Ulangan 33

Pasal 33

א וְזֹ֣את הַבְּרָכָ֗ה אֲשֶׁ֨ר בֵּרַ֥ךְ מֹשֶׁ֛ה אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִ֖ים אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לִפְנֵ֖י מוֹתֽוֹ׃
1 Inilah berkat yang diucapkan Musa, orang Allah, kepada bani Israel sebelum ia wafat.
ב וַיֹּאמַ֗ר יְהוָ֞ה מִסִּינַ֥י בָּא֙ וְזָרַ֤ח מִשֵּׂעִיר֙ לָ֔מוֹ הוֹפִ֙יעַ֙ מֵהַ֣ר פָּארָ֔ן וְאָתָ֖ה מֵרִבְבֹ֣ת קֹ֑דֶשׁ מִֽימִינ֕וֹ אשדת [אֵ֥שׁ] [דָּ֖ת] לָֽמוֹ׃
2 Ia berkata: “Yang Mahakekal datang dari Sinai, dan terbit bagi mereka dari Seir; Ia bersinar dari Gunung Paran, dan Ia datang dengan sebagian dari berlaksa-laksa yang kudus; dari tangan kanan-Nya, hukum yang berapi bagi mereka.
ג אַ֚ף חֹבֵ֣ב עַמִּ֔ים כָּל־קְדֹשָׁ֖יו בְּיָדֶ֑ךָ וְהֵם֙ תֻּכּ֣וּ לְרַגְלֶ֔ךָ יִשָּׂ֖א מִדַּבְּרֹתֶֽיךָ׃
3 Sungguh, Ia sangat mengasihi suku-suku bangsa; semua orang kudus-Nya ada di dalam tangan-Mu; dan mereka menempatkan diri di kaki-Mu, masing-masing menerima firman-firman-Mu.
ד תּוֹרָ֥ה צִוָּה־לָ֖נוּ מֹשֶׁ֑ה מוֹרָשָׁ֖ה קְהִלַּ֥ת יַעֲקֹֽב׃
4 Taurat telah diperintahkan Musa kepada kami, suatu warisan bagi jemaah Yakub.
ה וַיְהִ֥י בִישֻׁר֖וּן מֶ֑לֶךְ בְּהִתְאַסֵּף֙ רָ֣אשֵׁי עָ֔ם יַ֖חַד שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
5 Maka Ia menjadi Raja di Yesyurun, ketika para kepala bangsa berkumpul, suku-suku Israel bersama-sama.”
ו יְחִ֥י רְאוּבֵ֖ן וְאַל־יָמֹ֑ת וִיהִ֥י מְתָ֖יו מִסְפָּֽר׃ (ס)
6 Kiranya Ruben hidup dan tidak mati, dan kiranya orang-orangnya tetap terhitung dalam bilangan.
ז וְזֹ֣את לִֽיהוּדָה֮ וַיֹּאמַר֒ שְׁמַ֤ע יְהוָה֙ ק֣וֹל יְהוּדָ֔ה וְאֶל־עַמּ֖וֹ תְּבִיאֶ֑נּוּ יָדָיו֙ רָ֣ב ל֔וֹ וְעֵ֥זֶר מִצָּרָ֖יו תִּהְיֶֽה׃ (ס)
7 Dan inilah bagi Yehuda; ia berkata: “Dengarlah, ya Yang Mahakekal, suara Yehuda, dan bawalah ia pulang kepada bangsanya; kiranya tangannya berjuang membela perkaranya, dan Engkau menjadi penolong baginya terhadap para lawannya.”
ח וּלְלֵוִ֣י אָמַ֔ר תֻּמֶּ֥יךָ וְאוּרֶ֖יךָ לְאִ֣ישׁ חֲסִידֶ֑ךָ אֲשֶׁ֤ר נִסִּיתוֹ֙ בְּמַסָּ֔ה תְּרִיבֵ֖הוּ עַל־מֵ֥י מְרִיבָֽה׃
8 Dan tentang Lewi ia berkata: “Tumim-Mu dan Urim-Mu ada pada orang saleh-Mu, yang telah Engkau uji di Masa, yang dengannya Engkau berbantah di dekat air Meriba.
ט הָאֹמֵ֞ר לְאָבִ֤יו וּלְאִמּוֹ֙ לֹ֣א רְאִיתִ֔יו וְאֶת־אֶחָיו֙ לֹ֣א הִכִּ֔יר וְאֶת־בנו [בָּנָ֖יו] לֹ֣א יָדָ֑ע כִּ֤י שָֽׁמְרוּ֙ אִמְרָתֶ֔ךָ וּבְרִֽיתְךָ֖ יִנְצֹֽרוּ׃
9 Dialah yang berkata kepada ayahnya dan ibunya: ‘Aku tidak melihat dia’; saudara-saudaranya pun tidak ia akui, dan anak-anaknya tidak ia kenal; sebab mereka memelihara firman-Mu dan menjaga perjanjian-Mu.
י יוֹר֤וּ מִשְׁפָּטֶ֙יךָ֙ לְיַעֲקֹ֔ב וְתוֹרָתְךָ֖ לְיִשְׂרָאֵ֑ל יָשִׂ֤ימוּ קְטוֹרָה֙ בְּאַפֶּ֔ךָ וְכָלִ֖יל עַֽל־מִזְבְּחֶֽךָ׃
10 Mereka akan mengajarkan peraturan-peraturan-Mu kepada Yakub dan Taurat-Mu kepada Israel; mereka akan mempersembahkan ukupan di hadapan-Mu dan korban bakaran yang utuh di atas mezbah-Mu.
יא בָּרֵ֤ךְ יְהוָה֙ חֵיל֔וֹ וּפֹ֥עַל יָדָ֖יו תִּרְצֶ֑ה מְחַ֨ץ מָתְנַ֧יִם קָמָ֛יו וּמְשַׂנְאָ֖יו מִן־יְקוּמֽוּן׃ (ס)
11 Berkatilah, ya Yang Mahakekal, harta bendanya, dan terimalah dengan berkenan pekerjaan tangannya; remukkanlah pinggang orang-orang yang bangkit melawannya, dan orang-orang yang membencinya, sehingga mereka tidak bangkit lagi.”
יב לְבִנְיָמִ֣ן אָמַ֔ר יְדִ֣יד יְהֹוָ֔ה יִשְׁכֹּ֥ן לָבֶ֖טַח עָלָ֑יו חֹפֵ֤ף עָלָיו֙ כָּל־הַיּ֔וֹם וּבֵ֥ין כְּתֵיפָ֖יו שָׁכֵֽן׃ (ס)
12 Tentang Benyamin ia berkata: “Kekasih Yang Mahakekal akan diam dengan aman di dekat-Nya; Ia menaungi dan melindunginya sepanjang hari, dan di antara kedua bahunya Ia berdiam.”
יג וּלְיוֹסֵ֣ף אָמַ֔ר מְבֹרֶ֥כֶת יְהֹוָ֖ה אַרְצ֑וֹ מִמֶּ֤גֶד שָׁמַ֙יִם֙ מִטָּ֔ל וּמִתְּה֖וֹם רֹבֶ֥צֶת תָּֽחַת׃
13 Tentang Yusuf ia berkata: “Diberkatilah negerinya oleh Yang Mahakekal dengan yang terbaik dari langit, dengan embun, dan dengan samudra raya yang terhampar di bawah,
יד וּמִמֶּ֖גֶד תְּבוּאֹ֣ת שָׁ֑מֶשׁ וּמִמֶּ֖גֶד גֶּ֥רֶשׁ יְרָחִֽים׃
14 dengan hasil terbaik yang dimatangkan oleh matahari, dan dengan hasil terbaik yang ditumbuhkan oleh bulan dari bulan ke bulan,
טו וּמֵרֹ֖אשׁ הַרְרֵי־קֶ֑דֶם וּמִמֶּ֖גֶד גִּבְע֥וֹת עוֹלָֽם׃
15 dengan hasil paling awal dari gunung-gunung purba, dan dengan hasil terbaik dari bukit-bukit purbakala,
טז וּמִמֶּ֗גֶד אֶ֚רֶץ וּמְלֹאָ֔הּ וּרְצ֥וֹן שֹׁכְנִ֖י סְנֶ֑ה תָּב֙וֹאתָה֙ לְרֹ֣אשׁ יוֹסֵ֔ף וּלְקָדְקֹ֖ד נְזִ֥יר אֶחָֽיו׃
16 dengan hasil terbaik dari bumi dan segala isinya, dan dengan perkenan Dia yang berdiam di semak duri. Kiranya semua berkat ini turun ke atas kepala Yusuf, dan ke atas ubun-ubun dia yang terpisah dari saudara-saudaranya.
יז בְּכ֨וֹר שׁוֹר֜וֹ הָדָ֣ר ל֗וֹ וְקַרְנֵ֤י רְאֵם֙ קַרְנָ֔יו בָּהֶ֗ם עַמִּ֛ים יְנַגַּ֥ח יַחְדָּ֖ו אַפְסֵי־אָ֑רֶץ וְהֵם֙ רִבְב֣וֹת אֶפְרַ֔יִם וְהֵ֖ם אַלְפֵ֥י מְנַשֶּֽׁה׃ (ס)
17 Lembu jantan sulungnya, kemegahan menjadi miliknya, dan tanduknya adalah tanduk banteng liar; dengan tanduk-tanduk itu ia akan menanduk bangsa-bangsa, semuanya bersama-sama, sampai ke ujung-ujung bumi. Merekalah berlaksa-laksa Efraim, dan merekalah beribu-ribu Manasye.”
יח וְלִזְבוּלֻ֣ן אָמַ֔ר שְׂמַ֥ח זְבוּלֻ֖ן בְּצֵאתֶ֑ךָ וְיִשָּׂשכָ֖ר בְּאֹהָלֶֽיךָ׃
18 Tentang Zebulon ia berkata: “Bersukacitalah, hai Zebulon, ketika engkau pergi keluar, dan engkau, hai Isakhar, di dalam kemah-kemahmu.
יט עַמִּים֙ הַר־יִקְרָ֔אוּ שָׁ֖ם יִזְבְּח֣וּ זִבְחֵי־צֶ֑דֶק כִּ֣י שֶׁ֤פַע יַמִּים֙ יִינָ֔קוּ וּשְׂפוּנֵ֖י טְמ֥וּנֵי חֽוֹל׃ (ס)
19 Mereka akan memanggil bangsa-bangsa ke gunung; di sana mereka akan mempersembahkan korban sembelihan yang benar, sebab mereka akan mengisap kelimpahan lautan dan harta terpendam yang tersembunyi di dalam pasir.”
כ וּלְגָ֣ד אָמַ֔ר בָּר֖וּךְ מַרְחִ֣יב גָּ֑ד כְּלָבִ֣יא שָׁכֵ֔ן וְטָרַ֥ף זְר֖וֹעַ אַף־קָדְקֹֽד׃
20 Tentang Gad ia berkata: “Diberkatilah Dia yang meluaskan Gad; seperti singa ia diam, dan ia menerkam lengan, bahkan ubun-ubun.
כא וַיַּ֤רְא רֵאשִׁית֙ ל֔וֹ כִּי־שָׁ֛ם חֶלְקַ֥ת מְחֹקֵ֖ק סָפ֑וּן וַיֵּתֵא֙ רָ֣אשֵׁי עָ֔ם צִדְקַ֤ת יְהוָה֙ עָשָׂ֔ה וּמִשְׁפָּטָ֖יו עִם־יִשְׂרָאֵֽל׃ (ס)
21 Ia memilih bagian yang pertama bagi dirinya, sebab di sanalah tersembunyi sebidang tanah sang pemberi hukum; ia maju di barisan terdepan bangsa itu, ia melaksanakan keadilan Yang Mahakekal dan hukum-hukum-Nya bersama Israel.”
כב וּלְדָ֣ן אָמַ֔ר דָּ֖ן גּ֣וּר אַרְיֵ֑ה יְזַנֵּ֖ק מִן־הַבָּשָֽׁן׃
22 Tentang Dan ia berkata: “Dan adalah anak singa yang melompat keluar dari Basan.”
כג וּלְנַפְתָּלִ֣י אָמַ֔ר נַפְתָּלִי֙ שְׂבַ֣ע רָצ֔וֹן וּמָלֵ֖א בִּרְכַּ֣ת יְהוָ֑ה יָ֥ם וְדָר֖וֹם יְרָֽשָׁה׃ (ס)
23 Tentang Naftali ia berkata: “Hai Naftali, yang kenyang dengan perkenan dan penuh dengan berkat Yang Mahakekal, warisilah laut dan daerah selatan.”
כד וּלְאָשֵׁ֣ר אָמַ֔ר בָּר֥וּךְ מִבָּנִ֖ים אָשֵׁ֑ר יְהִ֤י רְצוּי֙ אֶחָ֔יו וְטֹבֵ֥ל בַּשֶּׁ֖מֶן רַגְלֽוֹ׃
24 Tentang Asyer ia berkata: “Diberkatilah Asyer dengan anak-anak; kiranya ia disukai oleh saudara-saudaranya, dan kiranya ia mencelupkan kakinya ke dalam minyak.”
כה בַּרְזֶ֥ל וּנְחֹ֖שֶׁת מִנְעָלֶ֑יךָ וּכְיָמֶ֖יךָ דָּבְאֶֽךָ׃
25 Besi dan tembaga menjadi palang pengancingmu, dan seperti masa mudamu, demikianlah kiranya masa tuamu.
כו אֵ֥ין כָּאֵ֖ל יְשֻׁר֑וּן רֹכֵ֤ב שָׁמַ֙יִם֙ בְעֶזְרֶ֔ךָ וּבְגַאֲוָת֖וֹ שְׁחָקִֽים׃
26 Tidak ada yang seperti Allah, hai Yesyurun! Ia berkendara di atas langit untuk menolongmu, dan dalam keagungan-Nya Ia berkendara di atas awan-awan.
כז מְעֹנָה֙ אֱלֹ֣הֵי קֶ֔דֶם וּמִתַּ֖חַת זְרֹעֹ֣ת עוֹלָ֑ם וַיְגָ֧רֶשׁ מִפָּנֶ֛יךָ אוֹיֵ֖ב וַיֹּ֥אמֶר הַשְׁמֵֽד׃
27 Menjadi tempat kediaman bagi Allah yang ada sejak purba, dan di bawahnya ada lengan-lengan perkasa dunia; Ia mengusir musuh dari hadapanmu dan berfirman: “Binasakanlah!”
כח וַיִּשְׁכֹּן֩ יִשְׂרָאֵ֨ל בֶּ֤טַח בָּדָד֙ עֵ֣ין יַעֲקֹ֔ב אֶל־אֶ֖רֶץ דָּגָ֣ן וְתִיר֑וֹשׁ אַף־שָׁמָ֖יו יַֽעַרְפוּ טָֽל׃
28 Maka Israel diam dengan aman, masing-masing tersendiri, sesuai dengan berkat Yakub, di negeri yang penuh gandum dan anggur baru; bahkan langitnya meneteskan embun.
כט אַשְׁרֶ֨יךָ יִשְׂרָאֵ֜ל מִ֣י כָמ֗וֹךָ עַ֚ם נוֹשַׁ֣ע בַּֽיהוָ֔ה מָגֵ֣ן עֶזְרֶ֔ךָ וַאֲשֶׁר־חֶ֖רֶב גַּאֲוָתֶ֑ךָ וְיִכָּֽחֲשׁ֤וּ אֹיְבֶ֙יךָ֙ לָ֔ךְ וְאַתָּ֖ה עַל־בָּמוֹתֵ֥ימוֹ תִדְרֹֽךְ׃ (ס)
29 Berbahagialah engkau, hai Israel! Siapakah seperti engkau, bangsa yang diselamatkan oleh Yang Mahakekal? Dialah perisai yang menolongmu dan pedang keagunganmu. Musuh-musuhmu akan berpura-pura tunduk kepadamu, dan engkau akan menginjak tempat-tempat tinggi mereka.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya