Amsal 29

Pasal 29

א אִ֣ישׁ תּ֭וֹכָחוֹת מַקְשֶׁה־עֹ֑רֶף פֶּ֥תַע יִ֝שָּׁבֵ֗ר וְאֵ֣ין מַרְפֵּֽא׃

1 Orang yang sering ditegur tetapi tetap keras kepala akan hancur dengan tiba-tiba, dan tidak ada pemulihan baginya.

ב בִּרְב֣וֹת צַ֭דִּיקִים יִשְׂמַ֣ח הָעָ֑ם וּבִמְשֹׁ֥ל רָ֝שָׁ֗ע יֵאָ֥נַֽח עָֽם׃

2 Ketika orang-orang saleh bertambah besar, bersukacitalah rakyat; tetapi ketika orang fasik memerintah, rakyat berkeluh kesah.

ג אִֽישׁ־אֹהֵ֣ב חָ֭כְמָה יְשַׂמַּ֣ח אָבִ֑יו וְרֹעֶ֥ה ז֝וֹנ֗וֹת יְאַבֶּד־הֽוֹן׃

3 Orang yang mencintai hikmat menyukakan hati ayahnya, tetapi orang yang bergaul dengan perempuan-perempuan sundal memboroskan harta.

ד מֶ֗לֶךְ בְּ֭מִשְׁפָּט יַעֲמִ֣יד אָ֑רֶץ וְאִ֖ישׁ תְּרוּמ֣וֹת יֶֽהֶרְסֶֽנָּה׃

4 Raja yang menegakkan keadilan membuat negeri kokoh, tetapi orang yang gemar menuntut pemberian meruntuhkannya.

ה גֶּ֭בֶר מַחֲלִ֣יק עַל־רֵעֵ֑הוּ רֶ֝֗שֶׁת פּוֹרֵ֥שׂ עַל־פְּעָמָֽיו׃

5 Orang yang menyanjung sesamanya dengan kata-kata manis sedang membentangkan jaring bagi langkah-langkahnya.

ו בְּפֶ֤שַֽׁע אִ֣ישׁ רָ֣ע מוֹקֵ֑שׁ וְ֝צַדִּ֗יק יָר֥וּן וְשָׂמֵֽחַ׃

6 Dalam pelanggaran orang jahat ada jerat, tetapi orang benar bersorak dan bersukacita.

ז יֹדֵ֣עַ צַ֭דִּיק דִּ֣ין דַּלִּ֑ים רָ֝שָׁ֗ע לֹא־יָבִ֥ין דָּֽעַת׃

7 Orang benar mengetahui perkara orang miskin, tetapi orang fasik tidak memahami pengetahuan itu.

ח אַנְשֵׁ֣י לָ֭צוֹן יָפִ֣יחוּ קִרְיָ֑ה וַ֝חֲכָמִ֗ים יָשִׁ֥יבוּ אָֽף׃

8 Para pencemooh mengobarkan kota, tetapi orang-orang bijak meredakan amarah.

ט אִֽישׁ־חָכָ֗ם נִ֭שְׁפָּט אֶת־אִ֣ישׁ אֱוִ֑יל וְרָגַ֥ז וְ֝שָׂחַ֗ק וְאֵ֣ין נָֽחַת׃

9 Apabila orang bijak berperkara dengan orang bodoh, entah ia marah atau tertawa, tidak ada ketenangan.

י אַנְשֵׁ֣י דָ֭מִים יִשְׂנְאוּ־תָ֑ם וִֽ֝ישָׁרִ֗ים יְבַקְשׁ֥וּ נַפְשֽׁוֹ׃

10 Para penumpah darah membenci orang yang tulus, tetapi orang-orang lurus mengupayakan kebaikan bagi jiwanya.

יא כָּל־ר֭וּחוֹ יוֹצִ֣יא כְסִ֑יל וְ֝חָכָ֗ם בְּאָח֥וֹר יְשַׁבְּחֶֽנָּה׃

11 Orang bebal melampiaskan seluruh amarahnya, tetapi orang bijak kemudian meredakannya.

יב מֹ֭שֵׁל מַקְשִׁ֣יב עַל־דְּבַר־שָׁ֑קֶר כָּֽל־מְשָׁרְתָ֥יו רְשָׁעִֽים׃

12 Jika seorang penguasa mendengarkan kata-kata dusta, semua pelayannya menjadi orang fasik.

יג רָ֤שׁ וְאִ֣ישׁ תְּכָכִ֣ים נִפְגָּ֑שׁוּ מֵ֤אִיר־עֵינֵ֖י שְׁנֵיהֶ֣ם יְהוָֽה׃

13 Orang miskin dan orang yang berilmu bertemu; Yang Mahakekal menerangi mata keduanya.

יד מֶ֤לֶךְ שׁוֹפֵ֣ט בֶּֽאֱמֶ֣ת דַּלִּ֑ים כִּ֝סְא֗וֹ לָעַ֥ד יִכּֽוֹן׃

14 Raja yang mengadili orang-orang miskin dengan jujur, takhtanya akan kokoh untuk selama-lamanya.

טו שֵׁ֣בֶט וְ֭תוֹכַחַת יִתֵּ֣ן חָכְמָ֑ה וְנַ֥עַר מְ֝שֻׁלָּ֗ח מֵבִ֥ישׁ אִמּֽוֹ׃

15 Tongkat dan teguran mendatangkan hikmat, tetapi anak yang dibiarkan menurutkan kemauannya sendiri mempermalukan ibunya.

טז בִּרְב֣וֹת רְ֭שָׁעִים יִרְבֶּה־פָּ֑שַׁע וְ֝צַדִּיקִ֗ים בְּֽמַפַּלְתָּ֥ם יִרְאֽוּ׃

16 Ketika orang fasik bertambah banyak, bertambah banyak pula pelanggaran, tetapi orang benar akan menyaksikan kejatuhan mereka.

יז יַסֵּ֣ר בִּ֭נְךָ וִֽינִיחֶ֑ךָ וְיִתֵּ֖ן מַעֲדַנִּ֣ים לְנַפְשֶֽׁךָ׃ (פ)

17 Didiklah anakmu, maka ia akan memberimu ketenangan dan mendatangkan kesukaan bagi jiwamu.

יח בְּאֵ֣ין חָ֭זוֹן יִפָּ֣רַֽע עָ֑ם וְשֹׁמֵ֖ר תּוֹרָ֣ה אַשְׁרֵֽהוּ׃

18 Jika tidak ada nubuat, bangsa menjadi tak terkendali; tetapi orang yang memegang Taurat, berbahagialah dia.

יט בִּ֭דְבָרִים לֹא־יִוָּ֣סֶר עָ֑בֶד כִּֽי־יָ֝בִ֗ין וְאֵ֣ין מַעֲנֶֽה׃

19 Seorang budak tidak dapat diajar dengan kata-kata saja, sebab meskipun ia mengerti, ia tidak mau menurut.

כ חָזִ֗יתָ אִ֭ישׁ אָ֣ץ בִּדְבָרָ֑יו תִּקְוָ֖ה לִכְסִ֣יל מִמֶּֽנּוּ׃

20 Pernahkah engkau melihat orang yang tergesa-gesa dalam perkataannya? Masih ada lebih banyak harapan bagi orang bebal daripada bagi dia.

כא מְפַנֵּ֣ק מִנֹּ֣עַר עַבְדּ֑וֹ וְ֝אַחֲרִית֗וֹ יִהְיֶ֥ה מָנֽוֹן׃

21 Orang yang memanjakan budaknya sejak masa mudanya, pada akhirnya budak itu akan menjadi penguasa.

כב אִֽישׁ־אַ֭ף יְגָרֶ֣ה מָד֑וֹן וּבַ֖עַל חֵמָ֣ה רַב־פָּֽשַׁע׃

22 Orang yang pemarah membangkitkan pertengkaran, dan orang yang panas hati banyak melakukan pelanggaran.

כג גַּאֲוַ֣ת אָ֭דָם תַּשְׁפִּילֶ֑נּוּ וּשְׁפַל־ר֝֗וּחַ יִתְמֹ֥ךְ כָּבֽוֹד׃

23 Kesombongan manusia akan merendahkannya, tetapi orang yang rendah hati akan meraih kehormatan.

כד חוֹלֵ֣ק עִם־גַּ֭נָּב שׂוֹנֵ֣א נַפְשׁ֑וֹ אָלָ֥ה יִ֝שְׁמַ֗ע וְלֹ֣א יַגִּֽיד׃

24 Orang yang berbagi hasil dengan pencuri membenci jiwanya sendiri; ia mendengar sumpah kutuk, tetapi tidak memberi kesaksian.

כה חֶרְדַּ֣ת אָ֭דָם יִתֵּ֣ן מוֹקֵ֑שׁ וּבוֹטֵ֖חַ בַּיהוָ֣ה יְשֻׂגָּֽב׃

25 Kegentaran manusia mendatangkan jerat, tetapi orang yang bersandar kepada Yang Mahakekal akan terlindung di tempat yang tinggi.

כו רַ֭בִּים מְבַקְשִׁ֣ים פְּנֵי־מוֹשֵׁ֑ל וּ֝מֵיְהוָ֗ה מִשְׁפַּט־אִֽישׁ׃

26 Banyak orang menghadap penguasa, tetapi keputusan perkara seseorang datang dari Yang Mahakekal.

כז תּוֹעֲבַ֣ת צַ֭דִּיקִים אִ֣ישׁ עָ֑וֶל וְתוֹעֲבַ֖ת רָשָׁ֣ע יְשַׁר־דָּֽרֶךְ׃ (פ)

27 Orang yang curang adalah kekejian bagi orang-orang saleh, dan orang yang lurus jalannya adalah kekejian bagi orang fasik.

Pasal Sebelumnya Pasal Berikutnya