Keluaran 10

Pasal 10

א וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה בֹּ֖א אֶל־פַּרְעֹ֑ה כִּֽי־אֲנִ֞י הִכְבַּ֤דְתִּי אֶת־לִבּוֹ֙ וְאֶת־לֵ֣ב עֲבָדָ֔יו לְמַ֗עַן שִׁתִ֛י אֹתֹתַ֥י אֵ֖לֶּה בְּקִרְבּֽוֹ׃
1 Yang Mahakekal berfirman kepada Musa, “Pergilah menghadap Firaun, sebab Aku telah mengeraskan hatinya dan hati para pegawainya, supaya Aku dapat menempatkan tanda-tanda-Ku ini di tengah-tengahnya,
ב וּלְמַ֡עַן תְּסַפֵּר֩ בְּאָזְנֵ֨י בִנְךָ֜ וּבֶן־בִּנְךָ֗ אֵ֣ת אֲשֶׁ֤ר הִתְעַלַּ֙לְתִּי֙ בְּמִצְרַ֔יִם וְאֶת־אֹתֹתַ֖י אֲשֶׁר־שַׂ֣מְתִּי בָ֑ם וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃
2 dan supaya engkau menceritakan kepada anakmu dan cucumu bagaimana Aku telah mempermainkan orang Mesir, serta tanda-tanda-Ku yang telah Aku tempatkan di tengah-tengah mereka, sehingga kamu semua mengetahui bahwa Akulah Yang Mahakekal.”
ג וַיָּבֹ֨א מֹשֶׁ֣ה וְאַהֲרֹן֮ אֶל־פַּרְעֹה֒ וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֗יו כֹּֽה־אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י הָֽעִבְרִ֔ים עַד־מָתַ֣י מֵאַ֔נְתָּ לֵעָנֹ֖ת מִפָּנָ֑י שַׁלַּ֥ח עַמִּ֖י וְיַֽעַבְדֻֽנִי׃
3 Maka Musa dan Harun menghadap Firaun dan berkata kepadanya, “Beginilah firman Yang Mahakekal, Allah orang Ibrani: Sampai kapan engkau menolak untuk merendahkan diri di hadapan-Ku? Biarkanlah umat-Ku pergi, supaya mereka beribadah kepada-Ku.
ד כִּ֛י אִם־מָאֵ֥ן אַתָּ֖ה לְשַׁלֵּ֣חַ אֶת־עַמִּ֑י הִנְנִ֨י מֵבִ֥יא מָחָ֛ר אַרְבֶּ֖ה בִּגְבֻלֶֽךָ׃
4 Sebab jika engkau menolak membiarkan umat-Ku pergi, sesungguhnya besok Aku akan mendatangkan belalang ke dalam wilayahmu.
ה וְכִסָּה֙ אֶת־עֵ֣ין הָאָ֔רֶץ וְלֹ֥א יוּכַ֖ל לִרְאֹ֣ת אֶת־הָאָ֑רֶץ וְאָכַ֣ל ׀ אֶת־יֶ֣תֶר הַפְּלֵטָ֗ה הַנִּשְׁאֶ֤רֶת לָכֶם֙ מִן־הַבָּרָ֔ד וְאָכַל֙ אֶת־כָּל־הָעֵ֔ץ הַצֹּמֵ֥חַ לָכֶ֖ם מִן־הַשָּׂדֶֽה׃
5 Belalang itu akan menutupi permukaan negeri itu sehingga orang tidak dapat melihat negeri itu. Belalang itu akan memakan sisa yang luput, yang masih tertinggal bagi kamu dari hujan es, dan akan memakan setiap pohon yang tumbuh bagi kamu di padang.
ו וּמָלְא֨וּ בָתֶּ֜יךָ וּבָתֵּ֣י כָל־עֲבָדֶיךָ֮ וּבָתֵּ֣י כָל־מִצְרַיִם֒ אֲשֶׁ֨ר לֹֽא־רָא֤וּ אֲבֹתֶ֙יךָ֙ וַאֲב֣וֹת אֲבֹתֶ֔יךָ מִיּ֗וֹם הֱיוֹתָם֙ עַל־הָ֣אֲדָמָ֔ה עַ֖ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וַיִּ֥פֶן וַיֵּצֵ֖א מֵעִ֥ם פַּרְעֹֽה׃
6 Rumah-rumahmu, rumah-rumah semua pegawaimu, dan rumah-rumah semua orang Mesir akan dipenuhinya, suatu hal yang belum pernah dilihat oleh ayah-ayahmu maupun kakek-kakekmu sejak hari mereka ada di atas tanah sampai hari ini.” Lalu ia berpaling dan keluar dari hadapan Firaun.
ז וַיֹּאמְרוּ֩ עַבְדֵ֨י פַרְעֹ֜ה אֵלָ֗יו עַד־מָתַי֙ יִהְיֶ֨ה זֶ֥ה לָ֙נוּ֙ לְמוֹקֵ֔שׁ שַׁלַּח֙ אֶת־הָ֣אֲנָשִׁ֔ים וְיַֽעַבְד֖וּ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֑ם הֲטֶ֣רֶם תֵּדַ֔ע כִּ֥י אָבְדָ֖ה מִצְרָֽיִם׃
7 Para pegawai Firaun berkata kepadanya, “Sampai kapan orang ini menjadi jerat bagi kita? Biarkanlah orang-orang itu pergi, supaya mereka beribadah kepada Yang Mahakekal, Allah mereka. Belum tahukah engkau bahwa Mesir sudah binasa?”
ח וַיּוּשַׁ֞ב אֶת־מֹשֶׁ֤ה וְאֶֽת־אַהֲרֹן֙ אֶל־פַּרְעֹ֔ה וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֔ם לְכ֥וּ עִבְד֖וּ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֑ם מִ֥י וָמִ֖י הַהֹלְכִֽים׃
8 Lalu Musa dan Harun dibawa kembali menghadap Firaun, dan ia berkata kepada mereka, “Pergilah, beribadahlah kepada Yang Mahakekal, Allahmu. Siapa-siapa sajakah yang akan pergi?”
ט וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה בִּנְעָרֵ֥ינוּ וּבִזְקֵנֵ֖ינוּ נֵלֵ֑ךְ בְּבָנֵ֨ינוּ וּבִבְנוֹתֵ֜נוּ בְּצֹאנֵ֤נוּ וּבִבְקָרֵ֙נוּ֙ נֵלֵ֔ךְ כִּ֥י חַג־יְהוָ֖ה לָֽנוּ׃
9 Jawab Musa, “Kami akan pergi dengan orang-orang muda kami dan orang-orang tua kami. Kami akan pergi dengan anak-anak lelaki kami dan anak-anak perempuan kami, dengan kambing domba kami dan lembu sapi kami, sebab kami harus mengadakan perayaan bagi Yang Mahakekal.”
י וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֗ם יְהִ֨י כֵ֤ן יְהוָה֙ עִמָּכֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֛ר אֲשַׁלַּ֥ח אֶתְכֶ֖ם וְאֶֽת־טַפְּכֶ֑ם רְא֕וּ כִּ֥י רָעָ֖ה נֶ֥גֶד פְּנֵיכֶֽם׃
10 Firaun berkata kepada mereka, “Biarlah Yang Mahakekal menyertai kamu, sebagaimana aku akan membiarkan kamu pergi beserta anak-anakmu! Lihatlah, niat jahat ada di hadapanmu!
יא לֹ֣א כֵ֗ן לְכֽוּ־נָ֤א הַגְּבָרִים֙ וְעִבְד֣וּ אֶת־יְהוָ֔ה כִּ֥י אֹתָ֖הּ אַתֶּ֣ם מְבַקְשִׁ֑ים וַיְגָ֣רֶשׁ אֹתָ֔ם מֵאֵ֖ת פְּנֵ֥י פַרְעֹֽה׃ (פ)
11 Tidak begitu! Pergilah sekarang, hai kaum laki-laki, dan beribadahlah kepada Yang Mahakekal, sebab itulah yang kamu minta.” Lalu mereka diusir dari hadapan Firaun.
יב וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה נְטֵ֨ה יָדְךָ֜ עַל־אֶ֤רֶץ מִצְרַ֙יִם֙ בָּֽאַרְבֶּ֔ה וְיַ֖עַל עַל־אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְיֹאכַל֙ אֶת־כָּל־עֵ֣שֶׂב הָאָ֔רֶץ אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר הִשְׁאִ֖יר הַבָּרָֽד׃
12 Yang Mahakekal berfirman kepada Musa, “Ulurkanlah tanganmu ke atas negeri Mesir untuk tulah belalang, supaya belalang itu naik ke atas negeri Mesir dan memakan segala tumbuhan di negeri itu, yaitu semua yang masih tersisa dari hujan es.”
יג וַיֵּ֨ט מֹשֶׁ֣ה אֶת־מַטֵּהוּ֮ עַל־אֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֒ וַֽיהוָ֗ה נִהַ֤ג ר֥וּחַ קָדִים֙ בָּאָ֔רֶץ כָּל־הַיּ֥וֹם הַה֖וּא וְכָל־הַלָּ֑יְלָה הַבֹּ֣קֶר הָיָ֔ה וְר֙וּחַ֙ הַקָּדִ֔ים נָשָׂ֖א אֶת־הָאַרְבֶּֽה׃
13 Maka Musa mengulurkan tongkatnya ke atas negeri Mesir, lalu Yang Mahakekal mendatangkan angin timur ke atas negeri itu sepanjang hari itu dan sepanjang malam. Ketika pagi tiba, angin timur itu telah membawa belalang.
יד וַיַּ֣עַל הָֽאַרְבֶּ֗ה עַ֚ל כָּל־אֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם וַיָּ֕נַח בְּכֹ֖ל גְּב֣וּל מִצְרָ֑יִם כָּבֵ֣ד מְאֹ֔ד לְ֠פָנָיו לֹא־הָ֨יָה כֵ֤ן אַרְבֶּה֙ כָּמֹ֔הוּ וְאַחֲרָ֖יו לֹ֥א יִֽהְיֶה־כֵּֽן׃
14 Belalang itu naik ke atas seluruh negeri Mesir dan hinggap di seluruh wilayah Mesir, sangat banyak jumlahnya. Sebelumnya belum pernah ada belalang seperti itu, dan sesudahnya tidak akan ada lagi yang seperti itu.
טו וַיְכַ֞ס אֶת־עֵ֣ין כָּל־הָאָרֶץ֮ וַתֶּחְשַׁ֣ךְ הָאָרֶץ֒ וַיֹּ֜אכַל אֶת־כָּל־עֵ֣שֶׂב הָאָ֗רֶץ וְאֵת֙ כָּל־פְּרִ֣י הָעֵ֔ץ אֲשֶׁ֥ר הוֹתִ֖יר הַבָּרָ֑ד וְלֹא־נוֹתַ֨ר כָּל־יֶ֧רֶק בָּעֵ֛ץ וּבְעֵ֥שֶׂב הַשָּׂדֶ֖ה בְּכָל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃
15 Belalang itu menutupi permukaan seluruh negeri sehingga negeri itu menjadi gelap. Belalang itu memakan segala tumbuhan di negeri itu dan semua buah pohon yang masih tersisa dari hujan es. Tidak ada lagi yang tersisa sedikit pun yang hijau, baik pada pohon maupun pada tumbuhan di padang, di seluruh negeri Mesir.
טז וַיְמַהֵ֣ר פַּרְעֹ֔ה לִקְרֹ֖א לְמֹשֶׁ֣ה וּֽלְאַהֲרֹ֑ן וַיֹּ֗אמֶר חָטָ֛אתִי לַיהוָ֥ה אֱלֹֽהֵיכֶ֖ם וְלָכֶֽם׃
16 Firaun segera memanggil Musa dan Harun, lalu berkata, “Aku telah berdosa terhadap Yang Mahakekal, Allahmu, dan terhadap kamu.
יז וְעַתָּ֗ה שָׂ֣א נָ֤א חַטָּאתִי֙ אַ֣ךְ הַפַּ֔עַם וְהַעְתִּ֖ירוּ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֑ם וְיָסֵר֙ מֵֽעָלַ֔י רַ֖ק אֶת־הַמָּ֥וֶת הַזֶּֽה׃
17 Karena itu, ampunilah kiranya dosaku, sekali ini saja, dan berdoalah kepada Yang Mahakekal, Allahmu, supaya Ia menjauhkan dariku maut ini saja.”
יח וַיֵּצֵ֖א מֵעִ֣ם פַּרְעֹ֑ה וַיֶּעְתַּ֖ר אֶל־יְהוָֽה׃
18 Maka ia keluar dari hadapan Firaun dan berdoa kepada Yang Mahakekal.
יט וַיַּהֲפֹ֨ךְ יְהוָ֤ה רֽוּחַ־יָם֙ חָזָ֣ק מְאֹ֔ד וַיִּשָּׂא֙ אֶת־הָ֣אַרְבֶּ֔ה וַיִּתְקָעֵ֖הוּ יָ֣מָּה סּ֑וּף לֹ֤א נִשְׁאַר֙ אַרְבֶּ֣ה אֶחָ֔ד בְּכֹ֖ל גְּב֥וּל מִצְרָֽיִם׃
19 Lalu Yang Mahakekal membalikkan arah angin menjadi angin barat yang sangat kuat, yang mengangkat belalang itu dan menghalaunya ke Laut Teberau. Tidak ada seekor belalang pun yang tertinggal di seluruh wilayah Mesir.
כ וַיְחַזֵּ֥ק יְהוָ֖ה אֶת־לֵ֣ב פַּרְעֹ֑ה וְלֹ֥א שִׁלַּ֖ח אֶת־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ (פ)
20 Tetapi Yang Mahakekal mengeraskan hati Firaun, dan ia tidak membiarkan bani Israel pergi.
כא וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה נְטֵ֤ה יָֽדְךָ֙ עַל־הַשָּׁמַ֔יִם וִ֥יהִי חֹ֖שֶׁךְ עַל־אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְיָמֵ֖שׁ חֹֽשֶׁךְ׃
21 Yang Mahakekal berfirman kepada Musa, “Ulurkanlah tanganmu ke langit, supaya ada kegelapan di atas negeri Mesir, dan kegelapan itu akan menjadi semakin pekat.”
כב וַיֵּ֥ט מֹשֶׁ֛ה אֶת־יָד֖וֹ עַל־הַשָּׁמָ֑יִם וַיְהִ֧י חֹֽשֶׁךְ־אֲפֵלָ֛ה בְּכָל־אֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם שְׁלֹ֥שֶׁת יָמִֽים׃
22 Maka Musa mengulurkan tangannya ke langit, lalu terjadilah kegelapan yang pekat di seluruh negeri Mesir selama tiga hari.
כג לֹֽא־רָא֞וּ אִ֣ישׁ אֶת־אָחִ֗יו וְלֹא־קָ֛מוּ אִ֥ישׁ מִתַּחְתָּ֖יו שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֑ים וּֽלְכָל־בְּנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל הָ֥יָה א֖וֹר בְּמוֹשְׁבֹתָֽם׃
23 Mereka tidak dapat melihat satu sama lain, dan tidak seorang pun bangkit dari tempatnya selama tiga hari. Tetapi semua bani Israel mendapat terang di tempat kediaman mereka.
כד וַיִּקְרָ֨א פַרְעֹ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה וַיֹּ֙אמֶר֙ לְכוּ֙ עִבְד֣וּ אֶת־יְהוָ֔ה רַ֛ק צֹאנְכֶ֥ם וּבְקַרְכֶ֖ם יֻצָּ֑ג גַּֽם־טַפְּכֶ֖ם יֵלֵ֥ךְ עִמָּכֶֽם׃
24 Lalu Firaun memanggil Musa dan berkata, “Pergilah, beribadahlah kepada Yang Mahakekal. Hanya kambing domba dan lembu sapimu harus tetap tinggal di tempatnya. Anak-anakmu juga boleh pergi bersama kamu.”
כה וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה גַּם־אַתָּ֛ה תִּתֵּ֥ן בְּיָדֵ֖נוּ זְבָחִ֣ים וְעֹל֑וֹת וְעָשִׂ֖ינוּ לַיהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃
25 Jawab Musa, “Engkau sendiri pun harus memberikan kepada kami hewan untuk kurban sembelihan dan kurban bakaran, supaya kami mempersembahkannya kepada Yang Mahakekal, Allah kami.
כו וְגַם־מִקְנֵ֜נוּ יֵלֵ֣ךְ עִמָּ֗נוּ לֹ֤א תִשָּׁאֵר֙ פַּרְסָ֔ה כִּ֚י מִמֶּ֣נּוּ נִקַּ֔ח לַעֲבֹ֖ד אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ וַאֲנַ֣חְנוּ לֹֽא־נֵדַ֗ע מַֽה־נַּעֲבֹד֙ אֶת־יְהוָ֔ה עַד־בֹּאֵ֖נוּ שָֽׁמָּה׃
26 Ternak kami pun harus pergi bersama kami. Tidak satu kuku pun boleh tertinggal, sebab dari ternak itulah kami harus mengambil untuk beribadah kepada Yang Mahakekal, Allah kami. Kami sendiri tidak tahu dengan apa kami harus beribadah kepada Yang Mahakekal sampai kami tiba di sana.”
כז וַיְחַזֵּ֥ק יְהוָ֖ה אֶת־לֵ֣ב פַּרְעֹ֑ה וְלֹ֥א אָבָ֖ה לְשַׁלְּחָֽם׃
27 Tetapi Yang Mahakekal mengeraskan hati Firaun, dan ia tidak mau membiarkan mereka pergi.
כח וַיֹּֽאמֶר־ל֥וֹ פַרְעֹ֖ה לֵ֣ךְ מֵעָלָ֑י הִשָּׁ֣מֶר לְךָ֗ אֶל־תֹּ֙סֶף֙ רְא֣וֹת פָּנַ֔י כִּ֗י בְּי֛וֹם רְאֹתְךָ֥ פָנַ֖י תָּמֽוּת׃
28 Firaun berkata kepadanya, “Pergilah dari hadapanku! Jagalah dirimu, jangan lagi engkau melihat mukaku, sebab pada hari engkau melihat mukaku, engkau akan mati.”
כט וַיֹּ֥אמֶר מֹשֶׁ֖ה כֵּ֣ן דִּבַּ֑רְתָּ לֹא־אֹסִ֥ף ע֖וֹד רְא֥וֹת פָּנֶֽיךָ׃ (פ)
29 Jawab Musa, “Tepat sekali perkataanmu. Aku tidak akan melihat mukamu lagi.”
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya