Ulangan 27

Pasal 27

א וַיְצַ֤ו מֹשֶׁה֙ וְזִקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶת־הָעָ֖ם לֵאמֹ֑ר שָׁמֹר֙ אֶת־כָּל־הַמִּצְוָ֔ה אֲשֶׁ֧ר אָנֹכִ֛י מְצַוֶּ֥ה אֶתְכֶ֖ם הַיּֽוֹם׃
1 Lalu Musa bersama para tua-tua Israel memerintahkan bangsa itu, katanya: “Peliharalah segenap perintah yang kuperintahkan kepadamu pada hari ini.
ב וְהָיָ֗ה בַּיּוֹם֮ אֲשֶׁ֣ר תַּעַבְר֣וּ אֶת־הַיַּרְדֵּן֒ אֶל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֣ן לָ֑ךְ וַהֲקֵמֹתָ֤ לְךָ֙ אֲבָנִ֣ים גְּדֹל֔וֹת וְשַׂדְתָּ֥ אֹתָ֖ם בַּשִּֽׂיד׃
2 Pada hari kamu menyeberangi sungai Yordan ke negeri yang diberikan Yang Mahakekal, Allahmu, kepadamu, haruslah engkau mendirikan bagimu batu-batu besar dan melaburnya dengan kapur.
ג וְכָתַבְתָּ֣ עֲלֵיהֶ֗ן אֶֽת־כָּל־דִּבְרֵ֛י הַתּוֹרָ֥ה הַזֹּ֖את בְּעָבְרֶ֑ךָ לְמַ֡עַן אֲשֶׁר֩ תָּבֹ֨א אֶל־הָאָ֜רֶץ אֲ‍ֽשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֣יךָ ׀ נֹתֵ֣ן לְךָ֗ אֶ֣רֶץ זָבַ֤ת חָלָב֙ וּדְבַ֔שׁ כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֛ר יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי־אֲבֹתֶ֖יךָ לָֽךְ׃
3 Haruslah engkau menuliskan padanya segala perkataan Taurat ini ketika engkau menyeberang, supaya engkau masuk ke negeri yang diberikan Yang Mahakekal, Allahmu, kepadamu, suatu negeri yang berlimpah susu dan madu, sebagaimana telah difirmankan Yang Mahakekal, Allah nenek moyangmu, kepadamu.
ד וְהָיָה֮ בְּעָבְרְכֶ֣ם אֶת־הַיַּרְדֵּן֒ תָּקִ֜ימוּ אֶת־הָאֲבָנִ֣ים הָאֵ֗לֶּה אֲשֶׁ֨ר אָנֹכִ֜י מְצַוֶּ֥ה אֶתְכֶ֛ם הַיּ֖וֹם בְּהַ֣ר עֵיבָ֑ל וְשַׂדְתָּ֥ אוֹתָ֖ם בַּשִּֽׂיד׃
4 Apabila kamu telah menyeberangi sungai Yordan, dirikanlah batu-batu ini, sebagaimana yang kuperintahkan kepadamu hari ini, di Gunung Ebal, dan lapisilah batu-batu itu dengan kapur.
ה וּבָנִ֤יתָ שָּׁם֙ מִזְבֵּ֔חַ לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶ֑יךָ מִזְבַּ֣ח אֲבָנִ֔ים לֹא־תָנִ֥יף עֲלֵיהֶ֖ם בַּרְזֶֽל׃
5 Dan di sana haruslah engkau mendirikan mezbah bagi Yang Mahakekal, Allahmu, yaitu mezbah dari batu-batu; janganlah engkau mengayunkan perkakas besi ke atasnya.
ו אֲבָנִ֤ים שְׁלֵמוֹת֙ תִּבְנֶ֔ה אֶת־מִזְבַּ֖ח יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ וְהַעֲלִ֤יתָ עָלָיו֙ עוֹלֹ֔ת לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
6 Dari batu-batu yang utuh haruslah engkau membangun mezbah Yang Mahakekal, Allahmu, dan di atasnya haruslah engkau mempersembahkan korban-korban bakaran bagi Yang Mahakekal, Allahmu.
ז וְזָבַחְתָּ֥ שְׁלָמִ֖ים וְאָכַ֣לְתָּ שָּׁ֑ם וְשָׂ֣מַחְתָּ֔ לִפְנֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
7 Haruslah engkau mempersembahkan korban-korban damai dan makan di sana, dan bersukacita di hadapan Yang Mahakekal, Allahmu.
ח וְכָתַבְתָּ֣ עַל־הָאֲבָנִ֗ים אֶֽת־כָּל־דִּבְרֵ֛י הַתּוֹרָ֥ה הַזֹּ֖את בַּאֵ֥ר הֵיטֵֽב׃ (ס)
8 Haruslah engkau menuliskan pada batu-batu itu segala perkataan Taurat ini dengan sangat jelas.”
ט וַיְדַבֵּ֤ר מֹשֶׁה֙ וְהַכֹּהֲנִ֣ים הַלְוִיִּ֔ם אֶ֥ל כָּל־יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר הַסְכֵּ֤ת ׀ וּשְׁמַע֙ יִשְׂרָאֵ֔ל הַיּ֤וֹם הַזֶּה֙ נִהְיֵ֣יתָֽ לְעָ֔ם לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
9 Lalu Musa bersama para imam, orang-orang Lewi itu, berbicara kepada seluruh Israel, katanya: “Perhatikanlah dan dengarlah, hai Israel! Pada hari ini engkau telah menjadi umat bagi Yang Mahakekal, Allahmu.
י וְשָׁ֣מַעְתָּ֔ בְּק֖וֹל יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ וְעָשִׂ֤יתָ אֶת־מִצְוֺתָו֙ וְאֶת־חֻקָּ֔יו אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י מְצַוְּךָ֖ הַיּֽוֹם׃ (ס)
10 Haruslah engkau mendengarkan suara Yang Mahakekal, Allahmu, dan melakukan perintah-perintah-Nya serta ketetapan-ketetapan-Nya yang kuperintahkan kepadamu pada hari ini.”
יא וַיְצַ֤ו מֹשֶׁה֙ אֶת־הָעָ֔ם בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא לֵאמֹֽר׃
11 Pada hari itu juga Musa memerintahkan bangsa itu, katanya:
יב אֵ֠לֶּה יַֽעַמְד֞וּ לְבָרֵ֤ךְ אֶת־הָעָם֙ עַל־הַ֣ר גְּרִזִ֔ים בְּעָבְרְכֶ֖ם אֶת־הַיַּרְדֵּ֑ן שִׁמְעוֹן֙ וְלֵוִ֣י וִֽיהוּדָ֔ה וְיִשָּׂשכָ֖ר וְיוֹסֵ֥ף וּבִנְיָמִֽן׃
12 “Mereka inilah yang akan berdiri di gunung Gerizim untuk memberkati bangsa itu apabila kamu telah menyeberangi sungai Yordan: Simeon, Lewi, Yehuda, Isakhar, Yusuf, dan Benyamin.
יג וְאֵ֛לֶּה יַֽעַמְד֥וּ עַל־הַקְּלָלָ֖ה בְּהַ֣ר עֵיבָ֑ל רְאוּבֵן֙ גָּ֣ד וְאָשֵׁ֔ר וּזְבוּלֻ֖ן דָּ֥ן וְנַפְתָּלִֽי׃
13 Dan mereka inilah yang akan berdiri di gunung Ebal untuk kutukan: Ruben, Gad, Asyer, Zebulon, Dan, dan Naftali.
יד וְעָנ֣וּ הַלְוִיִּ֗ם וְאָֽמְר֛וּ אֶל־כָּל־אִ֥ישׁ יִשְׂרָאֵ֖ל ק֥וֹל רָֽם׃ (ס)
14 Lalu orang-orang Lewi akan angkat bicara dan berkata kepada setiap orang Israel dengan suara nyaring:
טו אָר֣וּר הָאִ֡ישׁ אֲשֶׁ֣ר יַעֲשֶׂה֩ פֶ֨סֶל וּמַסֵּכָ֜ה תּוֹעֲבַ֣ת יְהוָ֗ה מַעֲשֵׂ֛ה יְדֵ֥י חָרָ֖שׁ וְשָׂ֣ם בַּסָּ֑תֶר וְעָנ֧וּ כָל־הָעָ֛ם וְאָמְר֖וּ אָמֵֽן׃ (ס)
15 ‘Terkutuklah orang yang menjadikan patung pahatan atau patung tuangan, sesuatu yang keji bagi Yang Mahakekal, hasil karya tangan seorang tukang, lalu menempatkannya di tempat tersembunyi.’ Dan seluruh bangsa itu akan menjawab dan berkata: ‘Amin.’
טז אָר֕וּר מַקְלֶ֥ה אָבִ֖יו וְאִמּ֑וֹ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
16 ‘Terkutuklah orang yang merendahkan ayahnya atau ibunya.’ Dan seluruh bangsa itu akan berkata: ‘Amin.’
יז אָר֕וּר מַסִּ֖יג גְּב֣וּל רֵעֵ֑הוּ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
17 ‘Terkutuklah orang yang menggeser batas tanah sesamanya.’ Dan seluruh bangsa itu akan berkata: ‘Amin.’
יח אָר֕וּר מַשְׁגֶּ֥ה עִוֵּ֖ר בַּדָּ֑רֶךְ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
18 ‘Terkutuklah orang yang menyesatkan orang buta di jalan.’ Dan seluruh bangsa itu akan berkata: ‘Amin.’
יט אָר֗וּר מַטֶּ֛ה מִשְׁפַּ֥ט גֵּר־יָת֖וֹם וְאַלְמָנָ֑ה וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
19 ‘Terkutuklah orang yang memutarbalikkan keadilan bagi orang asing, anak yatim, dan janda.’ Dan seluruh bangsa itu akan berkata: ‘Amin.’
כ אָר֗וּר שֹׁכֵב֙ עִם־אֵ֣שֶׁת אָבִ֔יו כִּ֥י גִלָּ֖ה כְּנַ֣ף אָבִ֑יו וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
20 ‘Terkutuklah orang yang tidur dengan istri ayahnya, sebab ia telah menyingkapkan punca kain ayahnya.’ Dan seluruh bangsa itu akan berkata: ‘Amin.’
כא אָר֕וּר שֹׁכֵ֖ב עִם־כָּל־בְּהֵמָ֑ה וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
21 ‘Terkutuklah orang yang tidur dengan binatang apa pun.’ Dan seluruh bangsa itu akan berkata: ‘Amin.’
כב אָר֗וּר שֹׁכֵב֙ עִם־אֲחֹת֔וֹ בַּת־אָבִ֖יו א֣וֹ בַת־אִמּ֑וֹ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
22 ‘Terkutuklah orang yang tidur dengan saudara perempuannya, anak perempuan ayahnya atau anak perempuan ibunya.’ Dan seluruh bangsa itu akan berkata: ‘Amin.’
כג אָר֕וּר שֹׁכֵ֖ב עִם־חֹֽתַנְתּ֑וֹ וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
23 ‘Terkutuklah orang yang tidur dengan ibu mertuanya.’ Dan seluruh bangsa itu akan berkata: ‘Amin.’
כד אָר֕וּר מַכֵּ֥ה רֵעֵ֖הוּ בַּסָּ֑תֶר וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
24 ‘Terkutuklah orang yang memukul sesamanya secara diam-diam.’ Dan seluruh bangsa itu akan berkata: ‘Amin.’
כה אָרוּר֙ לֹקֵ֣חַ שֹׁ֔חַד לְהַכּ֥וֹת נֶ֖פֶשׁ דָּ֣ם נָקִ֑י וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
25 ‘Terkutuklah orang yang menerima suap untuk membunuh seseorang, yaitu menumpahkan darah orang yang tidak bersalah.’ Dan seluruh bangsa itu akan berkata: ‘Amin.’
כו אָר֗וּר אֲשֶׁ֧ר לֹא־יָקִ֛ים אֶת־דִּבְרֵ֥י הַתּוֹרָֽה־הַזֹּ֖את לַעֲשׂ֣וֹת אוֹתָ֑ם וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (פ)
26 ‘Terkutuklah orang yang tidak menegakkan perkataan-perkataan Taurat ini untuk melakukannya.’ Dan seluruh bangsa itu akan berkata: ‘Amin.’”
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya