Ratapan 2

Pasal 2

א אֵיכָה֩ יָעִ֨יב בְּאַפּ֤וֹ ׀ אֲדֹנָי֙ אֶת־בַּת־צִיּ֔וֹן הִשְׁלִ֤יךְ מִשָּׁמַ֙יִם֙ אֶ֔רֶץ תִּפְאֶ֖רֶת יִשְׂרָאֵ֑ל וְלֹא־זָכַ֥ר הֲדֹם־רַגְלָ֖יו בְּי֥וֹם אַפּֽוֹ׃ (ס)
1 Betapa Tuhan dalam murka-Nya menyelubungi putri Sion dengan awan kelam! Ia telah mencampakkan dari langit ke bumi keagungan Israel, dan tidak mengingat tumpuan kaki-Nya pada hari murka-Nya.
ב בִּלַּ֨ע אֲדֹנָ֜י לא [וְלֹ֣א] חָמַ֗ל אֵ֚ת כָּל־נְא֣וֹת יַעֲקֹ֔ב הָרַ֧ס בְּעֶבְרָת֛וֹ מִבְצְרֵ֥י בַת־יְהוּדָ֖ה הִגִּ֣יעַ לָאָ֑רֶץ חִלֵּ֥ל מַמְלָכָ֖ה וְשָׂרֶֽיהָ׃ (ס)
2 Tuhan telah menelan tanpa belas kasihan segala tempat kediaman Yakub. Dalam murka-Nya Ia telah merobohkan benteng-benteng putri Yehuda; Ia telah merendahkannya sampai ke tanah, Ia telah menajiskan kerajaan beserta para pembesarnya.
ג גָּדַ֣ע בָּֽחֳרִי אַ֗ף כֹּ֚ל קֶ֣רֶן יִשְׂרָאֵ֔ל הֵשִׁ֥יב אָח֛וֹר יְמִינ֖וֹ מִפְּנֵ֣י אוֹיֵ֑ב וַיִּבְעַ֤ר בְּיַעֲקֹב֙ כְּאֵ֣שׁ לֶֽהָבָ֔ה אָכְלָ֖ה סָבִֽיב׃ (ס)
3 Dalam murka-Nya yang menyala-nyala Ia telah mematahkan segala tanduk Israel; Ia telah menarik kembali tangan kanan-Nya dari hadapan musuh, dan Ia menyala di tengah Yakub seperti nyala api yang melalap sekelilingnya.
ד דָּרַ֨ךְ קַשְׁתּ֜וֹ כְּאוֹיֵ֗ב נִצָּ֤ב יְמִינוֹ֙ כְּצָ֔ר וַֽיַּהֲרֹ֔ג כֹּ֖ל מַחֲמַדֵּי־עָ֑יִן בְּאֹ֙הֶל֙ בַּת־צִיּ֔וֹן שָׁפַ֥ךְ כָּאֵ֖שׁ חֲמָתֽוֹ׃ (ס)
4 Ia merentangkan busur-Nya seperti musuh, tangan kanan-Nya siap terangkat seperti seorang lawan, dan Ia membunuh semua yang sedap dipandang mata; di dalam kemah putri Sion Ia mencurahkan murka-Nya seperti api.
ה הָיָ֨ה אֲדֹנָ֤י ׀ כְּאוֹיֵב֙ בִּלַּ֣ע יִשְׂרָאֵ֔ל בִּלַּע֙ כָּל־אַרְמְנוֹתֶ֔יהָ שִׁחֵ֖ת מִבְצָרָ֑יו וַיֶּ֙רֶב֙ בְּבַת־יְהוּדָ֔ה תַּאֲנִיָּ֖ה וַאֲנִיָּֽה׃ (ס)
5 Tuhan telah menjadi seperti musuh; Ia telah menelan Israel, Ia telah menelan segala istananya, Ia telah memusnahkan benteng-bentengnya, dan Ia telah memperbanyak dukacita dan ratapan di tengah putri Yehuda.
ו וַיַּחְמֹ֤ס כַּגַּן֙ שֻׂכּ֔וֹ שִׁחֵ֖ת מוֹעֲד֑וֹ שִׁכַּ֨ח יְהוָ֤ה ׀ בְּצִיּוֹן֙ מוֹעֵ֣ד וְשַׁבָּ֔ת וַיִּנְאַ֥ץ בְּזַֽעַם־אַפּ֖וֹ מֶ֥לֶךְ וְכֹהֵֽן׃ (ס)
6 Ia telah memangkas kemah-Nya seperti orang memangkas kebun, Ia telah memusnahkan tempat pertemuan-Nya. Yang Mahakekal telah membuat hari raya dan Sabat terlupakan di Sion, dan dalam murka-Nya yang geram Ia telah menolak dengan hina raja dan imam.
ז זָנַ֨ח אֲדֹנָ֤י ׀ מִזְבְּחוֹ֙ נִאֵ֣ר מִקְדָּשׁ֔וֹ הִסְגִּיר֙ בְּיַד־אוֹיֵ֔ב חוֹמֹ֖ת אַרְמְנוֹתֶ֑יהָ ק֛וֹל נָתְנ֥וּ בְּבֵית־יְהוָ֖ה כְּי֥וֹם מוֹעֵֽד׃ (ס)
7 Tuhan telah membuang mezbah-Nya, Ia telah meniadakan tempat kudus-Nya; Ia telah menyerahkan tembok-tembok istananya ke dalam tangan musuh. Mereka memperdengarkan suara riuh di rumah Yang Mahakekal seperti pada hari raya.
ח חָשַׁ֨ב יְהוָ֤ה ׀ לְהַשְׁחִית֙ חוֹמַ֣ת בַּת־צִיּ֔וֹן נָ֣טָה קָ֔ו לֹא־הֵשִׁ֥יב יָד֖וֹ מִבַּלֵּ֑עַ וַיַּֽאֲבֶל־חֵ֥ל וְחוֹמָ֖ה יַחְדָּ֥ו אֻמְלָֽלוּ׃ (ס)
8 Yang Mahakekal telah bermaksud memusnahkan tembok putri Sion; Ia telah membentangkan tali pengukur, Ia tidak menarik kembali tangan-Nya dari membinasakan. Ia membuat benteng luar dan tembok berkabung; bersama-sama keduanya merana.
ט טָבְע֤וּ בָאָ֙רֶץ֙ שְׁעָרֶ֔יהָ אִבַּ֥ד וְשִׁבַּ֖ר בְּרִיחֶ֑יהָ מַלְכָּ֨הּ וְשָׂרֶ֤יהָ בַגּוֹיִם֙ אֵ֣ין תּוֹרָ֔ה גַּם־נְבִיאֶ֕יהָ לֹא־מָצְא֥וּ חָז֖וֹן מֵיְהוָֽה׃ (ס)
9 Gerbang-gerbangnya telah tenggelam ke dalam tanah; Ia telah membinasakan dan mematahkan palang-palang pintunya. Rajanya dan para pembesarnya berada di tengah bangsa-bangsa; tidak ada lagi pengajaran Taurat; bahkan para nabinya tidak mendapat penglihatan dari Yang Mahakekal.
י יֵשְׁב֨וּ לָאָ֤רֶץ יִדְּמוּ֙ זִקְנֵ֣י בַת־צִיּ֔וֹן הֶֽעֱל֤וּ עָפָר֙ עַל־רֹאשָׁ֔ם חָגְר֖וּ שַׂקִּ֑ים הוֹרִ֤ידוּ לָאָ֙רֶץ֙ רֹאשָׁ֔ן בְּתוּלֹ֖ת יְרוּשָׁלִָֽם׃ (ס)
10 Para tua-tua putri Sion duduk di tanah dan berdiam diri; mereka menaburkan debu ke atas kepala mereka, mereka mengenakan kain kabung. Para gadis Yerusalem menundukkan kepala mereka sampai ke tanah.
יא כָּל֨וּ בַדְּמָע֤וֹת עֵינַי֙ חֳמַרְמְר֣וּ מֵעַ֔י נִשְׁפַּ֤ךְ לָאָ֙רֶץ֙ כְּבֵדִ֔י עַל־שֶׁ֖בֶר בַּת־עַמִּ֑י בֵּֽעָטֵ֤ף עוֹלֵל֙ וְיוֹנֵ֔ק בִּרְחֹב֖וֹת קִרְיָֽה׃ (ס)
11 Mataku habis oleh air mata, isi perutku mengerut, hatiku tercurah ke tanah karena kehancuran putri bangsaku, ketika bayi dan anak yang menyusu jatuh lemas di lapangan-lapangan kota.
יב לְאִמֹּתָם֙ יֹֽאמְר֔וּ אַיֵּ֖ה דָּגָ֣ן וָיָ֑יִן בְּהִֽתְעַטְּפָ֤ם כֶּֽחָלָל֙ בִּרְחֹב֣וֹת עִ֔יר בְּהִשְׁתַּפֵּ֣ךְ נַפְשָׁ֔ם אֶל־חֵ֖יק אִמֹּתָֽם׃ (ס)
12 Mereka berkata kepada ibu-ibu mereka, “Di manakah gandum dan anggur?” ketika mereka jatuh lemas seperti orang yang terluka parah di lapangan-lapangan kota, ketika nyawa mereka tercurah di pangkuan ibu-ibu mereka.
יג מָֽה־אֲעִידֵ֞ךְ מָ֣ה אֲדַמֶּה־לָּ֗ךְ הַבַּת֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם מָ֤ה אַשְׁוֶה־לָּךְ֙ וַאֲנַֽחֲמֵ֔ךְ בְּתוּלַ֖ת בַּת־צִיּ֑וֹן כִּֽי־גָד֥וֹל כַּיָּ֛ם שִׁבְרֵ֖ךְ מִ֥י יִרְפָּא־לָֽךְ׃ (ס)
13 Apakah yang dapat kujadikan saksi bagimu? Dengan apakah dapat kuumpamakan engkau, hai putri Yerusalem? Dengan apakah dapat kusamakan engkau supaya aku dapat menghiburmu, hai anak dara putri Sion? Sebab kehancuranmu besar seperti laut; siapakah yang dapat menyembuhkanmu?
יד נְבִיאַ֗יִךְ חָ֤זוּ לָךְ֙ שָׁ֣וְא וְתָפֵ֔ל וְלֹֽא־גִלּ֥וּ עַל־עֲוֺנֵ֖ךְ לְהָשִׁ֣יב שביתך [שְׁבוּתֵ֑ךְ] וַיֶּ֣חֱזוּ לָ֔ךְ מַשְׂא֥וֹת שָׁ֖וְא וּמַדּוּחִֽים׃ (ס)
14 Para nabimu telah melihat bagimu penglihatan yang hampa dan hambar; mereka tidak menyingkapkan kesalahanmu untuk meluruskan penyelewenganmu, tetapi mereka melihat bagimu nubuat-nubuat yang hampa dan menyesatkan.
טו סָֽפְק֨וּ עָלַ֤יִךְ כַּפַּ֙יִם֙ כָּל־עֹ֣בְרֵי דֶ֔רֶךְ שָֽׁרְקוּ֙ וַיָּנִ֣עוּ רֹאשָׁ֔ם עַל־בַּ֖ת יְרוּשָׁלִָ֑ם הֲזֹ֣את הָעִ֗יר שֶׁיֹּֽאמְרוּ֙ כְּלִ֣ילַת יֹ֔פִי מָשׂ֖וֹשׂ לְכָל־הָאָֽרֶץ׃ (ס)
15 Semua orang yang lewat di jalan bertepuk tangan atasmu; mereka bersiul dan menggeleng-gelengkan kepala mereka atas putri Yerusalem: “Inikah kota yang disebut orang kesempurnaan keindahan, kegirangan bagi seluruh bumi?”
טז פָּצ֨וּ עָלַ֤יִךְ פִּיהֶם֙ כָּל־א֣וֹיְבַ֔יִךְ שָֽׁרְקוּ֙ וַיַּֽחַרְקוּ־שֵׁ֔ן אָמְר֖וּ בִּלָּ֑עְנוּ אַ֣ךְ זֶ֥ה הַיּ֛וֹם שֶׁקִּוִּינֻ֖הוּ מָצָ֥אנוּ רָאִֽינוּ׃ (ס)
16 Semua musuhmu membuka mulut mereka lebar-lebar terhadapmu; mereka bersiul dan menggertakkan gigi. Mereka berkata, “Kami telah menelannya! Sungguh, inilah hari yang kami nanti-nantikan; kami telah mendapatkannya, kami telah melihatnya!”
יז עָשָׂ֨ה יְהוָ֜ה אֲשֶׁ֣ר זָמָ֗ם בִּצַּ֤ע אֶמְרָתוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה מִֽימֵי־קֶ֔דֶם הָרַ֖ס וְלֹ֣א חָמָ֑ל וַיְשַׂמַּ֤ח עָלַ֙יִךְ֙ אוֹיֵ֔ב הֵרִ֖ים קֶ֥רֶן צָרָֽיִךְ׃ (ס)
17 Yang Mahakekal telah melakukan apa yang telah dirancangkan-Nya; Ia telah menuntaskan firman-Nya yang telah Ia perintahkan sejak zaman dahulu. Ia telah merobohkan tanpa belas kasihan; Ia telah membuat musuh bersukacita atasmu, Ia telah meninggikan tanduk para lawanmu.
יח צָעַ֥ק לִבָּ֖ם אֶל־אֲדֹנָ֑י חוֹמַ֣ת בַּת־צִ֠יּוֹן הוֹרִ֨ידִי כַנַּ֤חַל דִּמְעָה֙ יוֹמָ֣ם וָלַ֔יְלָה אַֽל־תִּתְּנִ֤י פוּגַת֙ לָ֔ךְ אַל־תִּדֹּ֖ם בַּת־עֵינֵֽךְ׃ (ס)
18 Hati mereka berseru kepada Tuhan: “Hai tembok putri Sion, cucurkanlah air mata seperti sungai siang dan malam; janganlah memberi dirimu jeda, janganlah biji matamu berhenti mencucurkan air mata!”
יט ק֣וּמִי ׀ רֹ֣נִּי בליל [בַלַּ֗יְלָה] לְרֹאשׁ֙ אַשְׁמֻר֔וֹת שִׁפְכִ֤י כַמַּ֙יִם֙ לִבֵּ֔ךְ נֹ֖כַח פְּנֵ֣י אֲדֹנָ֑י שְׂאִ֧י אֵלָ֣יו כַּפַּ֗יִךְ עַל־נֶ֙פֶשׁ֙ עֽוֹלָלַ֔יִךְ הָעֲטוּפִ֥ים בְּרָעָ֖ב בְּרֹ֥אשׁ כָּל־חוּצֽוֹת׃ (ס)
19 Bangunlah, merataplah dengan nyaring pada malam hari, pada awal setiap giliran jaga malam; curahkanlah hatimu seperti air di hadapan Tuhan. Tadahkanlah telapak tanganmu kepada-Nya demi nyawa bayi-bayimu yang jatuh lemas karena kelaparan di ujung setiap jalan.
כ רְאֵ֤ה יְהוָה֙ וְֽהַבִּ֔יטָה לְמִ֖י עוֹלַ֣לְתָּ כֹּ֑ה אִם־תֹּאכַ֨לְנָה נָשִׁ֤ים פִּרְיָם֙ עֹלֲלֵ֣י טִפֻּחִ֔ים אִם־יֵהָרֵ֛ג בְּמִקְדַּ֥שׁ אֲדֹנָ֖י כֹּהֵ֥ן וְנָבִֽיא׃ (ס)
20 Lihatlah, ya Yang Mahakekal, dan perhatikanlah, kepada siapa Engkau telah berbuat demikian! Patutkah perempuan-perempuan memakan buah kandungan mereka, anak-anak kecil yang mereka timang-timang? Patutkah imam dan nabi dibunuh di tempat kudus Tuhan?
כא שָׁכְב֨וּ לָאָ֤רֶץ חוּצוֹת֙ נַ֣עַר וְזָקֵ֔ן בְּתוּלֹתַ֥י וּבַחוּרַ֖י נָפְל֣וּ בֶחָ֑רֶב הָרַ֙גְתָּ֙ בְּי֣וֹם אַפֶּ֔ךָ טָבַ֖חְתָּ לֹ֥א חָמָֽלְתָּ׃ (ס)
21 Anak muda dan orang tua terbaring di tanah di jalan-jalan; para gadisku dan para pemudaku telah tewas oleh pedang. Engkau telah membunuh mereka pada hari murka-Mu; Engkau telah menyembelih tanpa belas kasihan.
כב תִּקְרָא֩ כְי֨וֹם מוֹעֵ֤ד מְגוּרַי֙ מִסָּבִ֔יב וְלֹ֥א הָיָ֛ה בְּי֥וֹם אַף־יְהוָ֖ה פָּלִ֣יט וְשָׂרִ֑יד אֲשֶׁר־טִפַּ֥חְתִּי וְרִבִּ֖יתִי אֹיְבִ֥י כִלָּֽם׃ (פ)
22 Engkau telah memanggil tetangga-tetanggaku yang jahat dari segala penjuru, seperti pada hari raya. Pada hari murka Yang Mahakekal tidak ada seorang pun yang luput atau tersisa. Anak-anak yang telah kutimang-timang dan kubesarkan telah dibinasakan oleh musuhku.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya