Pengkhotbah 7

Pasal 7

א ט֥וֹב שֵׁ֖ם מִשֶּׁ֣מֶן ט֑וֹב וְי֣וֹם הַמָּ֔וֶת מִיּ֖וֹם הִוָּלְדֽוֹ׃
1 Nama yang baik lebih baik daripada minyak yang harum, dan hari kematian lebih baik daripada hari kelahiran.
ב ט֞וֹב לָלֶ֣כֶת אֶל־בֵּֽית־אֵ֗בֶל מִלֶּ֙כֶת֙ אֶל־בֵּ֣ית מִשְׁתֶּ֔ה בַּאֲשֶׁ֕ר ה֖וּא ס֣וֹף כָּל־הָאָדָ֑ם וְהַחַ֖י יִתֵּ֥ן אֶל־לִבּֽוֹ׃
2 Lebih baik pergi ke rumah duka daripada pergi ke rumah pesta, sebab itulah akhir setiap manusia, dan orang yang hidup akan memperhatikannya dalam hatinya.
ג ט֥וֹב כַּ֖עַס מִשְּׂחֹ֑ק כִּֽי־בְרֹ֥עַ פָּנִ֖ים יִ֥יטַב לֵֽב׃
3 Lebih baik kemarahan daripada tawa, sebab oleh muka yang muram hati menjadi baik.
ד לֵ֤ב חֲכָמִים֙ בְּבֵ֣ית אֵ֔בֶל וְלֵ֥ב כְּסִילִ֖ים בְּבֵ֥ית שִׂמְחָֽה׃
4 Hati orang berhikmat ada di rumah duka, tetapi hati orang bebal ada di rumah sukacita.
ה ט֕וֹב לִשְׁמֹ֖עַ גַּעֲרַ֣ת חָכָ֑ם מֵאִ֕ישׁ שֹׁמֵ֖עַ שִׁ֥יר כְּסִילִֽים׃
5 Lebih baik mendengar hardikan orang berhikmat daripada seseorang mendengar nyanyian orang bebal.
ו כִּ֣י כְק֤וֹל הַסִּירִים֙ תַּ֣חַת הַסִּ֔יר כֵּ֖ן שְׂחֹ֣ק הַכְּסִ֑יל וְגַם־זֶ֖ה הָֽבֶל׃
6 Sebab seperti derak duri di bawah dandang, demikianlah tawa orang bebal; ini pun kesia-siaan.
ז כִּ֥י הָעֹ֖שֶׁק יְהוֹלֵ֣ל חָכָ֑ם וִֽיאַבֵּ֥ד אֶת־לֵ֖ב מַתָּנָֽה׃
7 Sebab penindasan membuat orang berhikmat menjadi gila, dan pemberian suap membinasakan hati.
ח ט֛וֹב אַחֲרִ֥ית דָּבָ֖ר מֵֽרֵאשִׁית֑וֹ ט֥וֹב אֶֽרֶךְ־ר֖וּחַ מִגְּבַהּ־רֽוּחַ׃
8 Lebih baik akhir suatu perkara daripada awalnya; lebih baik orang yang panjang sabar daripada orang yang tinggi hati.
ט אַל־תְּבַהֵ֥ל בְּרֽוּחֲךָ֖ לִכְע֑וֹס כִּ֣י כַ֔עַס בְּחֵ֥יק כְּסִילִ֖ים יָנֽוּחַ׃
9 Janganlah engkau lekas-lekas marah dalam hatimu, sebab amarah berdiam dalam pangkuan orang bebal.
י אַל־תֹּאמַר֙ מֶ֣ה הָיָ֔ה שֶׁ֤הַיָּמִים֙ הָרִ֣אשֹׁנִ֔ים הָי֥וּ טוֹבִ֖ים מֵאֵ֑לֶּה כִּ֛י לֹ֥א מֵחָכְמָ֖ה שָׁאַ֥לְתָּ עַל־זֶֽה׃
10 Janganlah engkau berkata, “Mengapa zaman dahulu lebih baik daripada zaman sekarang?” sebab bukan karena hikmat engkau menanyakan hal itu.
יא טוֹבָ֥ה חָכְמָ֖ה עִֽם־נַחֲלָ֑ה וְיֹתֵ֖ר לְרֹאֵ֥י הַשָּֽׁמֶשׁ׃
11 Hikmat itu baik bersama dengan warisan, dan merupakan keuntungan bagi orang-orang yang melihat matahari.
יב כִּ֛י בְּצֵ֥ל הַֽחָכְמָ֖ה בְּצֵ֣ל הַכָּ֑סֶף וְיִתְר֣וֹן דַּ֔עַת הַֽחָכְמָ֖ה תְּחַיֶּ֥ה בְעָלֶֽיהָ׃
12 Sebab berada dalam naungan hikmat sama seperti berada dalam naungan uang, dan kelebihan pengetahuan ialah bahwa hikmat memelihara hidup pemiliknya.
יג רְאֵ֖ה אֶת־מַעֲשֵׂ֣ה הָאֱלֹהִ֑ים כִּ֣י מִ֤י יוּכַל֙ לְתַקֵּ֔ן אֵ֖ת אֲשֶׁ֥ר עִוְּתֽוֹ׃
13 Perhatikanlah perbuatan Allah, sebab siapakah yang dapat meluruskan apa yang telah dibengkokkannya?
יד בְּי֤וֹם טוֹבָה֙ הֱיֵ֣ה בְט֔וֹב וּבְי֥וֹם רָעָ֖ה רְאֵ֑ה גַּ֣ם אֶת־זֶ֤ה לְעֻמַּת־זֶה֙ עָשָׂ֣ה הָֽאֱלֹהִ֔ים עַל־דִּבְרַ֗ת שֶׁלֹּ֨א יִמְצָ֧א הָֽאָדָ֛ם אַחֲרָ֖יו מְאֽוּמָה׃
14 Pada hari bahagia, bergembiralah, dan pada hari malang, perhatikanlah: Allah menjadikan yang satu ini sejajar dengan yang lain, supaya manusia tidak dapat menemukan apa pun sesudahnya.
טו אֶת־הַכֹּ֥ל רָאִ֖יתִי בִּימֵ֣י הֶבְלִ֑י יֵ֤שׁ צַדִּיק֙ אֹבֵ֣ד בְּצִדְק֔וֹ וְיֵ֣שׁ רָשָׁ֔ע מַאֲרִ֖יךְ בְּרָעָתֽוֹ׃
15 Segala sesuatu telah kulihat pada hari-hari kesia-siaanku: ada orang benar yang binasa dalam kebenarannya, dan ada orang fasik yang panjang umurnya dalam kejahatannya.
טז אַל־תְּהִ֤י צַדִּיק֙ הַרְבֵּ֔ה וְאַל־תִּתְחַכַּ֖ם יוֹתֵ֑ר לָ֖מָּה תִּשּׁוֹמֵֽם׃
16 Janganlah terlalu saleh, dan janganlah berhikmat secara berlebihan; mengapa engkau harus membinasakan dirimu?
יז אַל־תִּרְשַׁ֥ע הַרְבֵּ֖ה וְאַל־תְּהִ֣י סָכָ֑ל לָ֥מָּה תָמ֖וּת בְּלֹ֥א עִתֶּֽךָ׃
17 Janganlah engkau terlalu fasik, dan janganlah menjadi bodoh; mengapa engkau hendak mati sebelum waktumu?
יח ט֚וֹב אֲשֶׁ֣ר תֶּאֱחֹ֣ז בָּזֶ֔ה וְגַם־מִזֶּ֖ה אַל־תַּנַּ֣ח אֶת־יָדֶ֑ךָ כִּֽי־יְרֵ֥א אֱלֹהִ֖ים יֵצֵ֥א אֶת־כֻּלָּֽם׃
18 Baiklah engkau berpegang pada yang ini, dan dari yang itu pun janganlah engkau lepaskan tanganmu, sebab orang yang takut akan Allah akan menunaikan semuanya itu.
יט הַֽחָכְמָ֖ה תָּעֹ֣ז לֶחָכָ֑ם מֵֽעֲשָׂרָה֙ שַׁלִּיטִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הָי֖וּ בָּעִֽיר׃
19 Hikmat memberi kekuatan kepada orang berhikmat lebih daripada sepuluh penguasa yang ada di dalam kota.
כ כִּ֣י אָדָ֔ם אֵ֥ין צַדִּ֖יק בָּאָ֑רֶץ אֲשֶׁ֥ר יַעֲשֶׂה־טּ֖וֹב וְלֹ֥א יֶחֱטָֽא׃
20 Sebab tidak ada manusia yang benar di bumi, yang berbuat baik dan tidak pernah berdosa.
כא גַּ֤ם לְכָל־הַדְּבָרִים֙ אֲשֶׁ֣ר יְדַבֵּ֔רוּ אַל־תִּתֵּ֖ן לִבֶּ֑ךָ אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־תִשְׁמַ֥ע אֶֽת־עַבְדְּךָ֖ מְקַלְלֶֽךָ׃
21 Juga janganlah engkau memperhatikan segala perkataan yang diucapkan orang, supaya engkau tidak mendengar hambamu mengutuki engkau.
כב כִּ֛י גַּם־פְּעָמִ֥ים רַבּ֖וֹת יָדַ֣ע לִבֶּ֑ךָ אֲשֶׁ֥ר גַּם־את [אַתָּ֖ה] קִלַּ֥לְתָּ אֲחֵרִֽים׃
22 Sebab hatimu sendiri tahu bahwa engkau pun telah berkali-kali mengutuki orang lain.
כג כָּל־זֹ֖ה נִסִּ֣יתִי בַֽחָכְמָ֑ה אָמַ֣רְתִּי אֶחְכָּ֔מָה וְהִ֖יא רְחוֹקָ֥ה מִמֶּֽנִּי׃
23 Semua ini telah kuuji dengan hikmat. Aku berkata, “Aku akan menjadi bijak,” tetapi hikmat itu jauh dariku.
כד רָח֖וֹק מַה־שֶּׁהָיָ֑ה וְעָמֹ֥ק ׀ עָמֹ֖ק מִ֥י יִמְצָאֶֽנּוּ׃
24 Apa yang telah ada itu jauh, dan dalam, sangat dalam; siapakah yang dapat menyelaminya?
כה סַבּ֨וֹתִֽי אֲנִ֤י וְלִבִּי֙ לָדַ֣עַת וְלָת֔וּר וּבַקֵּ֥שׁ חָכְמָ֖ה וְחֶשְׁבּ֑וֹן וְלָדַ֙עַת֙ רֶ֣שַׁע כֶּ֔סֶל וְהַסִּכְל֖וּת הוֹלֵלֽוֹת׃
25 Aku berpaling, aku dan hatiku, untuk mengetahui, menyelidiki, dan mencari hikmat serta pertimbangan, dan untuk mengetahui kefasikan kebebalan, serta kebodohan kegilaan.
כו וּמוֹצֶ֨א אֲנִ֜י מַ֣ר מִמָּ֗וֶת אֶת־הָֽאִשָּׁה֙ אֲשֶׁר־הִ֨יא מְצוֹדִ֧ים וַחֲרָמִ֛ים לִבָּ֖הּ אֲסוּרִ֣ים יָדֶ֑יהָ ט֞וֹב לִפְנֵ֤י הָאֱלֹהִים֙ יִמָּלֵ֣ט מִמֶּ֔נָּה וְחוֹטֵ֖א יִלָּ֥כֶד בָּֽהּ׃
26 Dan aku mendapati sesuatu yang lebih pahit daripada maut, yaitu perempuan yang adalah jerat, hatinya jala, dan tangannya belenggu. Orang yang berkenan di hadapan Allah akan luput darinya, tetapi orang yang berdosa akan tertangkap olehnya.
כז רְאֵה֙ זֶ֣ה מָצָ֔אתִי אָמְרָ֖ה קֹהֶ֑לֶת אַחַ֥ת לְאַחַ֖ת לִמְצֹ֥א חֶשְׁבּֽוֹן׃
27 Lihatlah, inilah yang kudapati, kata Kohelet, sambil menghitung satu demi satu untuk menemukan perhitungannya:
כח אֲשֶׁ֛ר עוֹד־בִּקְשָׁ֥ה נַפְשִׁ֖י וְלֹ֣א מָצָ֑אתִי אָדָ֞ם אֶחָ֤ד מֵאֶ֙לֶף֙ מָצָ֔אתִי וְאִשָּׁ֥ה בְכָל־אֵ֖לֶּה לֹ֥א מָצָֽאתִי׃
28 yang masih terus dicari oleh jiwaku, tetapi tidak kudapati: seorang manusia dari seribu telah kudapati, tetapi seorang perempuan di antara mereka semua tidak kudapati.
כט לְבַד֙ רְאֵה־זֶ֣ה מָצָ֔אתִי אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֧ה הָאֱלֹהִ֛ים אֶת־הָאָדָ֖ם יָשָׁ֑ר וְהֵ֥מָּה בִקְשׁ֖וּ חִשְּׁבֹנ֥וֹת רַבִּֽים׃
29 Hanya, lihatlah, inilah yang kudapati: bahwa Allah menjadikan manusia lurus, tetapi mereka mencari banyak siasat.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya