Amsal 8

Pasal 8

א הֲלֹֽא־חָכְמָ֥ה תִקְרָ֑א וּ֝תְבוּנָ֗ה תִּתֵּ֥ן קוֹלָֽהּ׃
1 Bukankah hikmat berseru, dan pengertian memperdengarkan suaranya?
ב בְּרֹאשׁ־מְרוֹמִ֥ים עֲלֵי־דָ֑רֶךְ בֵּ֖ית נְתִיב֣וֹת נִצָּֽבָה׃
2 Di puncak tempat-tempat yang tinggi, di tepi jalan, di persimpangan lorong-lorong, ia berdiri.
ג לְיַד־שְׁעָרִ֥ים לְפִי־קָ֑רֶת מְב֖וֹא פְתָחִ֣ים תָּרֹֽנָּה׃
3 Di sisi gerbang-gerbang, di pintu masuk kota, di jalan masuk pintu-pintu, ia berseru dengan nyaring.
ד אֲלֵיכֶ֣ם אִישִׁ֣ים אֶקְרָ֑א וְ֝קוֹלִ֗י אֶל־בְּנֵ֥י אָדָֽם׃
4 “Kepadamu, hai orang-orang, aku berseru, dan suaraku kutujukan kepada anak-anak manusia.
ה הָבִ֣ינוּ פְתָאיִ֣ם עָרְמָ֑ה וּ֝כְסִילִ֗ים הָבִ֥ינוּ לֵֽב׃
5 Hai orang-orang yang naif, pahamilah kecerdikan; dan hai orang-orang bebal, milikilah hati yang berpengertian.
ו שִׁ֭מְעוּ כִּֽי־נְגִידִ֣ים אֲדַבֵּ֑ר וּמִפְתַּ֥ח שְׂ֝פָתַ֗י מֵישָׁרִֽים׃
6 Dengarlah, sebab aku akan mengatakan hal-hal yang mulia, dan apa yang keluar dari bibirku adalah hal-hal yang lurus.
ז כִּֽי־אֱ֭מֶת יֶהְגֶּ֣ה חִכִּ֑י וְתוֹעֲבַ֖ת שְׂפָתַ֣י רֶֽשַׁע׃
7 Sebab mulutku mengucapkan kebenaran, dan kefasikan adalah kekejian bagi bibirku.
ח בְּצֶ֥דֶק כָּל־אִמְרֵי־פִ֑י אֵ֥ין בָּ֝הֶ֗ם נִפְתָּ֥ל וְעִקֵּֽשׁ׃
8 Segala perkataan mulutku diucapkan dalam kebenaran; tidak ada di dalamnya sesuatu yang berbelit atau bengkok.
ט כֻּלָּ֣ם נְ֭כֹחִים לַמֵּבִ֑ין וִֽ֝ישָׁרִ֗ים לְמֹ֣צְאֵי דָֽעַת׃
9 Semuanya jelas bagi orang yang berpengertian, dan lurus bagi mereka yang mendapatkan pengetahuan.
י קְחֽוּ־מוּסָרִ֥י וְאַל־כָּ֑סֶף וְ֝דַ֗עַת מֵחָר֥וּץ נִבְחָֽר׃
10 Terimalah didikanku, dan bukan perak; dan pengetahuan lebih berharga daripada emas murni.
יא כִּֽי־טוֹבָ֣ה חָ֭כְמָה מִפְּנִינִ֑ים וְכָל־חֲ֝פָצִ֗ים לֹ֣א יִֽשְׁווּ־בָֽהּ׃
11 Sebab hikmat lebih baik daripada mutiara, dan segala sesuatu yang diingini tidak dapat menyamainya.
יב אֲ‍ֽנִי־חָ֭כְמָה שָׁכַ֣נְתִּי עָרְמָ֑ה וְדַ֖עַת מְזִמּ֣וֹת אֶמְצָֽא׃
12 Aku, hikmat, tinggal bersama kecerdikan, dan aku mendapatkan pengetahuan tentang pertimbangan-pertimbangan yang bijak.
יג יִֽרְאַ֣ת יְהוָה֮ שְֽׂנֹ֫את רָ֥ע גֵּ֘אָ֤ה וְגָא֨וֹן ׀ וְדֶ֣רֶךְ רָ֭ע וּפִ֨י תַהְפֻּכ֬וֹת שָׂנֵֽאתִי׃
13 Takut akan Yang Mahakekal berarti membenci kejahatan; kesombongan dan keangkuhan, jalan yang jahat, dan mulut yang memutarbalikkan perkataan, semuanya aku benci.
יד לִֽי־עֵ֭צָה וְתוּשִׁיָּ֑ה אֲנִ֥י בִ֝ינָ֗ה לִ֣י גְבוּרָֽה׃
14 Padakulah nasihat dan hikmat yang teguh; akulah pengertian, padakulah kekuatan.
טו בִּ֭י מְלָכִ֣ים יִמְלֹ֑כוּ וְ֝רוֹזְנִ֗ים יְחֹ֣קְקוּ צֶֽדֶק׃
15 Olehku raja-raja memerintah, dan para penguasa menetapkan ketetapan yang adil.
טז בִּ֭י שָׂרִ֣ים יָשֹׂ֑רוּ וּ֝נְדִיבִ֗ים כָּל־שֹׁ֥פְטֵי צֶֽדֶק׃
16 Olehku para pembesar berkuasa, demikian pula para bangsawan, yaitu semua hakim yang adil.
יז אֲ֭נִי אהביה [אֹהֲבַ֣י] אֵהָ֑ב וּ֝מְשַׁחֲרַ֗י יִמְצָאֻֽנְנִי׃
17 Aku mengasihi orang-orang yang mengasihi aku, dan orang-orang yang dengan tekun mencari aku akan menemukan aku.
יח עֹֽשֶׁר־וְכָב֥וֹד אִתִּ֑י ה֥וֹן עָ֝תֵ֗ק וּצְדָקָֽה׃
18 Kekayaan dan kehormatan ada padaku, juga harta yang langgeng dan kebenaran.
יט ט֣וֹב פִּ֭רְיִי מֵחָר֣וּץ וּמִפָּ֑ז וּ֝תְבוּאָתִ֗י מִכֶּ֥סֶף נִבְחָֽר׃
19 Buahku lebih baik daripada emas, bahkan daripada emas murni, dan hasilku lebih baik daripada perak pilihan.
כ בְּאֹֽרַח־צְדָקָ֥ה אֲהַלֵּ֑ך בְּ֝ת֗וֹךְ נְתִיב֥וֹת מִשְׁפָּֽט׃
20 Aku berjalan di jalan kebenaran, di tengah-tengah lorong-lorong keadilan,
כא לְהַנְחִ֖יל אֹהֲבַ֥י ׀ יֵ֑שׁ וְאֹצְרֹ֖תֵיהֶ֣ם אֲמַלֵּֽא׃ (פ)
21 untuk mewariskan harta kepada orang-orang yang mengasihi aku, dan perbendaharaan mereka akan kupenuhi.
כב יְֽהוָ֗ה קָ֭נָנִי רֵאשִׁ֣ית דַּרְכּ֑וֹ קֶ֖דֶם מִפְעָלָ֣יו מֵאָֽז׃
22 Yang Mahakekal telah memperoleh aku sebagai permulaan jalan-Nya, yang pertama dari karya-karya-Nya sejak dahulu kala.
כג מֵ֭עוֹלָם נִסַּ֥כְתִּי מֵרֹ֗אשׁ מִקַּדְמֵי־אָֽרֶץ׃
23 Sejak zaman purbakala aku telah diangkat menjadi penguasa, sejak permulaan, sebelum bumi ada.
כד בְּאֵין־תְּהֹמ֥וֹת חוֹלָ֑לְתִּי בְּאֵ֥ין מַ֝עְיָנ֗וֹת נִכְבַּדֵּי־מָֽיִם׃
24 Ketika samudra raya belum ada, aku telah diadakan; ketika belum ada mata air yang berlimpah air.
כה בְּטֶ֣רֶם הָרִ֣ים הָטְבָּ֑עוּ לִפְנֵ֖י גְבָע֣וֹת חוֹלָֽלְתִּי׃
25 Sebelum gunung-gunung ditanamkan, sebelum bukit-bukit ada, aku telah diadakan;
כו עַד־לֹ֣א עָ֭שָׂה אֶ֣רֶץ וְחוּצ֑וֹת וְ֝רֹ֗אשׁ עָפְר֥וֹת תֵּבֵֽל׃
26 ketika Ia belum menjadikan bumi dan padang-padang, ataupun gumpalan debu yang pertama dari dunia.
כז בַּהֲכִינ֣וֹ שָׁ֭מַיִם שָׁ֣ם אָ֑נִי בְּח֥וּקוֹ ח֝֗וּג עַל־פְּנֵ֥י תְהֽוֹם׃
27 Ketika Ia menegakkan langit, aku ada di sana; ketika Ia menggoreskan lingkaran di atas permukaan samudra raya,
כח בְּאַמְּצ֣וֹ שְׁחָקִ֣ים מִמָּ֑עַל בַּ֝עֲז֗וֹז עִינ֥וֹת תְּהוֹם׃
28 ketika Ia meneguhkan awan-awan di atas, ketika Ia menguatkan mata air-mata air samudra raya,
כט בְּשׂ֘וּמ֤וֹ לַיָּ֨ם ׀ חֻקּ֗וֹ וּ֭מַיִם לֹ֣א יַֽעַבְרוּ־פִ֑יו בְּ֝חוּק֗וֹ מ֣וֹסְדֵי אָֽרֶץ׃
29 ketika Ia memberikan ketetapan-Nya kepada laut, sehingga air tidak melanggar perintah-Nya, ketika Ia mengukir dasar-dasar bumi,
ל וָֽאֶהְיֶ֥ה אֶצְל֗וֹ אָ֫מ֥וֹן וָֽאֶהְיֶ֣ה שַׁ֭עֲשֻׁעִים י֤וֹם ׀ י֑וֹם מְשַׂחֶ֖קֶת לְפָנָ֣יו בְּכָל־עֵֽת׃
30 maka aku ada di sisi-Nya sebagai anak yang diasuh-Nya, dan setiap hari aku menjadi kesukaan, bermain-main di hadapan-Nya setiap waktu,
לא מְ֭שַׂחֶקֶת בְּתֵבֵ֣ל אַרְצ֑וֹ וְ֝שַׁעֲשֻׁעַ֗י אֶת־בְּנֵ֥י אָדָֽם׃ (פ)
31 bermain-main di dunia-Nya, di bumi-Nya, dan kesukaanku ada bersama anak-anak manusia.
לב וְעַתָּ֣ה בָ֭נִים שִׁמְעוּ־לִ֑י וְ֝אַשְׁרֵ֗י דְּרָכַ֥י יִשְׁמֹֽרוּ׃
32 Karena itu sekarang, hai anak-anak, dengarkanlah aku; berbahagialah orang-orang yang memelihara jalan-jalanku.
לג שִׁמְע֖וּ מוּסָ֥ר וַחֲכָ֗מוּ וְאַל־תִּפְרָֽעוּ׃
33 Dengarkanlah didikan dan jadilah bijak, dan janganlah kamu mengabaikannya.
לד אַ֥שְֽׁרֵי אָדָם֮ שֹׁמֵ֪עַֽ֫ לִ֥י לִשְׁקֹ֣ד עַל־דַּ֭לְתֹתַי י֤וֹם ׀ י֑וֹם לִ֝שְׁמֹ֗ר מְזוּזֹ֥ת פְּתָחָֽי׃
34 Berbahagialah orang yang mendengarkan aku, yang dengan tekun berjaga di pintu-pintuku setiap hari, dan menjaga tiang-tiang pintu gerbangku.
לה כִּ֣י מֹ֭צְאִי מצאי [מָצָ֣א] חַיִּ֑ים וַיָּ֥פֶק רָ֝צ֗וֹן מֵיְהוָֽה׃
35 Sebab siapa yang menemukan aku, ia menemukan kehidupan, dan ia memperoleh perkenan dari Yang Mahakekal.
לו וְֽ֭חֹטְאִי חֹמֵ֣ס נַפְשׁ֑וֹ כָּל־מְ֝שַׂנְאַ֗י אָ֣הֲבוּ מָֽוֶת׃ (פ)
36 Tetapi siapa yang berdosa terhadap aku, ia merugikan dirinya sendiri; semua orang yang membenci aku mencintai maut.”
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya