkan untuk selama-lamanya bagimu turun-temurun dari korban-korban api Yang Mahakekal. Apa pun yang menyentuh korban-korban itu akan menjadi kudus.
יב וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
12 Yang Mahakekal berfirman kepada Musa:
יג זֶ֡ה קָרְבַּן֩ אַהֲרֹ֨ן וּבָנָ֜יו אֲשֶׁר־יַקְרִ֣יבוּ לַֽיהוָ֗ה בְּיוֹם֙ הִמָּשַׁ֣ח אֹת֔וֹ עֲשִׂירִ֨ת הָאֵפָ֥ה סֹ֛לֶת מִנְחָ֖ה תָּמִ֑יד מַחֲצִיתָ֣הּ בַּבֹּ֔קֶר וּמַחֲצִיתָ֖הּ בָּעָֽרֶב׃
13 Inilah persembahan Harun dan anak-anaknya yang harus mereka persembahkan kepada Yang Mahakekal pada hari ia diurapi: sepersepuluh efa tepung halus sebagai korban sajian tetap, setengahnya pada waktu pagi dan setengahnya pada waktu petang.
יד עַֽל־מַחֲבַ֗ת בַּשֶּׁ֛מֶן תֵּעָשֶׂ֖ה מֻרְבֶּ֣כֶת תְּבִיאֶ֑נָּה תֻּפִינֵי֙ מִנְחַ֣ת פִּתִּ֔ים תַּקְרִ֥יב רֵֽיחַ־נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה׃
14 Persembahan itu harus diolah dengan minyak di atas wajan datar; setelah diseduh dengan air mendidih, engkau harus membawanya. Sebagai kue-kue yang dipanggang berulang kali, persembahan sajian yang dipecah-pecah, engkau harus mempersembahkannya sebagai aroma yang menyenangkan bagi Yang Mahakekal.
טו וְהַכֹּהֵ֨ן הַמָּשִׁ֧יחַ תַּחְתָּ֛יו מִבָּנָ֖יו יַעֲשֶׂ֣ה אֹתָ֑הּ חָק־עוֹלָ֕ם לַיהוָ֖ה כָּלִ֥יל תָּקְטָֽר׃
15 Imam yang diurapi dari antara anak-anaknya untuk menggantikannya harus mengolah korban itu. Itulah ketetapan untuk selama-lamanya bagi Yang Mahakekal: korban itu harus dibakar seluruhnya.
טז וְכָל־מִנְחַ֥ת כֹּהֵ֛ן כָּלִ֥יל תִּהְיֶ֖ה לֹ֥א תֵאָכֵֽל׃ (פ)
16 Setiap korban sajian seorang imam harus dibakar seluruhnya; korban itu tidak boleh dimakan.
יז וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
17 Yang Mahakekal berfirman kepada Musa:
יח דַּבֵּ֤ר אֶֽל־אַהֲרֹן֙ וְאֶל־בָּנָ֣יו לֵאמֹ֔ר זֹ֥את תּוֹרַ֖ת הַֽחַטָּ֑את בִּמְק֡וֹם אֲשֶׁר֩ תִּשָּׁחֵ֨ט הָעֹלָ֜ה תִּשָּׁחֵ֤ט הַֽחַטָּאת֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים הִֽוא׃
18 Berbicaralah kepada Harun dan kepada anak-anaknya: Inilah ajaran tentang korban penghapus dosa: di tempat korban bakaran disembelih, di situ pula korban penghapus dosa harus disembelih di hadapan Yang Mahakekal; korban itu mahakudus.
יט הַכֹּהֵ֛ן הַֽמְחַטֵּ֥א אֹתָ֖הּ יֹאכֲלֶ֑נָּה בְּמָק֤וֹם קָדֹשׁ֙ תֵּֽאָכֵ֔ל בַּחֲצַ֖ר אֹ֥הֶל מוֹעֵֽד׃
19 Imam yang mempersembahkannya sebagai korban penghapus dosa boleh memakannya. Korban itu harus dimakan di tempat yang kudus, di pelataran Kemah Pertemuan.
כ כֹּ֛ל אֲשֶׁר־יִגַּ֥ע בִּבְשָׂרָ֖הּ יִקְדָּ֑שׁ וַאֲשֶׁ֨ר יִזֶּ֤ה מִדָּמָהּ֙ עַל־הַבֶּ֔גֶד אֲשֶׁר֙ יִזֶּ֣ה עָלֶ֔יהָ תְּכַבֵּ֖ס בְּמָק֥וֹם קָדֹֽשׁ׃
20 Apa pun yang menyentuh dagingnya akan menjadi kudus. Apabila darahnya terpercik pada pakaian, bagian yang terpercik itu harus kaucuci di tempat yang kudus.
כא וּכְלִי־חֶ֛רֶשׂ אֲשֶׁ֥ר תְּבֻשַּׁל־בּ֖וֹ יִשָּׁבֵ֑ר וְאִם־בִּכְלִ֤י נְחֹ֙שֶׁת֙ בֻּשָּׁ֔לָה וּמֹרַ֥ק וְשֻׁטַּ֖ף בַּמָּֽיִם׃
21 Belanga tanah liat tempat korban itu dimasak harus dipecahkan. Jika korban itu dimasak dalam belanga tembaga, belanga itu harus digosok, lalu dibilas dengan air.
כב כָּל־זָכָ֥ר בַּכֹּהֲנִ֖ים יֹאכַ֣ל אֹתָ֑הּ קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים הִֽוא׃
22 Setiap laki-laki di antara para imam boleh memakannya; korban itu mahakudus.
כג וְכָל־חַטָּ֡את אֲשֶׁר֩ יוּבָ֨א מִדָּמָ֜הּ אֶל־אֹ֧הֶל מוֹעֵ֛ד לְכַפֵּ֥ר בַּקֹּ֖דֶשׁ לֹ֣א תֵאָכֵ֑ל בָּאֵ֖שׁ תִּשָּׂרֵֽף׃ (פ)
23 Namun, setiap korban penghapus dosa yang sebagian darahnya dibawa masuk ke dalam Kemah Pertemuan untuk mengadakan pendamaian di tempat yang kudus tidak boleh dimakan; korban itu harus dibakar dengan api.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya