Yesaya 26

Pasal 26

א בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא יוּשַׁ֥ר הַשִּׁיר־הַזֶּ֖ה בְּאֶ֣רֶץ יְהוּדָ֑ה עִ֣יר עָז־לָ֔נוּ יְשׁוּעָ֥ה יָשִׁ֖ית חוֹמ֥וֹת וָחֵֽל׃
1 Pada hari itu nyanyian ini akan dinyanyikan di tanah Yehuda: “Kita mempunyai kota yang kuat; pertolongan-Nya dijadikan-Nya tembok dan tembok luar.”
ב פִּתְח֖וּ שְׁעָרִ֑ים וְיָבֹ֥א גוֹי־צַדִּ֖יק שֹׁמֵ֥ר אֱמֻנִֽים׃
2 Bukalah pintu-pintu gerbang, supaya bangsa yang benar, yang menantikan kesetiaan-Nya, dapat masuk.
ג יֵ֣צֶר סָמ֔וּךְ תִּצֹּ֖ר שָׁל֣וֹם ׀ שָׁל֑וֹם כִּ֥י בְךָ֖ בָּטֽוּחַ׃
3 Hati yang bersandar kepada-Mu Kaujaga dalam damai sejahtera, damai sejahtera, sebab kepada-Mu ia percaya.
ד בִּטְח֥וּ בַֽיהוָ֖ה עֲדֵי־עַ֑ד כִּ֚י בְּיָ֣הּ יְהוָ֔ה צ֖וּר עוֹלָמִֽים׃
4 Percayalah kepada Yang Mahakekal untuk selama-lamanya, sebab Yang Mahakekal, Yang Mahakekal itulah Gunung Batu segala zaman.
ה כִּ֤י הֵשַׁח֙ יֹשְׁבֵ֣י מָר֔וֹם קִרְיָ֖ה נִשְׂגָּבָ֑ה יַשְׁפִּילֶ֤נָּה יַשְׁפִּילָהּ֙ עַד־אֶ֔רֶץ יַגִּיעֶ֖נָּה עַד־עָפָֽר׃
5 Sebab Ia telah merendahkan orang-orang yang tinggal di tempat tinggi; kota yang menjulang itu Ia rendahkan, Ia rendahkan sampai ke tanah, Ia hempaskan sampai ke debu.
ו תִּרְמְסֶ֖נָּה רָ֑גֶל רַגְלֵ֥י עָנִ֖י פַּעֲמֵ֥י דַלִּֽים׃
6 Kaki akan menginjak-injaknya, yaitu kaki orang yang miskin, langkah-langkah orang yang papa.
ז אֹ֥רַח לַצַּדִּ֖יק מֵֽישָׁרִ֑ים יָשָׁ֕ר מַעְגַּ֥ל צַדִּ֖יק תְּפַלֵּֽס׃
7 Jalan orang benar adalah kelurusan; ya Engkau Yang Lurus, Engkau menimbang lorong orang benar.
ח אַ֣ף אֹ֧רַח מִשְׁפָּטֶ֛יךָ יְהוָ֖ה קִוִּינ֑וּךָ לְשִׁמְךָ֥ וּֽלְזִכְרְךָ֖ תַּאֲוַת־נָֽפֶשׁ׃
8 Juga jalan penghakiman-Mu, ya Yang Mahakekal, kami nantikan dari-Mu; kepada nama-Mu dan kepada sebutan-Mu tertuju kerinduan jiwa kami.
ט נַפְשִׁ֤י אִוִּיתִ֙יךָ֙ בַּלַּ֔יְלָה אַף־רוּחִ֥י בְקִרְבִּ֖י אֲשַֽׁחֲרֶ֑ךָּ כִּ֞י כַּאֲשֶׁ֤ר מִשְׁפָּטֶ֙יךָ֙ לָאָ֔רֶץ צֶ֥דֶק לָמְד֖וּ יֹשְׁבֵ֥י תֵבֵֽל׃
9 Jiwaku merindukan Engkau pada malam hari; ya, dengan rohku di dalam diriku aku mencari Engkau dengan sungguh-sungguh; sebab apabila penghakiman-Mu berlaku di bumi, penduduk dunia belajar keadilan.
י יֻחַ֤ן רָשָׁע֙ בַּל־לָמַ֣ד צֶ֔דֶק בְּאֶ֥רֶץ נְכֹח֖וֹת יְעַוֵּ֑ל וּבַל־יִרְאֶ֖ה גֵּא֥וּת יְהוָֽה׃ (ס)
10 Patutkah orang fasik dikasihani, padahal ia tidak belajar keadilan? Di negeri kelurusan ia berbuat curang, dan ia tidak memandang keagungan Yang Mahakekal.
יא יְהוָ֛ה רָ֥מָה יָדְךָ֖ בַּל־יֶחֱזָי֑וּן יֶחֱז֤וּ וְיֵבֹ֙שׁוּ֙ קִנְאַת־עָ֔ם אַף־אֵ֖שׁ צָרֶ֥יךָ תֹאכְלֵֽם׃ (ס)
11 Ya Yang Mahakekal, tangan-Mu telah terangkat, tetapi mereka tidak melihatnya; biarlah mereka melihat kecemburuan-Mu demi umat-Mu dan menjadi malu; bahkan api akan melahap para lawan-Mu.
יב יְהוָ֕ה תִּשְׁפֹּ֥ת שָׁל֖וֹם לָ֑נוּ כִּ֛י גַּ֥ם כָּֽל־מַעֲשֵׂ֖ינוּ פָּעַ֥לְתָּ לָּֽנוּ׃
12 Ya Yang Mahakekal, tetapkanlah damai sejahtera bagi kami, sebab segala perbuatan kami pun telah Kaukerjakan bagi kami.
יג יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ בְּעָל֥וּנוּ אֲדֹנִ֖ים זֽוּלָתֶ֑ךָ לְבַד־בְּךָ֖ נַזְכִּ֥יר שְׁמֶֽךָ׃
13 Ya Yang Mahakekal, Allah kami, tuan-tuan lain selain Engkau telah menguasai kami, tetapi hanya oleh Engkau saja kami menyebut nama-Mu.
יד מֵתִים֙ בַּל־יִחְי֔וּ רְפָאִ֖ים בַּל־יָקֻ֑מוּ לָכֵ֤ן פָּקַ֙דְתָּ֙ וַתַּשְׁמִידֵ֔ם וַתְּאַבֵּ֥ד כָּל־זֵ֖כֶר לָֽמוֹ׃
14 Orang-orang mati tidak akan hidup lagi, arwah-arwah tidak akan bangkit; sebab itu Engkau telah menghukum dan membinasakan mereka, dan melenyapkan segala kenangan tentang mereka.
טו יָסַ֤פְתָּ לַגּוֹי֙ יְהוָ֔ה יָסַ֥פְתָּ לַגּ֖וֹי נִכְבָּ֑דְתָּ רִחַ֖קְתָּ כָּל־קַצְוֵי־אָֽרֶץ׃
15 Engkau telah menambahkan kepada bangsa itu, ya Yang Mahakekal, Engkau telah menambahkan kepada bangsa itu, dan Engkau pun dimuliakan; Engkau telah menjauhkan mereka sampai ke segala ujung bumi.
טז יְהוָ֖ה בַּצַּ֣ר פְּקָד֑וּךָ צָק֣וּן לַ֔חַשׁ מוּסָרְךָ֖ לָֽמוֹ׃
16 Ya Yang Mahakekal, dalam kesesakan mereka mencari Engkau; mereka mencurahkan doa dengan berbisik ketika didikan-Mu menimpa mereka.
יז כְּמ֤וֹ הָרָה֙ תַּקְרִ֣יב לָלֶ֔דֶת תָּחִ֥יל תִּזְעַ֖ק בַּחֲבָלֶ֑יהָ כֵּ֛ן הָיִ֥ינוּ מִפָּנֶ֖יךָ יְהוָֽה׃
17 Seperti seorang perempuan hamil yang sudah dekat waktunya melahirkan, menggeliat kesakitan dan menjerit dalam sakit bersalinnya, demikianlah keadaan kami karena Engkau, ya Yang Mahakekal.
יח הָרִ֣ינוּ חַ֔לְנוּ כְּמ֖וֹ יָלַ֣דְנוּ ר֑וּחַ יְשׁוּעֹת֙ בַּל־נַ֣עֲשֶׂה אֶ֔רֶץ וּבַֽל־יִפְּל֖וּ יֹשְׁבֵ֥י תֵבֵֽל׃
18 Kami mengandung, kami menggeliat kesakitan, tetapi seakan-akan kami hanya melahirkan angin; kami tidak mampu menjadikan keselamatan di bumi, dan penduduk dunia pun tidak tumbang.
יט יִֽחְי֣וּ מֵתֶ֔יךָ נְבֵלָתִ֖י יְקוּמ֑וּן הָקִ֨יצוּ וְרַנְּנ֜וּ שֹׁכְנֵ֣י עָפָ֗ר כִּ֣י טַ֤ל אוֹרֹת֙ טַלֶּ֔ךָ וָאָ֖רֶץ רְפָאִ֥ים תַּפִּֽיל׃ (ס)
19 Biarlah orang-orang mati-Mu hidup kembali; jenazahku akan bangkit. “Bangunlah dan bersorak-sorailah, hai kamu yang diam di dalam debu!” Sebab embun-Mu adalah embun cahaya, dan bumi akan mengeluarkan para arwah.
כ לֵ֤ךְ עַמִּי֙ בֹּ֣א בַחֲדָרֶ֔יךָ וּֽסְגֹ֥ר דלתיך [דְּלָתְךָ֖] בַּעֲדֶ֑ךָ חֲבִ֥י כִמְעַט־רֶ֖גַע עַד־יעבור־[יַעֲבָר־] זָֽעַם׃
20 Pergilah, hai umat-Ku, masuklah ke dalam kamar-kamarmu dan tutuplah pintumu di belakangmu; bersembunyilah sebentar, hanya sesaat, sampai murka itu berlalu.
כא כִּֽי־הִנֵּ֤ה יְהוָה֙ יֹצֵ֣א מִמְּקוֹמ֔וֹ לִפְקֹ֛ד עֲוֺ֥ן יֹֽשֵׁב־הָאָ֖רֶץ עָלָ֑יו וְגִלְּתָ֤ה הָאָ֙רֶץ֙ אֶת־דָּמֶ֔יהָ וְלֹֽא־תְכַסֶּ֥ה ע֖וֹד עַל־הֲרוּגֶֽיהָ׃ (ס)
21 Sebab lihatlah, Yang Mahakekal keluar dari tempat-Nya untuk membalaskan kesalahan penduduk bumi kepada mereka; maka bumi akan menyingkapkan darah yang tertumpah di atasnya, dan tidak akan lagi menutupi orang-orang yang terbunuh di dalamnya.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya