Yeremia 15

Pasal 15

א וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלַ֔י אִם־יַעֲמֹ֨ד מֹשֶׁ֤ה וּשְׁמוּאֵל֙ לְפָנַ֔י אֵ֥ין נַפְשִׁ֖י אֶל־הָעָ֣ם הַזֶּ֑ה שַׁלַּ֥ח מֵֽעַל־פָּנַ֖י וְיֵצֵֽאוּ׃
1 Lalu Yang Mahakekal berfirman kepadaku: “Sekalipun Musa dan Samuel berdiri di hadapan-Ku, kehendak-Ku tidak akan tertuju kepada bangsa ini. Usirlah mereka dari hadapan-Ku, biarlah mereka pergi!”
ב וְהָיָ֛ה כִּֽי־יֹאמְר֥וּ אֵלֶ֖יךָ אָ֣נָה נֵצֵ֑א וְאָמַרְתָּ֨ אֲלֵיהֶ֜ם כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֨ר לַמָּ֤וֶת לַמָּ֙וֶת֙ וַאֲשֶׁ֤ר לַחֶ֙רֶב֙ לַחֶ֔רֶב וַאֲשֶׁ֤ר לָֽרָעָב֙ לָֽרָעָ֔ב וַאֲשֶׁ֥ר לַשְּׁבִ֖י לַשֶּֽׁבִי׃
2 Dan apabila mereka bertanya kepadamu: “Ke manakah kami harus pergi?” maka katakanlah kepada mereka: Beginilah firman Yang Mahakekal: Siapa yang ditentukan untuk maut, ke maut; siapa yang ditentukan untuk pedang, ke pedang; siapa yang ditentukan untuk kelaparan, ke kelaparan; dan siapa yang ditentukan untuk penawanan, ke penawanan.
ג וּפָקַדְתִּ֨י עֲלֵיהֶ֜ם אַרְבַּ֤ע מִשְׁפָּחוֹת֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה אֶת־הַחֶ֣רֶב לַֽהֲרֹ֔ג וְאֶת־הַכְּלָבִ֖ים לִסְחֹ֑ב וְאֶת־ע֧וֹף הַשָּׁמַ֛יִם וְאֶת־בֶּהֱמַ֥ת הָאָ֖רֶץ לֶאֱכֹ֥ל וּלְהַשְׁחִֽית׃
3 Aku akan menetapkan atas mereka empat macam hukuman, demikianlah firman Yang Mahakekal: pedang untuk membunuh, anjing-anjing untuk menyeret, serta burung-burung di udara dan binatang-binatang di bumi untuk memakan dan membinasakan.
ד וּנְתַתִּ֣ים לזועה [לְזַֽעֲוָ֔ה] לְכֹ֖ל מַמְלְכ֣וֹת הָאָ֑רֶץ בִּ֠גְלַל מְנַשֶּׁ֤ה בֶן־יְחִזְקִיָּ֙הוּ֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה עַ֥ל אֲשֶׁר־עָשָׂ֖ה בִּירוּשָׁלִָֽם׃
4 Aku akan membuat mereka menjadi kengerian bagi semua kerajaan di bumi, karena Manasye bin Hizkia, raja Yehuda, oleh sebab apa yang telah dilakukannya di Yerusalem.
ה כִּ֠י מִֽי־יַחְמֹ֤ל עָלַ֙יִךְ֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם וּמִ֖י יָנ֣וּד לָ֑ךְ וּמִ֣י יָס֔וּר לִשְׁאֹ֥ל לְשָׁלֹ֖ם לָֽךְ׃
5 Sebab siapakah yang akan menaruh belas kasihan kepadamu, hai Yerusalem? Siapakah yang akan meratapi engkau? Siapakah yang akan singgah untuk menanyakan keselamatanmu?
ו אַ֣תְּ נָטַ֥שְׁתְּ אֹתִ֛י נְאֻם־יְהוָ֖ה אָח֣וֹר תֵּלֵ֑כִי וָאַ֨ט אֶת־יָדִ֤י עָלַ֙יִךְ֙ וָֽאַשְׁחִיתֵ֔ךְ נִלְאֵ֖יתִי הִנָּחֵֽם׃
6 Engkau telah meninggalkan Aku, demikianlah firman Yang Mahakekal, engkau terus berjalan mundur. Maka Aku mengacungkan tangan-Ku terhadapmu dan membinasakan engkau; Aku sudah jemu mengurungkan niat-Ku.
ז וָאֶזְרֵ֥ם בְּמִזְרֶ֖ה בְּשַׁעֲרֵ֣י הָאָ֑רֶץ שִׁכַּ֤לְתִּי אִבַּ֙דְתִּי֙ אֶת־עַמִּ֔י מִדַּרְכֵיהֶ֖ם לוֹא־שָֽׁבוּ׃
7 Aku telah menampi mereka dengan nyiru di gerbang-gerbang negeri itu; Aku telah membuat mereka kehilangan anak-anak mereka, Aku telah membinasakan umat-Ku, namun mereka tidak berbalik dari jalan-jalan mereka.
ח עָֽצְמוּ־לִ֤י אַלְמְנֹתָו֙ מֵח֣וֹל יַמִּ֔ים הֵבֵ֨אתִי לָהֶ֥ם עַל־אֵ֛ם בָּח֖וּר שֹׁדֵ֣ד בַּֽצָּהֳרָ֑יִם הִפַּ֤לְתִּי עָלֶ֙יהָ֙ פִּתְאֹ֔ם עִ֖יר וּבֶהָלֽוֹת׃
8 Janda-janda mereka menjadi lebih banyak di hadapan-Ku daripada pasir di laut. Aku mendatangkan atas mereka, atas ibu kota orang-orang muda, seorang perampok di siang hari; dengan tiba-tiba Aku menimpakan atasnya musuh dan kengerian.
ט אֻמְלְלָ֞ה יֹלֶ֣דֶת הַשִּׁבְעָ֗ה נָפְחָ֥ה נַפְשָׁ֛הּ באה [בָּ֥א] שִׁמְשָׁ֛הּ בְּעֹ֥ד יוֹמָ֖ם בּ֣וֹשָׁה וְחָפֵ֑רָה וּשְׁאֵֽרִיתָ֗ם לַחֶ֧רֶב אֶתֵּ֛ן לִפְנֵ֥י אֹיְבֵיהֶ֖ם נְאֻם־יְהוָֽה׃ (ס)
9 Merana perempuan yang telah melahirkan tujuh anak, jiwanya pedih; mataharinya telah terbenam selagi masih siang, ia mendapat malu dan cela. Sisa-sisa mereka akan Kuserahkan kepada pedang di hadapan musuh-musuh mereka, demikianlah firman Yang Mahakekal.
י אֽוֹי־לִ֣י אִמִּ֔י כִּ֣י יְלִדְתִּ֗נִי אִ֥ישׁ רִ֛יב וְאִ֥ישׁ מָד֖וֹן לְכָל־הָאָ֑רֶץ לֹֽא־נָשִׁ֥יתִי וְלֹא־נָֽשׁוּ־בִ֖י כֻּלֹּ֥ה מְקַלְלַֽונִי׃ (ס)
10 Celakalah aku, ibuku, karena engkau telah melahirkan aku sebagai orang yang berbantah dan bertengkar dengan seluruh negeri! Aku tidak meminjamkan uang kepada mereka, dan mereka pun tidak meminjamkan uang kepadaku, namun semuanya mengutuk aku.
יא אָמַ֣ר יְהוָ֔ה אִם־לֹ֥א שרותך [שֵֽׁרִיתִ֖יךָ] לְט֑וֹב אִם־ל֣וֹא ׀ הִפְגַּ֣עְתִּֽי בְךָ֗ בְּעֵ֥ת־רָעָ֛ה וּבְעֵ֥ת צָרָ֖ה אֶת־הָאֹיֵֽב׃
11 Yang Mahakekal berfirman: “Sesungguhnya Aku akan membebaskan engkau untuk kebaikan; sesungguhnya Aku akan membuat musuh datang memohon kepadamu pada waktu malapetaka dan pada waktu kesesakan.”
יב הֲיָרֹ֨עַ בַּרְזֶ֧ל ׀ בַּרְזֶ֛ל מִצָּפ֖וֹן וּנְחֹֽשֶׁת׃
12 Dapatkah besi meremukkan besi, yaitu besi dari utara dan tembaga?
יג חֵילְךָ֧ וְאוֹצְרוֹתֶ֛יךָ לָבַ֥ז אֶתֵּ֖ן לֹ֣א בִמְחִ֑יר וּבְכָל־חַטֹּאותֶ֖יךָ וּבְכָל־גְּבוּלֶֽיךָ׃
13 Kekayaanmu dan harta bendamu akan Kuserahkan menjadi jarahan tanpa bayaran, karena segala dosamu, yaitu dosa yang ada di seluruh wilayahmu.
יד וְהַֽעֲבַרְתִּי֙ אֶת־אֹ֣יְבֶ֔יךָ בְּאֶ֖רֶץ לֹ֣א יָדָ֑עְתָּ כִּֽי־אֵ֛שׁ קָדְחָ֥ה בְאַפִּ֖י עֲלֵיכֶ֥ם תּוּקָֽד׃ (ס)
14 Aku akan membuat engkau pergi kepada musuh-musuhmu ke negeri yang tidak kaukenal, sebab api telah menyala dalam murka-Ku, dan api itu akan berkobar menimpa kamu.
טו אַתָּ֧ה יָדַ֣עְתָּ יְהוָ֗ה זָכְרֵ֤נִי וּפָקְדֵ֙נִי֙ וְהִנָּ֤קֶם לִי֙ מֵרֹ֣דְפַ֔י אַל־לְאֶ֥רֶךְ אַפְּךָ֖ תִּקָּחֵ֑נִי דַּ֕ע שְׂאֵתִ֥י עָלֶ֖יךָ חֶרְפָּֽה׃
15 Engkau mengetahuinya, ya Yang Mahakekal; ingatlah aku dan perhatikanlah aku, dan balaskanlah bagiku kepada orang-orang yang mengejar-ngejar aku. Janganlah perkaraku Kautangguhkan karena panjang sabar-Mu; ketahuilah bahwa demi Engkau aku menanggung cela.
טז נִמְצְא֤וּ דְבָרֶ֙יךָ֙ וָאֹ֣כְלֵ֔ם וַיְהִ֤י דבריך [דְבָֽרְךָ֙] לִ֔י לְשָׂשׂ֖וֹן וּלְשִׂמְחַ֣ת לְבָבִ֑י כִּֽי־נִקְרָ֤א שִׁמְךָ֙ עָלַ֔י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י צְבָאֽוֹת׃ (ס)
16 Ketika firman-firman-Mu kudapati, aku memakannya; firman-Mu menjadi kegirangan bagiku dan sukacita bagi hatiku, sebab aku disebut dengan nama-Mu, ya Yang Mahakekal, Allah semesta alam.
יז לֹֽא־יָשַׁ֥בְתִּי בְסוֹד־מְשַׂחֲקִ֖ים וָֽאֶעְלֹ֑ז מִפְּנֵ֤י יָֽדְךָ֙ בָּדָ֣ד יָשַׁ֔בְתִּי כִּֽי־זַ֖עַם מִלֵּאתָֽנִי׃ (ס)
17 Aku tidak duduk dalam kumpulan orang-orang yang bersenda gurau, dan aku tidak bersukaria. Karena tangan-Mu aku duduk seorang diri, sebab Engkau telah memenuhi aku dengan kegeraman.
יח לָ֣מָּה הָיָ֤ה כְאֵבִי֙ נֶ֔צַח וּמַכָּתִ֖י אֲנוּשָׁ֑ה֙ מֵֽאֲנָה֙ הֵֽרָפֵ֔א הָי֨וֹ תִֽהְיֶ֥ה לִי֙ כְּמ֣וֹ אַכְזָ֔ב מַ֖יִם לֹ֥א נֶאֱמָֽנוּ׃ (ס)
18 Mengapa penderitaanku tidak berkesudahan dan lukaku parah, tidak mau disembuhkan? Sungguh, Engkau menjadi bagiku seperti sumber air yang berhenti mengalir, seperti air yang tidak dapat diandalkan.
יט לָכֵ֞ן כֹּֽה־אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אִם־תָּשׁ֤וּב וַאֲשִֽׁיבְךָ֙ לְפָנַ֣י תַּֽעֲמֹ֔ד וְאִם־תּוֹצִ֥יא יָקָ֛ר מִזּוֹלֵ֖ל כְּפִ֣י תִֽהְיֶ֑ה יָשֻׁ֤בוּ הֵ֙מָּה֙ אֵלֶ֔יךָ וְאַתָּ֖ה לֹֽא־תָשׁ֥וּב אֲלֵיהֶֽם׃
19 Sebab itu, beginilah firman Yang Mahakekal: Jika engkau kembali, Aku akan memulihkan engkau, dan engkau akan berdiri di hadapan-Ku. Jika engkau mengeluarkan yang berharga dari yang hina, engkau akan menjadi seperti mulut-Ku. Merekalah yang akan kembali kepadamu, tetapi engkau janganlah kembali kepada mereka.
כ וּנְתַתִּ֜יךָ לָעָ֣ם הַזֶּ֗ה לְחוֹמַ֤ת נְחֹ֙שֶׁת֙ בְּצוּרָ֔ה וְנִלְחֲמ֥וּ אֵלֶ֖יךָ וְלֹא־י֣וּכְלוּ לָ֑ךְ כִּֽי־אִתְּךָ֥ אֲנִ֛י לְהוֹשִֽׁיעֲךָ֥ וּלְהַצִּילֶ֖ךָ נְאֻם־יְהוָֽה׃
20 Aku akan membuat engkau bagi bangsa ini menjadi tembok tembaga yang kokoh; mereka akan memerangi engkau, tetapi mereka tidak akan dapat mengalahkan engkau, sebab Aku menyertai engkau untuk menolong dan melepaskan engkau, demikianlah firman Yang Mahakekal.
כא וְהִצַּלְתִּ֖יךָ מִיַּ֣ד רָעִ֑ים וּפְדִתִ֖יךָ מִכַּ֥ף עָרִצִֽים׃ (פ)
21 Aku akan melepaskan engkau dari tangan orang-orang jahat dan menebus engkau dari cengkeraman orang-orang yang kejam.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya