Ayub 5

Pasal 5

א קְֽרָא־נָ֭א הֲיֵ֣שׁ עוֹנֶ֑ךָּ וְאֶל־מִ֖י מִקְּדֹשִׁ֣ים תִּפְנֶֽה׃
1 Berserulah sekarang, adakah yang akan menjawabmu? Dan kepada siapa di antara makhluk-makhluk kudus engkau akan berpaling?
ב כִּֽי־לֶֽ֭אֱוִיל יַהֲרָג־כָּ֑עַשׂ וּ֝פֹתֶ֗ה תָּמִ֥ית קִנְאָֽה׃
2 Sebab orang bodoh dibunuh oleh amarahnya, dan orang yang mudah terbujuk dimatikan oleh kegeraman.
ג אֲ‍ֽנִי־רָ֭אִיתִי אֱוִ֣יל מַשְׁרִ֑ישׁ וָאֶקּ֖וֹב נָוֵ֣הוּ פִתְאֹֽם׃
3 Aku sendiri pernah melihat orang bodoh berakar teguh, tetapi seketika itu juga aku mengutuk tempat kediamannya.
ד יִרְחֲק֣וּ בָנָ֣יו מִיֶּ֑שַׁע וְיִֽדַּכְּא֥וּ בַ֝שַּׁ֗עַר וְאֵ֣ין מַצִּֽיל׃
4 Anak-anaknya akan jauh dari pertolongan, dan mereka akan diremukkan di pintu gerbang, tanpa ada yang melepaskan.
ה אֲשֶׁ֤ר קְצִיר֨וֹ ׀ רָ֘עֵ֤ב יֹאכֵ֗ל וְאֶֽל־מִצִּנִּ֥ים יִקָּחֵ֑הוּ וְשָׁאַ֖ף צַמִּ֣ים חֵילָֽם׃
5 Hasil panennya dimakan oleh orang yang lapar, bahkan dari antara duri-duri pun diambilnya, dan orang-orang yang haus menelan harta kekayaan mereka.
ו כִּ֤י ׀ לֹא־יֵצֵ֣א מֵעָפָ֣ר אָ֑וֶן וּ֝מֵאֲדָמָ֗ה לֹא־יִצְמַ֥ח עָמָֽל׃
6 Sebab malapetaka tidak muncul dari debu, dan kesusahan tidak tumbuh dari tanah.
ז כִּֽי־אָ֭דָם לְעָמָ֣ל יוּלָּ֑ד וּבְנֵי־רֶ֝֗שֶׁף יַגְבִּ֥יהוּ עֽוּף׃
7 Sebab manusia dilahirkan untuk kesusahan, sedangkan anak-anak nyala api terbang membubung tinggi.
ח אוּלָ֗ם אֲ֭נִי אֶדְרֹ֣שׁ אֶל־אֵ֑ל וְאֶל־אֱ֝לֹהִ֗ים אָשִׂ֥ים דִּבְרָתִֽי׃
8 Adapun aku, aku akan memohon kepada Allah, dan kepada Allah aku akan menyerahkan perkaraku.
ט עֹשֶׂ֣ה גְ֭דֹלוֹת וְאֵ֣ין חֵ֑קֶר נִ֝פְלָא֗וֹת עַד־אֵ֥ין מִסְפָּֽר׃
9 Dialah yang menjadikan perkara-perkara besar yang tak terselami, dan keajaiban-keajaiban yang tak terhitung jumlahnya.
י הַנֹּתֵ֣ן מָ֭טָר עַל־פְּנֵי־אָ֑רֶץ וְשֹׁ֥לֵֽחַ מַ֝יִם עַל־פְּנֵ֥י חוּצֽוֹת׃
10 Dialah yang memberi hujan ke atas muka bumi, dan mengirim air ke atas padang-padang.
יא לָשׂ֣וּם שְׁפָלִ֣ים לְמָר֑וֹם וְ֝קֹדְרִ֗ים שָׂ֣גְבוּ יֶֽשַׁע׃
11 untuk menempatkan orang-orang yang rendah di tempat yang tinggi, dan orang-orang yang berduka diangkat ke tempat yang aman.
יב מֵ֭פֵר מַחְשְׁב֣וֹת עֲרוּמִ֑ים וְֽלֹא־תַעֲשֶׂ֥ינָה יְ֝דֵיהֶ֗ם תּוּשִׁיָּֽה׃
12 Dialah yang menggagalkan rancangan orang-orang licik, sehingga tangan mereka tidak dapat mewujudkan apa yang mereka rencanakan.
יג לֹכֵ֣ד חֲכָמִ֣ים בְּעָרְמָ֑ם וַעֲצַ֖ת נִפְתָּלִ֣ים נִמְהָֽרָה׃
13 Dialah yang menangkap orang-orang berhikmat dalam kelicikan mereka sendiri, dan rancangan orang-orang yang berliku-liku menjadi tergesa-gesa dan gegabah.
יד יוֹמָ֥ם יְפַגְּשׁוּ־חֹ֑שֶׁךְ וְ֝כַלַּ֗יְלָה יְֽמַשְׁשׁ֥וּ בַֽצָּהֳרָֽיִם׃
14 Pada siang hari mereka menemui kegelapan, dan pada tengah hari mereka meraba-raba seperti di waktu malam.
טו וַיֹּ֣שַׁע מֵ֭חֶרֶב מִפִּיהֶ֑ם וּמִיַּ֖ד חָזָ֣ק אֶבְיֽוֹן׃
15 Demikianlah Dia menyelamatkan orang miskin dari pedang, dari mulut mereka, dan dari tangan orang yang kuat.
טז וַתְּהִ֣י לַדַּ֣ל תִּקְוָ֑ה וְ֝עֹלָ֗תָה קָ֣פְצָה פִּֽיהָ׃
16 Maka ada harapan bagi orang yang lemah, dan kejahatan pun menutup mulutnya.
יז הִנֵּ֤ה אַשְׁרֵ֣י אֱ֭נוֹשׁ יוֹכִחֶ֣נּֽוּ אֱל֑וֹהַּ וּמוּסַ֥ר שַׁ֝דַּ֗י אַל־תִּמְאָֽס׃
17 Sesungguhnya, berbahagialah manusia yang ditegur oleh Allah; maka janganlah engkau menolak didikan Yang Mahakuasa.
יח כִּ֤י ה֣וּא יַכְאִ֣יב וְיֶחְבָּ֑שׁ יִ֝מְחַ֗ץ וידו [וְיָדָ֥יו] תִּרְפֶּֽינָה׃
18 Sebab Dialah yang melukai, dan Dia pula yang membalut; Dia meremukkan, dan tangan-Nya jugalah yang menyembuhkan.
יט בְּשֵׁ֣שׁ צָ֭רוֹת יַצִּילֶ֑ךָּ וּבְשֶׁ֓בַע ׀ לֹא־יִגַּ֖ע בְּךָ֣ רָֽע׃
19 Dalam enam kesesakan Dia akan melepaskan engkau, dan dalam yang ketujuh pun malapetaka tidak akan menyentuhmu.
כ בְּ֭רָעָב פָּֽדְךָ֣ מִמָּ֑וֶת וּ֝בְמִלְחָמָ֗ה מִ֣ידֵי חָֽרֶב׃
20 Pada masa kelaparan Dia membebaskan engkau dari maut, dan dalam peperangan dari kuasa pedang.
כא בְּשׁ֣וֹט לָ֭שׁוֹן תֵּחָבֵ֑א וְֽלֹא־תִירָ֥א מִ֝שֹּׁ֗ד כִּ֣י יָבֽוֹא׃
21 Dari cambuk lidah engkau akan tersembunyi, dan engkau tidak akan takut terhadap kebinasaan apabila ia datang.
כב לְשֹׁ֣ד וּלְכָפָ֣ן תִּשְׂחָ֑ק וּֽמֵחַיַּ֥ת הָ֝אָ֗רֶץ אַל־תִּירָֽא׃
22 Pada masa kebinasaan dan kelaparan engkau akan tertawa, dan terhadap binatang-binatang buas di bumi engkau tidak perlu takut.
כג כִּ֤י עִם־אַבְנֵ֣י הַשָּׂדֶ֣ה בְרִיתֶ֑ךָ וְחַיַּ֥ת הַ֝שָּׂדֶ֗ה הָשְׁלְמָה־לָֽךְ׃
23 Sebab engkau akan terikat perjanjian dengan batu-batu di padang, dan binatang-binatang buas di padang akan berdamai dengan engkau.
כד וְֽ֭יָדַעְתָּ כִּי־שָׁל֣וֹם אָהֳלֶ֑ךָ וּֽפָקַדְתָּ֥ נָ֝וְךָ וְלֹ֣א תֶחֱטָֽא׃
24 Engkau akan mengetahui bahwa kemahmu aman sentosa; apabila engkau memeriksa tempat kediamanmu, engkau tidak akan mendapati sesuatu pun yang hilang.
כה וְֽ֭יָדַעְתָּ כִּי־רַ֣ב זַרְעֶ֑ךָ וְ֝צֶאֱצָאֶ֗יךָ כְּעֵ֣שֶׂב הָאָֽרֶץ׃
25 Engkau akan mengetahui bahwa keturunanmu banyak, dan anak cucumu seperti rumput di bumi.
כו תָּב֣וֹא בְכֶ֣לַח אֱלֵי־קָ֑בֶר כַּעֲל֖וֹת גָּדִ֣ישׁ בְּעִתּֽוֹ׃
26 Engkau akan masuk ke dalam kubur pada usia lanjut, seperti berkas-berkas gandum diangkat dari ladang pada waktunya.
כז הִנֵּה־זֹ֭את חֲקַרְנ֥וּהָ כֶּֽן־הִ֑יא שְׁ֝מָעֶ֗נָּה וְאַתָּ֥ה דַֽע־לָֽךְ׃ (פ)
27 Sesungguhnya, inilah yang telah kami selidiki, demikianlah adanya; dengarkanlah itu, dan ketahuilah itu bagi dirimu sendiri.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya