Mazmur 78

Pasal 78

א מַשְׂכִּ֗יל לְאָ֫סָ֥ף הַאֲזִ֣ינָה עַ֭מִּי תּוֹרָתִ֑י הַטּ֥וּ אָ֝זְנְכֶ֗ם לְאִמְרֵי־פִֽי׃
1 Nyanyian pengajaran dari Asaf. Dengarkanlah ajaranku, hai umatku; sendengkanlah telingamu kepada perkataan mulutku.
ב אֶפְתְּחָ֣ה בְמָשָׁ֣ל פִּ֑י אַבִּ֥יעָה חִ֝יד֗וֹת מִנִּי־קֶֽדֶם׃
2 Aku akan membuka mulutku dengan perumpamaan; aku akan mengucapkan teka-teki dari zaman dahulu kala.
ג אֲשֶׁ֣ר שָׁ֭מַעְנוּ וַנֵּדָעֵ֑ם וַ֝אֲבוֹתֵ֗ינוּ סִפְּרוּ־לָֽנוּ׃
3 Hal-hal yang telah kami dengar dan kami ketahui, dan yang telah diceritakan kepada kami oleh nenek moyang kami,
ד לֹ֤א נְכַחֵ֨ד ׀ מִבְּנֵיהֶ֗ם לְד֥וֹר אַחֲר֗וֹן מְֽ֭סַפְּרִים תְּהִלּ֣וֹת יְהוָ֑ה וֶעֱזוּז֥וֹ וְ֝נִפְלְאוֹתָ֗יו אֲשֶׁ֣ר עָשָֽׂה׃
4 kami tidak akan menyembunyikannya dari anak-anak mereka, dan kami akan menceritakan kepada generasi yang kemudian puji-pujian Yang Mahakekal, kekuatan-Nya, dan keajaiban-keajaiban yang telah dijadikan-Nya.
ה וַיָּ֤קֶם עֵד֨וּת ׀ בְּֽיַעֲקֹ֗ב וְתוֹרָה֮ שָׂ֤ם בְּיִשְׂרָ֫אֵ֥ל אֲשֶׁ֣ר צִ֭וָּה אֶת־אֲבוֹתֵ֑ינוּ לְ֝הוֹדִיעָ֗ם לִבְנֵיהֶֽם׃
5 Dia telah menegakkan kesaksian di antara keturunan Yakub dan menetapkan Taurat di Israel, yang telah diperintahkan-Nya kepada nenek moyang kami untuk diberitahukan kepada anak-anak mereka,
ו לְמַ֤עַן יֵדְע֨וּ ׀ דּ֣וֹר אַ֭חֲרוֹן בָּנִ֣ים יִוָּלֵ֑דוּ יָ֝קֻ֗מוּ וִֽיסַפְּר֥וּ לִבְנֵיהֶֽם׃
6 supaya generasi yang kemudian mengetahuinya, yaitu anak-anak yang akan dilahirkan, dan mereka pun akan bangkit dan menceritakannya kepada anak-anak mereka,
ז וְיָשִׂ֥ימוּ בֵֽאלֹהִ֗ים כִּ֫סְלָ֥ם וְלֹ֣א יִ֭שְׁכְּחוּ מַֽעַלְלֵי־אֵ֑ל וּמִצְוֺתָ֥יו יִנְצֹֽרוּ׃
7 supaya mereka menaruh harapan mereka kepada Allah, dan tidak melupakan perbuatan-perbuatan Allah, dan memelihara perintah-perintah-Nya,
ח וְלֹ֤א יִהְי֨וּ ׀ כַּאֲבוֹתָ֗ם דּוֹר֮ סוֹרֵ֪ר וּמֹ֫רֶ֥ה דּ֭וֹר לֹא־הֵכִ֣ין לִבּ֑וֹ וְלֹא־נֶאֶמְנָ֖ה אֶת־אֵ֣ל רוּחֽוֹ׃
8 dan supaya mereka tidak menjadi seperti nenek moyang mereka, generasi yang keras kepala dan memberontak, generasi yang tidak menetapkan hatinya dan yang jiwanya tidak setia kepada Allah.
ט בְּֽנֵי־אֶפְרַ֗יִם נוֹשְׁקֵ֥י רוֹמֵי־קָ֑שֶׁת הָ֝פְכ֗וּ בְּי֣וֹם קְרָֽב׃
9 Bani Efraim, yang bersenjata dan pandai memanah, berbalik mundur pada hari pertempuran.
י לֹ֣א שָׁ֭מְרוּ בְּרִ֣ית אֱלֹהִ֑ים וּ֝בְתוֹרָת֗וֹ מֵאֲנ֥וּ לָלֶֽכֶת׃
10 Mereka tidak memelihara perjanjian Allah, dan menolak untuk berjalan menurut Taurat-Nya.
יא וַיִּשְׁכְּח֥וּ עֲלִילוֹתָ֑יו וְ֝נִפְלְאוֹתָ֗יו אֲשֶׁ֣ר הֶרְאָֽם׃
11 Mereka melupakan perbuatan-perbuatan-Nya dan keajaiban-keajaiban-Nya yang telah diperlihatkan-Nya kepada mereka.
יב נֶ֣גֶד אֲ֭בוֹתָם עָ֣שָׂה פֶ֑לֶא בְּאֶ֖רֶץ מִצְרַ֣יִם שְׂדֵה־צֹֽעַן׃
12 Di hadapan nenek moyang mereka Ia menjadikan keajaiban di negeri Mesir, di padang Zoan.
יג בָּ֣קַע יָ֭ם וַיַּֽעֲבִירֵ֑ם וַֽיַּצֶּב־מַ֥יִם כְּמוֹ־נֵֽד׃
13 Dia membelah laut dan menyeberangkan mereka, dan Dia membuat air berdiri tegak seperti timbunan.
יד וַיַּנְחֵ֣ם בֶּעָנָ֣ן יוֹמָ֑ם וְכָל־הַ֝לַּ֗יְלָה בְּא֣וֹר אֵֽשׁ׃
14 Pada siang hari Dia menuntun mereka dengan awan, dan sepanjang malam dengan cahaya api.
טו יְבַקַּ֣ע צֻ֭רִים בַּמִּדְבָּ֑ר וַ֝יַּ֗שְׁקְ כִּתְהֹמ֥וֹת רַבָּֽה׃
15 Dia membelah gunung-gunung batu di padang gurun, dan memberi mereka minum berlimpah-limpah seperti dari samudra raya.
טז וַיּוֹצִ֣א נוֹזְלִ֣ים מִסָּ֑לַע וַיּ֖וֹרֶד כַּנְּהָר֣וֹת מָֽיִם׃
16 Dia mengeluarkan aliran-aliran air dari bukit batu, dan mengalirkan air turun seperti sungai-sungai.
יז וַיּוֹסִ֣יפוּ ע֭וֹד לַחֲטֹא־ל֑וֹ לַֽמְר֥וֹת עֶ֝לְי֗וֹן בַּצִּיָּֽה׃
17 Namun mereka terus berbuat dosa lagi terhadap-Nya, dengan memberontak terhadap Yang Mahatinggi di padang gurun yang kering.
יח וַיְנַסּוּ־אֵ֥ל בִּלְבָבָ֑ם לִֽשְׁאָל־אֹ֥כֶל לְנַפְשָֽׁם׃
18 Mereka mencobai Allah di dalam hati mereka dengan meminta makanan untuk memuaskan hawa nafsu mereka.
יט וַֽיְדַבְּר֗וּ בֵּֽאלֹ֫הִ֥ים אָ֭מְרוּ הֲי֣וּכַל אֵ֑ל לַעֲרֹ֥ךְ שֻׁ֝לְחָ֗ן בַּמִּדְבָּֽר׃
19 Mereka berkata-kata melawan Allah; mereka berkata, “Sanggupkah Allah menyediakan hidangan di padang gurun?”
כ הֵ֤ן הִכָּה־צ֨וּר ׀ וַיָּז֣וּבוּ מַיִם֮ וּנְחָלִ֪ים יִ֫שְׁטֹ֥פוּ הֲגַם־לֶ֭חֶם י֣וּכַל תֵּ֑ת אִם־יָכִ֖ין שְׁאֵ֣ר לְעַמּֽוֹ׃
20 “Lihatlah, Dia memang telah memukul gunung batu sehingga air memancar dan sungai-sungai mengalir deras; tetapi sanggupkah Dia juga memberi roti? Sanggupkah Dia menyediakan daging bagi umat-Nya?”
כא לָכֵ֤ן ׀ שָׁמַ֥ע יְהוָ֗ה וַֽיִּתְעַבָּ֥ר וְ֭אֵשׁ נִשְּׂקָ֣ה בְיַעֲקֹ֑ב וְגַם־אַ֝֗ף עָלָ֥ה בְיִשְׂרָאֵֽל׃
21 Karena itu, ketika Yang Mahakekal mendengarnya, Dia menjadi sangat murka; api menyala-nyala terhadap Yakub, dan murka pun bangkit terhadap Israel,
כב כִּ֤י לֹ֣א הֶ֭אֱמִינוּ בֵּאלֹהִ֑ים וְלֹ֥א בָ֝טְח֗וּ בִּֽישׁוּעָתֽוֹ׃
22 karena mereka tidak percaya kepada Allah dan tidak mengandalkan pertolongan-Nya.
כג וַיְצַ֣ו שְׁחָקִ֣ים מִמָּ֑עַל וְדַלְתֵ֖י שָׁמַ֣יִם פָּתָֽח׃
23 Padahal Dia telah memberi perintah kepada awan-awan di atas, dan membuka pintu-pintu langit,
כד וַיַּמְטֵ֬ר עֲלֵיהֶ֣ם מָ֣ן לֶאֱכֹ֑ל וּדְגַן־שָׁ֝מַ֗יִם נָ֣תַן לָֽמוֹ׃
24 dan menurunkan hujan manna ke atas mereka untuk dimakan, serta memberikan kepada mereka gandum dari langit.
כה לֶ֣חֶם אַ֭בִּירִים אָ֣כַל אִ֑ישׁ צֵידָ֬ה שָׁלַ֖ח לָהֶ֣ם לָשֹֽׂבַע׃
25 Manusia memakan roti para malaikat; Dia mengirimkan bekal kepada mereka sampai kenyang.
כו יַסַּ֣ע קָ֭דִים בַּשָּׁמָ֑יִם וַיְנַהֵ֖ג בְּעֻזּ֣וֹ תֵימָֽן׃
26 Dia membuat angin timur bertiup di langit, dan dengan kekuatan-Nya Dia mendatangkan angin selatan.
כז וַיַּמְטֵ֬ר עֲלֵיהֶ֣ם כֶּעָפָ֣ר שְׁאֵ֑ר וּֽכְח֥וֹל יַ֝מִּ֗ים ע֣וֹף כָּנָֽף׃
27 Dia menurunkan hujan daging ke atas mereka sebanyak debu, dan burung-burung bersayap sebanyak pasir di lautan.
כח וַ֭יַּפֵּל בְּקֶ֣רֶב מַחֲנֵ֑הוּ סָ֝בִ֗יב לְמִשְׁכְּנֹתָֽיו׃
28 Dia menjatuhkannya di tengah-tengah perkemahan mereka, di sekeliling tempat-tempat kediaman mereka.
כט וַיֹּאכְל֣וּ וַיִּשְׂבְּע֣וּ מְאֹ֑ד וְ֝תַֽאֲוָתָ֗ם יָבִ֥א לָהֶֽם׃
29 Mereka makan dan menjadi sangat kenyang, dan Dia memberikan kepada mereka apa yang sangat mereka inginkan.
ל לֹא־זָר֥וּ מִתַּאֲוָתָ֑ם ע֝֗וֹד אָכְלָ֥ם בְּפִיהֶֽם׃
30 Mereka belum lagi menjauh dari apa yang mereka idamkan, dan makanan mereka masih ada di dalam mulut mereka,
לא וְאַ֤ף אֱלֹהִ֨ים ׀ עָ֘לָ֤ה בָהֶ֗ם וַֽ֭יַּהֲרֹג בְּמִשְׁמַנֵּיהֶ֑ם וּבַחוּרֵ֖י יִשְׂרָאֵ֣ל הִכְרִֽיעַ׃
31 maka murka Allah bangkit terhadap mereka, dan Dia membunuh orang-orang yang paling gemuk dan kuat di antara mereka, dan merobohkan orang-orang muda pilihan Israel.
לב בְּכָל־זֹ֭את חָֽטְאוּ־ע֑וֹד וְלֹֽא־הֶ֝אֱמִ֗ינוּ בְּנִפְלְאוֹתָֽיו׃
32 Sekalipun demikian, mereka masih terus berbuat dosa dan tidak percaya kepada keajaiban-keajaiban-Nya.
לג וַיְכַל־בַּהֶ֥בֶל יְמֵיהֶ֑ם וּ֝שְׁנוֹתָ֗ם בַּבֶּהָלָֽה׃
33 Maka Dia mengakhiri hari-hari mereka dalam kesia-siaan, dan tahun-tahun mereka dalam kengerian.
לד אִם־הֲרָגָ֥ם וּדְרָשׁ֑וּהוּ וְ֝שָׁ֗בוּ וְשִֽׁחֲרוּ־אֵֽל׃
34 Setiap kali Dia membunuh mereka, mereka pun mencari Dia; mereka bertobat dan dengan sungguh-sungguh mencari Allah.
לה וַֽ֭יִּזְכְּרוּ כִּֽי־אֱלֹהִ֣ים צוּרָ֑ם וְאֵ֥ל עֶ֝לְיוֹן גֹּאֲלָֽם׃
35 Mereka pun teringat bahwa Allah adalah gunung batu mereka, dan Allah Yang Mahatinggi adalah penebus mereka.
לו וַיְפַתּ֥וּהוּ בְּפִיהֶ֑ם וּ֝בִלְשׁוֹנָ֗ם יְכַזְּבוּ־לֽוֹ׃
36 Tetapi mereka membujuk Dia dengan mulut mereka, dan dengan lidah mereka berdusta kepada-Nya.
לז וְ֭לִבָּם לֹא־נָכ֣וֹן עִמּ֑וֹ וְלֹ֥א נֶ֝אֶמְנ֗וּ בִּבְרִיתֽוֹ׃
37 Hati mereka tidak teguh terhadap-Nya, dan mereka tidak setia pada perjanjian-Nya.
לח וְה֤וּא רַח֨וּם ׀ יְכַפֵּ֥ר עָוֺן֮ וְֽלֹא־יַ֫שְׁחִ֥ית וְ֭הִרְבָּה לְהָשִׁ֣יב אַפּ֑וֹ וְלֹֽא־יָ֝עִיר כָּל־חֲמָתֽוֹ׃
38 Tetapi Dia penuh belas kasihan; Dia mengampuni kesalahan dan tidak membinasakan. Berkali-kali Dia menahan murka-Nya, dan tidak membangkitkan seluruh amarah-Nya.
לט וַ֭יִּזְכֹּר כִּי־בָשָׂ֣ר הֵ֑מָּה ר֥וּחַ ה֝וֹלֵ֗ךְ וְלֹ֣א יָשֽׁוּב׃
39 Dia ingat bahwa mereka hanyalah daging, angin yang berlalu dan tidak kembali lagi.
מ כַּ֭מָּה יַמְר֣וּהוּ בַמִּדְבָּ֑ר יַ֝עֲצִיב֗וּהוּ בִּֽישִׁימֽוֹן׃
40 Betapa sering mereka memberontak terhadap-Nya di padang gurun, dan menyedihkan hati-Nya di tanah yang sunyi!
מא וַיָּשׁ֣וּבוּ וַיְנַסּ֣וּ אֵ֑ל וּקְד֖וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֣ל הִתְווּ׃
41 Mereka kembali mencobai Allah, dan menuntut tanda dari Yang Mahakudus Israel.
מב לֹא־זָכְר֥וּ אֶת־יָד֑וֹ י֝֗וֹם אֲ‍ֽשֶׁר־פָּדָ֥ם מִנִּי־צָֽר׃
42 Mereka tidak ingat akan kuasa tangan-Nya, pada hari Dia menebus mereka dari musuh.
מג אֲשֶׁר־שָׂ֣ם בְּ֭מִצְרַיִם אֹֽתוֹתָ֑יו וּ֝מוֹפְתָ֗יו בִּשְׂדֵה־צֹֽעַן׃
43 Dia telah mengadakan tanda-tanda-Nya di Mesir, dan mukjizat-mukjizat-Nya di padang Zoan.
מד וַיַּהֲפֹ֣ךְ לְ֭דָם יְאֹרֵיהֶ֑ם וְ֝נֹזְלֵיהֶ֗ם בַּל־יִשְׁתָּיֽוּן׃
44 Dia mengubah sungai-sungai mereka menjadi darah, sehingga mereka tidak dapat meminum air dari aliran-aliran mereka.
מה יְשַׁלַּ֬ח בָּהֶ֣ם עָ֭רֹב וַיֹּאכְלֵ֑ם וּ֝צְפַרְדֵּ֗עַ וַתַּשְׁחִיתֵֽם׃
45 Dia mengirimkan ke tengah-tengah mereka kawanan berbagai binatang buas yang melahap mereka, dan katak-katak yang membinasakan mereka.
מו וַיִּתֵּ֣ן לֶחָסִ֣יל יְבוּלָ֑ם וִֽ֝יגִיעָ֗ם לָאַרְבֶּֽה׃
46 Dia menyerahkan hasil tanah mereka kepada belalang pelahap, dan hasil jerih payah mereka kepada belalang.
מז יַהֲרֹ֣ג בַּבָּרָ֣ד גַּפְנָ֑ם וְ֝שִׁקְמוֹתָ֗ם בַּֽחֲנָמַֽל׃
47 Dia membinasakan pohon-pohon anggur mereka dengan hujan es, dan pohon-pohon ara hutan mereka dengan hujan beku.
מח וַיַּסְגֵּ֣ר לַבָּרָ֣ד בְּעִירָ֑ם וּ֝מִקְנֵיהֶ֗ם לָרְשָׁפִֽים׃
48 Dia menyerahkan ternak mereka kepada hujan es, dan harta ternak mereka kepada sambaran api.
מט יְשַׁלַּח־בָּ֨ם ׀ חֲר֬וֹן אַפּ֗וֹ עֶבְרָ֣ה וָזַ֣עַם וְצָרָ֑ה מִ֝שְׁלַ֗חַת מַלְאֲכֵ֥י רָעִֽים׃
49 Dia melepaskan ke atas mereka murka-Nya yang menyala-nyala, kegeraman, amarah, dan kesesakan, suatu pengutusan malaikat-malaikat pembawa celaka.
נ יְפַלֵּ֥ס נָתִ֗יב לְאַ֫פּ֥וֹ לֹא־חָשַׂ֣ךְ מִמָּ֣וֶת נַפְשָׁ֑ם וְ֝חַיָּתָ֗ם לַדֶּ֥בֶר הִסְגִּֽיר׃
50 Dia merintis jalan bagi murka-Nya; Dia tidak meluputkan jiwa mereka dari maut, dan menyerahkan tubuh mereka kepada penyakit sampar.
נא וַיַּ֣ךְ כָּל־בְּכ֣וֹר בְּמִצְרָ֑יִם רֵאשִׁ֥ית א֝וֹנִ֗ים בְּאָהֳלֵי־חָֽם׃
51 Dia membunuh semua anak sulung di Mesir, buah sulung kekuatan mereka di kemah-kemah Ham.
נב וַיַּסַּ֣ע כַּצֹּ֣אן עַמּ֑וֹ וַֽיְנַהֲגֵ֥ם כַּ֝עֵ֗דֶר בַּמִּדְבָּֽר׃
52 Lalu Dia memberangkatkan umat-Nya seperti domba-domba, dan menggiring mereka seperti kawanan ternak di padang gurun.
נג וַיַּנְחֵ֣ם לָ֭בֶטַח וְלֹ֣א פָחָ֑דוּ וְאֶת־א֝וֹיְבֵיהֶ֗ם כִּסָּ֥ה הַיָּֽם׃
53 Dia menuntun mereka dengan aman sehingga mereka tidak takut, sedangkan musuh-musuh mereka ditenggelamkan oleh laut.
נד וַ֭יְבִיאֵם אֶל־גְּב֣וּל קָדְשׁ֑וֹ הַר־זֶ֝֗ה קָנְתָ֥ה יְמִינֽוֹ׃
54 Dia membawa mereka ke wilayah kudus-Nya, ke gunung ini yang telah diperoleh oleh tangan kanan-Nya.
נה וַיְגָ֤רֶשׁ מִפְּנֵיהֶ֨ם ׀ גּוֹיִ֗ם וַֽ֭יַּפִּילֵם בְּחֶ֣בֶל נַחֲלָ֑ה וַיַּשְׁכֵּ֥ן בְּ֝אָהֳלֵיהֶ֗ם שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
55 Dia menghalau bangsa-bangsa dari hadapan mereka, lalu membagi-bagikan negeri mereka sebagai milik pusaka dengan tali pengukur, dan menempatkan suku-suku Israel di kemah-kemah mereka.
נו וַיְנַסּ֣וּ וַ֭יַּמְרוּ אֶת־אֱלֹהִ֣ים עֶלְי֑וֹן וְ֝עֵדוֹתָ֗יו לֹ֣א שָׁמָֽרוּ׃
56 Namun mereka mencobai dan memberontak terhadap Allah Yang Mahatinggi, dan tidak memelihara peringatan-peringatan-Nya.
נז וַיִּסֹּ֣גוּ וַֽ֭יִּבְגְּדוּ כַּאֲבוֹתָ֑ם נֶ֝הְפְּכ֗וּ כְּקֶ֣שֶׁת רְמִיָּֽה׃
57 Mereka berbalik mundur dan berkhianat seperti nenek moyang mereka; mereka berbelok seperti busur yang menipu.
נח וַיַּכְעִיס֥וּהוּ בְּבָמוֹתָ֑ם וּ֝בִפְסִילֵיהֶ֗ם יַקְנִיאֽוּהוּ׃
58 Mereka membangkitkan amarah-Nya dengan bukit-bukit pengurbanan mereka, dan membangkitkan kecemburuan-Nya dengan patung-patung berhala mereka.
נט שָׁמַ֣ע אֱ֭לֹהִים וַֽיִּתְעַבָּ֑ר וַיִּמְאַ֥ס מְ֝אֹ֗ד בְּיִשְׂרָאֵֽל׃
59 Allah mendengar, lalu Dia sangat murka, dan Dia sangat menolak Israel.
ס וַ֭יִּטֹּשׁ מִשְׁכַּ֣ן שִׁל֑וֹ אֹ֝֗הֶל שִׁכֵּ֥ן בָּאָדָֽם׃
60 Dia meninggalkan Kemah Suci di Silo, kemah tempat Dia berdiam di antara manusia.
סא וַיִּתֵּ֣ן לַשְּׁבִ֣י עֻזּ֑וֹ וְֽתִפְאַרְתּ֥וֹ בְיַד־צָֽר׃
61 Dia menyerahkan kekuatan-Nya untuk ditawan, dan keagungan-Nya ke tangan musuh.
סב וַיַּסְגֵּ֣ר לַחֶ֣רֶב עַמּ֑וֹ וּ֝בְנַחֲלָת֗וֹ הִתְעַבָּֽר׃
62 Dia menyerahkan umat-Nya kepada pedang, dan Dia murka terhadap milik pusaka-Nya.
סג בַּחוּרָ֥יו אָֽכְלָה־אֵ֑שׁ וּ֝בְתוּלֹתָ֗יו לֹ֣א הוּלָּֽלוּ׃
63 Pemuda-pemuda-Nya dimakan api, dan gadis-gadis-Nya tidak mendapat nyanyian pernikahan.
סד כֹּ֭הֲנָיו בַּחֶ֣רֶב נָפָ֑לוּ וְ֝אַלְמְנֹתָ֗יו לֹ֣א תִבְכֶּֽינָה׃
64 Imam-imam-Nya tewas oleh pedang, dan janda-janda-Nya tidak dapat meratap.
סה וַיִּקַ֖ץ כְּיָשֵׁ֥ן ׀ אֲדֹנָ֑י כְּ֝גִבּ֗וֹר מִתְרוֹנֵ֥ן מִיָּֽיִן׃
65 Lalu Tuhan terjaga seperti orang yang bangun dari tidur, seperti pahlawan yang bersorak setelah tersadar dari pengaruh anggur.
סו וַיַּךְ־צָרָ֥יו אָח֑וֹר חֶרְפַּ֥ת ע֝וֹלָ֗ם נָ֣תַן לָֽמוֹ׃
66 Dia memukul musuh-musuh-Nya pada bagian belakang mereka, dan menimpakan kepada mereka aib untuk selama-lamanya.
סז וַ֭יִּמְאַס בְּאֹ֣הֶל יוֹסֵ֑ף וּֽבְשֵׁ֥בֶט אֶ֝פְרַ֗יִם לֹ֣א בָחָֽר׃
67 Dia menolak kemah Yusuf, dan tidak memilih suku Efraim.
סח וַ֭יִּבְחַר אֶת־שֵׁ֣בֶט יְהוּדָ֑ה אֶֽת־הַ֥ר צִ֝יּ֗וֹן אֲשֶׁ֣ר אָהֵֽב׃
68 Tetapi Ia memilih suku Yehuda, gunung Sion yang dikasihi-Nya.
סט וַיִּ֣בֶן כְּמוֹ־רָ֭מִים מִקְדָּשׁ֑וֹ כְּ֝אֶ֗רֶץ יְסָדָ֥הּ לְעוֹלָֽם׃
69 Dia membangun tempat kudus-Nya seperti langit yang tinggi, seperti bumi yang telah Dia dasarkan untuk selama-lamanya.
ע וַ֭יִּבְחַר בְּדָוִ֣ד עַבְדּ֑וֹ וַ֝יִּקָּחֵ֗הוּ מִֽמִּכְלְאֹ֥ת צֹֽאן׃
70 Dia memilih Daud, hamba-Nya, dan mengambilnya dari kandang-kandang domba.
עא מֵאַחַ֥ר עָל֗וֹת הֱ֫בִיא֥וֹ לִ֭רְעוֹת בְּיַעֲקֹ֣ב עַמּ֑וֹ וּ֝בְיִשְׂרָאֵ֗ל נַחֲלָתֽוֹ׃
71 Dari menggembalakan domba-domba betina yang menyusui, Dia membawanya untuk menggembalakan Yakub, umat-Nya, dan Israel, milik pusaka-Nya.
עב וַ֭יִּרְעֵם כְּתֹ֣ם לְבָב֑וֹ וּבִתְבוּנ֖וֹת כַּפָּ֣יו יַנְחֵֽם׃
72 Lalu ia menggembalakan mereka dengan ketulusan hatinya, dan menuntun mereka dengan kecakapan tangannya.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya