Kejadian 19

Pasal 19

א וַ֠יָּבֹאוּ שְׁנֵ֨י הַמַּלְאָכִ֤ים סְדֹ֙מָה֙ בָּעֶ֔רֶב וְל֖וֹט יֹשֵׁ֣ב בְּשַֽׁעַר־סְדֹ֑ם וַיַּרְא־לוֹט֙ וַיָּ֣קָם לִקְרָאתָ֔ם וַיִּשְׁתַּ֥חוּ אַפַּ֖יִם אָֽרְצָה׃
1 Kedua malaikat itu tiba di Sodom pada waktu petang, ketika Lot sedang duduk di gerbang kota Sodom. Ketika Lot melihat mereka, ia bangkit menyambut mereka, lalu sujud dengan wajahnya ke tanah.
ב וַיֹּ֜אמֶר הִנֶּ֣ה נָּא־אֲדֹנַ֗י ס֣וּרוּ נָ֠א אֶל־בֵּ֨ית עַבְדְּכֶ֤ם וְלִ֙ינוּ֙ וְרַחֲצ֣וּ רַגְלֵיכֶ֔ם וְהִשְׁכַּמְתֶּ֖ם וַהֲלַכְתֶּ֣ם לְדַרְכְּכֶ֑ם וַיֹּאמְר֣וּ לֹּ֔א כִּ֥י בָרְח֖וֹב נָלִֽין׃
2 Lalu ia berkata, “Silakan, tuan-tuanku, singgahlah ke rumah hambamu ini, bermalamlah di sana, dan basuhlah kaki tuan-tuan. Besok pagi-pagi tuan-tuan dapat bangun dan melanjutkan perjalanan.” Tetapi mereka menjawab, “Tidak, kami akan bermalam di alun-alun kota saja.”
ג וַיִּפְצַר־בָּ֣ם מְאֹ֔ד וַיָּסֻ֣רוּ אֵלָ֔יו וַיָּבֹ֖אוּ אֶל־בֵּית֑וֹ וַיַּ֤עַשׂ לָהֶם֙ מִשְׁתֶּ֔ה וּמַצּ֥וֹת אָפָ֖ה וַיֹּאכֵֽלוּ׃
3 Tetapi Lot terus mendesak mereka dengan sangat, sehingga mereka pun berbelok ke tempatnya dan masuk ke rumahnya. Lalu ia mengadakan jamuan bagi mereka dan memanggang roti tidak beragi, dan mereka pun makan.
ד טֶרֶם֮ יִשְׁכָּבוּ֒ וְאַנְשֵׁ֨י הָעִ֜יר אַנְשֵׁ֤י סְדֹם֙ נָסַ֣בּוּ עַל־הַבַּ֔יִת מִנַּ֖עַר וְעַד־זָקֵ֑ן כָּל־הָעָ֖ם מִקָּצֶֽה׃
4 Sebelum mereka tidur, orang-orang kota itu, yaitu orang-orang Sodom, sudah mengepung rumah itu, dari yang muda sampai yang tua, seluruh penduduk dari setiap penjuru kota.
ה וַיִּקְרְא֤וּ אֶל־לוֹט֙ וַיֹּ֣אמְרוּ ל֔וֹ אַיֵּ֧ה הָאֲנָשִׁ֛ים אֲשֶׁר־בָּ֥אוּ אֵלֶ֖יךָ הַלָּ֑יְלָה הוֹצִיאֵ֣ם אֵלֵ֔ינוּ וְנֵדְעָ֖ה אֹתָֽם׃
5 Lalu mereka memanggil Lot dan berkata kepadanya, “Di manakah orang-orang yang datang kepadamu malam ini? Bawalah mereka keluar kepada kami, supaya kami menggauli mereka.”
ו וַיֵּצֵ֧א אֲלֵהֶ֛ם ל֖וֹט הַפֶּ֑תְחָה וְהַדֶּ֖לֶת סָגַ֥ר אַחֲרָֽיו׃
6 Lalu Lot keluar menemui mereka di depan pintu masuk, dan ia menutup pintu di belakangnya.
ז וַיֹּאמַ֑ר אַל־נָ֥א אַחַ֖י תָּרֵֽעוּ׃
7 Lalu ia berkata, “Saudara-saudaraku, kumohon janganlah kalian berbuat jahat.”
ח הִנֵּה־נָ֨א לִ֜י שְׁתֵּ֣י בָנ֗וֹת אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־יָדְעוּ֙ אִ֔ישׁ אוֹצִֽיאָה־נָּ֤א אֶתְהֶן֙ אֲלֵיכֶ֔ם וַעֲשׂ֣וּ לָהֶ֔ן כַּטּ֖וֹב בְּעֵינֵיכֶ֑ם רַ֠ק לָֽאֲנָשִׁ֤ים הָאֵל֙ אַל־תַּעֲשׂ֣וּ דָבָ֔ר כִּֽי־עַל־כֵּ֥ן בָּ֖אוּ בְּצֵ֥ל קֹרָתִֽי׃
8 “Lihatlah, aku mempunyai dua anak perempuan yang belum pernah bersetubuh dengan laki-laki. Kumohon, biarlah kubawa mereka keluar kepada kalian, dan perbuatlah terhadap mereka apa yang baik menurut pandangan kalian. Hanya saja, janganlah berbuat apa-apa terhadap orang-orang ini, karena mereka telah datang berlindung di bawah naungan atapku.”
ט וַיֹּאמְר֣וּ ׀ גֶּשׁ־הָ֗לְאָה וַיֹּֽאמְרוּ֙ הָאֶחָ֤ד בָּֽא־לָגוּר֙ וַיִּשְׁפֹּ֣ט שָׁפ֔וֹט עַתָּ֕ה נָרַ֥ע לְךָ֖ מֵהֶ֑ם וַיִּפְצְר֨וּ בָאִ֤ישׁ בְּלוֹט֙ מְאֹ֔ד וַֽיִּגְּשׁ֖וּ לִשְׁבֹּ֥ר הַדָּֽלֶת׃
9 Tetapi mereka berkata, “Minggir kau!” Lalu mereka berkata, “Orang ini datang seorang diri untuk tinggal di sini sebagai pendatang, dan sekarang ia malah terus bertindak sebagai hakim! Sekarang kami akan berbuat lebih jahat kepadamu daripada kepada mereka.” Lalu mereka mendesak orang itu, yaitu Lot, dengan sangat keras, dan mereka maju mendekat untuk mendobrak pintu.
י וַיִּשְׁלְח֤וּ הָֽאֲנָשִׁים֙ אֶת־יָדָ֔ם וַיָּבִ֧יאוּ אֶת־ל֛וֹט אֲלֵיהֶ֖ם הַבָּ֑יְתָה וְאֶת־הַדֶּ֖לֶת סָגָֽרוּ׃
10 Tetapi orang-orang itu mengulurkan tangan mereka, lalu menarik Lot masuk ke dalam rumah bersama mereka, dan pintu itu pun mereka tutup.
יא וְֽאֶת־הָאֲנָשִׁ֞ים אֲשֶׁר־פֶּ֣תַח הַבַּ֗יִת הִכּוּ֙ בַּסַּנְוֵרִ֔ים מִקָּטֹ֖ן וְעַד־גָּד֑וֹל וַיִּלְא֖וּ לִמְצֹ֥א הַפָּֽתַח׃
11 Lalu orang-orang yang ada di depan pintu masuk rumah itu mereka pukul dengan kebutaan, dari yang kecil sampai yang besar, sehingga mereka kepayahan mencari pintu masuk itu.
יב וַיֹּאמְר֨וּ הָאֲנָשִׁ֜ים אֶל־ל֗וֹט עֹ֚ד מִֽי־לְךָ֣ פֹ֔ה חָתָן֙ וּבָנֶ֣יךָ וּבְנֹתֶ֔יךָ וְכֹ֥ל אֲשֶׁר־לְךָ֖ בָּעִ֑יר הוֹצֵ֖א מִן־הַמָּקֽוֹם׃
12 Lalu orang-orang itu berkata kepada Lot, “Siapa lagi yang kaumiliki di sini? Menantu laki-laki, anak-anakmu laki-laki, anak-anakmu perempuan, dan siapa pun yang kaumiliki di kota ini, bawalah mereka keluar dari tempat ini.
יג כִּֽי־מַשְׁחִתִ֣ים אֲנַ֔חְנוּ אֶת־הַמָּק֖וֹם הַזֶּ֑ה כִּֽי־גָֽדְלָ֤ה צַעֲקָתָם֙ אֶת־פְּנֵ֣י יְהוָ֔ה וַיְשַׁלְּחֵ֥נוּ יְהוָ֖ה לְשַׁחֲתָֽהּ׃
13 Sebab kami akan membinasakan tempat ini, karena jeritan terhadap mereka telah menjadi begitu besar di hadapan Yang Mahakekal, dan Yang Mahakekal telah mengutus kami untuk membinasakannya.”
יד וַיֵּצֵ֨א ל֜וֹט וַיְדַבֵּ֣ר ׀ אֶל־חֲתָנָ֣יו ׀ לֹקְחֵ֣י בְנֹתָ֗יו וַיֹּ֙אמֶר֙ ק֤וּמוּ צְּאוּ֙ מִן־הַמָּק֣וֹם הַזֶּ֔ה כִּֽי־מַשְׁחִ֥ית יְהוָ֖ה אֶת־הָעִ֑יר וַיְהִ֥י כִמְצַחֵ֖ק בְּעֵינֵ֥י חֲתָנָֽיו׃
14 Lalu Lot keluar dan berbicara kepada menantu-menantunya, yang mengambil anak-anaknya perempuan, katanya, “Bangunlah, keluarlah dari tempat ini, sebab Yang Mahakekal akan membinasakan kota ini.” Tetapi di mata menantu-menantunya, ia tampak seperti orang yang sedang bersenda gurau.
טו וּכְמוֹ֙ הַשַּׁ֣חַר עָלָ֔ה וַיָּאִ֥יצוּ הַמַּלְאָכִ֖ים בְּל֣וֹט לֵאמֹ֑ר קוּם֩ קַ֨ח אֶֽת־אִשְׁתְּךָ֜ וְאֶת־שְׁתֵּ֤י בְנֹתֶ֙יךָ֙ הַנִּמְצָאֹ֔ת פֶּן־תִּסָּפֶ֖ה בַּעֲוֺ֥ן הָעִֽיר׃
15 Ketika fajar menyingsing, malaikat-malaikat itu mendesak Lot agar bergegas, katanya, “Bangunlah, bawalah istrimu dan kedua anak perempuanmu yang ada di sini, supaya engkau tidak ikut binasa karena kesalahan kota ini.”
טז וַֽיִּתְמַהְמָ֓הּ ׀ וַיַּחֲזִ֨קוּ הָאֲנָשִׁ֜ים בְּיָד֣וֹ וּבְיַד־אִשְׁתּ֗וֹ וּבְיַד֙ שְׁתֵּ֣י בְנֹתָ֔יו בְּחֶמְלַ֥ת יְהוָ֖ה עָלָ֑יו וַיֹּצִאֻ֥הוּ וַיַּנִּחֻ֖הוּ מִח֥וּץ לָעִֽיר׃
16 Tetapi ia masih berlambat-lambat. Maka orang-orang itu memegang tangannya, tangan istrinya, dan tangan kedua anak perempuannya, karena Yang Mahakekal berbelas kasihan kepadanya. Lalu mereka membawanya keluar dan menempatkannya di luar kota.
יז וַיְהִי֩ כְהוֹצִיאָ֨ם אֹתָ֜ם הַח֗וּצָה וַיֹּ֙אמֶר֙ הִמָּלֵ֣ט עַל־נַפְשֶׁ֔ךָ אַל־תַּבִּ֣יט אַחֲרֶ֔יךָ וְאַֽל־תַּעֲמֹ֖ד בְּכָל־הַכִּכָּ֑ר הָהָ֥רָה הִמָּלֵ֖ט פֶּן־תִּסָּפֶֽה׃
17 Ketika mereka telah membawa mereka keluar, berkatalah salah seorang dari mereka: “Larikanlah dirimu, selamatkan nyawamu! Jangan menoleh ke belakang, dan jangan berhenti di mana pun di seluruh lembah ini. Larilah ke gunung, supaya engkau tidak ikut binasa.”
יח וַיֹּ֥אמֶר ל֖וֹט אֲלֵהֶ֑ם אַל־נָ֖א אֲדֹנָֽי׃
18 Lalu Lot berkata kepada mereka, “Janganlah kiranya demikian, ya Tuhan.”
יט הִנֵּה־נָ֠א מָצָ֨א עַבְדְּךָ֣ חֵן֮ בְּעֵינֶיךָ֒ וַתַּגְדֵּ֣ל חַסְדְּךָ֗ אֲשֶׁ֤ר עָשִׂ֙יתָ֙ עִמָּדִ֔י לְהַחֲי֖וֹת אֶת־נַפְשִׁ֑י וְאָנֹכִ֗י לֹ֤א אוּכַל֙ לְהִמָּלֵ֣ט הָהָ֔רָה פֶּן־תִּדְבָּקַ֥נִי הָרָעָ֖ה וָמַֽתִּי׃
19 “Lihatlah, hamba-Mu ini telah mendapat perkenanan di mata-Mu, dan Engkau telah menunjukkan kebaikan-Mu yang besar kepadaku dengan menyelamatkan nyawaku. Tetapi aku tidak akan sanggup melarikan diri ke pegunungan, jangan-jangan malapetaka itu menyusulku dan aku pun mati.
כ הִנֵּה־נָ֠א הָעִ֨יר הַזֹּ֧את קְרֹבָ֛ה לָנ֥וּס שָׁ֖מָּה וְהִ֣יא מִצְעָ֑ר אִמָּלְטָ֨ה נָּ֜א שָׁ֗מָּה הֲלֹ֥א מִצְעָ֛ר הִ֖וא וּתְחִ֥י נַפְשִֽׁי׃
20 Lihatlah, kota ini cukup dekat untuk melarikan diri ke sana, lagi pula kota ini kecil. Kumohon, izinkanlah aku melarikan diri ke sana—bukankah kota ini kecil?—supaya nyawaku tetap hidup.”
כא וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו הִנֵּה֙ נָשָׂ֣אתִי פָנֶ֔יךָ גַּ֖ם לַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה לְבִלְתִּ֛י הָפְכִּ֥י אֶת־הָעִ֖יר אֲשֶׁ֥ר דִּבַּֽרְתָּ׃
21 Lalu ia berkata kepadanya, “Lihatlah, aku juga mengabulkan permintaanmu dalam hal ini: aku tidak akan menunggangbalikkan kota yang kausebutkan itu.
כב מַהֵר֙ הִמָּלֵ֣ט שָׁ֔מָּה כִּ֣י לֹ֤א אוּכַל֙ לַעֲשׂ֣וֹת דָּבָ֔ר עַד־בֹּאֲךָ֖ שָׁ֑מָּה עַל־כֵּ֛ן קָרָ֥א שֵׁם־הָעִ֖יר צֽוֹעַר׃
22 Segeralah, larilah ke sana, sebab aku tidak dapat berbuat apa-apa sebelum engkau tiba di sana.” Itulah sebabnya kota itu dinamai Zoar.
כג הַשֶּׁ֖מֶשׁ יָצָ֣א עַל־הָאָ֑רֶץ וְל֖וֹט בָּ֥א צֹֽעֲרָה׃
23 Matahari sudah terbit di atas bumi ketika Lot tiba di Zoar.
כד וַֽיהוָ֗ה הִמְטִ֧יר עַל־סְדֹ֛ם וְעַל־עֲמֹרָ֖ה גָּפְרִ֣ית וָאֵ֑שׁ מֵאֵ֥ת יְהוָ֖ה מִן־הַשָּׁמָֽיִם׃
24 Lalu Yang Mahakekal menurunkan hujan belerang dan api ke atas Sodom dan Gomora, dari Yang Mahakekal dari langit.
כה וַֽיַּהֲפֹךְ֙ אֶת־הֶעָרִ֣ים הָאֵ֔ל וְאֵ֖ת כָּל־הַכִּכָּ֑ר וְאֵת֙ כָּל־יֹשְׁבֵ֣י הֶעָרִ֔ים וְצֶ֖מַח הָאֲדָמָֽה׃
25 Lalu Ia menunggangbalikkan kota-kota itu dan seluruh lembah itu, beserta seluruh penduduk kota-kota itu dan tumbuh-tumbuhan di tanah.
כו וַתַּבֵּ֥ט אִשְׁתּ֖וֹ מֵאַחֲרָ֑יו וַתְּהִ֖י נְצִ֥יב מֶֽלַח׃
26 Tetapi istri Lot, yang berjalan di belakangnya, menoleh ke belakang, lalu ia menjadi tiang garam.
כז וַיַּשְׁכֵּ֥ם אַבְרָהָ֖ם בַּבֹּ֑קֶר אֶל־הַ֨מָּק֔וֹם אֲשֶׁר־עָ֥מַד שָׁ֖ם אֶת־פְּנֵ֥י יְהוָֽה׃
27 Pagi-pagi benar Abraham bangun dan pergi ke tempat ia sebelumnya berdiri di hadapan Yang Mahakekal.
כח וַיַּשְׁקֵ֗ף עַל־פְּנֵ֤י סְדֹם֙ וַעֲמֹרָ֔ה וְעַֽל־כָּל־פְּנֵ֖י אֶ֣רֶץ הַכִּכָּ֑ר וַיַּ֗רְא וְהִנֵּ֤ה עָלָה֙ קִיטֹ֣ר הָאָ֔רֶץ כְּקִיטֹ֖ר הַכִּבְשָֽׁן׃
28 Ia memandang ke arah Sodom dan Gomora dan ke seluruh daerah lembah itu. Ia pun melihat asap naik dari negeri itu seperti asap dari tungku pembakaran.
כט וַיְהִ֗י בְּשַׁחֵ֤ת אֱלֹהִים֙ אֶת־עָרֵ֣י הַכִּכָּ֔ר וַיִּזְכֹּ֥ר אֱלֹהִ֖ים אֶת־אַבְרָהָ֑ם וַיְשַׁלַּ֤ח אֶת־לוֹט֙ מִתּ֣וֹךְ הַהֲפֵכָ֔ה בַּהֲפֹךְ֙ אֶת־הֶ֣עָרִ֔ים אֲשֶׁר־יָשַׁ֥ב בָּהֵ֖ן לֽוֹט׃
29 Demikianlah, ketika Allah membinasakan kota-kota di lembah itu, Allah mengingat Abraham, lalu Ia mengeluarkan Lot dari tengah-tengah penunggangbalikan itu, ketika Ia menunggangbalikkan kota-kota tempat Lot tinggal.
ל וַיַּעַל֩ ל֨וֹט מִצּ֜וֹעַר וַיֵּ֣שֶׁב בָּהָ֗ר וּשְׁתֵּ֤י בְנֹתָיו֙ עִמּ֔וֹ כִּ֥י יָרֵ֖א לָשֶׁ֣בֶת בְּצ֑וֹעַר וַיֵּ֙שֶׁב֙ בַּמְּעָרָ֔ה ה֖וּא וּשְׁתֵּ֥י בְנֹתָֽיו׃
30 Lalu Lot naik dari Zoar dan menetap di pegunungan bersama kedua anak perempuannya, sebab ia takut tinggal di Zoar. Maka ia tinggal di sebuah gua, ia beserta kedua anak perempuannya.
לא וַתֹּ֧אמֶר הַבְּכִירָ֛ה אֶל־הַצְּעִירָ֖ה אָבִ֣ינוּ זָקֵ֑ן וְאִ֨ישׁ אֵ֤ין בָּאָ֙רֶץ֙ לָב֣וֹא עָלֵ֔ינוּ כְּדֶ֖רֶךְ כָּל־הָאָֽרֶץ׃
31 Lalu berkatalah anak yang sulung kepada yang bungsu, “Ayah kita sudah tua, dan tidak ada seorang laki-laki pun di bumi ini yang dapat menghampiri kita seperti kebiasaan seluruh bumi.
לב לְכָ֨ה נַשְׁקֶ֧ה אֶת־אָבִ֛ינוּ יַ֖יִן וְנִשְׁכְּבָ֣ה עִמּ֑וֹ וּנְחַיֶּ֥ה מֵאָבִ֖ינוּ זָֽרַע׃
32 Mari kita beri ayah kita minum anggur, lalu kita tidur bersamanya, supaya kita dapat mempertahankan keturunan dari ayah kita.”
לג וַתַּשְׁקֶ֧יןָ אֶת־אֲבִיהֶ֛ן יַ֖יִן בַּלַּ֣יְלָה ה֑וּא וַתָּבֹ֤א הַבְּכִירָה֙ וַתִּשְׁכַּ֣ב אֶת־אָבִ֔יהָ וְלֹֽא־יָדַ֥ע בְּשִׁכְבָ֖הּ וּבְקׄוּמָֽהּ׃
33 Maka pada malam itu mereka memberi ayah mereka minum anggur. Lalu anak yang sulung masuk dan tidur dengan ayahnya, dan ia tidak menyadari ketika anak itu berbaring maupun ketika anak itu bangun.
לד וַֽיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וַתֹּ֤אמֶר הַבְּכִירָה֙ אֶל־הַצְּעִירָ֔ה הֵן־שָׁכַ֥בְתִּי אֶ֖מֶשׁ אֶת־אָבִ֑י נַשְׁקֶ֨נּוּ יַ֜יִן גַּם־הַלַּ֗יְלָה וּבֹ֙אִי֙ שִׁכְבִ֣י עִמּ֔וֹ וּנְחַיֶּ֥ה מֵאָבִ֖ינוּ זָֽרַע׃
34 Keesokan harinya berkatalah anak yang sulung kepada yang bungsu, “Lihatlah, semalam aku telah tidur dengan ayahku. Mari kita beri dia minum anggur lagi malam ini, lalu masuklah engkau dan tidurlah dengannya, supaya kita dapat mempertahankan keturunan dari ayah kita.”
לה וַתַּשְׁקֶ֜יןָ גַּ֣ם בַּלַּ֧יְלָה הַה֛וּא אֶת־אֲבִיהֶ֖ן יָ֑יִן וַתָּ֤קָם הַצְּעִירָה֙ וַתִּשְׁכַּ֣ב עִמּ֔וֹ וְלֹֽא־יָדַ֥ע בְּשִׁכְבָ֖הּ וּבְקֻמָֽהּ׃
35 Pada malam itu pun mereka memberi ayah mereka minum anggur. Lalu anak yang bungsu bangun dan tidur dengannya, dan ia tidak menyadari ketika anak itu berbaring maupun ketika anak itu bangun.
לו וַֽתַּהֲרֶ֛יןָ שְׁתֵּ֥י בְנֽוֹת־ל֖וֹט מֵאֲבִיהֶֽן׃
36 Demikianlah kedua anak perempuan Lot mengandung dari ayah mereka.
לז וַתֵּ֤לֶד הַבְּכִירָה֙ בֵּ֔ן וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ מוֹאָ֑ב ה֥וּא אֲבִֽי־מוֹאָ֖ב עַד־הַיּֽוֹם׃
37 Anak perempuan yang sulung melahirkan seorang anak laki-laki dan menamainya Moab; dialah bapak bangsa Moab sampai hari ini.
לח וְהַצְּעִירָ֤ה גַם־הִוא֙ יָ֣לְדָה בֵּ֔ן וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ בֶּן־עַמִּ֑י ה֛וּא אֲבִ֥י בְנֵֽי־עַמּ֖וֹן עַד־הַיּֽוֹם׃ (ס)
38 Adapun yang bungsu, ia pun melahirkan seorang anak laki-laki dan menamainya Ben-Ami; dialah bapak leluhur bani Amon sampai hari ini.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya