Mazmur 22

Pasal 22

א לַ֭מְנַצֵּחַ עַל־אַיֶּ֥לֶת הַשַּׁ֗חַר מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד׃
1 Untuk pemimpin pujian, pada “Rusa Betina Fajar”. Mazmur Daud.
ב אֵלִ֣י אֵ֭לִי לָמָ֣ה עֲזַבְתָּ֑נִי רָח֥וֹק מִֽ֝ישׁוּעָתִ֗י דִּבְרֵ֥י שַׁאֲגָתִֽי׃
2 Allahku, Allahku, mengapa Engkau meninggalkan aku, jauh dari keselamatanku dan dari kata-kata jeritanku?
ג אֱ‍ֽלֹהַ֗י אֶקְרָ֣א י֭וֹמָם וְלֹ֣א תַעֲנֶ֑ה וְ֝לַ֗יְלָה וְֽלֹא־דֽוּמִיָּ֥ה לִֽי׃
3 Allahku, aku berseru pada siang hari, tetapi Engkau tidak menjawab; dan pada malam hari pun aku tidak berdiam diri.
ד וְאַתָּ֥ה קָד֑וֹשׁ י֝וֹשֵׁ֗ב תְּהִלּ֥וֹת יִשְׂרָאֵֽל׃
4 Namun Engkau kudus, Engkau yang bersemayam mendengarkan puji-pujian Israel.
ה בְּ֭ךָ בָּטְח֣וּ אֲבֹתֵ֑ינוּ בָּ֝טְח֗וּ וַֽתְּפַלְּטֵֽמוֹ׃
5 Kepada-Mu nenek moyang kami percaya; mereka percaya, dan Engkau meluputkan mereka.
ו אֵלֶ֣יךָ זָעֲק֣וּ וְנִמְלָ֑טוּ בְּךָ֖ בָטְח֣וּ וְלֹא־בֽוֹשׁוּ׃
6 Kepada-Mu mereka berseru, dan mereka pun luput; kepada-Mu mereka percaya, dan mereka tidak dipermalukan.
ז וְאָנֹכִ֣י תוֹלַ֣עַת וְלֹא־אִ֑ישׁ חֶרְפַּ֥ת אָ֝דָ֗ם וּבְז֥וּי עָֽם׃
7 Tetapi aku ini ulat, dan bukan manusia; cela bagi manusia dan dihina oleh bangsa-bangsa.
ח כָּל־רֹ֭אַי יַלְעִ֣גוּ לִ֑י יַפְטִ֥ירוּ בְ֝שָׂפָ֗ה יָנִ֥יעוּ רֹֽאשׁ׃
8 Semua orang yang melihat aku mengolok-olok aku; mereka membuka bibir mereka, mereka menggeleng-gelengkan kepala.
ט גֹּ֣ל אֶל־יְהוָ֣ה יְפַלְּטֵ֑הוּ יַ֝צִּילֵ֗הוּ כִּ֘י חָ֥פֵֽץ בּֽוֹ׃
9 Siapa yang menyerahkan bebannya kepada Yang Mahakekal, Ia akan meluputkannya; Ia akan menyelamatkannya, sebab Ia berkenan kepadanya.
י כִּֽי־אַתָּ֣ה גֹחִ֣י מִבָּ֑טֶן מַ֝בְטִיחִ֗י עַל־שְׁדֵ֥י אִמִּֽי׃
10 Sebab Engkaulah yang mengeluarkan aku dari kandungan; Engkau membuat aku bersandar dengan aman pada buah dada ibuku.
יא עָ֭לֶיךָ הָשְׁלַ֣כְתִּי מֵרָ֑חֶם מִבֶּ֥טֶן אִ֝מִּ֗י אֵ֣לִי אָֽתָּה׃
11 Kepada-Mu aku diserahkan sejak lahir; sejak dalam kandungan ibuku, Engkaulah Allahku.
יב אַל־תִּרְחַ֣ק מִ֭מֶּנִּי כִּי־צָרָ֣ה קְרוֹבָ֑ה כִּי־אֵ֥ין עוֹזֵֽר׃
12 Janganlah jauh dariku, sebab kesesakan sudah dekat, sebab tidak ada yang menolong.
יג סְ֭בָבוּנִי פָּרִ֣ים רַבִּ֑ים אַבִּירֵ֖י בָשָׁ֣ן כִּתְּרֽוּנִי׃
13 Banyak lembu jantan mengelilingi aku; lembu-lembu jantan Basan yang perkasa mengepung aku.
יד פָּצ֣וּ עָלַ֣י פִּיהֶ֑ם אַ֝רְיֵ֗ה טֹרֵ֥ף וְשֹׁאֵֽג׃
14 Mereka membuka lebar mulut mereka terhadap aku, seperti singa yang menerkam dan mengaum.
טו כַּמַּ֥יִם נִשְׁפַּכְתִּי֮ וְהִתְפָּֽרְד֗וּ כָּֽל־עַצְמ֫וֹתָ֥י הָיָ֣ה לִ֭בִּי כַּדּוֹנָ֑ג נָ֝מֵ֗ס בְּת֣וֹךְ מֵעָֽי׃
15 Seperti air aku tercurah, dan semua tulangku terlepas dari sendinya; hatiku menjadi seperti lilin, meleleh di dalam rongga tubuhku.
טז יָ֘בֵ֤שׁ כַּחֶ֨רֶשׂ ׀ כֹּחִ֗י וּ֭לְשׁוֹנִי מֻדְבָּ֣ק מַלְקוֹחָ֑י וְֽלַעֲפַר־מָ֥וֶת תִּשְׁפְּתֵֽנִי׃
16 Kekuatanku kering seperti pecahan tembikar, dan lidahku melekat pada langit-langit mulutku; Engkau meletakkan aku dalam debu maut.
יז כִּ֥י סְבָב֗וּנִי כְּלָ֫בִ֥ים עֲדַ֣ת מְ֭רֵעִים הִקִּיפ֑וּנִי כָּ֝אֲרִ֗י יָדַ֥י וְרַגְלָֽי׃
17 Sebab anjing-anjing mengelilingi aku; gerombolan orang jahat mengepung aku; seperti singa mereka meremukkan tangan dan kakiku.
יח אֲסַפֵּ֥ר כָּל־עַצְמוֹתָ֑י הֵ֥מָּה יַ֝בִּ֗יטוּ יִרְאוּ־בִֽי׃
18 Aku dapat menghitung semua tulangku; mereka memandang dan menatap aku dengan hina.
יט יְחַלְּק֣וּ בְגָדַ֣י לָהֶ֑ם וְעַל־לְ֝בוּשִׁ֗י יַפִּ֥ילוּ גוֹרָֽל׃
19 Mereka membagi-bagi pakaianku di antara mereka, dan atas jubahku mereka membuang undi.
כ וְאַתָּ֣ה יְ֭הוָה אַל־תִּרְחָ֑ק אֱ֝יָלוּתִ֗י לְעֶזְרָ֥תִי חֽוּשָׁה׃
20 Tetapi Engkau, ya Yang Mahakekal, janganlah jauh; ya Kekuatanku, segeralah menolong aku.
כא הַצִּ֣ילָה מֵחֶ֣רֶב נַפְשִׁ֑י מִיַּד־כֶּ֝֗לֶב יְחִידָתִֽי׃
21 Lepaskanlah jiwaku dari pedang, nyawaku yang satu-satunya dari cengkeraman anjing.
כב ה֭וֹשִׁיעֵנִי מִפִּ֣י אַרְיֵ֑ה וּמִקַּרְנֵ֖י רֵמִ֣ים עֲנִיתָֽנִי׃
22 Selamatkanlah aku dari mulut singa; dari tanduk-tanduk banteng liar pun Engkau telah menjawab aku.
כג אֲסַפְּרָ֣ה שִׁמְךָ֣ לְאֶחָ֑י בְּת֖וֹךְ קָהָ֣ל אֲהַלְלֶֽךָּ׃
23 Aku akan menceritakan nama-Mu kepada saudara-saudaraku; di tengah-tengah jemaah aku akan memuji Engkau.
כד יִרְאֵ֤י יְהוָ֨ה ׀ הַֽלְל֗וּהוּ כָּל־זֶ֣רַע יַעֲקֹ֣ב כַּבְּד֑וּהוּ וְג֥וּרוּ מִ֝מֶּ֗נּוּ כָּל־זֶ֥רַע יִשְׂרָאֵֽל׃
24 Hai kamu yang takut akan Yang Mahakekal, pujilah Dia; hai seluruh keturunan Yakub, muliakanlah Dia; dan gentarlah terhadap-Nya, hai seluruh keturunan Israel.
כה כִּ֤י לֹֽא־בָזָ֨ה וְלֹ֪א שִׁקַּ֡ץ עֱנ֬וּת עָנִ֗י וְלֹא־הִסְתִּ֣יר פָּנָ֣יו מִמֶּ֑נּוּ וּֽבְשַׁוְּע֖וֹ אֵלָ֣יו שָׁמֵֽעַ׃
25 Sebab Ia tidak memandang hina dan tidak merasa jijik akan jeritan orang yang tertindas; Ia tidak menyembunyikan wajah-Nya darinya, dan ketika orang itu berseru kepada-Nya, Ia mendengar.
כו מֵ֥אִתְּךָ֗ תְֽהִלָּ֫תִ֥י בְּקָהָ֥ל רָ֑ב נְדָרַ֥י אֲ֝שַׁלֵּ֗ם נֶ֣גֶד יְרֵאָֽיו׃
26 Dari-Mulah datang pujianku di tengah jemaah yang besar; nazar-nazarku akan kubayar di hadapan orang-orang yang takut akan Dia.
כז יֹאכְל֬וּ עֲנָוִ֨ים ׀ וְיִשְׂבָּ֗עוּ יְהַֽלְל֣וּ יְ֭הוָה דֹּ֣רְשָׁ֑יו יְחִ֖י לְבַבְכֶ֣ם לָעַֽד׃
27 Orang-orang yang rendah hati akan makan dan menjadi kenyang; orang-orang yang mencari Yang Mahakekal akan memuji Dia. Kiranya hatimu hidup untuk selama-lamanya!
כח יִזְכְּר֤וּ ׀ וְיָשֻׁ֣בוּ אֶל־יְ֭הוָה כָּל־אַפְסֵי־אָ֑רֶץ וְיִֽשְׁתַּחֲו֥וּ לְ֝פָנֶ֗יךָ כָּֽל־מִשְׁפְּח֥וֹת גּוֹיִֽם׃
28 Segala ujung bumi akan mengingat dan berbalik kepada Yang Mahakekal, dan segala kaum bangsa-bangsa akan sujud menyembah di hadapan-Mu.
כט כִּ֣י לַ֭יהוָה הַמְּלוּכָ֑ה וּ֝מֹשֵׁ֗ל בַּגּוֹיִֽם׃
29 Sebab kerajaan adalah milik Yang Mahakekal, dan Dialah yang berkuasa atas bangsa-bangsa.
ל אָכְל֬וּ וַיִּֽשְׁתַּחֲוּ֨וּ ׀ כָּֽל־דִּשְׁנֵי־אֶ֗רֶץ לְפָנָ֣יו יִ֭כְרְעוּ כָּל־יוֹרְדֵ֣י עָפָ֑ר וְ֝נַפְשׁ֗וֹ לֹ֣א חִיָּֽה׃
30 Semua orang makmur di bumi akan makan dan sujud menyembah; di hadapan-Nya akan berlutut semua orang yang turun ke dalam debu, dan orang yang tidak dapat mempertahankan nyawanya.
לא זֶ֥רַע יַֽעַבְדֶ֑נּוּ יְסֻפַּ֖ר לַֽאדֹנָ֣י לַדּֽוֹר׃
31 Keturunan akan beribadah kepada-Nya; tentang Tuhan akan diceritakan kepada angkatan yang akan datang.
לב יָ֭בֹאוּ וְיַגִּ֣ידוּ צִדְקָת֑וֹ לְעַ֥ם נ֝וֹלָ֗ד כִּ֣י עָשָֽׂה׃
32 Mereka akan datang dan memberitakan keadilan-Nya kepada bangsa yang akan lahir, bahwa Dialah yang telah melakukannya.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya