Pengkhotbah 10

Pasal 10

א זְב֣וּבֵי מָ֔וֶת יַבְאִ֥ישׁ יַבִּ֖יעַ שֶׁ֣מֶן רוֹקֵ֑חַ יָקָ֛ר מֵחָכְמָ֥ה מִכָּב֖וֹד סִכְל֥וּת מְעָֽט׃
1 Lalat-lalat mati membuat minyak wangi peramu rempah menjadi busuk dan berbuih; sedikit kebodohan lebih berat daripada hikmat dan kehormatan.
ב לֵ֤ב חָכָם֙ לִֽימִינ֔וֹ וְלֵ֥ב כְּסִ֖יל לִשְׂמֹאלֽוֹ׃
2 Hati orang berhikmat ada di sebelah kanannya, tetapi hati orang bebal ada di sebelah kirinya.
ג וְגַם־בַּדֶּ֛רֶךְ כשהסכל [כְּשֶׁסָּכָ֥ל] הֹלֵ֖ךְ לִבּ֣וֹ חָסֵ֑ר וְאָמַ֥ר לַכֹּ֖ל סָכָ֥ל הֽוּא׃
3 Bahkan ketika orang bebal berjalan di jalan, ia kekurangan akal, dan ia memberi tahu semua orang bahwa ia bebal.
ד אִם־ר֤וּחַ הַמּוֹשֵׁל֙ תַּעֲלֶ֣ה עָלֶ֔יךָ מְקוֹמְךָ֖ אַל־תַּנַּ֑ח כִּ֣י מַרְפֵּ֔א יַנִּ֖יחַ חֲטָאִ֥ים גְּדוֹלִֽים׃
4 Jika amarah penguasa bangkit terhadapmu, janganlah tinggalkan tempatmu, sebab penyembuhan dapat menyingkirkan dosa-dosa besar.
ה יֵ֣שׁ רָעָ֔ה רָאִ֖יתִי תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ כִּשְׁגָגָ֕ה שֶׁיֹּצָ֖א מִלִּפְנֵ֥י הַשַּׁלִּֽיט׃
5 Ada suatu kemalangan yang telah kulihat di bawah matahari, seperti kekhilafan yang keluar dari hadapan penguasa:
ו נִתַּ֣ן הַסֶּ֔כֶל בַּמְּרוֹמִ֖ים רַבִּ֑ים וַעֲשִׁירִ֖ים בַּשֵּׁ֥פֶל יֵשֵֽׁבוּ׃
6 Kebodohan ditempatkan di tempat-tempat tinggi yang agung, sedangkan orang-orang kaya duduk di tempat yang rendah.
ז רָאִ֥יתִי עֲבָדִ֖ים עַל־סוּסִ֑ים וְשָׂרִ֛ים הֹלְכִ֥ים כַּעֲבָדִ֖ים עַל־הָאָֽרֶץ׃
7 Aku telah melihat hamba-hamba menunggang kuda, sedangkan para pembesar berjalan kaki di tanah seperti hamba-hamba.
ח חֹפֵ֥ר גּוּמָּ֖ץ בּ֣וֹ יִפּ֑וֹל וּפֹרֵ֥ץ גָּדֵ֖ר יִשְּׁכֶ֥נּוּ נָחָֽשׁ׃
8 Siapa menggali lubang akan jatuh ke dalamnya, dan siapa merobohkan pagar tembok akan dipagut ular.
ט מַסִּ֣יעַ אֲבָנִ֔ים יֵעָצֵ֖ב בָּהֶ֑ם בּוֹקֵ֥עַ עֵצִ֖ים יִסָּ֥כֶן בָּֽם׃
9 Siapa memindahkan batu-batu akan bersusah payah karenanya; siapa membelah kayu akan menghangatkan diri dengannya.
י אִם־קֵהָ֣ה הַבַּרְזֶ֗ל וְהוּא֙ לֹא־פָנִ֣ים קִלְקַ֔ל וַחֲיָלִ֖ים יְגַבֵּ֑ר וְיִתְר֥וֹן הכשיר [הַכְשֵׁ֖ר] חָכְמָֽה׃
10 Sekalipun besi itu tumpul dan permukaannya tidak diasah, ia tetap menguatkan para pejuang; dan hikmat lebih unggul lagi dalam kegunaannya.
יא אִם־יִשֹּׁ֥ךְ הַנָּחָ֖שׁ בְּלוֹא־לָ֑חַשׁ וְאֵ֣ין יִתְר֔וֹן לְבַ֖עַל הַלָּשֽׁוֹן׃
11 Jika ular memagut karena tidak dimantrai, maka tidak ada keuntungan bagi si juru mantra.
יב דִּבְרֵ֥י פִי־חָכָ֖ם חֵ֑ן וְשִׂפְת֥וֹת כְּסִ֖יל תְּבַלְּעֶֽנּוּ׃
12 Perkataan dari mulut orang berhikmat mendatangkan perkenan, tetapi bibir orang bebal membinasakan dirinya sendiri.
יג תְּחִלַּ֥ת דִּבְרֵי־פִ֖יהוּ סִכְל֑וּת וְאַחֲרִ֣ית פִּ֔יהוּ הוֹלֵל֖וּת רָעָֽה׃
13 Awal perkataan mulutnya adalah kebodohan, dan akhir ucapan mulutnya adalah kegilaan yang jahat.
יד וְהַסָּכָ֖ל יַרְבֶּ֣ה דְבָרִ֑ים לֹא־יֵדַ֤ע הָאָדָם֙ מַה־שֶׁיִּֽהְיֶ֔ה וַאֲשֶׁ֤ר יִֽהְיֶה֙ מֵֽאַחֲרָ֔יו מִ֖י יַגִּ֥יד לֽוֹ׃
14 Orang bebal memperbanyak kata-kata, padahal manusia tidak tahu apa yang akan terjadi; dan apa yang akan terjadi sesudahnya, siapakah yang dapat memberitahukannya kepadanya?
טו עֲמַ֥ל הַכְּסִילִ֖ים תְּיַגְּעֶ֑נּוּ אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יָדַ֖ע לָלֶ֥כֶת אֶל־עִֽיר׃
15 Jerih payah orang-orang bebal melelahkan setiap orang dari mereka, sebab ia tidak tahu jalan untuk pergi ke kota.
טז אִֽי־לָ֣ךְ אֶ֔רֶץ שֶׁמַּלְכֵּ֖ךְ נָ֑עַר וְשָׂרַ֖יִךְ בַּבֹּ֥קֶר יֹאכֵֽלוּ׃
16 Celakalah engkau, hai negeri, yang rajamu berlaku seperti anak muda dan para pembesarmu makan di pagi hari!
יז אַשְׁרֵ֣יךְ אֶ֔רֶץ שֶׁמַּלְכֵּ֖ךְ בֶּן־חוֹרִ֑ים וְשָׂרַ֙יִךְ֙ בָּעֵ֣ת יֹאכֵ֔לוּ בִּגְבוּרָ֖ה וְלֹ֥א בַשְּׁתִֽי׃
17 Berbahagialah engkau, hai negeri, yang rajamu adalah keturunan bangsawan dan para pembesarmu makan pada waktunya, dengan kekuatan dan bukan dengan minum-minum!
יח בַּעֲצַלְתַּ֖יִם יִמַּ֣ךְ הַמְּקָרֶ֑ה וּבְשִׁפְל֥וּת יָדַ֖יִם יִדְלֹ֥ף הַבָּֽיִת׃
18 Karena kemalasan, atap rumah menjadi melesak; dan karena tangan yang terkulai, rumah menjadi bocor.
יט לִשְׂחוֹק֙ עֹשִׂ֣ים לֶ֔חֶם וְיַ֖יִן יְשַׂמַּ֣ח חַיִּ֑ים וְהַכֶּ֖סֶף יַעֲנֶ֥ה אֶת־הַכֹּֽל׃
19 Perjamuan diadakan untuk bersukaria, dan anggur menyukakan orang-orang yang hidup, tetapi uang memenuhi segala keperluan.
כ גַּ֣ם בְּמַדָּֽעֲךָ֗ מֶ֚לֶךְ אַל־תְּקַלֵּ֔ל וּבְחַדְרֵי֙ מִשְׁכָּ֣בְךָ֔ אַל־תְּקַלֵּ֖ל עָשִׁ֑יר כִּ֣י ע֤וֹף הַשָּׁמַ֙יִם֙ יוֹלִ֣יךְ אֶת־הַקּ֔וֹל וּבַ֥עַל הכנפים [כְּנָפַ֖יִם] יַגֵּ֥יד דָּבָֽר׃
20 Bahkan dalam pikiranmu pun janganlah mengutuk raja, dan di dalam kamar tidurmu janganlah mengutuk orang kaya, sebab burung di udara akan membawa suaramu, dan makhluk bersayap akan menyampaikan perkataan itu.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya