Yosua 11

Pasal 11

א וַיְהִ֕י כִּשְׁמֹ֖עַ יָבִ֣ין מֶֽלֶךְ־חָצ֑וֹר וַיִּשְׁלַ֗ח אֶל־יוֹבָב֙ מֶ֣לֶךְ מָד֔וֹן וְאֶל־מֶ֥לֶךְ שִׁמְר֖וֹן וְאֶל־מֶ֥לֶךְ אַכְשָֽׁף׃
1 Ketika Yabin, raja Hazor, mendengar hal itu, ia mengirim utusan kepada Yobab, raja Madon, kepada raja Simron, dan kepada raja Akhsaf,
ב וְֽאֶל־הַמְּלָכִ֞ים אֲשֶׁ֣ר מִצְּפ֗וֹן בָּהָ֧ר וּבָעֲרָבָ֛ה נֶ֥גֶב כִּֽנֲר֖וֹת וּבַשְּׁפֵלָ֑ה וּבְנָפ֥וֹת דּ֖וֹר מִיָּֽם׃
2 serta kepada raja-raja di utara, yaitu di pegunungan, di Araba sebelah selatan Kinerot, di dataran rendah, dan di daerah-daerah Dor di sebelah barat,
ג הַֽכְּנַעֲנִי֙ מִמִּזְרָ֣ח וּמִיָּ֔ם וְהָאֱמֹרִ֧י וְהַחִתִּ֛י וְהַפְּרִזִּ֥י וְהַיְבוּסִ֖י בָּהָ֑ר וְהַֽחִוִּי֙ תַּ֣חַת חֶרְמ֔וֹן בְּאֶ֖רֶץ הַמִּצְפָּֽה׃
3 kepada orang Kanaan di sebelah timur dan di sebelah barat, kepada orang Amori, orang Het, orang Feris, dan orang Yebus di pegunungan, serta kepada orang Hewi di kaki Gunung Hermon di tanah Mizpa.
ד וַיֵּצְא֣וּ הֵ֗ם וְכָל־מַֽחֲנֵיהֶם֙ עִמָּ֔ם עַם־רָ֕ב כַּח֛וֹל אֲשֶׁ֥ר עַל־שְׂפַת־הַיָּ֖ם לָרֹ֑ב וְס֥וּס וָרֶ֖כֶב רַב־מְאֹֽד׃
4 Mereka pun keluar, mereka beserta seluruh pasukan mereka, rakyat yang sangat banyak, seperti pasir di tepi laut banyaknya, dengan kuda dan kereta yang sangat banyak.
ה וַיִּוָּ֣עֲד֔וּ כֹּ֖ל הַמְּלָכִ֣ים הָאֵ֑לֶּה וַיָּבֹ֜אוּ וַיַּחֲנ֤וּ יַחְדָּו֙ אֶל־מֵ֣י מֵר֔וֹם לְהִלָּחֵ֖ם עִם־יִשְׂרָאֵֽל׃ (פ)
5 Semua raja itu berkumpul pada waktu yang telah mereka sepakati. Mereka datang dan berkemah bersama-sama di dekat air Merom untuk berperang melawan Israel.
ו וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֣ה אֶל־יְהוֹשֻׁעַ֮ אַל־תִּירָ֣א מִפְּנֵיהֶם֒ כִּֽי־מָחָ֞ר כָּעֵ֣ת הַזֹּ֗את אָנֹכִ֞י נֹתֵ֧ן אֶת־כֻּלָּ֛ם חֲלָלִ֖ים לִפְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֶת־סוּסֵיהֶ֣ם תְּעַקֵּ֔ר וְאֶת־מַרְכְּבֹתֵיהֶ֖ם תִּשְׂרֹ֥ף בָּאֵֽשׁ׃
6 Lalu Yang Mahakekal berfirman kepada Yosua, “Jangan takut terhadap mereka, sebab besok, kira-kira pada waktu seperti ini, Aku akan menyerahkan mereka semua dalam keadaan terbunuh di hadapan Israel. Kuda-kuda mereka harus kaulumpuhkan dengan memotong urat kakinya, dan kereta-kereta mereka harus kaubakar dengan api.”
ז וַיָּבֹ֣א יְהוֹשֻׁ֡עַ וְכָל־עַם֩ הַמִּלְחָמָ֨ה עִמּ֧וֹ עֲלֵיהֶ֛ם עַל־מֵ֥י מֵר֖וֹם פִּתְאֹ֑ם וַֽיִּפְּל֖וּ בָּהֶֽם׃
7 Lalu Yosua, bersama seluruh prajuritnya, datang menyerang mereka secara tiba-tiba di dekat air Merom, dan mereka menyerbu musuh itu.
ח וַיִּתְּנֵ֨ם יְהוָ֥ה בְּיַֽד־יִשְׂרָאֵל֮ וַיַּכּוּם֒ וַֽיִּרְדְּפ֞וּם עַד־צִיד֣וֹן רַבָּ֗ה וְעַד֙ מִשְׂרְפ֣וֹת מַ֔יִם וְעַד־בִּקְעַ֥ת מִצְפֶּ֖ה מִזְרָ֑חָה וַיַּכֻּ֕ם עַד־בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר־לָהֶ֖ם שָׂרִֽיד׃
8 Yang Mahakekal menyerahkan mereka ke dalam tangan Israel. Orang Israel memukul mereka dan mengejar mereka sampai ke Sidon Raya, sampai ke Misrefot-Maim, dan sampai ke Lembah Mizpa di sebelah timur. Mereka terus memukul mereka sampai tidak seorang pun dari mereka yang tersisa.
ט וַיַּ֤עַשׂ לָהֶם֙ יְהוֹשֻׁ֔עַ כַּאֲשֶׁ֥ר אָֽמַר־ל֖וֹ יְהוָ֑ה אֶת־סוּסֵיהֶ֣ם עִקֵּ֔ר וְאֶת־מַרְכְּבֹתֵיהֶ֖ם שָׂרַ֥ף בָּאֵֽשׁ׃ (ס)
9 Yosua melakukan kepada mereka seperti yang telah difirmankan Yang Mahakekal kepadanya: kuda-kuda mereka dilumpuhkannya dengan memotong urat kakinya, dan kereta-kereta mereka dibakarnya dengan api.
י וַיָּ֨שָׁב יְהוֹשֻׁ֜עַ בָּעֵ֤ת הַהִיא֙ וַיִּלְכֹּ֣ד אֶת־חָצ֔וֹר וְאֶת־מַלְכָּ֖הּ הִכָּ֣ה בֶחָ֑רֶב כִּֽי־חָצ֣וֹר לְפָנִ֔ים הִ֕יא רֹ֖אשׁ כָּל־הַמַּמְלָכ֥וֹת הָאֵֽלֶּה׃
10 Pada waktu itu Yosua kembali, lalu merebut Hazor, dan rajanya dibunuhnya dengan pedang, sebab dahulu Hazor adalah kepala semua kerajaan itu.
יא וַ֠יַּכּוּ אֶת־כָּל־הַנֶּ֨פֶשׁ אֲשֶׁר־בָּ֤הּ לְפִי־חֶ֙רֶב֙ הַֽחֲרֵ֔ם לֹ֥א נוֹתַ֖ר כָּל־נְשָׁמָ֑ה וְאֶת־חָצ֖וֹר שָׂרַ֥ף בָּאֵֽשׁ׃
11 Mereka memukul semua orang yang ada di dalamnya dengan mata pedang dan menumpas mereka sampai habis; tidak ada satu pun yang bernyawa yang tertinggal. Lalu Hazor dibakarnya dengan api.
יב וְֽאֶת־כָּל־עָרֵ֣י הַמְּלָכִֽים־הָ֠אֵלֶּה וְֽאֶת־כָּל־מַלְכֵיהֶ֞ם לָכַ֧ד יְהוֹשֻׁ֛עַ וַיַּכֵּ֥ם לְפִי־חֶ֖רֶב הֶחֱרִ֣ים אוֹתָ֑ם כַּאֲשֶׁ֣ר צִוָּ֔ה מֹשֶׁ֖ה עֶ֥בֶד יְהוָֽה׃
12 Semua kota raja-raja itu dan semua raja mereka direbut oleh Yosua. Ia memukul mereka dengan mata pedang dan menumpas mereka sampai habis, seperti yang diperintahkan oleh Musa, hamba Yang Mahakekal.
יג רַ֣ק כָּל־הֶעָרִ֗ים הָעֹֽמְדוֹת֙ עַל־תִּלָּ֔ם לֹ֥א שְׂרָפָ֖ם יִשְׂרָאֵ֑ל זוּלָתִ֛י אֶת־חָצ֥וֹר לְבַדָּ֖הּ שָׂרַ֥ף יְהוֹשֻֽׁעַ׃
13 Akan tetapi, semua kota yang masih berdiri tegak di atas bukitnya tidak dibakar oleh Israel, kecuali Hazor saja; hanya kota itulah yang dibakar oleh Yosua.
יד וְ֠כֹל שְׁלַ֞ל הֶעָרִ֤ים הָאֵ֙לֶּה֙ וְהַבְּהֵמָ֔ה בָּזְז֥וּ לָהֶ֖ם בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל רַ֣ק אֶֽת־כָּל־הָאָדָ֞ם הִכּ֣וּ לְפִי־חֶ֗רֶב עַד־הִשְׁמִדָם֙ אוֹתָ֔ם לֹ֥א הִשְׁאִ֖ירוּ כָּל־נְשָׁמָֽה׃
14 Seluruh jarahan dari kota-kota itu dan ternaknya dirampas oleh orang Israel bagi diri mereka sendiri. Akan tetapi, semua manusia dipukul mereka dengan mata pedang sampai mereka memusnahkannya; tidak seorang pun yang bernyawa mereka biarkan hidup.
טו כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ אֶת־מֹשֶׁ֣ה עַבְדּ֔וֹ כֵּן־צִוָּ֥ה מֹשֶׁ֖ה אֶת־יְהוֹשֻׁ֑עַ וְכֵן֙ עָשָׂ֣ה יְהוֹשֻׁ֔עַ לֹֽא־הֵסִ֣יר דָּבָ֔ר מִכֹּ֛ל אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃
15 Seperti yang telah diperintahkan Yang Mahakekal kepada Musa, hamba-Nya, demikianlah Musa memerintahkan Yosua, dan demikianlah dilakukan oleh Yosua; tidak ada satu pun yang diabaikannya dari segala yang telah diperintahkan Yang Mahakekal kepada Musa.
טז וַיִּקַּ֨ח יְהוֹשֻׁ֜עַ אֶת־כָּל־הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֗את הָהָ֤ר וְאֶת־כָּל־הַנֶּ֙גֶב֙ וְאֵת֙ כָּל־אֶ֣רֶץ הַגֹּ֔שֶׁן וְאֶת־הַשְּׁפֵלָ֖ה וְאֶת־הָעֲרָבָ֑ה וְאֶת־הַ֥ר יִשְׂרָאֵ֖ל וּשְׁפֵלָתֹֽה׃
16 Demikianlah Yosua merebut seluruh negeri ini: pegunungan, seluruh Tanah Negeb, seluruh tanah Gosyen, dataran rendah, Araba, serta pegunungan Israel beserta dataran rendahnya.
יז מִן־הָהָ֤ר הֶֽחָלָק֙ הָעוֹלֶ֣ה שֵׂעִ֔יר וְעַד־בַּ֤עַל גָּד֙ בְּבִקְעַ֣ת הַלְּבָנ֔וֹן תַּ֖חַת הַר־חֶרְמ֑וֹן וְאֵ֤ת כָּל־מַלְכֵיהֶם֙ לָכַ֔ד וַיַּכֵּ֖ם וַיְמִיתֵֽם׃
17 dari Gunung Halak yang menanjak ke arah Seir sampai ke Baal-Gad di Lembah Libanon, di kaki Gunung Hermon. Semua raja mereka ditangkapnya, lalu dipukulnya dan dibunuhnya.
יח יָמִ֣ים רַבִּ֗ים עָשָׂ֧ה יְהוֹשֻׁ֛עַ אֶת־כָּל־הַמְּלָכִ֥ים הָאֵ֖לֶּה מִלְחָמָֽה׃
18 Lama sekali Yosua berperang melawan semua raja itu.
יט לֹֽא־הָיְתָ֣ה עִ֗יר אֲשֶׁ֤ר הִשְׁלִ֙ימָה֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בִּלְתִּ֥י הַחִוִּ֖י יֹשְׁבֵ֣י גִבְע֑וֹן אֶת־הַכֹּ֖ל לָקְח֥וּ בַמִּלְחָמָֽה׃
19 Tidak ada satu kota pun yang mengadakan perdamaian dengan orang Israel, kecuali orang Hewi, penduduk Gibeon; semuanya direbut mereka dalam peperangan.
כ כִּ֣י מֵאֵ֣ת יְהוָ֣ה ׀ הָיְתָ֡ה לְחַזֵּ֣ק אֶת־לִבָּם֩ לִקְרַ֨את הַמִּלְחָמָ֤ה אֶת־יִשְׂרָאֵל֙ לְמַ֣עַן הַֽחֲרִימָ֔ם לְבִלְתִּ֥י הֱיוֹת־לָהֶ֖ם תְּחִנָּ֑ה כִּ֚י לְמַ֣עַן הַשְׁמִידָ֔ם כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ (ס)
20 Sebab memang dari Yang Mahakekal-lah asalnya bahwa hati mereka dikeraskan untuk maju berperang melawan Israel, supaya mereka ditumpas sampai habis dan tidak mendapat belas kasihan, tetapi supaya mereka dimusnahkan, seperti yang telah diperintahkan Yang Mahakekal kepada Musa.
כא וַיָּבֹ֨א יְהוֹשֻׁ֜עַ בָּעֵ֣ת הַהִ֗יא וַיַּכְרֵ֤ת אֶת־הָֽעֲנָקִים֙ מִן־הָהָ֤ר מִן־חֶבְרוֹן֙ מִן־דְּבִ֣ר מִן־עֲנָ֔ב וּמִכֹּל֙ הַ֣ר יְהוּדָ֔ה וּמִכֹּ֖ל הַ֣ר יִשְׂרָאֵ֑ל עִם־עָרֵיהֶ֖ם הֶחֱרִימָ֥ם יְהוֹשֻֽׁעַ׃
21 Pada waktu itu Yosua datang dan melenyapkan orang Enak dari pegunungan, dari Hebron, dari Debir, dari Anab, dari seluruh pegunungan Yehuda, dan dari seluruh pegunungan Israel. Yosua menumpas mereka sampai habis beserta kota-kota mereka.
כב לֹֽא־נוֹתַ֣ר עֲנָקִ֔ים בְּאֶ֖רֶץ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל רַ֗ק בְּעַזָּ֛ה בְּגַ֥ת וּבְאַשְׁדּ֖וֹד נִשְׁאָֽרוּ׃
22 Tidak ada lagi orang Enak yang tertinggal di tanah orang Israel; hanya di Gaza, di Gat, dan di Asdod masih ada yang tersisa.
כג וַיִּקַּ֨ח יְהוֹשֻׁ֜עַ אֶת־כָּל־הָאָ֗רֶץ כְּ֠כֹל אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֣ר יְהוָה֮ אֶל־מֹשֶׁה֒ וַיִּתְּנָהּ֩ יְהוֹשֻׁ֨עַ לְנַחֲלָ֧ה לְיִשְׂרָאֵ֛ל כְּמַחְלְקֹתָ֖ם לְשִׁבְטֵיהֶ֑ם וְהָאָ֥רֶץ שָׁקְטָ֖ה מִמִּלְחָמָֽה׃ (פ)
23 Demikianlah Yosua merebut seluruh negeri itu, sesuai dengan segala yang telah difirmankan Yang Mahakekal kepada Musa. Lalu Yosua memberikannya kepada Israel sebagai milik pusaka, menurut pembagian mereka, yaitu menurut suku-suku mereka. Dan negeri itu pun aman, bebas dari peperangan.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya