Ulangan 2

Pasal 2

א וַנֵּ֜פֶן וַנִּסַּ֤ע הַמִּדְבָּ֙רָה֙ דֶּ֣רֶךְ יַם־ס֔וּף כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה אֵלָ֑י וַנָּ֥סָב אֶת־הַר־שֵׂעִ֖יר יָמִ֥ים רַבִּֽים׃ (ס)
1 Lalu kami berbalik dan berangkat ke padang gurun, melalui jalan ke arah Laut Teberau, seperti yang difirmankan Yang Mahakekal kepadaku. Kami mengelilingi pegunungan Seir untuk waktu yang lama.
ב וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
2 Lalu Yang Mahakekal berfirman kepadaku:
ג רַב־לָכֶ֕ם סֹ֖ב אֶת־הָהָ֣ר הַזֶּ֑ה פְּנ֥וּ לָכֶ֖ם צָפֹֽנָה׃
3 “Sudah cukup lama kalian mengelilingi gunung ini. Berbeloklah ke arah utara.
ד וְאֶת־הָעָם֮ צַ֣ו לֵאמֹר֒ אַתֶּ֣ם עֹֽבְרִ֗ים בִּגְבוּל֙ אֲחֵיכֶ֣ם בְּנֵי־עֵשָׂ֔ו הַיֹּשְׁבִ֖ים בְּשֵׂעִ֑יר וְיִֽירְא֣וּ מִכֶּ֔ם וְנִשְׁמַרְתֶּ֖ם מְאֹֽד׃
4 Perintahkanlah bangsa itu demikian: ‘Kalian akan melewati wilayah saudara-saudara kalian, keturunan Esau, yang tinggal di Seir. Mereka akan takut kepada kalian, maka berhati-hatilah sungguh-sungguh.
ה אַל־תִּתְגָּר֣וּ בָ֔ם כִּ֠י לֹֽא־אֶתֵּ֤ן לָכֶם֙ מֵֽאַרְצָ֔ם עַ֖ד מִדְרַ֣ךְ כַּף־רָ֑גֶל כִּֽי־יְרֻשָּׁ֣ה לְעֵשָׂ֔ו נָתַ֖תִּי אֶת־הַ֥ר שֵׂעִֽיר׃
5 Janganlah kalian memancing perselisihan dengan mereka, sebab Aku tidak akan memberikan kepada kalian sedikit pun dari tanah mereka, bahkan tidak seluas tapak kaki untuk berpijak, karena pegunungan Seir telah Kuberikan kepada Esau sebagai milik pusaka.
ו אֹ֣כֶל תִּשְׁבְּר֧וּ מֵֽאִתָּ֛ם בַּכֶּ֖סֶף וַאֲכַלְתֶּ֑ם וְגַם־מַ֜יִם תִּכְר֧וּ מֵאִתָּ֛ם בַּכֶּ֖סֶף וּשְׁתִיתֶֽם׃
6 Makanan harus kalian beli dari mereka dengan uang, lalu kalian makan; bahkan air pun harus kalian beli dari mereka dengan uang, lalu kalian minum.
ז כִּי֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ בֵּֽרַכְךָ֗ בְּכֹל֙ מַעֲשֵׂ֣ה יָדֶ֔ךָ יָדַ֣ע לֶכְתְּךָ֔ אֶת־הַמִּדְבָּ֥ר הַגָּדֹ֖ל הַזֶּ֑ה זֶ֣ה ׀ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֗ה יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ עִמָּ֔ךְ לֹ֥א חָסַ֖רְתָּ דָּבָֽר׃
7 Sebab Yang Mahakekal, Allahmu, telah memberkatimu dalam segala pekerjaan tanganmu. Ia memperhatikan perjalananmu melintasi padang gurun yang besar ini. Selama empat puluh tahun ini Yang Mahakekal, Allahmu, menyertaimu; engkau tidak kekurangan apa pun.’”
ח וַֽנַּעֲבֹ֞ר מֵאֵ֧ת אַחֵ֣ינוּ בְנֵי־עֵשָׂ֗ו הַיֹּֽשְׁבִים֙ בְּשֵׂעִ֔יר מִדֶּ֙רֶךְ֙ הָֽעֲרָבָ֔ה מֵאֵילַ֖ת וּמֵעֶצְיֹ֣ן גָּ֑בֶר (ס) וַנֵּ֙פֶן֙ וַֽנַּעֲבֹ֔ר דֶּ֖רֶךְ מִדְבַּ֥ר מוֹאָֽב׃
8 Maka kami berjalan terus meninggalkan saudara-saudara kami, bani Esau, yang tinggal di Seir. Kami meninggalkan jalan Araba, dari Elat dan dari Ezion-Geber. Lalu kami berbelok dan melintasi jalan ke arah padang gurun Moab.
ט וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֵלַ֗י אֶל־תָּ֙צַר֙ אֶת־מוֹאָ֔ב וְאַל־תִּתְגָּ֥ר בָּ֖ם מִלְחָמָ֑ה כִּ֠י לֹֽא־אֶתֵּ֨ן לְךָ֤ מֵֽאַרְצוֹ֙ יְרֻשָּׁ֔ה כִּ֣י לִבְנֵי־ל֔וֹט נָתַ֥תִּי אֶת־עָ֖ר יְרֻשָּֽׁה׃
9 Lalu Yang Mahakekal berfirman kepadaku: “Janganlah engkau memusuhi Moab dan janganlah engkau memancing perang dengan mereka, sebab Aku tidak akan memberikan kepadamu sebagian dari tanahnya sebagai milik pusaka, karena Ar telah Kuberikan kepada bani Lot sebagai milik pusaka.
י הָאֵמִ֥ים לְפָנִ֖ים יָ֣שְׁבוּ בָ֑הּ עַ֣ם גָּד֥וֹל וְרַ֛ב וָרָ֖ם כָּעֲנָקִֽים׃
10 Dahulu orang Emim tinggal di sana, suatu bangsa yang besar, banyak jumlahnya, dan tinggi perawakannya seperti orang Enak.
יא רְפָאִ֛ים יֵחָשְׁב֥וּ אַף־הֵ֖ם כָּעֲנָקִ֑ים וְהַמֹּ֣אָבִ֔ים יִקְרְא֥וּ לָהֶ֖ם אֵמִֽים׃
11 Mereka pun dianggap sebagai orang Refaim, seperti orang Enak; tetapi orang Moab menyebut mereka orang Emim.
יב וּבְשֵׂעִ֞יר יָשְׁב֣וּ הַחֹרִים֮ לְפָנִים֒ וּבְנֵ֧י עֵשָׂ֣ו יִֽירָשׁ֗וּם וַיַּשְׁמִידוּם֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם וַיֵּשְׁב֖וּ תַּחְתָּ֑ם כַּאֲשֶׁ֧ר עָשָׂ֣ה יִשְׂרָאֵ֗ל לְאֶ֙רֶץ֙ יְרֻשָּׁת֔וֹ אֲשֶׁר־נָתַ֥ן יְהוָ֖ה לָהֶֽם׃
12 Dahulu orang Hori tinggal di Seir, tetapi bani Esau terus mengusir mereka dan memusnahkan mereka dari hadapan mereka. Lalu bani Esau menetap di sana menggantikan mereka, seperti yang dilakukan Israel terhadap tanah milik pusakanya yang diberikan Yang Mahakekal kepada mereka.
יג עַתָּ֗ה קֻ֛מוּ וְעִבְר֥וּ לָכֶ֖ם אֶת־נַ֣חַל זָ֑רֶד וַֽנַּעֲבֹ֖ר אֶת־נַ֥חַל זָֽרֶד׃
13 Sekarang, bersiaplah dan seberangilah sungai Zered.” Maka kami menyeberangi sungai Zered.
יד וְהַיָּמִ֞ים אֲשֶׁר־הָלַ֣כְנוּ ׀ מִקָּדֵ֣שׁ בַּרְנֵ֗עַ עַ֤ד אֲשֶׁר־עָבַ֙רְנוּ֙ אֶת־נַ֣חַל זֶ֔רֶד שְׁלֹשִׁ֥ים וּשְׁמֹנֶ֖ה שָׁנָ֑ה עַד־תֹּ֨ם כָּל־הַדּ֜וֹר אַנְשֵׁ֤י הַמִּלְחָמָה֙ מִקֶּ֣רֶב הַֽמַּחֲנֶ֔ה כַּאֲשֶׁ֛ר נִשְׁבַּ֥ע יְהוָ֖ה לָהֶֽם׃
14 Adapun lamanya waktu perjalanan kami dari Kadesh-Barnea sampai kami menyeberangi sungai Zered adalah tiga puluh delapan tahun, sampai seluruh angkatan itu, yaitu para prajurit, habis dari tengah-tengah perkemahan, seperti yang telah disumpahkan Yang Mahakekal kepada mereka.
טו וְגַ֤ם יַד־יְהוָה֙ הָ֣יְתָה בָּ֔ם לְהֻמָּ֖ם מִקֶּ֣רֶב הַֽמַּחֲנֶ֑ה עַ֖ד תֻּמָּֽם׃
15 Bahkan tangan Yang Mahakekal pun melawan mereka untuk membinasakan mereka dari tengah-tengah perkemahan sampai mereka habis.
טז וַיְהִ֨י כַאֲשֶׁר־תַּ֜מּוּ כָּל־אַנְשֵׁ֧י הַמִּלְחָמָ֛ה לָמ֖וּת מִקֶּ֥רֶב הָעָֽם׃ (ס)
16 Setelah semua prajurit itu habis mati dari tengah-tengah bangsa itu,
יז וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
17 berfirmanlah Yang Mahakekal kepadaku:
יח אַתָּ֨ה עֹבֵ֥ר הַיּ֛וֹם אֶת־גְּב֥וּל מוֹאָ֖ב אֶת־עָֽר׃
18 “Hari ini engkau akan melintasi wilayah Moab, yaitu Ar.
יט וְקָרַבְתָּ֗ מ֚וּל בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן אַל־תְּצֻרֵ֖ם וְאַל־תִּתְגָּ֣ר בָּ֑ם כִּ֣י לֹֽא־אֶ֠תֵּן מֵאֶ֨רֶץ בְּנֵי־עַמּ֤וֹן לְךָ֙ יְרֻשָּׁ֔ה כִּ֥י לִבְנֵי־ל֖וֹט נְתַתִּ֥יהָ יְרֻשָּֽׁה׃
19 Engkau akan mendekati bani Amon. Janganlah engkau memusuhi mereka dan janganlah engkau memancing perselisihan dengan mereka, sebab Aku tidak akan memberikan kepadamu sebagian dari tanah bani Amon sebagai milik pusaka, karena tanah itu telah Kuberikan kepada bani Lot sebagai milik pusaka.
כ אֶֽרֶץ־רְפָאִ֥ים תֵּחָשֵׁ֖ב אַף־הִ֑וא רְפָאִ֤ים יָֽשְׁבוּ־בָהּ֙ לְפָנִ֔ים וְהָֽעַמֹּנִ֔ים יִקְרְא֥וּ לָהֶ֖ם זַמְזֻמִּֽים׃
20 Tanah itu pun dianggap sebagai tanah orang Refaim; dahulu orang Refaim tinggal di sana, tetapi orang Amon menyebut mereka orang Zamzumim.
כא עַ֣ם גָּד֥וֹל וְרַ֛ב וָרָ֖ם כָּעֲנָקִ֑ים וַיַּשְׁמִידֵ֤ם יְהוָה֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם וַיִּירָשֻׁ֖ם וַיֵּשְׁב֥וּ תַחְתָּֽם׃
21 Mereka adalah bangsa yang besar, banyak jumlahnya, dan tinggi perawakannya seperti orang Enak, tetapi Yang Mahakekal memusnahkan mereka dari hadapan orang Amon. Lalu orang Amon mengusir mereka dan menetap di sana menggantikan mereka.
כב כַּאֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ לִבְנֵ֣י עֵשָׂ֔ו הַיֹּשְׁבִ֖ים בְּשֵׂעִ֑יר אֲשֶׁ֨ר הִשְׁמִ֤יד אֶת־הַחֹרִי֙ מִפְּנֵיהֶ֔ם וַיִּֽירָשֻׁם֙ וַיֵּשְׁב֣וּ תַחְתָּ֔ם עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃
22 Hal itu sama seperti yang dilakukan-Nya bagi bani Esau, yang tinggal di Seir, ketika Ia memusnahkan orang Hori dari hadapan mereka. Lalu bani Esau mengusir orang Hori dan menetap di sana menggantikan mereka sampai hari ini.
כג וְהָֽעַוִּ֛ים הַיֹּשְׁבִ֥ים בַּחֲצֵרִ֖ים עַד־עַזָּ֑ה כַּפְתֹּרִים֙ הַיֹּצְאִ֣ים מִכַּפְתּ֔וֹר הִשְׁמִידֻ֖ם וַיֵּשְׁב֥וּ תַחְתָּֽם׃
23 Demikian pula orang Awi, yang tinggal di desa-desa sampai ke Gaza, dimusnahkan oleh orang Kaftor yang datang dari Kaftor. Lalu orang Kaftor menetap di sana menggantikan mereka.
כד ק֣וּמוּ סְּע֗וּ וְעִבְרוּ֮ אֶת־נַ֣חַל אַרְנֹן֒ רְאֵ֣ה נָתַ֣תִּי בְ֠יָדְךָ אֶת־סִיחֹ֨ן מֶֽלֶךְ־חֶשְׁבּ֧וֹן הָֽאֱמֹרִ֛י וְאֶת־אַרְצ֖וֹ הָחֵ֣ל רָ֑שׁ וְהִתְגָּ֥ר בּ֖וֹ מִלְחָמָֽה׃
24 Bersiaplah, berangkatlah, dan seberangilah sungai Arnon. Lihatlah, Aku telah menyerahkan ke dalam tanganmu Sihon, raja Hesybon, orang Amori itu, beserta tanahnya. Mulailah mendudukinya, dan pancinglah perang dengannya.
כה הַיּ֣וֹם הַזֶּ֗ה אָחֵל֙ תֵּ֤ת פַּחְדְּךָ֙ וְיִרְאָ֣תְךָ֔ עַל־פְּנֵי֙ הָֽעַמִּ֔ים תַּ֖חַת כָּל־הַשָּׁמָ֑יִם אֲשֶׁ֤ר יִשְׁמְעוּן֙ שִׁמְעֲךָ֔ וְרָגְז֥וּ וְחָל֖וּ מִפָּנֶֽיךָ׃
25 Mulai hari ini Aku akan membuat rasa gentar dan takut terhadap engkau menimpa bangsa-bangsa di seluruh kolong langit. Ketika mereka mendengar kabar tentang engkau, mereka akan gemetar dan ketakutan karena engkau.”
כו וָאֶשְׁלַ֤ח מַלְאָכִים֙ מִמִּדְבַּ֣ר קְדֵמ֔וֹת אֶל־סִיח֖וֹן מֶ֣לֶךְ חֶשְׁבּ֑וֹן דִּבְרֵ֥י שָׁל֖וֹם לֵאמֹֽר׃
26 Lalu aku mengutus utusan-utusan dari padang gurun Kedemot kepada Sihon, raja Hesybon, dengan membawa kata-kata damai:
כז אֶעְבְּרָ֣ה בְאַרְצֶ֔ךָ בַּדֶּ֥רֶךְ בַּדֶּ֖רֶךְ אֵלֵ֑ךְ לֹ֥א אָס֖וּר יָמִ֥ין וּשְׂמֹֽאול׃
27 “Izinkanlah aku melintasi negerimu. Aku akan berjalan hanya di jalan raya saja; aku tidak akan menyimpang ke kanan ataupun ke kiri.
כח אֹ֣כֶל בַּכֶּ֤סֶף תַּשְׁבִּרֵ֙נִי֙ וְאָכַ֔לְתִּי וּמַ֛יִם בַּכֶּ֥סֶף תִּתֶּן־לִ֖י וְשָׁתִ֑יתִי רַ֖ק אֶעְבְּרָ֥ה בְרַגְלָֽי׃
28 Juallah makanan kepadaku dengan uang, supaya aku dapat makan, dan berikanlah air kepadaku dengan uang, supaya aku dapat minum. Izinkan saja aku lewat dengan berjalan kaki,
כט כַּאֲשֶׁ֨ר עָֽשׂוּ־לִ֜י בְּנֵ֣י עֵשָׂ֗ו הַיֹּֽשְׁבִים֙ בְּשֵׂעִ֔יר וְהַמּ֣וֹאָבִ֔ים הַיֹּשְׁבִ֖ים בְּעָ֑ר עַ֤ד אֲשֶֽׁר־אֶֽעֱבֹר֙ אֶת־הַיַּרְדֵּ֔ן אֶל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ נֹתֵ֥ן לָֽנוּ׃
29 seperti yang telah dilakukan kepadaku oleh bani Esau, yang tinggal di Seir, dan oleh orang Moab, yang tinggal di Ar, sampai aku menyeberangi sungai Yordan menuju negeri yang diberikan Yang Mahakekal, Allah kita, kepada kita.”
ל וְלֹ֣א אָבָ֗ה סִיחֹן֙ מֶ֣לֶךְ חֶשְׁבּ֔וֹן הַעֲבִרֵ֖נוּ בּ֑וֹ כִּֽי־הִקְשָׁה֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ אֶת־רוּח֗וֹ וְאִמֵּץ֙ אֶת־לְבָב֔וֹ לְמַ֛עַן תִּתּ֥וֹ בְיָדְךָ֖ כַּיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ (ס)
30 Tetapi Sihon, raja Hesybon, tidak mau mengizinkan kami melintasi negerinya, sebab Yang Mahakekal, Allahmu, telah mengeraskan semangatnya dan membuat hatinya tegar, supaya Ia menyerahkannya ke dalam tanganmu, seperti yang terjadi pada hari ini.
לא וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֵלַ֔י רְאֵ֗ה הַֽחִלֹּ֙תִי֙ תֵּ֣ת לְפָנֶ֔יךָ אֶת־סִיחֹ֖ן וְאֶת־אַרְצ֑וֹ הָחֵ֣ל רָ֔שׁ לָרֶ֖שֶׁת אֶת־אַרְצֽוֹ׃
31 Lalu Yang Mahakekal berfirman kepadaku: “Lihatlah, Aku telah mulai menyerahkan Sihon beserta tanahnya kepadamu. Mulailah menduduki, supaya engkau mewarisi tanahnya.”
לב וַיֵּצֵא֩ סִיחֹ֨ן לִקְרָאתֵ֜נוּ ה֧וּא וְכָל־עַמּ֛וֹ לַמִּלְחָמָ֖ה יָֽהְצָה׃
32 Lalu Sihon beserta seluruh rakyatnya keluar menyongsong kami untuk berperang di Yahas.
לג וַֽיִּתְּנֵ֛הוּ יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ לְפָנֵ֑ינוּ וַנַּ֥ךְ אֹת֛וֹ וְאֶת־בנו [בָּנָ֖יו] וְאֶת־כָּל־עַמּֽוֹ׃
33 Lalu Yang Mahakekal, Allah kita, menyerahkan dia kepada kami, dan kami mengalahkan dia beserta anak-anaknya dan seluruh rakyatnya.
לד וַנִּלְכֹּ֤ד אֶת־כָּל־עָרָיו֙ בָּעֵ֣ת הַהִ֔וא וַֽנַּחֲרֵם֙ אֶת־כָּל־עִ֣יר מְתִ֔ם וְהַנָּשִׁ֖ים וְהַטָּ֑ף לֹ֥א הִשְׁאַ֖רְנוּ שָׂרִֽיד׃
34 Pada waktu itu kami merebut semua kotanya dan menumpas setiap kota: kaum laki-laki, kaum perempuan, dan anak-anak. Tidak seorang pun kami biarkan hidup.
לה רַ֥ק הַבְּהֵמָ֖ה בָּזַ֣זְנוּ לָ֑נוּ וּשְׁלַ֥ל הֶעָרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר לָכָֽדְנוּ׃
35 Hanya ternak yang kami jarah bagi diri kami sendiri, beserta barang rampasan dari kota-kota yang telah kami rebut.
לו מֵֽעֲרֹעֵ֡ר אֲשֶׁר֩ עַל־שְׂפַת־נַ֨חַל אַרְנֹ֜ן וְהָעִ֨יר אֲשֶׁ֤ר בַּנַּ֙חַל֙ וְעַד־הַגִּלְעָ֔ד לֹ֤א הָֽיְתָה֙ קִרְיָ֔ה אֲשֶׁ֥ר שָׂגְבָ֖ה מִמֶּ֑נּוּ אֶת־הַכֹּ֕ל נָתַ֛ן יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ לְפָנֵֽינוּ׃
36 Mulai dari Aroer, yang terletak di tepi sungai Arnon, dan kota yang terletak di lembah sungai itu, sampai ke Gilead, tidak ada satu kota pun yang terlalu kokoh bagi kami. Semuanya telah diserahkan Yang Mahakekal, Allah kita, kepada kami.
לז רַ֛ק אֶל־אֶ֥רֶץ בְּנֵי־עַמּ֖וֹן לֹ֣א קָרָ֑בְתָּ כָּל־יַ֞ד נַ֤חַל יַבֹּק֙ וְעָרֵ֣י הָהָ֔ר וְכֹ֥ל אֲשֶׁר־צִוָּ֖ה יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃
37 Hanya tanah bani Amon saja yang tidak engkau dekati, yaitu seluruh daerah di sepanjang sungai Yabok dan kota-kota di pegunungan, serta semua tempat yang dilarang Yang Mahakekal, Allah kita.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya