Ulangan 23

Pasal 23

א לֹא־יִקַּ֥ח אִ֖ישׁ אֶת־אֵ֣שֶׁת אָבִ֑יו וְלֹ֥א יְגַלֶּ֖ה כְּנַ֥ף אָבִֽיו׃ (ס)
1 Seorang laki-laki tidak boleh mengambil istri ayahnya menjadi istrinya, dan tidak boleh menyingkapkan punca kain ayahnya.
ב לֹֽא־יָבֹ֧א פְצֽוּעַ־דַּכָּ֛א וּכְר֥וּת שָׁפְכָ֖ה בִּקְהַ֥ל יְהוָֽה׃ (ס)
2 Seorang laki-laki yang buah pelirnya terluka atau remuk, dan yang alat kelaminnya terpotong, tidak boleh masuk ke dalam jemaah Yang Mahakekal.
ג לֹא־יָבֹ֥א מַמְזֵ֖ר בִּקְהַ֣ל יְהוָ֑ה גַּ֚ם דּ֣וֹר עֲשִׂירִ֔י לֹא־יָ֥בֹא ל֖וֹ בִּקְהַ֥ל יְהוָֽה׃ (ס)
3 Seorang yang lahir dari persetubuhan terlarang tidak boleh masuk ke dalam jemaah Yang Mahakekal; bahkan keturunannya yang kesepuluh pun tidak boleh masuk ke dalam jemaah Yang Mahakekal.
ד לֹֽא־יָבֹ֧א עַמּוֹנִ֛י וּמוֹאָבִ֖י בִּקְהַ֣ל יְהוָ֑ה גַּ֚ם דּ֣וֹר עֲשִׂירִ֔י לֹא־יָבֹ֥א לָהֶ֛ם בִּקְהַ֥ל יְהוָ֖ה עַד־עוֹלָֽם׃
4 Orang Amon atau orang Moab tidak boleh masuk ke dalam jemaah Yang Mahakekal; bahkan keturunan mereka yang kesepuluh pun tidak boleh masuk ke dalam jemaah Yang Mahakekal untuk selama-lamanya.
ה עַל־דְּבַ֞ר אֲשֶׁ֨ר לֹא־קִדְּמ֤וּ אֶתְכֶם֙ בַּלֶּ֣חֶם וּבַמַּ֔יִם בַּדֶּ֖רֶךְ בְּצֵאתְכֶ֣ם מִמִּצְרָ֑יִם וַאֲשֶׁר֩ שָׂכַ֨ר עָלֶ֜יךָ אֶת־בִּלְעָ֣ם בֶּן־בְּע֗וֹר מִפְּת֛וֹר אֲרַ֥ם נַהֲרַ֖יִם לְקַֽלְלֶֽךָּ׃
5 karena mereka tidak menyambut kamu dengan roti dan air di perjalanan, ketika kamu keluar dari Mesir, dan karena ia telah mengupah Bileam bin Beor dari Petor di Aram-Naharaim untuk melawan engkau, yakni untuk mengutuk engkau.
ו וְלֹֽא־אָבָ֞ה יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ לִשְׁמֹ֣עַ אֶל־בִּלְעָ֔ם וַיַּהֲפֹךְ֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֧יךָ לְּךָ֛ אֶת־הַקְּלָלָ֖ה לִבְרָכָ֑ה כִּ֥י אֲהֵֽבְךָ֖ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
6 Tetapi Yang Mahakekal, Allahmu, tidak mau mendengarkan Bileam; sebaliknya Yang Mahakekal, Allahmu, mengubah kutuk itu menjadi berkat bagimu, karena Yang Mahakekal, Allahmu, mengasihi engkau.
ז לֹא־תִדְרֹ֥שׁ שְׁלֹמָ֖ם וְטֹבָתָ֑ם כָּל־יָמֶ֖יךָ לְעוֹלָֽם׃ (ס)
7 Janganlah engkau mengusahakan kesejahteraan dan kebaikan mereka seumur hidupmu, untuk selama-lamanya.
ח לֹֽא־תְתַעֵ֣ב אֲדֹמִ֔י כִּ֥י אָחִ֖יךָ ה֑וּא (ס) לֹא־תְתַעֵ֣ב מִצְרִ֔י כִּי־גֵ֖ר הָיִ֥יתָ בְאַרְצֽוֹ׃
8 Janganlah engkau menganggap keji orang Edom, sebab ia saudaramu. Janganlah engkau menganggap keji orang Mesir, sebab engkau dahulu adalah pendatang di negerinya.
ט בָּנִ֛ים אֲשֶׁר־יִוָּלְד֥וּ לָהֶ֖ם דּ֣וֹר שְׁלִישִׁ֑י יָבֹ֥א לָהֶ֖ם בִּקְהַ֥ל יְהוָֽה׃ (ס)
9 Anak-anak yang dilahirkan bagi mereka, yaitu keturunan yang ketiga, boleh masuk ke dalam jemaah Yang Mahakekal.
י כִּֽי־תֵצֵ֥א מַחֲנֶ֖ה עַל־אֹיְבֶ֑יךָ וְנִ֨שְׁמַרְתָּ֔ מִכֹּ֖ל דָּבָ֥ר רָֽע׃
10 Apabila engkau keluar berkemah melawan musuh-musuhmu, maka engkau harus menjaga dirimu dari segala hal yang jahat.
יא כִּֽי־יִהְיֶ֤ה בְךָ֙ אִ֔ישׁ אֲשֶׁ֛ר לֹא־יִהְיֶ֥ה טָה֖וֹר מִקְּרֵה־לָ֑יְלָה וְיָצָא֙ אֶל־מִח֣וּץ לַֽמַּחֲנֶ֔ה לֹ֥א יָבֹ֖א אֶל־תּ֥וֹךְ הַֽמַּחֲנֶֽה׃
11 Apabila di antaramu ada seorang laki-laki yang tidak tahir karena sesuatu yang terjadi padanya pada malam hari, maka ia harus keluar ke luar perkemahan; ia tidak boleh masuk ke dalam perkemahan.
יב וְהָיָ֥ה לִפְנֽוֹת־עֶ֖רֶב יִרְחַ֣ץ בַּמָּ֑יִם וּכְבֹ֣א הַשֶּׁ֔מֶשׁ יָבֹ֖א אֶל־תּ֥וֹךְ הַֽמַּחֲנֶה׃
12 Menjelang petang hari ia harus mandi dengan air, dan ketika matahari terbenam ia boleh masuk kembali ke dalam perkemahan.
יג וְיָד֙ תִּהְיֶ֣ה לְךָ֔ מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶ֑ה וְיָצָ֥אתָ שָׁ֖מָּה חֽוּץ׃
13 Harus ada bagimu suatu tempat di luar perkemahan, dan ke sanalah engkau harus pergi ke luar.
יד וְיָתֵ֛ד תִּהְיֶ֥ה לְךָ֖ עַל־אֲזֵנֶ֑ךָ וְהָיָה֙ בְּשִׁבְתְּךָ֣ ח֔וּץ וְחָפַרְתָּ֣ה בָ֔הּ וְשַׁבְתָּ֖ וְכִסִּ֥יתָ אֶת־צֵאָתֶֽךָ׃
14 Harus ada padamu sebuah sekop kecil di antara perlengkapan senjatamu; apabila engkau berjongkok di luar, engkau harus menggali lubang dengan sekop itu, lalu berbalik dan menutupi kotoranmu.
טו כִּי֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ מִתְהַלֵּ֣ךְ ׀ בְּקֶ֣רֶב מַחֲנֶ֗ךָ לְהַצִּֽילְךָ֙ וְלָתֵ֤ת אֹיְבֶ֙יךָ֙ לְפָנֶ֔יךָ וְהָיָ֥ה מַחֲנֶ֖יךָ קָד֑וֹשׁ וְלֹֽא־יִרְאֶ֤ה בְךָ֙ עֶרְוַ֣ת דָּבָ֔ר וְשָׁ֖ב מֵאַחֲרֶֽיךָ׃ (ס)
15 Sebab Yang Mahakekal, Allahmu, berjalan di tengah-tengah perkemahanmu untuk menyelamatkan engkau dan untuk menyerahkan musuh-musuhmu kepadamu; karena itu perkemahanmu harus kudus, supaya Ia tidak melihat sesuatu yang tidak senonoh di antaramu, lalu berbalik meninggalkan engkau.
טז לֹא־תַסְגִּ֥יר עֶ֖בֶד אֶל־אֲדֹנָ֑יו אֲשֶׁר־יִנָּצֵ֥ל אֵלֶ֖יךָ מֵעִ֥ם אֲדֹנָֽיו׃
16 Janganlah engkau menyerahkan kepada tuannya seorang budak yang telah melarikan diri dari tuannya kepadamu untuk mencari perlindungan.
יז עִמְּךָ֞ יֵשֵׁ֣ב בְּקִרְבְּךָ֗ בַּמָּק֧וֹם אֲשֶׁר־יִבְחַ֛ר בְּאַחַ֥ד שְׁעָרֶ֖יךָ בַּטּ֣וֹב ל֑וֹ לֹ֖א תּוֹנֶֽנּוּ׃ (ס)
17 Ia boleh tinggal bersamamu di tengah-tengahmu, di tempat yang dipilihnya di salah satu kotamu, yang dianggapnya baik; janganlah engkau menyakiti hatinya.
יח לֹא־תִהְיֶ֥ה קְדֵשָׁ֖ה מִבְּנ֣וֹת יִשְׂרָאֵ֑ל וְלֹֽא־יִהְיֶ֥ה קָדֵ֖שׁ מִבְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵל׃
18 Di antara anak-anak perempuan Israel tidak boleh ada perempuan pelacur, dan di antara anak-anak laki-laki Israel tidak boleh ada laki-laki yang melacurkan diri.
יט לֹא־תָבִיא֩ אֶתְנַ֨ן זוֹנָ֜ה וּמְחִ֣יר כֶּ֗לֶב בֵּ֛ית יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לְכָל־נֶ֑דֶר כִּ֧י תוֹעֲבַ֛ת יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ גַּם־שְׁנֵיהֶֽם׃
19 Janganlah engkau membawa upah seorang pelacur atau harga seekor anjing ke dalam rumah Yang Mahakekal, Allahmu, untuk nazar apa pun, sebab keduanya itu pun keji bagi Yang Mahakekal, Allahmu.
כ לֹא־תַשִּׁ֣יךְ לְאָחִ֔יךָ נֶ֥שֶׁךְ כֶּ֖סֶף נֶ֣שֶׁךְ אֹ֑כֶל נֶ֕שֶׁךְ כָּל־דָּבָ֖ר אֲשֶׁ֥ר יִשָּֽׁךְ׃
20 Janganlah engkau membuat saudaramu memungut bunga darimu, baik bunga uang, bunga makanan, maupun bunga atas apa pun yang dapat dibungakan.
כא לַנָּכְרִ֣י תַשִּׁ֔יךְ וּלְאָחִ֖יךָ לֹ֣א תַשִּׁ֑יךְ לְמַ֨עַן יְבָרֶכְךָ֜ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ בְּכֹל֙ מִשְׁלַ֣ח יָדֶ֔ךָ עַל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־אַתָּ֥ה בָא־שָׁ֖מָּה לְרִשְׁתָּֽהּ׃ (ס)
21 Kepada orang asing engkau boleh membayar bunga, tetapi kepada saudaramu janganlah engkau membayar bunga, supaya Yang Mahakekal, Allahmu, memberkati engkau dalam segala usahamu di negeri yang akan kaumasuki untuk kaumiliki.
כב כִּֽי־תִדֹּ֥ר נֶ֙דֶר֙ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ לֹ֥א תְאַחֵ֖ר לְשַׁלְּמ֑וֹ כִּֽי־דָּרֹ֨שׁ יִדְרְשֶׁ֜נּוּ יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ מֵֽעִמָּ֔ךְ וְהָיָ֥ה בְךָ֖ חֵֽטְא׃
22 Apabila engkau bernazar kepada Yang Mahakekal, Allahmu, janganlah engkau menunda-nunda untuk menunaikannya, sebab Yang Mahakekal, Allahmu, pasti akan menuntutnya darimu, dan hal itu akan menjadi dosa bagimu.
כג וְכִ֥י תֶחְדַּ֖ל לִנְדֹּ֑ר לֹֽא־יִהְיֶ֥ה בְךָ֖ חֵֽטְא׃
23 Tetapi apabila engkau tidak bernazar, hal itu tidak akan menjadi dosa bagimu.
כד מוֹצָ֥א שְׂפָתֶ֖יךָ תִּשְׁמֹ֣ר וְעָשִׂ֑יתָ כַּאֲשֶׁ֨ר נָדַ֜רְתָּ לַיהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ נְדָבָ֔ה אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְתָּ בְּפִֽיךָ׃ (ס)
24 Apa yang telah keluar dari bibirmu haruslah kaupegang dan kaulakukan, sesuai dengan apa yang telah kaunazarkan kepada Yang Mahakekal, Allahmu, sebagai persembahan sukarela yang telah kauucapkan dengan mulutmu.
כה כִּ֤י תָבֹא֙ בְּכֶ֣רֶם רֵעֶ֔ךָ וְאָכַלְתָּ֧ עֲנָבִ֛ים כְּנַפְשְׁךָ֖ שָׂבְעֶ֑ךָ וְאֶֽל־כֶּלְיְךָ֖ לֹ֥א תִתֵּֽן׃ (ס)
25 Apabila engkau masuk ke kebun anggur sesamamu, engkau boleh makan buah anggur sesukamu sampai kenyang, tetapi janganlah engkau memasukkannya ke dalam wadahmu.
כו כִּ֤י תָבֹא֙ בְּקָמַ֣ת רֵעֶ֔ךָ וְקָטַפְתָּ֥ מְלִילֹ֖ת בְּיָדֶ֑ךָ וְחֶרְמֵשׁ֙ לֹ֣א תָנִ֔יף עַ֖ל קָמַ֥ת רֵעֶֽךָ׃ (ס)
26 Apabila engkau masuk ke ladang gandum sesamamu yang belum dituai, engkau boleh memetik bulir-bulirnya dengan tanganmu, tetapi janganlah engkau mengayunkan sabit pada gandum sesamamu yang belum dituai itu.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya