Yeremia 31

Pasal 31

א בָּעֵ֤ת הַהִיא֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה אֶֽהְיֶה֙ לֵֽאלֹהִ֔ים לְכֹ֖ל מִשְׁפְּח֣וֹת יִשְׂרָאֵ֑ל וְהֵ֖מָּה יִֽהְיוּ־לִ֥י לְעָֽם׃ (ס)
1 Pada waktu itu, demikianlah firman Yang Mahakekal, Aku akan menjadi Allah bagi segala kaum Israel, dan mereka akan menjadi umat-Ku.
ב כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה מָצָ֥א חֵן֙ בַּמִּדְבָּ֔ר עַ֖ם שְׂרִ֣ידֵי חָ֑רֶב הָל֥וֹךְ לְהַרְגִּיע֖וֹ יִשְׂרָאֵֽל׃
2 Beginilah firman Yang Mahakekal: Bangsa yang luput dari pedang mendapat perkenanan di padang gurun, ketika Israel dituntun menuju ketenteramannya.
ג מֵרָח֕וֹק יְהוָ֖ה נִרְאָ֣ה לִ֑י וְאַהֲבַ֤ת עוֹלָם֙ אֲהַבְתִּ֔יךְ עַל־כֵּ֖ן מְשַׁכְתִּ֥יךְ חָֽסֶד׃
3 Dari jauh Yang Mahakekal menampakkan diri kepadaku: Aku mengasihi engkau dengan kasih yang abadi, sebab itu Aku melimpahkan kasih setia kepadamu.
ד ע֤וֹד אֶבְנֵךְ֙ וְֽנִבְנֵ֔ית בְּתוּלַ֖ת יִשְׂרָאֵ֑ל ע֚וֹד תַּעְדִּ֣י תֻפַּ֔יִךְ וְיָצָ֖את בִּמְח֥וֹל מְשַׂחֲקִֽים׃
4 Aku akan membangun engkau kembali, dan engkau akan dibangun, hai anak dara Israel; engkau akan kembali menghiasi dirimu dengan rebanamu dan keluar dalam tarian orang-orang yang bersukaria.
ה ע֚וֹד תִּטְּעִ֣י כְרָמִ֔ים בְּהָרֵ֖י שֹֽׁמְר֑וֹן נָטְע֥וּ נֹטְעִ֖ים וְחִלֵּֽלוּ׃
5 Engkau akan kembali menanami kebun-kebun anggur di gunung-gunung Samaria; para penanam akan menanam dan menebus hasilnya untuk dipakai.
ו כִּ֣י יֶשׁ־י֔וֹם קָרְא֥וּ נֹצְרִ֖ים בְּהַ֣ר אֶפְרָ֑יִם ק֚וּמוּ וְנַעֲלֶ֣ה צִיּ֔וֹן אֶל־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵֽינוּ׃ (פ)
6 Sebab akan datang harinya para penjaga berseru di pegunungan Efraim: Bangunlah, marilah kita naik ke Sion, kepada Yang Mahakekal, Allah kita.
ז כִּי־כֹ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה רָנּ֤וּ לְיַֽעֲקֹב֙ שִׂמְחָ֔ה וְצַהֲל֖וּ בְּרֹ֣אשׁ הַגּוֹיִ֑ם הַשְׁמִ֤יעוּ הַֽלְלוּ֙ וְאִמְר֔וּ הוֹשַׁ֤ע יְהוָה֙ אֶֽת־עַמְּךָ֔ אֵ֖ת שְׁאֵרִ֥ית יִשְׂרָאֵֽל׃
7 Sebab beginilah firman Yang Mahakekal: Bersorak-sorailah dengan sukacita bagi Yakub, dan berserulah dengan nyaring di tempat-tempat tinggi di negeri bangsa-bangsa; perdengarkanlah, pujilah, dan katakanlah: Ya Yang Mahakekal, selamatkanlah umat-Mu, sisa-sisa Israel!
ח הִנְנִי֩ מֵבִ֨יא אוֹתָ֜ם מֵאֶ֣רֶץ צָפ֗וֹן וְקִבַּצְתִּים֮ מִיַּרְכְּתֵי־אָרֶץ֒ בָּ֚ם עִוֵּ֣ר וּפִסֵּ֔חַ הָרָ֥ה וְיֹלֶ֖דֶת יַחְדָּ֑ו קָהָ֥ל גָּד֖וֹל יָשׁ֥וּבוּ הֵֽנָּה׃
8 Sesungguhnya, Aku akan membawa mereka dari tanah utara dan mengumpulkan mereka dari ujung-ujung bumi; di antara mereka ada orang buta dan orang lumpuh, perempuan yang mengandung dan yang melahirkan bersama-sama; sebagai jemaah yang besar mereka akan kembali ke sini.
ט בִּבְכִ֣י יָבֹ֗אוּ וּֽבְתַחֲנוּנִים֮ אֽוֹבִילֵם֒ אֽוֹלִיכֵם֙ אֶל־נַ֣חֲלֵי מַ֔יִם בְּדֶ֣רֶךְ יָשָׁ֔ר לֹ֥א יִכָּשְׁל֖וּ בָּ֑הּ כִּֽי־הָיִ֤יתִי לְיִשְׂרָאֵל֙ לְאָ֔ב וְאֶפְרַ֖יִם בְּכֹ֥רִי הֽוּא׃ (ס)
9 Dengan tangisan mereka akan datang, dan dengan permohonan Aku akan menuntun mereka; Aku akan membawa mereka ke sungai-sungai yang berair, melalui jalan yang rata, dan mereka tidak akan tersandung di sana; sebab Aku menjadi bapa bagi Israel, dan Efraim adalah anak sulung-Ku.
י שִׁמְע֤וּ דְבַר־יְהוָה֙ גּוֹיִ֔ם וְהַגִּ֥ידוּ בָאִיִּ֖ים מִמֶּרְחָ֑ק וְאִמְר֗וּ מְזָרֵ֤ה יִשְׂרָאֵל֙ יְקַבְּצֶ֔נּוּ וּשְׁמָר֖וֹ כְּרֹעֶ֥ה עֶדְרֽוֹ׃
10 Dengarlah firman Yang Mahakekal, hai bangsa-bangsa, dan beritakanlah di pulau-pulau yang jauh; katakanlah: Dia yang telah mencerai-beraikan Israel akan mengumpulkannya kembali, dan akan menjaganya seperti gembala menjaga kawanan dombanya.
יא כִּֽי־פָדָ֥ה יְהוָ֖ה אֶֽת־יַעֲקֹ֑ב וּגְאָל֕וֹ מִיַּ֖ד חָזָ֥ק מִמֶּֽנּוּ׃
11 Sebab Yang Mahakekal telah menebus Yakub dan membebaskannya dari tangan orang yang lebih kuat daripadanya.
יב וּבָאוּ֮ וְרִנְּנ֣וּ בִמְרוֹם־צִיּוֹן֒ וְנָהֲר֞וּ אֶל־ט֣וּב יְהוָ֗ה עַל־דָּגָן֙ וְעַל־תִּירֹ֣שׁ וְעַל־יִצְהָ֔ר וְעַל־בְּנֵי־צֹ֖אן וּבָקָ֑ר וְהָיְתָ֤ה נַפְשָׁם֙ כְּגַ֣ן רָוֶ֔ה וְלֹא־יוֹסִ֥יפוּ לְדַאֲבָ֖ה עֽוֹד׃
12 Mereka akan datang dan bersorak-sorai di puncak Sion; mereka akan berduyun-duyun datang kepada kebaikan Yang Mahakekal, kepada gandum, anggur baru, dan minyak, serta kepada anak-anak kambing domba dan lembu; jiwa mereka akan menjadi seperti taman yang diairi dengan baik, dan mereka tidak akan merana lagi.
יג אָ֣ז תִּשְׂמַ֤ח בְּתוּלָה֙ בְּמָח֔וֹל וּבַחֻרִ֥ים וּזְקֵנִ֖ים יַחְדָּ֑ו וְהָפַכְתִּ֨י אֶבְלָ֤ם לְשָׂשׂוֹן֙ וְנִ֣חַמְתִּ֔ים וְשִׂמַּחְתִּ֖ים מִיגוֹנָֽם׃
13 Pada waktu itu anak dara akan bersukacita dalam tarian, demikian pula para pemuda dan orang-orang tua bersama-sama; Aku akan mengubah perkabungan mereka menjadi kegirangan, Aku akan menghibur mereka dan membuat mereka bersukacita setelah kedukaan mereka.
יד וְרִוֵּיתִ֛י נֶ֥פֶשׁ הַכֹּהֲנִ֖ים דָּ֑שֶׁן וְעַמִּ֛י אֶת־טוּבִ֥י יִשְׂבָּ֖עוּ נְאֻם־יְהוָֽה׃ (ס)
14 Aku akan memuaskan jiwa para imam dengan kelimpahan, dan umat-Ku akan dikenyangkan dengan kebaikan-Ku, demikianlah firman Yang Mahakekal.
טו כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה ק֣וֹל בְּרָמָ֤ה נִשְׁמָע֙ נְהִי֙ בְּכִ֣י תַמְרוּרִ֔ים רָחֵ֖ל מְבַכָּ֣ה עַל־בָּנֶ֑יהָ מֵאֲנָ֛ה לְהִנָּחֵ֥ם עַל־בָּנֶ֖יהָ כִּ֥י אֵינֶֽנּוּ׃ (ס)
15 Beginilah firman Yang Mahakekal: Terdengar suara di Rama, ratapan dan tangisan yang pahit; Rahel menangisi anak-anaknya, ia menolak dihibur atas anak-anaknya, sebab mereka tidak ada lagi.
טז כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה מִנְעִ֤י קוֹלֵךְ֙ מִבֶּ֔כִי וְעֵינַ֖יִךְ מִדִּמְעָ֑ה כִּי֩ יֵ֨שׁ שָׂכָ֤ר לִפְעֻלָּתֵךְ֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וְשָׁ֖בוּ מֵאֶ֥רֶץ אוֹיֵֽב׃
16 Beginilah firman Yang Mahakekal: Tahanlah suaramu dari tangisan dan matamu dari air mata, sebab ada upah bagi perbuatanmu, demikianlah firman Yang Mahakekal; mereka akan kembali dari negeri musuh.
יז וְיֵשׁ־תִּקְוָ֥ה לְאַחֲרִיתֵ֖ךְ נְאֻם־יְהוָ֑ה וְשָׁ֥בוּ בָנִ֖ים לִגְבוּלָֽם׃ (ס)
17 Ada harapan bagi masa depanmu, demikianlah firman Yang Mahakekal; anak-anak itu akan kembali ke wilayah mereka.
יח שָׁמ֣וֹעַ שָׁמַ֗עְתִּי אֶפְרַ֙יִם֙ מִתְנוֹדֵ֔ד יִסַּרְתַּ֙נִי֙ וָֽאִוָּסֵ֔ר כְּעֵ֖גֶל לֹ֣א לֻמָּ֑ד הֲשִׁיבֵ֣נִי וְאָשׁ֔וּבָה כִּ֥י אַתָּ֖ה יְהוָ֥ה אֱלֹהָֽי׃
18 Sungguh, Aku telah mendengar Efraim meratapi dirinya: “Engkau telah menghajar aku, dan aku pun terhajar, seperti anak lembu yang belum terlatih; bawalah aku kembali, maka aku akan kembali, sebab Engkaulah Yang Mahakekal, Allahku.
יט כִּֽי־אַחֲרֵ֤י שׁוּבִי֙ נִחַ֔מְתִּי וְאַֽחֲרֵי֙ הִוָּ֣דְעִ֔י סָפַ֖קְתִּי עַל־יָרֵ֑ךְ בֹּ֚שְׁתִּי וְגַם־נִכְלַ֔מְתִּי כִּ֥י נָשָׂ֖אתִי חֶרְפַּ֥ת נְעוּרָֽי׃
19 Sebab setelah aku kembali, aku menyesal; setelah aku menyadari keadaanku, aku menepuk pahaku; aku malu, bahkan merasa sangat terhina, sebab aku menanggung aib masa mudaku.”
כ הֲבֵן֩ יַקִּ֨יר לִ֜י אֶפְרַ֗יִם אִ֚ם יֶ֣לֶד שַׁעֲשֻׁעִ֔ים כִּֽי־מִדֵּ֤י דַבְּרִי֙ בּ֔וֹ זָכֹ֥ר אֶזְכְּרֶ֖נּוּ ע֑וֹד עַל־כֵּ֗ן הָמ֤וּ מֵעַי֙ ל֔וֹ רַחֵ֥ם אֲ‍ֽרַחֲמֶ֖נּוּ נְאֻם־יְהוָֽה׃ (ס)
20 Bukankah Efraim anak-Ku yang berharga, anak kesayangan yang menjadi kegembiraan-Ku? Sebab setiap kali Aku berbicara tentang dia, Aku tetap mengingatnya dengan sungguh-sungguh; karena itu batin-Ku bergejolak karena dia; Aku pasti akan mengasihaninya, demikianlah firman Yang Mahakekal.
כא הַצִּ֧יבִי לָ֣ךְ צִיֻּנִ֗ים שִׂ֤מִי לָךְ֙ תַּמְרוּרִ֔ים שִׁ֣תִי לִבֵּ֔ךְ לַֽמְסִלָּ֖ה דֶּ֣רֶךְ הלכתי [הָלָ֑כְתְּ] שׁ֚וּבִי בְּתוּלַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל שֻׁ֖בִי אֶל־עָרַ֥יִךְ אֵֽלֶּה׃
21 Dirikanlah bagimu tanda-tanda jalan, pasanglah bagimu tiang-tiang penunjuk; arahkanlah hatimu ke jalan raya, jalan yang telah kau tempuh. Kembalilah, hai anak dara Israel, kembalilah ke kota-kotamu ini.
כב עַד־מָתַי֙ תִּתְחַמָּקִ֔ין הַבַּ֖ת הַשּֽׁוֹבֵבָ֑ה כִּֽי־בָרָ֨א יְהוָ֤ה חֲדָשָׁה֙ בָּאָ֔רֶץ נְקֵבָ֖ה תְּס֥וֹבֵֽב גָּֽבֶר׃ (ס)
22 Berapa lama lagi engkau akan berbalik ke sana kemari, hai anak perempuan yang murtad? Sebab Yang Mahakekal menciptakan sesuatu yang baru di bumi: seorang perempuan akan mencari seorang laki-laki.
כג כֹּֽה־אָמַ֞ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל ע֣וֹד יֹאמְר֞וּ אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֗ה בְּאֶ֤רֶץ יְהוּדָה֙ וּבְעָרָ֔יו בְּשׁוּבִ֖י אֶת־שְׁבוּתָ֑ם יְבָרֶכְךָ֧ יְהוָ֛ה נְוֵה־צֶ֖דֶק הַ֥ר הַקֹּֽדֶשׁ׃
23 Beginilah firman Yang Mahakekal semesta alam, Allah Israel: Orang akan kembali mengucapkan perkataan ini di tanah Yehuda dan di kota-kotanya, ketika Aku memulihkan keadaan mereka dari pembuangan: “Kiranya Yang Mahakekal memberkatimu, hai tempat kediaman keadilan, hai gunung yang kudus!”
כד וְיָ֥שְׁבוּ בָ֛הּ יְהוּדָ֥ה וְכָל־עָרָ֖יו יַחְדָּ֑ו אִכָּרִ֕ים וְנָסְע֖וּ בַּעֵֽדֶר׃
24 Yehuda dan semua kotanya akan bersama-sama tinggal di sana, para petani dan mereka yang berpindah-pindah bersama kawanan ternaknya.
כה כִּ֥י הִרְוֵ֖יתִי נֶ֣פֶשׁ עֲיֵפָ֑ה וְכָל־נֶ֥פֶשׁ דָּאֲבָ֖ה מִלֵּֽאתִי׃
25 Sebab Aku akan memuaskan jiwa yang lesu, dan setiap jiwa yang berduka akan Kukenyangkan.
כו עַל־זֹ֖את הֱקִיצֹ֣תִי וָאֶרְאֶ֑ה וּשְׁנָתִ֖י עָ֥רְבָה לִּֽי׃ (ס)
26 Karena hal itu aku terbangun dan melihat, dan tidurku terasa manis bagiku.
כז הִנֵּ֛ה יָמִ֥ים בָּאִ֖ים נְאֻם־יְהוָ֑ה וְזָרַעְתִּ֗י אֶת־בֵּ֤ית יִשְׂרָאֵל֙ וְאֶת־בֵּ֣ית יְהוּדָ֔ה זֶ֥רַע אָדָ֖ם וְזֶ֥רַע בְּהֵמָֽה׃
27 Sesungguhnya, akan datang masanya, demikianlah firman Yang Mahakekal, ketika Aku akan menaburi kaum Israel dan kaum Yehuda dengan benih manusia dan benih hewan.
כח וְהָיָ֞ה כַּאֲשֶׁ֧ר שָׁקַ֣דְתִּי עֲלֵיהֶ֗ם לִנְת֧וֹשׁ וְלִנְת֛וֹץ וְלַהֲרֹ֖ס וּלְהַאֲבִ֣יד וּלְהָרֵ֑עַ כֵּ֣ן אֶשְׁקֹ֧ד עֲלֵיהֶ֛ם לִבְנ֥וֹת וְלִנְט֖וֹעַ נְאֻם־יְהוָֽה׃
28 Sebagaimana dahulu Aku dengan tekun mengawasi mereka untuk mencabut dan merobohkan, untuk meruntuhkan, membinasakan, dan mendatangkan malapetaka, demikian pula Aku akan dengan tekun mengawasi mereka untuk membangun dan menanam, demikianlah firman Yang Mahakekal.
כט בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֔ם לֹא־יֹאמְר֣וּ ע֔וֹד אָב֖וֹת אָ֣כְלוּ בֹ֑סֶר וְשִׁנֵּ֥י בָנִ֖ים תִּקְהֶֽינָה׃
29 Pada masa itu orang tidak akan berkata lagi: “Para ayah makan buah anggur yang masam, tetapi gigi anak-anaknya menjadi ngilu.”
ל כִּ֛י אִם־אִ֥ישׁ בַּעֲוֺנ֖וֹ יָמ֑וּת כָּל־הָֽאָדָ֛ם הָאֹכֵ֥ל הַבֹּ֖סֶר תִּקְהֶ֥ינָה שִׁנָּֽיו׃ (ס)
30 Sebaliknya, setiap orang akan mati karena kesalahannya sendiri; setiap orang yang makan buah anggur yang masam, giginya sendirilah yang akan menjadi ngilu.
לא הִנֵּ֛ה יָמִ֥ים בָּאִ֖ים נְאֻם־יְהוָ֑ה וְכָרַתִּ֗י אֶת־בֵּ֧ית יִשְׂרָאֵ֛ל וְאֶת־בֵּ֥ית יְהוּדָ֖ה בְּרִ֥ית חֲדָשָֽׁה׃
31 Sesungguhnya, akan datang masanya, demikianlah firman Yang Mahakekal, ketika Aku akan mengikat suatu perjanjian yang baru dengan kaum Israel dan kaum Yehuda.
לב לֹ֣א כַבְּרִ֗ית אֲשֶׁ֤ר כָּרַ֙תִּי֙ אֶת־אֲבוֹתָ֔ם בְּיוֹם֙ הֶחֱזִיקִ֣י בְיָדָ֔ם לְהוֹצִיאָ֖ם מֵאֶ֖רֶץ מִצְרָ֑יִם אֲשֶׁר־הֵ֜מָּה הֵפֵ֣רוּ אֶת־בְּרִיתִ֗י וְאָנֹכִ֛י בָּעַ֥לְתִּי בָ֖ם נְאֻם־יְהוָֽה׃
32 bukan seperti perjanjian yang Kuadakan dengan nenek moyang mereka pada hari Aku memegang tangan mereka untuk membawa mereka keluar dari negeri Mesir, perjanjian-Ku yang telah mereka langgar, padahal Aku adalah Tuan atas mereka, demikianlah firman Yang Mahakekal.
לג כִּ֣י זֹ֣את הַבְּרִ֡ית אֲשֶׁ֣ר אֶכְרֹת֩ אֶת־בֵּ֨ית יִשְׂרָאֵ֜ל אַחֲרֵ֨י הַיָּמִ֤ים הָהֵם֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה נָתַ֤תִּי אֶת־תּֽוֹרָתִי֙ בְּקִרְבָּ֔ם וְעַל־לִבָּ֖ם אֶכְתֲּבֶ֑נָּה וְהָיִ֤יתִי לָהֶם֙ לֵֽאלֹהִ֔ים וְהֵ֖מָּה יִֽהְיוּ־לִ֥י לְעָֽם׃
33 Sebab inilah perjanjian yang akan Kuadakan dengan kaum Israel sesudah masa itu, demikianlah firman Yang Mahakekal: Aku akan menaruh Taurat-Ku di dalam batin mereka dan menuliskannya di hati mereka; Aku akan menjadi Allah mereka, dan mereka akan menjadi umat-Ku.
לד וְלֹ֧א יְלַמְּד֣וּ ע֗וֹד אִ֣ישׁ אֶת־רֵעֵ֜הוּ וְאִ֤ישׁ אֶת־אָחִיו֙ לֵאמֹ֔ר דְּע֖וּ אֶת־יְהוָ֑ה כִּֽי־כוּלָּם֩ יֵדְע֨וּ אוֹתִ֜י לְמִקְטַנָּ֤ם וְעַד־גְּדוֹלָם֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה כִּ֤י אֶסְלַח֙ לַֽעֲוֺנָ֔ם וּלְחַטָּאתָ֖ם לֹ֥א אֶזְכָּר־עֽוֹד׃ (ס)
34 Mereka tidak akan lagi saling mengajar, setiap orang kepada sesamanya dan setiap orang kepada saudaranya, dengan berkata: “Kenallah Yang Mahakekal!” Sebab mereka semua akan mengenal Aku, dari yang terkecil sampai yang terbesar di antara mereka, demikianlah firman Yang Mahakekal; sebab Aku akan mengampuni kesalahan mereka dan tidak akan mengingat dosa mereka lagi.
לה כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה נֹתֵ֥ן שֶׁ֙מֶשׁ֙ לְא֣וֹר יוֹמָ֔ם חֻקֹּ֛ת יָרֵ֥חַ וְכוֹכָבִ֖ים לְא֣וֹר לָ֑יְלָה רֹגַ֤ע הַיָּם֙ וַיֶּהֱמ֣וּ גַלָּ֔יו יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת שְׁמֽוֹ׃
35 Beginilah firman Yang Mahakekal, yang memberikan matahari untuk menerangi siang hari, serta ketetapan-ketetapan bagi bulan dan bintang-bintang untuk menerangi malam hari, yang mengguncang laut sehingga gelombang-gelombangnya bergemuruh; Yang Mahakekal semesta alam adalah nama-Nya:
לו אִם־יָמֻ֜שׁוּ הַחֻקִּ֥ים הָאֵ֛לֶּה מִלְּפָנַ֖י נְאֻם־יְהוָ֑ה גַּם֩ זֶ֨רַע יִשְׂרָאֵ֜ל יִשְׁבְּת֗וּ מִֽהְי֥וֹת גּ֛וֹי לְפָנַ֖י כָּל־הַיָּמִֽים׃ (ס)
36 Jika ketetapan-ketetapan ini lenyap dari hadapan-Ku, demikianlah firman Yang Mahakekal, barulah keturunan Israel juga akan berhenti menjadi bangsa di hadapan-Ku sepanjang masa.
לז כֹּ֣ה ׀ אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אִם־יִמַּ֤דּוּ שָׁמַ֙יִם֙ מִלְמַ֔עְלָה וְיֵחָקְר֥וּ מֽוֹסְדֵי־אֶ֖רֶץ לְמָ֑טָּה גַּם־אֲנִ֞י אֶמְאַ֨ס בְּכָל־זֶ֧רַע יִשְׂרָאֵ֛ל עַֽל־כָּל־אֲשֶׁ֥ר עָשׂ֖וּ נְאֻם־יְהוָֽה׃ (ס)
37 Beginilah firman Yang Mahakekal: Jika langit di atas dapat diukur dan dasar-dasar bumi di bawah dapat diselidiki, barulah Aku juga akan menolak seluruh keturunan Israel karena segala yang telah mereka perbuat, demikianlah firman Yang Mahakekal.
לח הִנֵּ֛ה יָמִ֥ים [בָּאִ֖ים] נְאֻם־יְהוָ֑ה וְנִבְנְתָ֤ה הָעִיר֙ לַֽיהוָ֔ה מִמִּגְדַּ֥ל חֲנַנְאֵ֖ל שַׁ֥עַר הַפִּנָּֽה׃
38 Sesungguhnya, akan datang masanya, demikianlah firman Yang Mahakekal, ketika kota itu akan dibangun bagi Yang Mahakekal, dari Menara Hananeel sampai Pintu Gerbang Penjuru.
לט וְיָצָ֨א ע֜וֹד קוה [קָ֤ו] הַמִּדָּה֙ נֶגְדּ֔וֹ עַ֖ל גִּבְעַ֣ת גָּרֵ֑ב וְנָסַ֖ב גֹּעָֽתָה׃
39 Tali pengukur akan terentang lebih jauh lagi, lurus ke depan sampai ke bukit Gareb, lalu berbelok ke arah Goa.
מ וְכָל־הָעֵ֣מֶק הַפְּגָרִ֣ים ׀ וְהַדֶּ֡שֶׁן וְכָֽל־השרמות [הַשְּׁדֵמוֹת֩] עַד־נַ֨חַל קִדְר֜וֹן עַד־פִּנַּ֨ת שַׁ֤עַר הַסּוּסִים֙ מִזְרָ֔חָה קֹ֖דֶשׁ לַֽיהוָ֑ה לֹֽא־יִנָּתֵ֧שׁ וְֽלֹא־יֵהָרֵ֛ס ע֖וֹד לְעוֹלָֽם׃ (ס)
40 Seluruh lembah tempat mayat-mayat dan tempat abu, serta semua ladang sampai ke Sungai Kidron, sampai ke sudut Gerbang Kuda di sebelah timur, akan menjadi kudus bagi Yang Mahakekal; tidak akan dicabut dan tidak akan dirobohkan lagi untuk selama-lamanya.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya