Yeremia 13

Pasal 13

א כֹּֽה־אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י הָל֞וֹךְ וְקָנִ֤יתָ לְּךָ֙ אֵז֣וֹר פִּשְׁתִּ֔ים וְשַׂמְתּ֖וֹ עַל־מָתְנֶ֑יךָ וּבַמַּ֖יִם לֹ֥א תְבִאֵֽהוּ׃
1 Beginilah firman Yang Mahakekal kepadaku: “Pergilah, belilah bagimu sebuah ikat pinggang dari kain linen, lalu kenakanlah pada pinggangmu, tetapi jangan memasukkannya ke dalam air.”
ב וָאֶקְנֶ֥ה אֶת־הָאֵז֖וֹר כִּדְבַ֣ר יְהוָ֑ה וָאָשִׂ֖ם עַל־מָתְנָֽי׃ (ס)
2 Maka aku membeli ikat pinggang itu sesuai dengan firman Yang Mahakekal, lalu aku mengenakannya pada pinggangku.
ג וַיְהִ֧י דְבַר־יְהוָ֛ה אֵלַ֖י שֵׁנִ֥ית לֵאמֹֽר׃
3 Lalu datanglah firman Yang Mahakekal kepadaku untuk kedua kalinya, bunyinya:
ד קַ֧ח אֶת־הָאֵז֛וֹר אֲשֶׁ֥ר קָנִ֖יתָ אֲשֶׁ֣ר עַל־מָתְנֶ֑יךָ וְקוּם֙ לֵ֣ךְ פְּרָ֔תָה וְטָמְנֵ֥הוּ שָׁ֖ם בִּנְקִ֥יק הַסָּֽלַע׃
4 “Ambillah ikat pinggang yang telah kaubeli, yang ada pada pinggangmu, lalu bangkitlah, pergilah ke Efrat, dan sembunyikanlah ikat pinggang itu di sana, di celah bukit batu.”
ה וָאֵלֵ֕ךְ וָאֶטְמְנֵ֖הוּ בִּפְרָ֑ת כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אוֹתִֽי׃
5 Maka aku pergi dan menyembunyikannya di Efrat, seperti yang diperintahkan Yang Mahakekal kepadaku.
ו וַיְהִ֕י מִקֵּ֖ץ יָמִ֣ים רַבִּ֑ים וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י ק֚וּם לֵ֣ךְ פְּרָ֔תָה וְקַ֤ח מִשָּׁם֙ אֶת־הָ֣אֵז֔וֹר אֲשֶׁ֥ר צִוִּיתִ֖יךָ לְטָמְנוֹ־שָֽׁם׃
6 Sesudah lama berselang, Yang Mahakekal berfirman kepadaku: “Bangkitlah, pergilah ke Efrat, dan ambillah dari sana ikat pinggang yang telah Kuperintahkan kepadamu untuk disembunyikan di sana.”
ז וָאֵלֵ֣ךְ פְּרָ֔תָה וָאֶחְפֹּ֗ר וָֽאֶקַּח֙ אֶת־הָ֣אֵז֔וֹר מִן־הַמָּק֖וֹם אֲשֶׁר־טְמַנְתִּ֣יו שָׁ֑מָּה וְהִנֵּה֙ נִשְׁחַ֣ת הָאֵז֔וֹר לֹ֥א יִצְלַ֖ח לַכֹּֽל׃ (פ)
7 Maka aku pergi ke Efrat, lalu menggali dan mengambil ikat pinggang itu dari tempat aku menyembunyikannya. Dan lihatlah, ikat pinggang itu sudah rusak dan tidak berguna lagi untuk apa pun.
ח וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
8 Lalu datanglah firman Yang Mahakekal kepadaku, bunyinya:
ט כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה כָּ֠כָה אַשְׁחִ֞ית אֶת־גְּא֧וֹן יְהוּדָ֛ה וְאֶת־גְּא֥וֹן יְרוּשָׁלִַ֖ם הָרָֽב׃
9 Beginilah firman Yang Mahakekal: “Demikianlah Aku akan merusak kebanggaan Yehuda dan kebanggaan Yerusalem yang besar itu.
י הָעָם֩ הַזֶּ֨ה הָרָ֜ע הַֽמֵּאֲנִ֣ים ׀ לִשְׁמ֣וֹעַ אֶת־דְּבָרַ֗י הַהֹֽלְכִים֙ בִּשְׁרִר֣וּת לִבָּ֔ם וַיֵּלְכ֗וּ אַֽחֲרֵי֙ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים לְעָבְדָ֖ם וּלְהִשְׁתַּחֲוֺ֣ת לָהֶ֑ם וִיהִי֙ כָּאֵז֣וֹר הַזֶּ֔ה אֲשֶׁ֥ר לֹא־יִצְלַ֖ח לַכֹּֽל׃
10 Bangsa yang jahat ini, yang menolak mendengarkan firman-Ku, yang hidup menurut kedegilan hati mereka, dan yang telah mengikuti allah-allah lain untuk beribadah kepada allah-allah itu dan sujud kepadanya, maka mereka akan menjadi seperti ikat pinggang ini, yang tidak berguna lagi untuk apa pun.
יא כִּ֡י כַּאֲשֶׁר֩ יִדְבַּ֨ק הָאֵז֜וֹר אֶל־מָתְנֵי־אִ֗ישׁ כֵּ֣ן הִדְבַּ֣קְתִּי אֵ֠לַי אֶת־כָּל־בֵּ֨ית יִשְׂרָאֵ֜ל וְאֶת־כָּל־בֵּ֤ית יְהוּדָה֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה לִֽהְי֥וֹת לִי֙ לְעָ֔ם וּלְשֵׁ֥ם וְלִתְהִלָּ֖ה וּלְתִפְאָ֑רֶת וְלֹ֖א שָׁמֵֽעוּ׃
11 Sebab seperti ikat pinggang melekat pada pinggang seseorang, demikianlah Aku telah melekatkan kepada-Ku seluruh kaum Israel dan seluruh kaum Yehuda, demikianlah firman Yang Mahakekal, supaya mereka menjadi umat bagi-Ku, menjadi nama, pujian, dan keagungan bagi-Ku; tetapi mereka tidak mau mendengarkan.”
יב וְאָמַרְתָּ֨ אֲלֵיהֶ֜ם אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֗ה (ס) כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כָּל־נֵ֖בֶל יִמָּ֣לֵא יָ֑יִן וְאָמְר֣וּ אֵלֶ֔יךָ הֲיָדֹ֙עַ֙ לֹ֣א נֵדַ֔ע כִּ֥י כָל־נֵ֖בֶל יִמָּ֥לֵא יָֽיִן׃
12 Katakanlah pula firman ini kepada mereka: “Beginilah firman Yang Mahakekal, Allah Israel: Setiap tempayan diisi dengan anggur.” Dan apabila mereka berkata kepadamu: “Apakah kami tidak tahu benar bahwa setiap tempayan diisi dengan anggur?”
יג וְאָמַרְתָּ֨ אֲלֵיהֶ֜ם כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִ֣י מְמַלֵּ֣א אֶת־כָּל־יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֪רֶץ הַזֹּ֟את וְאֶת־הַמְּלָכִ֣ים הַיֹּשְׁבִים֩ לְדָוִ֨ד עַל־כִּסְא֜וֹ וְאֶת־הַכֹּהֲנִ֣ים וְאֶת־הַנְּבִיאִ֗ים וְאֵ֛ת כָּל־יֹשְׁבֵ֥י יְרוּשָׁלִָ֖ם שִׁכָּרֽוֹן׃
13 Maka katakanlah kepada mereka: “Beginilah firman Yang Mahakekal: Sesungguhnya, Aku akan memenuhi semua penduduk negeri ini dengan kemabukan: raja-raja keturunan Daud yang duduk di atas takhtanya, para imam, para nabi, dan semua penduduk Yerusalem.
יד וְנִפַּצְתִּים֩ אִ֨ישׁ אֶל־אָחִ֜יו וְהָאָב֧וֹת וְהַבָּנִ֛ים יַחְדָּ֖ו נְאֻם־יְהוָ֑ה לֹֽא־אֶחְמ֧וֹל וְלֹֽא־אָח֛וּס וְלֹ֥א אֲרַחֵ֖ם מֵהַשְׁחִיתָֽם׃ (ס)
14 Aku akan meremukkan mereka dengan membenturkan yang seorang kepada yang lain, baik para ayah maupun anak-anak bersama-sama, demikianlah firman Yang Mahakekal. Aku tidak akan merasa sayang, tidak akan menaruh belas kasihan, dan tidak akan mengasihani mereka sehingga urung membinasakan mereka.”
טו שִׁמְע֥וּ וְהַאֲזִ֖ינוּ אַל־תִּגְבָּ֑הוּ כִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר׃
15 Dengarlah dan pasanglah telingamu, janganlah kamu tinggi hati, sebab Yang Mahakekal telah berfirman.
טז תְּנוּ֩ לַיהוָ֨ה אֱלֹהֵיכֶ֤ם כָּבוֹד֙ בְּטֶ֣רֶם יַחְשִׁ֔ךְ וּבְטֶ֛רֶם יִֽתְנַגְּפ֥וּ רַגְלֵיכֶ֖ם עַל־הָ֣רֵי נָ֑שֶׁף וְקִוִּיתֶ֤ם לְאוֹר֙ וְשָׂמָ֣הּ לְצַלְמָ֔וֶת ישית [וְשִׁ֖ית] לַעֲרָפֶֽל׃
16 Berikanlah kemuliaan kepada Yang Mahakekal, Allahmu, sebelum hari menjadi gelap, dan sebelum kakimu tersandung di atas gunung-gunung yang diselimuti kegelapan; kamu menantikan terang, tetapi Ia akan mengubahnya menjadi bayang-bayang maut dan menjadikannya kekelaman yang pekat.
יז וְאִם֙ לֹ֣א תִשְׁמָע֔וּהָ בְּמִסְתָּרִ֥ים תִּבְכֶּֽה־נַפְשִׁ֖י מִפְּנֵ֣י גֵוָ֑ה וְדָמֹ֨עַ תִּדְמַ֜ע וְתֵרַ֤ד עֵינִי֙ דִּמְעָ֔ה כִּ֥י נִשְׁבָּ֖ה עֵ֥דֶר יְהוָֽה׃ (ס)
17 Tetapi jika kamu tidak mau mendengarkannya, jiwaku akan menangis di tempat yang tersembunyi karena kebanggaanmu; mataku akan terus meneteskan air mata dan bercucuran air mata, sebab kawanan domba Yang Mahakekal telah diangkut sebagai tawanan.
יח אֱמֹ֥ר לַמֶּ֛לֶךְ וְלַגְּבִירָ֖ה הַשְׁפִּ֣ילוּ שֵׁ֑בוּ כִּ֤י יָרַד֙ מַרְאֲשׁ֣וֹתֵיכֶ֔ם עֲטֶ֖רֶת תִּֽפְאַרְתְּכֶֽם׃
18 Katakanlah kepada raja dan kepada ibu suri: “Rendahkanlah dirimu, duduklah, sebab telah jatuh dari kepalamu mahkota keagunganmu.”
יט עָרֵ֥י הַנֶּ֛גֶב סֻגְּר֖וּ וְאֵ֣ין פֹּתֵ֑חַ הָגְלָ֧ת יְהוּדָ֛ה כֻּלָּ֖הּ הָגְלָ֥ת שְׁלוֹמִֽים׃ (ס)
19 Kota-kota di Tanah Negeb telah terkunci dan tidak ada yang membukanya; seluruh Yehuda telah diangkut ke pembuangan, diangkut ke pembuangan sepenuhnya.
כ שאי [שְׂא֤וּ] עֵֽינֵיכֶם֙ וראי [וּרְא֔וּ] הַבָּאִ֖ים מִצָּפ֑וֹן אַיֵּ֗ה הָעֵ֙דֶר֙ נִתַּן־לָ֔ךְ צֹ֖אן תִּפְאַרְתֵּֽךְ׃
20 Angkatlah matamu dan lihatlah mereka yang datang dari utara. Di manakah kawanan domba yang telah diserahkan kepadamu, domba-domba keagunganmu?
כא מַה־תֹּֽאמְרִי֙ כִּֽי־יִפְקֹ֣ד עָלַ֔יִךְ וְ֠אַתְּ לִמַּ֨דְתְּ אֹתָ֥ם עָלַ֛יִךְ אַלֻּפִ֖ים לְרֹ֑אשׁ הֲל֤וֹא חֲבָלִים֙ יֹאחֱז֔וּךְ כְּמ֖וֹ אֵ֥שֶׁת לֵדָֽה׃
21 Apa yang akan kaukatakan apabila Ia menghukum engkau? Padahal engkau sendirilah yang telah membiasakan mereka menjadi penguasa atasmu, menjadi kepala atasmu. Bukankah rasa sakit akan menyergap engkau seperti perempuan yang sedang melahirkan?
כב וְכִ֤י תֹאמְרִי֙ בִּלְבָבֵ֔ךְ מַדּ֖וּעַ קְרָאֻ֣נִי אֵ֑לֶּה בְּרֹ֧ב עֲוֺנֵ֛ךְ נִגְל֥וּ שׁוּלַ֖יִךְ נֶחְמְס֥וּ עֲקֵבָֽיִךְ׃
22 Dan apabila engkau berkata dalam hatimu: “Mengapa semua ini menimpa aku?”, karena besarnya kesalahanmu, ujung-ujung pakaianmu telah disingkapkan dan tumitmu telah dibuat telanjang.
כג הֲיַהֲפֹ֤ךְ כּוּשִׁי֙ עוֹר֔וֹ וְנָמֵ֖ר חֲבַרְבֻּרֹתָ֑יו גַּם־אַתֶּם֙ תּוּכְל֣וּ לְהֵיטִ֔יב לִמֻּדֵ֖י הָרֵֽעַ׃
23 Dapatkah orang Kush mengubah kulitnya, atau macan tutul mengubah bintik-bintiknya? Begitu pula, dapatkah kamu berbuat baik, kamu yang sudah terbiasa berbuat jahat?
כד וַאֲפִיצֵ֖ם כְּקַשׁ־עוֹבֵ֑ר לְר֖וּחַ מִדְבָּֽר׃
24 Karena itu, Aku akan menceraiberaikan mereka seperti jerami yang diterbangkan oleh angin padang gurun.
כה זֶ֣ה גוֹרָלֵ֧ךְ מְנָת־מִדַּ֛יִךְ מֵֽאִתִּ֖י נְאֻם־יְהוָ֑ה אֲשֶׁר֙ שָׁכַ֣חַתְּ אוֹתִ֔י וַֽתִּבְטְחִ֖י בַּשָּֽׁקֶר׃
25 Inilah bagianmu, jatah yang telah diukurkan bagimu dari-Ku, demikianlah firman Yang Mahakekal, karena engkau telah melupakan Aku dan percaya kepada dusta.
כו וְגַם־אֲנִ֛י חָשַׂ֥פְתִּי שׁוּלַ֖יִךְ עַל־פָּנָ֑יִךְ וְנִרְאָ֖ה קְלוֹנֵֽךְ׃
26 Maka Aku pun akan menyingkapkan ujung-ujung pakaianmu sampai ke atas wajahmu, sehingga aibmu akan terlihat.
כז נִֽאֻפַ֤יִךְ וּמִצְהֲלוֹתַ֙יִךְ֙ זִמַּ֣ת זְנוּתֵ֔ךְ עַל־גְּבָעוֹת֙ בַּשָּׂדֶ֔ה רָאִ֖יתִי שִׁקּוּצָ֑יִךְ א֥וֹי לָךְ֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם לֹ֣א תִטְהֲרִ֔י אַחֲרֵ֥י מָתַ֖י עֹֽד׃ (פ)
27 Perzinaanmu dan ringkikan birahimu, kebejatan persundalanmu di atas bukit-bukit di padang, Aku telah melihat perbuatan-perbuatanmu yang keji. Celakalah engkau, hai Yerusalem! Engkau tidak mau menjadi tahir; sesudah berapa lama lagi barulah engkau akan tahir?
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya